Walk In Tagalog Novels & Stories

CASSANDRA (CASSY) VILLARAMA "Ano ba? Bakit ba ganito? Kailangan talaga umulan ng malakas habang naglalakad sa gitna ng kalsada?” naiinis kong bigkas. Walang masakyan, walang taxi or jeep or kahit tricycle or kahit habal-habal man lang habang naglalakad ako dito sa gilid ng kalsada.

Elco POV Alas kuwatro ng madaling-araw ako gumising. Dinala ko ang wallet ko para maagang pumunta sa palengke. Sinabay ko na rin doon ang pagte-ten step walking ko para hindi sayang ang pag-e-exercise ko.

Wika nito. Hindi ko na sinagot ang sinabi niya at nagsimula na kaming naglakad papunta sa entrance. ------------------------- Hello po sa inyong lahat, humihingi po ako ng pasensiya kung hindi ganon kaganda ang English ko dito sa story. Dahil tagalog na storya po talaga ito, filipino po ako at sana'y kahit paano ay napasaya ko kayo.

Shanaia Asher "WELCOME HOME" sabay sabay na sigaw nila pagkapasok namin ni Kailey sa loob ng bahay, may nakasabit na Welcome Home sa dingding at may mga ilang palamuti rin sa bawat corner ng sala..

(Please play Beautiful in White by Westlife) Rigor POV Dahan-dahan bumukas ang pinto nang simbahan doon ay nasilayan ko ang napakagandang babae, na dahan-dahan naglalakad patungo sa altar na kinatatayuan ko. Suot nito ang napakagandang puting gown na kumikinang sa tama nang sikat nang araw at mga ilaw na lalong nagpaganda sa kanyang mukha.

Doon namin napagdesisyunang manatili. Habang naglalakad kami, napapahinto ako paminsan-minsan—hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa alaala. Bawat hakbang ay may kasamang takot na baka biglang mawala siya sa paningin ko. “Okay ka lang?” tanong niya nang mapansin niyang bumagal ang paglakad ko. “Oo,” sagot ko agad, kahit hindi sigurado. “mauna ka lang maglakad,nasa likuran mo lang ako."

"I'm ready." Nagsimula na kaming maglakad. At bawat paghakbang ko, napakabigat. Parang gustong dumikit ng mga paa ko sa sahig huwag lang akong makaalis. Ang sakit-sakit na din ng lalamunan ko kakapigil sa mga luha ko. Takip-takip ko ang bibig ko upang hindi ako makagawa ng kahit ano mang ingay na magpapagising sa kanila. Nasa sala na kami nang makarinig ako ng mga yabag. "Luna? Where are you going?"

“Bakit mo ako sinusundan? Traydor ako, hindi ba?” “Hindi kita sinusundan. May nakikita ka bang ibang daan para iwasan kita?” “Kailan ka pa naglakad?” “Libangan ko ang walking sa gabi.” Inirapan niya ito at binilisan ang hakbang. May tatlong lalaki silang nakasalubong.

Pasigaw kong sabi. "Sabi mo kagabi na okay lang na hindi ka makalakad bukas, pasalamat ka nga kasi nakalakad ka pa oh." Natatawang saad nya. Tinignan ko naman sya nang masama. "Wow, thank you huh!" Pilosopong sabi ko. "Your welcome." Sabay bow nya pa. Mag sisimula na sana akong mag lakad pero di ko kaya kasi sobrang sakit talaga. Hindi ko alam na ganito pala ka sakit 'yon kung alam ko lang sana... 'Pero nasarapan naman ako'

Tila musika ang bawat ungol at paghinga nilang dalawa sa apat na sulok ng walk-in closet na iyon habang ang mga katawan nila ay sumasayaw. "M-Miguel..." sambit ni Gabriella sa pangalan ng binata at mahigpit na yumakap sa leeg nito. "Kiss me harder," paungol na sabi niya habang ang mga daliri ay unti unting bumabaon sa balikat ng binata. Marahas na napaungol si Miguel. "Oh! Im almost there, honey!" hinihingal na sambit ng binata habang gigil ang mga kamay na nakayapos sa balakang ni Gabriella.