Pag Tumingin Ka Akin Ka Novels & Stories

Justine Hindi ako naka imik kaagad sa mga sunod sunod na tanong nito sa akin. Basta ang nasa isip ko lang ngayon ay mas lalo lang itong nagiging hot sa aking paningin. Lalo pa nga at salubong na salubong ang kilay nito at sobrang sama ng tingin sa akin na para bang handang pumatay na ito. Wala na sa isip ko kung ano ang mga tanong nito sa akin. Mabilis na hinila ko ito palapit lalo sa akin at sinalubong ng mainit na halik ang labi nito.

malokong tono na tanong niya Napalunok na lang ako ng laway ko sabay ng pag bilis ng tibog ng puso ko na feeling ko may nagkakarera sa dibdib KO nang tumingin ito sa akin na kulang na apoy sa mga mata nito na para bang nilulusaw ka. At lalo itong lumapit sa akin "Sir!!" bigla ko siyang tinulak Napangisi na lang ito ngunit nanlilisik ang mga matang lumapit ulit sa akin ulit.

Mangyaring magbigay ng teksto na nais mong isalin sa Tagalog. "Hindi... Parang instinct lang." At iyon ang higit na nakakatakot sa akin kaysa sa kahit ano. Minsan ko nang nakita ito sa kanyang mga mata kapag tumitingin siya sa akin. May pagdududa sila kung dapat ba akong patawarin o iwanan. Nakakatakot talaga ako kasi alam kong gaano kadali ko siyang mawawala.

akin? Nagulat ako. Diba hindi naman kami kaklase? Nanlaki ang mata ko, at yong kaninang tahimik na student ay nag tilian na at panay ang kuha ng picture. Huminto ang tibok ng puso ko ng palapit ito sa akin pero..

“Tungkol saan ang panaginip mo sa akin?” Sa puntong iyon ay ibinaling muli sa akin ni Marius ang paningin niya saka ako tinitigan ng makahulugan. Ang maiitim niyang mga mata ay kinakitaan ko ng pamilyar at maliliit na mga apoy na agad namang nakaapekto sa akin. Parang bigla akong nakaramdam ng matinding paghahangad. At alam ko, sigurado akong ganoon rin siya sa akin.

dagdag ko Tinanggal niya ang pagkakayakap sa akin at tinitigan ako bago sabihin ang salitang ito. "Tama Tim," marahan at seryoso niyang sabi. "Patuloy kang mabuhay kahit anong mangyari." ___________________________ 🦋

Kung lapitan ko kaya siya? ____ Charmane Hmp! Ang dami ngang nakatingin sa akin, pero wala namang lumalapit. Gano’n na ba ako kapangit? tanong ko sa sarili. Sa paglinga-linga ko ay may nakita akong isang lalaki. He was looking at my direction like I was a small object and he needed a microscope to see me clearly. Napakunot ang noo ko nang makitang parang pamilyar siya sa akin. But I couldn’t remember when or how. May kadiliman sa puwesto ko pero naaaninag pa rin naman ako.

Tumango ito, "Sorry din kung nakukulitan ka sakin." Napakunot ang nuo ko nang mapansin kong tila galing ito sa pag-iyak. Parang hindi bagay sa isang bruskong gaya ni Omeng ang umiyak. "Don't tell me nanuod ka ng nakakaiyak na drama?" Pabirong tanong ko dito, itinuro ko ang mga mata nitong mukhang namumugto.

Kabanata 138 Fiona Carolina’s Point of View Isang hindi pamilyar na kisame ang bumungad sa akin nang nagmulat ako ng mata. Nagpalinga-linga ako at lahat ng bagay na nakita ko ay hindi pamilyar sa akin lalo na ang kama na hinihigaan ko ngayon. Nang bumangon ako sa pagkahiga, napasapo ako sa aking noo nang nakaramdam ako ng pagkahilo. Pinikit ko saglit ang aking mata at saka nagmulat. Napasinghap ako at naluha nang may napagtanto.

"That's your favorite! Shanghai! Don't you want to eat shanghai?" "Paano ako kakain niyan eh amoy imbornal! Itapon mo 'yan! Pati mabahong amoy niyan kumapit sa'yo, hindi talaga ako lalapit sa 'yo pag hindi mo 'yan itapon!" sinamaan ko ito ng tingin bago tumalikod. Magsasalita na sana ito pero pinakitaan ko ito ng nakakuyum kung kamao.