Villa Abah 18

Shofi, gadis karyawan pabrik roti dekat pondok pesantren Asmaul Khusna. Ia sering mendapat titipan tetangga di kampung untuk mengirimkan paket ke pondok pesantren. Karena itulah ia dipertemukan dengan Gus Farhan, sosok pemuda cerdas yang alim dan seorang putra kyai—Abah Aziz. Sayangnya lingkungan kerja Shofi tidak baik, teman-temannya sering mabuk dan main ke tempat terlarang. Salah satunya Anggi, dia merupakan teman dekat Shofi yang biasa menjadi rekan curhat dan bergurau di pabrik. Pada suatu sore, Anggi mengajak Shofi pergi ke suatu tempat untuk menemui temannya, sayangnya Shofi justru dijebak di tempat dugem. Ia dijual oleh Anggi kepada Bos Bagong untuk melunasi piutang keluarga. Shofi tidak bisa keluar dari sekapan Bos Bagong. Anak Bos Bagong mengintainya ke mana pun ia pergi. Shofi akhirnya berjanji jika bisa keluar dari tempat itu, ia akan balas dendam kepada Anggi. Mampukah Shofi keluar dari sekapan Bos Bagong untuk balas dendam? Apa yang akan dilakukan Gus Farhan untuk menolong Shofi? Yuk simak kisahnya!

Dans la villa déserte, Sophie Jonathan était assise sur le canapé, immobile. Ce n’est qu’après un long moment que la porte d’entrée s’est ouverte et que Théo Réaumur a fait son apparition. Son regard s’est attardé un instant sur elle avant que son visage ne s’assombrisse instantanément. « Aujourd’hui, Camille a de la fièvre. Pourquoi m’as-tu appelé autant de fois ? »

During a classmates' reunion party, the villa unexpectedly collapses, trapping both Priscilla Hobbs, my husband's true love, and me beneath the fallen ceiling. My husband is a member of the rescue team. To keep Priscilla alive, he chooses to lift the ceiling from her side. He says, "Pris is an actress. She can't be crippled." The ceiling crushes my legs as it's lifted from the other end. My husband seems to have forgotten that I have a congenital blood clotting disorder. Without my legs, I'll die…

My bride went missing on the night of our big day but woke up in my brother's room the next day. My parents persuaded me to ignore it for the sake of fame but scolded my wife as an easy girl. Angrily, I moved out of the villa with my wife. Soon after, my wife had a miscarriage and suffered from depression due to gossip. She jumped off from the top floor in front of me. Desperately, I followed her. Opening my eyes again, I found myself back to the time when the wedding ended.

The little boy I had saved when we were kids grew up to be a possessive, obsessive CEO. For ten years, he kept me by his side, using my grandmother's illness as a bargaining chip to force me into marrying him. He tried everything to win my heart, pulling every trick in the book, but no matter what he did, he could never make me love him. In a fit of rage, he found a woman who looked almost exactly like me to take my place. They flaunted their relationship for everyone to see, and people whispered that the CEO had finally found his true love. But that day, the woman, riding on his affection, barged into the villa with her entourage. She broke my fingers one by one, slashed my face with a utility knife, and removed my clothes to humiliate me. "Even though you had surgery to look like me, I'll let that slide. But you even learned to paint like me, too? You really did your homework. Let's see how you try to seduce men now!" Just as I was bleeding out and on the verge of death, the obsessive CEO finally showed up. The stand-in grabbed my hair and dragged me in front of him, smugly reporting, "Honey, this wench was hiding in the villa trying to seduce you. I've made sure she can't succeed!"

Ian Ludwig and I have grown more in sync in the eight years we have been married. I believe him when he lies to me that he's on a business trip, when in reality he's buying a villa for Francesca Yarrington, his childhood friend. He also believes me when I hand him a divorce agreement, saying that it is a property transfer agreement. There's still one month left in the cooling-off period before our divorce is finalized. That gives me just enough time to clear out everything from our eight years of marriage.

ไม่รู้ว่าต้องทำบุญเก้าวัด สิบวัด ยี่สิบวัด ถึงจะสะเดาะเคราะห์กรรมใหญ่ในครั้งนี้ได้ เมื่อคนที่เป็นอาจารย์สอนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น คือ 'อดีตคนรัก ไม่สิ... 'อดีตคนเลว' ที่ทิ้งเธอไป พร้อมกับมอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า 'ลูกน้อย' ไว้ให้คุณแม่วัย 18 ในตอนนั้นต่างหาก อนาคตที่วาดฝันไว้ ดับวูบลงทันตาเห็น เธอต้องทนลำบากเลี้ยงลูกมาคนเดียว พอตั้งหลักได้อยากทำตามความฝันกลับเหมือนสวรรค์แกล้งส่งเขามาอีกครั้ง ส่งคนเลวมาทำไมก่อน! เดี๋ยวอีวิวจะด่ายันเทวดา มาเอามันกลับไป! “มันอยู่ในท้องเธอนี่ ไม่ได้อยู่ในตัวฉัน เพราะฉะนั้นก็ไปดูเเลกันเอาเอง ” “อย่าหลอนค่ะ แหกตาดูด้วย ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอันฑะพี่ เพราะฉะนั้นไม่ต้องสาระแนมาวุ่นวาย”

สาวน้อยขี้อ่อย กับ นายหน้านิ่งไร้หัวใจ เดลต้า " ถ้าไม่อยากท้องก่อนเรียนจบ! อย่ายั่ว! " เพราะคนขาดของมานานมันเอาไม่เลือกหรอกนะ โดยเฉพาะขาวๆ ใสๆ แบบนี้ยิ่งเอาได้ไม่เลือกที่เลยหล่ะ! วาเลน ฉันรักเขา แต่เขากลับมีคนที่รักอยู่แล้ว " เปลี่ยนเป็นหนูได้มั้ย..คนที่พี่รัก " มะนาว หญิงสาวที่หลงใหลในความเย็นชาของเดลต้า " นายต้องเป็นของฉัน.. " เบลล่า อดีตเจ้าของหัวใจของเดลต้า " ฉันจะทำให้นายกลับมารักฉันอีกครั้ง " ————————————————— นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียน บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อหา อายุต่ำกว่า18 ควรได้รับคำแนนำ

เขารักนาง กล่าวโทษว่าหลันเล่อส่งคนย่ำยีนางเป็นหลันเล่อที่หลงใหลในตัวเขา จะเป็นคนอื่นได้หรือ แก้แค้นแทนนางจนหลันเล่อไม่อาจรักษาชีวิต 18ปีผ่านมาหลันเล่อกำลังมาทวงทุกอย่างคืน

หนูเอามาคืนท่านป้าค่ะ ตอนนี้เจ้าของตัวจริงก็กลับมาแล้ว ดังนั้นหนูจึงไม่จำเป็นต้องเก็บเอาไว้แล้วค่ะ ขอบคุณที่ท่านป้าเมตตาหนูนะคะ.. "ไม่มีเพื่อนที่ไหนเขาทำกันแบบนี้" เพื่อนที่ไหนจะมายืนจูบกันโดยไม่แคร์สายตาคนอื่น ทินกรรู้ว่าเขาควรจะเบามือกับธันยกานต์มากๆ แต่ในเมื่อความอยากและความอดยากของเขามันถูกจุดขึ้นมาและเขาก็มาเจอของดีอย่างธันยกานต์เข้าให้.. เขาไม่สามารถเบาแรงได้เลย.. ถ้าเขารู้ว่าธันยกานต์ยังไม่เคยล่ะก็.. เขาจะเบามือกว่านี้.. แต่ขอเป็นรอบหน้านะ... เด็กที่มีอายุต่ำกว่า18ปีควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง เพราะเนื้อเรื่องบางช่วงบางตอนอาจจะมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม และไม่ควรเอาไปลอกเรียนแบบ ทุกตัวละคร สถานที่ อาชีพ และอื่นๆเป็นเพียงการสมมุติขึ้นมาดังนั้นทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเนื้อเรื่องของนิยายจึงไม่มีอยู่จริง