Wendy X Dipper

In the eighth year of our secret office marriage, Marvin lit up every LED screen in Ocean City, just to make his little assistant smile. Amidst the well-wishes from everyone, the assistant cheerfully handed out gifts to the entire office. I casually tossed my gift into the trash. The assistant immediately ran to Marvin's office, tears streaming down her face, to report me. Moments later, Marvin, furious, suspended me from my position. As I walked out of the company building, Marvin's voice echoed from the loudspeakers on the top floor. "Celebrating Wendy's successful completion of her work, the gift is ready!" Wendy—was the assistant's name. As I watched the crowd rush past me, I calmly cut all ties with Marvin. This hidden marriage had come to an end.

While my corpse was rotting in the morgue, my fiancé, Ron Corleone, was comforting my murderer. Lisa Corleone sobbed as she said, “After we were kidnapped and brought here, Wendy disappeared. We don’t know if she managed to escape. It was all my fault. If I hadn’t insisted on going out with Wendy…” Ron’s face was ice cold. “The future mistress of the Corleone family actually abandoned my sister and fled on her own. If she dares to come back, I’ll break her arms and legs and turn her into a maggot that only deserves to live in the dark!” In fact, I did die in some random corner with my limbs broken. The truth about my death made Ron, who had vowed to make me regret my existence, crazy.

I spend an entire year preparing to get my daughter, Quincy Lindell, into a top international school. By the time the application review date rolls around, I have all the documents ready. I just need my wife's and my original marriage certificate to seal the deal. However, when I reach the admissions office, my wife, Wendy, blames me for taking matters into my own hands. I am about to explode when the school staff member says with a strange expression, "Mr. Howards, our system shows that you are not Ms. Lindell's spouse." My blood turns to ice. Before I can react, Zachary Shea, who has been quietly standing behind Wendy, passes his wedding certificate to the person in charge. The school staff member nods after checking her computer. "Ms. Lindell, Mr. Shea, your certificate was validated seven and a half years ago. You can now register your child for this school." Seven and a half years ago… That was the date of Wendy's and my engagement party. She held my hand in front of a room full of guests and said that I would be the only man she ever loved. That one sentence was enough to fool me for seven years.

X, was the only son of the Han Clan. His parents Kon and Lia Han were both brutally murdered fateful day. His origin was shrouded in mystery as his people were very secretive. His only possessions were a blue sapphire pedant with matching earrings and a translucent blade. Upon his travels there was an attempt to rob him of his possessions creating a bloody feud. X was always alone until one day a mysterious lady who claims to be his wife makes an appearance. Can X trust this lady? Will be able to revive the Han clan?

Als unbedeutendste Omega des Stammes war ich dennoch Alpha Becks Schicksalsgefährtin. Wegen meines niedrigen Status untersagte Beck mir alle Veranstaltungen, die wir eigentlich gemeinsam hätten besuchen müssen. Ich hatte für ihn achtzehn groß angelegte Veranstaltungen organisiert, doch er erlaubte mir nicht einmal, an unserem Jubiläum teilzunehmen. Beim 19. Mal erlaubte Beck mir überraschenderweise doch die Teilnahme. Überglücklich zog ich mich festlich an, doch da entdeckte ich Beck bereits an der Seite von Wendy, die ebenfalls eine Omega war. Sie hingen innig Arm in Arm da und ersetzten mein aufwendig produziertes Erinnerungsvideo durch Aufnahmen ihrer süßen gemeinsamen Momente. Mit dem Arm um Wendy warf Beck mir einen angewiderten Blick zu: „Meine Luna muss von allen Stammesmitgliedern anerkannt werden. Da du, Klara, keinen offiziellen Luna-Status hast und Wendy die Anerkennung schon früher erhielt, wird sie ab heute deine Rolle übernehmen.“ Alle Stammesmitglieder, die mich kannten, warteten darauf, dass ich ausraste. Doch ich war nicht wütend, stattdessen sogar erleichtert. Denn der dreijährige Gefährtenvertrag zwischen mir und Beck würde in drei Tagen auslaufen.

Wendy Lloyd's first love, Hudson Clark, treats me like a walking blood bank. Because of that, I end up dying in the rented apartment Wendy has given to me out of contemptuous pity. Today is the third day of my death. My six-year-old son, Terry Heath, finally realizes that something is wrong with me. When he accidentally cuts his finger from playing with his toys, I don't coax him at all. When he tears open a pack of cookies and feeds one to me, I don't stop him at all. When he lies in my arms and grips me by the hem of my shirt while calling out to me softly, I don't respond to him at all. Feeling rather uneasy, Terry finds my phone and calls Wendy. "Mommy, why is Daddy still asleep?" Wendy responds by sending a photo of her and Hudson enjoying a holiday feast together. She then says coldly, "He's just asleep, not dead. Today is Christmas Eve, so I'm very busy right now. "Tell that arrogant father of yours that he's only free to visit me whenever he's ready to acknowledge his mistakes." After that, the call ends. Terry is left feeling stunned for a long time. Finally, he digs out the last cookie from the trash can and snaps it in half. Then, he feeds it to me again. "Daddy, let's eat."

ดูเหมือนของขวัญวันเกิดปีนี้คงจะทำให้ชีวิตผมไม่ปกติสุขอีกต่อไป - แฟนมีตxพาสต้า

เขาคิดว่าตัวเองแน่ แต่กลับเอาชนะ 'เธอ' ไม่ได้สักครั้ง [โปรดXอัสมา]

ใครๆก็บอกว่าคุณสส. น่ะใจร้าย (สส. เซียง x อบเชย)

“ยามข้ารักท่าน ท่านมิห่วงหา ยามข้าหมดใจ ไร้ซึ่งยินดียินร้าย เหตุใดท่านต้องแสร้งนึกถึงความหลัง เหนี่ยวรั้งข้าไว้ข้างกายเช่นนี้” เรื่องย่อ : เพราะเขาทนมองนางตายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างเลือดเย็น เช่นนี้นางยังผูกใจรักเขาได้อยู่อีกหรือ บุรุษเช่นนี้หรือที่นางใฝ่หา เสิ่นหนิงจิน ฮองเฮาแห่งต้าหยาง เคยพยายามทุกวิถีทางให้นางได้อยู่ในสายตาชายที่รัก แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรความสัมพันธ์อันเก่าก่อนของนางและเขาก็มิอาจหวนกลับ ‘จินเอ๋อร์ของอวี่เกอ’ ยากจะหวนกลับ คงหลงเหลือเพียง ‘ฮ่องเต้และฮองเฮาแห่งต้าหยาง’เท่านั้น เจิ้งเฟยอวี่ x เสิ่นหนิงจิน “หากเป็นเมื่อก่อนเจ้าคงไม่มองข้าด้วยสายตาเช่นนี้” “มิต้องกังวลไปเพคะ หม่อมฉันอยู่มองพระองค์ด้วยสายตาเช่นนี้อีกไม่นานนักหรอก” “หมายความว่าอย่างไร...” “หม่อมฉันมิอยากเป็นฮองเฮาแล้วเพคะ” “...” “หากฝ่าบาทจะกรุณา ช่วยมอบอิสระให้หม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”