Home Wrecker In Tagalog Novels & Stories

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

Teka, nasaan nga ba ako? Dali-dali akong lumabas ng kwarto para lamang magulantang sa nakita. Kakahuyan na ang bumungad sa akin. Mga nagtataasang puno ng mangga at niyog ang nakapalibot sa maliit na bakuran. Wala ni isang bahay akong natatanaw. Tanging ang bahay lang na kinaroroonan ko ang nakatayo sa malawak na lupain. Binuksan ko ang pinto at lumabas. Tinakbo ko ang nakitang daan sa pagbabakasakaling may mahingian ako ng tulong pero bago pa ako makalayo ay may tinig nang tumatawag sa akin na nakapagpahinto sa galaw ng mga paa ko. "Ate! Ate Karina! Saan ka pupunta!?"

"Bakit? Umaasa ka na kapag nakuha mo ang mga anak ko, mamahalin ka na ni Silas? Umaasa ka na kapag nakuha mo ang mga anak namin, magmamakaawa siyang pakasalan mo na lang niya?" "Oo!" Galit niyang sigaw at marahas na kinulong sa kanyang kamay ang aking panga, ang kuko niya ay bumaon sa aking balat. "Yes! I believe so! I am hundred percent sure that if these pests of yours will be gone in this world, then, yes! Wrecker will be mine! Dahil sa akin naman talaga siya simula pa lang! Isa ka lang talagang higad na ayaw tantanan ang fiance ko!"

Napamura ako, saan ko naman siya dadalhin? "I have a name, and it's Evander. Saan mo balak gusto umuwi ha?" matagal siyang natahimik kaya ako na nagdesisyon. "Fuck... you will be the death of me," sabi ko at tumungo sa condo ko. "S-saan tayo pupunta?" "My condo. Ayaw mo umuwi sa inyo eh, baka magtanong pa Tita mo kung bakit ako ang kasama mo."

Makahulugan niyang wika sa ‘kin. Tsk! Sinusubukan niya ang pasensya ko, “Sorry, but I’m not a murderer,” Wika ko at aking pinatay ang shower na ginagamit ko sa paliligo, tsaka kinuha ang twalya ko na nasa tabi ng lababo.

Nakakaiyak! Maya-maya habang nagiging emotional ako ay dumating si mama upang pakainin ako, at muli akong naluha. "Ma, I'm so sorry, sorry kung hanggang huli aalagaan niyo pa din ako!" I cried and rinig ko ang mga pagsinghot ni mama. She hug me and tell me it's okay, that I don't have to worry about it. Na okay lang sa kanya, na ayos lang na alagaan niya ako, basta ang mahalaga hindi ako nawala sa kanya, na mas lalong ikinalungkot ko. Pakiramdam ko unti-unting gumuguho ang mundo ko. Minsan iniisip ko na sana namatay na lang ako, rather than giving my mom too much responsibilities! Dahil ako dapat ang nag-aalaga sa kanya, pero hindi eh, baligtad ang mundo namin.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Kaya wala siyang dapat ipag-alala doon. “You don’t believe in wasting time before you wear your badge of sarcasm, don’t you? No, wala tayo sa bahay ng pamilya ko. Nandito ka sa bahay ko. Sa sobrang himbing ng pagtulog mo ni hindi mo na namalayan ang pagdaong natin sa pantalan ng Isla Fuego. Para ka palang patay matulog, ano?”

Hindi niya alam pero nang sandaling iyon ay nakaramdam siya ng kakaibang kaba sa kanyang dibdib. “Shit!” malutong na mura ni Iñigo at napatakbo nang mabilis hanggang sa dalhin siya ng kanyang mga paa sa pinakadulong bahagi ng punenarya kung saan naroon ang isang k’warto. “Putang ina mo talaga, Stefan!”

"Please, hindi teleserye ang buhay namin na kailangan ibroadcast sa lahat. My wife is still young yet stressed because of the rumors. We want to have a happy life together at hindi ako papayag na may ganitong issue na naman ang mabubuo patungkol sa amin." Hinawakan ni Raven ang beywang ko, mas lalo akong napadikit sa katawan niya. Napatingin ako sa kamay niyang nakahawak sa beywang ko, kitang-kita ko ang ugat sa likod ng palad niya. Ang ganda rin ng kuko niya kahit lalake siya. "Are we good now?" "Yes, Mr. Aguilar!" ************