Walk In Tagalog 소설 & 이야기

"'Ang iba nagmamanman lang sa atin." Mga ilang sandali ay nakarating na rin sila Denzel, Alfred at iba pa. Nang huminto sila saglit agad na nagpaputok ang isang di kilalang lalaki dahilan ay muli silang tumakbo papalayo. Kulay itim mga kasuotan ng mga ito at nakatakip ang mga mukha kaya di agad makikilala.

Bahagya pa akong napahinto bago naglakad ng mabilisan. Naramdaman ko namang nasa likod ko sya... Pasimple akong napalingon sa kanya...nakatingin lang sya sa dinadaan nya... Naikuyom ko Yung labi ko... At pinagpatuloy Yung mabagal kong paglakad... Nanlaki Yung mata ko.... At bakit ako mabagal maglakad ngayon ha...sht??.. Napapikit ako bago binilisan Yung mga hakbang ko...

Naramdaman naman nang binata ang marahang pagtango neto, mukhang kalmado na sya. Pero, hindi parin bumibitaw ang dalaga sa pagkakayakap. Paano sya makakalakad nyan? He needs to end this hug and give a distance para maayos silang makalakad papalabas. "Astria, we can't walk like this" kalmadong saad nang binata at hinawakan ang balikat ni Astria. Hindi naman nagpatinag si Astria sa binata at sinabing "Kaya ko" matapos non ay naglakad sya nang isang maliit na hakbang patagilid "See, we can walk sideways"

"Jairus! Sandali!" Binilisan ko ang paglakad ko para lang maabutan siya. Bakit ba ang bilis niyang maglakad? Habol-habol ko ang hininga ko nang maabutan ko siya. Nakatingin lang siya sa akin. Hindi ko tuloy maiwasan na makaramdam ng pagka-ilang sa paraan ng titig niya sa akin. Nang maayos na ang paghinga ko ay umayos ako ng pagkakatayo ko. "Sundan natin si Gail, baka kung anong gawin no'n."

Sambit ko saka nagsimulang maglakad at kinakapa kapa sa hangin. "First clap!" Sambit ko pa muli. Clap Clap Clap Nagsimula ako maglakad pakaliwa dahil doon ako nakarinig ng mas madaming palakpak. "Nasaan na kayo." Natatawa kong sambit dahil dinig na dinig ko naman ang mga hagikgik at kaluskos nila. "Second clap!" Clap Clap Clap Malawak ang Lugar na ito kaya mahihirapan akong tayain sila.

ang pabulong kong saad pagkatapos ng aming halik, medyo hinihingal pa habang nakatitig sa kaniyang mga mata. "I'll walk with you, my love," ngiti ni Kiel habang ipinapasok ang kaniyang mga daliri sa aking kamay, ginagawaran ito ng isa pang halik bago kami dahan...dahang naglakad patungo sa nakatagong pintuan sa likod ng entablado.

I want to surprise him,) sabi ko kasi bakit naman hindi niya ako papasamahin? "Tenemos que caminar por las escaleras. ¿Te parece bien?" (We have to walk on stairs. Is that okay with you?) naguguluhang tanong niya. Siguro iniisip niyang buntis talaga ako at hindi ako p'wedeng maglalalakad sa hagdan. "Por supuesto," (Of course,) sagot ko kaya tumango na lang siya at nagsimula na kaming maglakad.

Bigla kong nasipa ang isang paso ng halaman na tuluyan nitong ikinabasag. “Zhia! Don't walk away! Or if you do! It means, hahayaan mo lang akong harapin ang problemang tong mag-isa!” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys!

nahihiya kong sabi "no bigat para sa'yo then maglalakad pa tayo punta sa building baka hindi mo kayanin since i isang building lang din naman tayo ako na munang bahala dito hanggang sa makarating ka sa floor mo" hindi na niya hindi na niya ako inantay pang maka sagot dahil nauna na siyang maglakad sa akin

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)