We Live Only Once Novels & Stories

Isang single bed at isang maliit na mesa. Ipinatong ko ang dala kong bagahe sa kama. Inilibot kong muli ang aking paningin sa paligid. This world that I live in is empty. Sometimes our feelings don't always mirror our reality, so make sure to tune into these emotions whenever they arise. "Venice, kaya mo ito! Always remember that you are unique from the others. Hayaan mo sila." Pampalubag loob kong sambit sa sarili.

Nanikip ang aking dibdib ng maaalaa ko ko ang kaniyang sinabi kagabi. "You should enjoy this because this will be the first and last na mangyayari ito" Ganoon lang ba iyon? Ginusto ko naman na may mangyari samin ngunit tama ba na ganon lang? Na hindi na mauulit at babalik na ulit kami sa dati?

Ang iba naman tumatawa habang nakatingin sa 'kin. Hindi na sila pinatayo ni Ma'am, nakaupo lang sila. "And the name of the father... " nakapikit na silang lahat ngayon. "Dear God, thanks for this day. Thanks for waking us up. Thank you for giving us this beautiful chapter of our life," char napa english ako. "Amen!" sabay na sigaw nila. "Sandali lang!" sigaw ko. "Atat na atat? Di pa nga ako tapos eh."