Walk In Tagalog Novels & Stories

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

“Are you being serious right now?” Umangat ang kilay ko sa narinig. “Yes. I'm being serious. I can walk. Excuse me, maliligo muna ako.” Hindi ko pinahalatang masakit ang puson ko. Dahan-dahan ang aking lakad. At nagmumukha na akong pagong sa sobrang kupad kong maglakad. Ngunit nakakatatlong hakbang pa lang ako nang bigla akong umangat sa ere.

"Sleep walking." Dalawang salita niya na siyang ikinapula ng pisnge ko sa hiya. Sleep walking? Ako? Di naman ako ganiyan ah? Ah! Baka dahil sa sobrang pag-iisip ko kay Bryan kahapon. "Hindi yan totoo!" saad ko at tumakbo kaagad patungong C.R. Kaagad kong binuksan ang shower at di sinadyang ang nabuksan ko at ang cold shower.

inis na saad ko Tinalikuran ko siya at nagsimulang maglakad "Hoy teka lang..wala man lang salamat?".habol nito saakin "Welcome".sagot ko "Sabi ko hindi ka man lang nagpasalamat". pangungulit nito "Oo na nga welcome".inis na saad ko "Tsk!magpapasalamat ka o Hindi?".biglang hawak nito sa balikat ko at dahan dahang hinarap ako sakanya

Napairap na lang ako sa kawalan, pero nakaramdam ako kahit papano ng kaginhawaan pero hindi pa naman rito matatapos rito. "What are you going to walk !? Are you kidding me? You can already see I'm having a hard time here, are you going to? Fvck?! Aasahan mo bang ako mismo maglalakad, at lalapit sa iyo? Have you ever been crazy Quinoa! Come here and carry me! You're a huge wolf, I can't!" I shouted in disgust from inside. Hindi niya man lang inisip na nahihirapan na ako rito. Napapikit na lang ako sa sobrang pagkainis.

“Hope, are we done yet? Or do you plan on walking me through the entire building until my legs give out?” “No problem. Kapag hindi ka na makalakad, bubuhatin na lang kita.” Ngumisi pa ang loko. Napabuga ako ng hangin. “Ilabas mo na ‘ko. Kailangan ko nang umalis. Gabi na.”

I'll take a walk pagkalabas ko ay nakita ko naman si Cassy na nagluluto nang hapunan namin "Cassy mag walking muna ako, I need to ease my mind, My mind is heavily clouded with something lately and I think going for a walk would be the best" I talked at pumayag naman si Cassy "Sige ate tawagan nalang kita kapag ready na ang pagkain at makakain na tayo" She replied at tango lang naging sagot ko at lumabas na ng unit namin.

Binigyan siya ng malaking lapida na may nakasulat na "Narito si Damon Walker, ang ating matapang at matuwid na Kapatid sa Dugo." Hindi napigilan ni Lee ang kanyang kalungkutan. Nagsimula siyang umiyak, sumuray-suray pasulong, at ipinulupot ang kanyang mga braso sa lapida ni Damon. Parang niyakap na naman siya nito. Ang lamig ng malamig na bato sa kanyang pisngi ay nagpatindi lamang ng apoy ng paghihiganti sa kanyang puso.

halakhak niyang paliwanag. Sumimangot ako sa kaniya. I get it naman. Mahilig rin naman ako sa oversized shirt, pero di umaabot sa ganito ka laki. Para na 'kong sumusuot ng sako. "Hindi ba ako payatot tignan?" Umiling lang ito at inabot ang noo ko at doon hinalikan. "Let's go. I want to walk with you, ark. This is my first time, our first time walking together."