Work Travel Quotes Novels & Stories

Nawalan na siya ng ganang kumain. Samantala sa restaurant. “Thanks for offering me the job, but I'm good with my current work. I actually enjoy having deadlines and finding ways to manage multiple meetings and reports at the same time. Plus, I'm used to the routine of waking up early and going home late, it works for me," sagot ni Pola kay Brent ng alukin siya nito ng trabaho sa travel business nito. Saglit itong natigilan pagkuwa’y tumawa.

Aam ko kung anong ibig niyang sabihin at kontento na ako sa bagay na iyon. “Gusto kong matuto kang mag explore. Madaming magagandang bagay sa mundo na dapat mong maranasan at makita. Alam kong workaholic ka pero dapat ienjoy mo rin ang buhay. Ang pera nandiyan lang, ang kompanya nandiyan lang pero ang oras ay nauubos. Maiksi lang ang buhay kaya dapat ay sulitin mo dahil pag tanda mo ay hindi mo na ulit magagawa ang mga bagay na dapat ay ginawa mo nang bata ka pa.” Tumango siya ay yumakap sa akin.

Medyo matraffic na nga dahil uwian na ng mga nanggagaling sa trabaho. "Next time call me. I told you I can be your driver." Napangiti ako sa sinabi nito. Natatandaan kong sinabi niya iyon dati pero matagal na iyon. "Busy ka, ayaw ko namang abalahin ka pa. Coding lang ang kotse ko ngayon kaya hindi ako nakauwi agad. Isa pa kaya ko naman mag-commute." "You already tired at your work, then mapapagod pa pa sa byahe. Just let me drive you home from now on," giit nito.

"Busy ba sa kompanya ninyo?" "Ganoon na nga!" "Hmm.. huwag gaanong magfocus sa trabaho at bigyan rin ng break ang sarili." wika pa ng isa. "Mahirap na kapag di seryoso sa trabaho at kompanya lalo nat maraming competition ngayon." "Hmmm.. tama ka nga Mr. Kristoff." Napatanong ang isang lalaki, "Hindi ba dadalo ang mga magulang mo?"

“May oras naman tayo para diyan eh pero kung nasa kompanya tayo syempre trabaho muna ang gagawin natin at saka natin gawin ang gusto mo kapag nakauwi na tayo.” “Babe, mas marami pa yung oras na nasa trabaho tayo kesa ang bigyan natin ng oras ang isa’t isa.” tila nagtatampong saad ni Xavier kaya natawa na lang sa kaniya si Athena at napapailing. Lingid naman sa kanilang kaalaman na lumabas ng opisina si Nathan para makapaglibot libot sa kompanya ng kaniyang ama.

Lalo lamang daw siyang maghihina kung nandito lang siya sa bahay. "Kamusta pala sa trabaho n'yo?" Panimula nitong muli. "Ayos naman ho, tay. Madaming customer ngayong weekends. Malapit na rin kasing magbakasyon." sagot ko sa pagitan ng paghigop ng kape. "Aba, mabuti 'yan anak. Basta mag-iingat ka lang dahil madami ang lasing sa trabaho mo mahirap na," anito sa'kin.

Lalo at may hint na ako. "Isang baso lang naman 'wag kang mag-alala," natatawa kong sabi sa kanya. May kasabihan nga minsan kung ano ang pinagdaanan mo sa'yong tahanan h'wag mong dalhin sa trabaho mo dahil buong araw kang mamalasin. Pero kung masaya ka mang umalis at dapat yun din ang pinapakita mo sa trabaho mo.Hmm. Saan ba talaga?

sagot ko. Matapos ang tawag, bumalik ako sa aking trabaho. Ramdam ko ang bagong sigla at inspirasyon sa bawat hakbang. Alam kong ang mga sandaling tulad ng outing ay nagbibigay ng lakas at pag-asa sa amin upang harapin ang mga hamon ng buhay at trabaho.

“Wala kang pakialam kung responsible employee ako o hindi. Trabaho ko iyon kaya gagawin ko nang maayos, at hindi katulad mo na parang buong buhay mo ay pang-aasar lang ang alam gawin. Magmaneho ka na lang at huwag mo akong istorbohin dahil ayokong makarating sa kumpanya na bad mood.” “Hindi naman ako nang-iistorbo, Ma'am. Kinakausap lang kita para hindi ka mainip habang nasa biyahe, at saka baka mamaya ako pa ang sisihin mo kapag tahimik ang buong sasakyan. Pero sige, hindi na muna ako masyadong magsasalita dahil baka sabihin mong sinasadya kong inisin ka bago ang first day mo.”

"Anong hindi? Puro ka naman trabaho lang. Palagi ka lang din sa bahay, may out of town or out of the country ka nga pero trabaho pa rin naman ang pinupunta mo roon." "It's for the future." Sagot nito. Napaisip ako, sabagay. Para rin sa future niya pero paminsan-minsan ay kailangan din naman mag-enjoy, hindi 'yong puro trabaho nalang ang inaatupag niya. "Sabi mo eh." Kibit balikat na sagot ko. Pareho kaming natahimik. Pinagmamasdan ko ang ulap, napakaganda nito at payapa. Bigla akong napangiti ng may maalala ako.