Work Travel Quotes Novels & Stories

Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness. Kaya nga madalas na kami Ang mga Walang pera pero kami pa grabe mag travel yong para bang 'easy go lucky person kami tapos pag naubos na Ang budget trabaho na Naman ulit. Hahaha nakakatawang isipin pero that's reality. So ayon at dahil nasa ibang bansa ako di uso Dito Ang kukupad kupad dahil mahalaga Ang bawat segundo nila ika nga "Time is Gold " Yan ang paniniwala nila.

"Talaga, hmm mag staycation kaya ako don minsan" "Pwedi naman marami ka naman pera haha" "Hindi naman sa ganun gurla. Gusto ko lang makapag relax kahit papano. Alam mo naman ngayon puro nalang ako trabaho. Pero gurla my discount ba pag mag check in ako don" "Sabihin ko sa boss ko." "Naks naman lakas mo sa boss mo ah!" "Shempre bestfriend yon ng jowa ko kaya close kami hihi"

“Sabi mo gusto mo ng sariling bahay at agad kong ipinangalan sa’yo ang bahay sa sentro ng lungsod.” “Tungkol naman sa gusto mong magtrabaho, hindi ako pumayag dahil tingin ko ay masyado kang padalos-dalos.” “Para saan pa ang paglabas mo para maghirap?” “Sa tingin mo ba madali ang magtrabaho?” “Akala mo ba paglabas mo, tatratuhin ka ng mga tao tulad ng pagtrato ko sa’yo?” “Na sapat nang purihin mo ako nang ilang oras araw-araw, magsabi ng ilang matatamis na salitang hindi naman totoo at saka ka nila bubuhusan ng pera?”

iritadong sagot niya pabalik. “I didn’t say that you should neglect your work for this vacation! All i am asking you is to stop it for a while, mahirap ba ‘yon?” “You can just ask me in a good manner!” “Bullshit! Isn’t it a basic rule to stop working while on a vacation? Kapag ako ang nag ta-trabaho bawal, kapag ikaw hindi? Because you don’t wanna neglect your work?!” “Yes!”

"Gng. Athena, hindi ito bakasyon. Hindi ako nakarating sa kinatatayuan ko sa mundo sa pamamagitan ng pagpapagaan at paglalakad sa paligid na parang isang m*****a na turista. Nandito kami para magtrabaho. Tingnan ang tungkol sa pag-iskedyul ng isang bagay para bukas ng gabi. Ayoko ng down time habang nandito ako sa labas. Maaari rin nating samantalahin ang bawat pagkakataon na magagawa natin." “Akala ko lang—” “Well, tigilan mo na ang pag-iisip. Hayaan mo akong gawin iyon. Ang trabaho mo ay panatilihing maayos ang takbo ng buhay ko, para makapag-isip ako. Eto na, kunin mo na ang mga bag namin. Kailangan kong tumawag."

“Si realmente estás decidida a trabajar en otro país, el Señor Steinar tiene negocios fuera del país. Incluso podrías tomar vacaciones cada tres meses. Sé que no me avergonzaré de ti porque eres una joven muy trabajadora.” (Kung desisdido ka talaga na magtrabaho sa i ang bansa ay may mga negosyo si Señior Steinar sa labas ng bansa. Pwede ka pang magbakasyon every three months. Alam ko na hindi ako mapapahiya kay Señior dahil masipag kang bata.) Nakangiti niyang wika kaya naman nagliwanag ang ekspresyon ng mukha ko. “De verdad?” (Talaga?)

Being a traveller is not only about jumping from other places but also exploring their tradition, culture and even their cuisines. This time, we are discussing randomly, sharing jokes, laughter and sometimes serious matters. As much as I want to enjoy the discussion, kakaiba kasi iyong feeling na pumasok ka sa ganitong trabaho na walang kondisyon na kailangan mong tuparin. Ayaw ko iyong may halong drama sa trabaho mo, tulad sa sitwasyon namin ngayon. Kung tutuusin pwede naman iyon gawin sa simpleng partnership lang, kahit hindi na dumaan sa isang kondisyon na magpapabago ng yugto ng buhay ko. Hindi ko naman akalain na ang love life ko ay madadaan sa isang corporate transaction.

"Pero Anne, wala akong magagawa. Ganyan talaga sa trabaho. Isa kang empleyado, kaya dapat alam mong maintindihan kapag pinapapunta ka ng kumpanya sa business trip, hindi mo pwedeng tanggihan. Bukod pa riyan, hindi ba't lagi mo akong sinusuportahan sa trabaho ko sa larangan ng arkeolohiya? Madalas kong sabihin sa mga kasamahan ko na dapat humanap ng asawa tulad mo—mapagpasensya at maunawain..."

“I think it’s important na magkaroon tayo ng time para sa isa’t isa, kahit na busy tayo sa trabaho.” Pagbalik nila sa opisina, nakita nila na ang kanilang mga kasamahan ay nagbigay ng pansin sa kanilang pagbabalik. Maraming mga tanong tungkol sa kanilang day trip, at ang kanilang mga kasamahan ay excited na malaman ang mga detalye. “Ang saya niyo siguro,” sabi ni Carla. “May mga interesting na stories ba kayo from your trip?”

At tinalikuran niya na ako habang umiinom ng chuckie. Naglakad ako patungo sa sakayan ng jeep. Sa sobrang haba ng pila at ang tagal dumating ng jeep, halos ilang kwek-kwek na ang nakain ko, feeling ko malapit na rin ako maging kwek-kwek. Ganito pala ang pakiramdam ng mga nagko-commute, ang hassle! Hindi ako napagod sa trabaho pero nakakapagod tumayo at mag-hintay ng masasakyan, bwisit! Pero isa lang ang masasabi ko sa araw na ito... "Jaq, today is an okay day. You did well. I'm proud of you."