Feelings In Tagalog Novels & Stories

Naghalo na ang excitement, takot, at pangangailangan. Itinakip ko uli ang kamay sa bibig nang maging mas maingay ako. Hindi ko na kaya. Any second now, I'll be blown into pieces. Sobra na ang sensasyon na nararamdaman ko. Hinagilap ko ang mukha ni Maverick at doon ay ikinulong ko ang impit sigaw. I reached my orgasm. Sumubsob ako sa d****b nito pagkatapos at doon ay hinabol ang hininga.

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

Akala ni Leigh ay wala lang ‘yon ngunit nang dumikit iyon sa kanyang ilong ay bigla siyang nakaramdam nang kakaiba at habang tumatagal na nalalanghap niya iyon ay nakaramdam siya na unti-unting pagkahilo hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay. Ano na ba ‘tong nangyayari?

Saglit na natahimik si Shun na parang may gusto na sabihin ngunit muling tinikom ang bibig, “hindi naman ganon yun, to be honest I feel really sorry for you.” “Bakit naman? Hindi mo naman kasalanan na nagkaroon ako ng issue, wala kahit isa sa inyo ang may gusto sa nangyayari sakin ngayon kaya hindi nyo dapat maramdaman ang ganyan.” Sa mga oras na iyon ay gustong yakapin ni Shun ang dalaga, kung alam lang nito ang totoo ay hindi alam ni Shun ang magiging reaksyon ng dalaga.

Napahinto siya nang bigla akong magsalita. "Because I still love you!" Kita ko ang gulat sa mga mata niya nang sabihin ko 'yon sa kaniya at kahit ako ay nagulat dahil hindi ko alam na lalabas 'yon sa bibig ko. Sandali akong napahinto at humugot nang malalim na hininga bago magpatuloy.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

“It wasn’t easy, ma.” Nang muling pumatak ang luha ko kaya walang pasabi akong yinakap ni mama. Medyo gumagaan ang pakiramdam ko dahil sa yakap niya pero kumikirot pa rin ang puso ko dahil hindi ko masabi ang totoo. “Your tears speak how you like him. Hindi ka iiyak ng ganyan kong wala kang feelings sa kanya. Sino ba siya?” “Mama…”

Hindi ko inasahan na darating ang panahon na sasabihin niya ang mga salitang ito sa 'kin. "I have feelings for you, Viguel.Hindi mo lang nararamdaman dahil nakatuon sa iba ang atensyon mo.You don't know how much I like you."I confessed. Seryoso siyang nakatingin sa 'kin.Nagulat na lang ako nang bigla siyang lumapit at naramdaman ko na lang bigla ang labi niya na nakadampi sa labi ko.Kasabay no'n ay ang tuluyang pagtulo ng luha ko dahil sa halo-halong emosyon.

Gulat Kinakabahan Natatakot Masaya Malungkot Masakit Sari saring emosyon ang nararamdaman ko ngaun at hindi ko alam kong saan diyan ang lamang. Hindi ko matanggal ang paningin ko sa babaeng kaharap ko ngaun. Nanghihina ang tibok ng puso ko at hindi ko alam kong ano ang mararamdaman ko. "Surprise my beloved bestfriend!."

Malayo ang loob nila sa isa’t isa kaya naman bago sa pakiramdam ang nararamdaman niya ngayon habang nagpapayo ito. “Feel your sadness if you need to. Just like a caterpillar that curls up safely inside its cocoon when times are hard. But please remember . . . after every rain, that same caterpillar comes out as a beautiful butterfly, flying free again. You can do this too. . . Let go when you’re ready, and move forward into something wonderful.” Nag-angat siya ng mukha para tingnan ang ama. Ito naman ay marahang pinahi ang kaniyang mga luha gamit ang kamay.