Walk In Tagalog Novels & Stories

Akala mo naman ay nanalo sa loto at kung makasigaw ay wagas. “Kaboses mo siya!” sigaw din ni Weslynn, isa pa ‘tong babaeng ito. Huminga ako ng malalim at saka na naunang maglakad. “Para kayong mga t*nga,” I said and just kept walking. Even if I told them it was me, they wouldn’t believe it. It’s up to them kung papaniwalaan nila o hindi. “Oh my God!” Pare-pareho kaming napalingon sa pinagmulan ng sigaw and there we saw a bunch of students na tumatakbo papunta sa isang direksyon.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

sagot niya na kinangiti ko. "Salamat kung ganoon." I said smilingly. "For what?" he asked. "For walking with me." I said. "Assuming." Sabi niya na kinakunot ng noo ko. "Hindi ako assuming. I'm just grateful na naisip mo ring maglakad. Atlist may kasama ako." I said explaining my side. Assuming ka diyan! Pero pwede rin. Bigla akong napangiti sa naisip.

Piniksi niya ang kamay upang mabitiwan nito at bumaba na sa sasasakyan. Hindi niya makita sina Maya at Bruce sa labas kaya nagpasya na lamang siyang maglakad na lang. Tutal, medyo malapit lang naman ang bahay nila. Mabigat ang kanyang mga hakbang dala na rin ng galit na nararamdaman niya. Pero sa kalagitnaan ng paglalakad niya ay napansin niyang bumagal ang takbo ng mga kotseng nasa kalsada, huminto sa pagsayaw ang mga kahoy at ang mga ibon na lumilipad sa ere ay hindi na rin gumagalaw.

h, got it" sagot ni Lucas saka umayos nang pagkakaupo sa kama, nagsimula na syang ikilos ang mga binti. Ok naman na ang pakiramdam nya tuwing ikinikilos ang mga binti nya, wala nang kirot dito tuwing ginagamit hindi tulad dati. Ibinaba na nya ang mga binti at tumayo na sa kama, nakarinig naman sya nang mga palakpak nang successful syang nakatayo "Try walkinggg" excited na saad nang dalaga na mukhang proud na proud, she really always make his heart flatter. Naglakad naman ang binata tulad nang utos ni Irish, una ay dalawang hakbang hanggang sa sunod sunod at hindi na mabilang, nakarating na din sya sa malapit sa banyo "Hindi ba sumasakit ang binti mo? malayo layo na ang nalakad mo?" tanong na

Habang naglalakad ako ay may nakabangga ako kaya muntik na akong matumba buti na lang nasalo ako ni. "I got you" sabay kindat niya. "Luc?" gulat kong sabi. Itinayo naman niya ako at pinitik ang noo ko. Agad ko itong hinagod at inis na tumingin sa kanya. "Bakit mo ba ako pinitik?" inis kong tanong. "Your not in yourself while walking at nakabangga mo pa ako" "Sorry naman, may iniisip lang ako" saad ko.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Ganoon kabilis. Pinagpasalamat ko nalang ang tadhana dahil parang nakikisabay sa akin. After doing all the dishes, I straightly walked towards the house door. I didn't get to say my goodbye dahil hindi ko na nakita pa sina Mama. I put my mask on and my earphones. Walking is not boring. It is an exercise and a fun thing to do if you are into nature. Sa lagay ko lang ay mahirap. I don't want to hear things that's why I decided to walk while listening to music. Ayokong sumakit ang ulo ko dahil sa sari-saring amoy na naaamoy ko kaya pati mask ay sinuot ko na.

"Mag-ingat ka darling, baka may mga tinik ang mga bato." Tumango-tango siya rito. "Opo, bilisan mong bumaba riyan." "Sandali lang kase," bumaba ito sa bangka at naglakad ito palayo sa kanya ng konti bitbit ang lubid ng bangka. "Saan ka pupunta?" sigaw niya.