Motion In Tagalog Novels & Stories

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi na siguro ako masasanay sa atensiyong ipinupukol nila sa amin. "Is there something wrong?" maya-maya ay nagtanong na siya sa akin. Sumimsim muna siya ng wine at pinasadahan ng dila ang ibabang bahagi ng labi. Lahat yata ng mga kilos niya ay parang pinupukaw ang himaymay ng aking katawan. "Wa-wala," nauutal kong sagot na may kasamang pag-iling. "Kanina ka pa kasi hindi mapakali. Parang alangan ka sa bawat galaw mo," puna niya sa ikinikilos ko.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

sigaw nila dahil sa kilig. " I give up" saad ko habang nakataas ang dalawang kamay nakakapagod makipagtalo sa kanya. F-A-S-T- F-O-R-W-A-R-D "Huwag ka ngang sumimagot diyan nakakawala ka ng gana"

“Move, shoot, and don’t stop.” Sinimulan ko ang paggalaw—dahan-dahang lumipat sa kaliwa at kanan habang pinaputok ang baril sa iba’t ibang direksyon. Ang bawat galaw ko ay eksakto, walang labis, walang kulang. Ramdam ko ang adrenalin na dumadaloy sa katawan ko habang mabilis kong iniiwasan ang mga target at nagpapaputok nang mabilis.

Angeline pov: PABALING-BALING AKO ng ulo at mahigpit na napapakapit sa kobrekama habang hinihingal at tumatakbo sa madilim na lugar. Kahit anung bilis kong tumakbo ay parang walang nangyayari. Hindi ako makalayo sa mga humahabol sa aking kalalakihan! *********

Isang salita lang iyon, na mabilis! Kitang-kita mo na gusto niyang sugurin ang iyong dibdib, at nakita mo rin ang kanyang suntok na paparating, ngunit ang iyong katawan ay hindi makagalaw nang kasing bilis ng kanyang pagkilos. Ni hindi mahuli ng iyong mga mata ang kanyang galaw. Bang! Bago ka sumagot, lumipad ka na. “Nakakatawa! Sa tingin mo ba kami ay malambot na dough na maaari mong kurut-kurutin lamang?

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"