Voyage In Tagalog Novels & Stories

Halos masimot namin ang mga pagkain kaya napahalakhak na lang kami nang sunud-sunod ang ginawa kong pagdighay. We chatted the hours away until it's time to go back to water once again. We tried banana boat riding, kayaking, sea walking, and scuba diving. Pasado alas-singko na kami sa hapon umahon para saglit na magmeryenda. Pagkatapos ay naupo kami sa buhanginan at tinanaw ang mga taong naliligo sa dagat. "Did you enjoy the day?" Pinagsalikop nito ang mga kamay namin at nilagay sa kandungan nito.

paniniguro niyang sabi at sa huling pagkakataon ay muli niya akong hinalikan nang mariin bago tuluyang binitawan ang aking mga kamay at sumakay sa eroplano. Bago tuluyang isara ang pinto ng eroplano ay nilingon niya ako saka niya ako binigyan ng isang matamis na ngiti hanggang sa hindi ko na ito makita at lumipad na papalayo ang eroplanong sinasaktan nila. Habang patuloy na pinagmamasdan ang eroplano na unti-unting nawawala sa aking paningin ay tuluyan ng nadurog ang aking puso. Kumawala na ang mga luha sa aking mga mata na pilit kong pinipigilan. Sobrang sakit na nakikita kong nawawala siya sa aking paningin kaya tumalikod na ako at nagsimula na maglakad paalis ng kampo. Ngunit isang malaka

Pinulot ko 'yong kutselyo at mabilis siyang sinaksak sa puso. Nang tuluyan ko na siyang matalo ay hinubad ko na 'yong VR headset at nagulat naman ako kase nasa harapan ko si prof habang himas-himas 'yong pisngi niya. Oh, bakit may namumula ang pisngi ni prof? Nakipag away ba siya? "Hi prof, may nakaaway ba kayo?" takang tanong ko pero tinignan niya lang ako ng masama.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakababad doon habang nakapikit dahil naiisip ko na para bang hindi ko kayang humarap muli kay Roswell. Nang matapos akong maligo at magbihis ay naabutan kong gising na si Agatha kaya agad akong lumapit sa kaniya para yakapin siya. Last day na namin ngayon dito sa Japan at back to reality na ulit kami kapag nakabalik kami sa Pilipinas. "Mommy, I'm starving," sabi niya sa akin pagkatapos ay humawak sa tiyan.

"Oo." "Sige." Huminga siya nang malalim. "Lord..." "...ikaw na bahala." Unti-unting umandar ang speedboat. Kasabay noon... Unti-unti ring umaangat ang parasail. "Ahhhhhh!" Malakas na sigaw ni Tina. "Señoritooooo!" "Nandito ako." "Ang taas!" "Hmm." "Mamamatay na ako!" "Hindi." "Hindi niyo alam!"

Bumaba ang tingin niya roon. Dahan-dahang nilapit ni Kael ang hinlalaki niya sa labi ko, gently stroking my bottom lip with his thumb. Nanatili akong nakatitig sa kanya. Halos hindi na humihinga. Marahan niyang binuka ang bibig ko habang hindi inaalis ang tingin sa labi ko, and I don't know why, I feel like I was hypnotized because I open my mouth then–

sagot kodin naman dito at pareho naman kaming natawa "Ang ganda pala dito at ang tahimik at ang tanging maririnig molang ay ang mga hampas ng alon mula sa dagat. "itong lugar nato ang minsan kolang puntahan"saad nito at nagtaka naman ako kung bakit "Bakit naman? Tanong ko

"Talaga?" "Oo nga, sandali lang at magbibihis ako. Dito ka lang ha?" Ngumuso siya ng kumunot ang noo nito. "Akala ko ba sabay tayo maliligo?" he asked. "Ha? Oo nga, kaya nga magbibihis muna ako dahil sabay tayong maligo sa dagat. Ang linaw-linaw kaya parang ang sarap lumangoy." Humagikhik pa siya habang nakatingin sa malinaw na dagat.

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"