Novel & Cerita Voyage In Tagalog

Umiiyak kong hiling. "Via." nag-aalalang sambit ni sir sa akin. Huminga ito ng malalim. "Sumunod ka agad sa port mamaya. Okay? Aantayin ka namin." Sagot ni sir at pinabukas ang pintuan. "S-salamat po sir. Salamat po." agad akong lumabas at pumara ng taxi.

FLAME MORJIANA LAVISTRE - DELA VEGA TULAD NG NAPAG usapan nag barko kami pabalik. Ang makita ko na nag eenjoy ang mga bata sa pag sakay ng barko ay hindi na ako natatakot na baka sumuka o mahilo sila. Dahil buong biyahe ay hindi ‘yun nangyari, “Happy kayo na nag barko tayo?” Tanong ko sa mga bata habang pauwi kami.

Inabot saakin ni Loreh ang panyo at nakatingin saakin, maagal ang takbo ng sasakyan habang saka ko lang naramdaman ang luha ko na sunod sunod na pumapatak. “Yes, napuling ako.” Tinanggap ko ang panyo at ipinahd sa pisngi ko, I look down and wipe the tears, hindi natigil. Sumulpot sa isipan ko si Dave, this is his dream. Gusto nya na mag-bakasyon kami sa visayas region at may drive sa malalait na lugar. A long road trip, matutulog sa mga motel tapos mag-ddrive ult.

] Sabi ko sakanya. [Good, malapit kana umuwi sa Manila.] Sabi niya at tumango ako. [Hindi ko sure kung dalawang linggo pa or last na 'to.] Sabi ko sakanta at napatango nalang siya. [Bye for a moment, we're here na.] Pag papaalam niya saakin. [Sige, have a safe trip.] Sabi ko at ibinaba ang tawag. Edi sige, sana all nakakapag Borac. Sana all may passport, sana all lang.

“Tiyakin kong ligtas ka.” Kinabukasan ng hapon, sumakay kami sa kotse ni Miguel, kasama si Kiko at limang iba pang tauhan. Ang Bundok ng Malalim ay isang malaking bundok na malapit sa dagat—isang lugar na puno ng damo at malalaking puno, mahirap na hanapin.

sa may mga ekpertong pang amoy kasi pagdating sa pabango ay kaagad na marerekogna na hindi basta-basta ang gamit nitong pabango. anyway. Hindi na issue 'yon. what matter is nagagalak siya at sa wakas ay ok na sila. "Venus, uyy! uyy! ang lalim ata ng iniisip mo?" "w-wala a-akong iniisip," out of nothing ay biglng napataas boses ni Venus. "oh, i see. saan nga pala tayo pupunta?" "Sa Marilao, doon tayo pupunta,"

Chineck ang magazine kung fully loaded, Nang makitang maayos ay saka ito tumakbo sa speed boat. Inip na inip naman si Giovanni, gustong gusto na niya sumugod sa Isla. Gusto na niya makita ang asawa. Nang mapansin si Sean na papasakay na sa speed boat ay sinalubong niya ito. “What did they say?”

Wala na ba siyang ibang choice kundi bayaran ang utang ng kanyang ama? Maya-maya ay huminto ang kanilang sasakyan sa isang pribadong isla. Inangat niya ang mukha at mabilis na pinunasan ang kanyang mga luha habang nag pasulyap-sulyap sa paligid. Sa unahan nila, nakita niya ang isang malaking karatula na may nakasulat na Isla de la Promesa, na nangangahulugang "Ang Isla ng Pangako."

"talaga paglingon ko at nakalapag na pala kami. pagbaba namin ay sumalubong saamin ang tatlong itim na kotse. sa kabila sila manang sumakay at kami naman ni voughn ay walang kasama maliban na lang sa driver. "nasaan lugar tao?at saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko "Nandito tayo sa palawan" napanganga naman ako nasa palawan pala kami marami daw ditong magagandang dagat. ilang minuto lamg ay nakarating kami sa napakalaking isla.

Bigla akong nilukuban ng kaba sa aking dibdib. “Isang barko ang lumubog kinagabihan dahil sa malakas na pagbayo ng mga alon na sinasabayan pa ng malakas na ihip ng hangin at ulan, mga kaibigan. Kasalukuyang pinaghahanap ang mga nawawalang pasahero. Ito po ang listahan sa mga naturang pasahero. . .” Habang iniisa-isa nito ang pangalan ng mga nawawalang pasahero ay palihim akong nagdasal. Tigagal ako nang marinig ko ang pangalang Benjamin Salcedo.