Work Travel Quotes Novels & Stories

"If I didn't have work, where would I get my money from?" "But you're often here. So, who knows?" I inquired. "Who knows?" he laughed. "Atasha, I'm just the type of person who doesn't want to drown in work. Sometimes, we need time for ourselves to enjoy life, besides, being a workaholic is too stressful. We only live once, and life is too short. As long as you're still young, you should make the most of it."

Gustuhin man niyang umalis o lumabas na sa k’warto kung nasaan sila ay hindi niya maaring gawin, alam niya kung ano ang magiging epekto noon sa trabaho niya. “Hello, Mr. Wei. Pasensya na kung ngayon lang kami, medyo natagalan lang kami dahil sa traffic pero alam mo naman kung gaano kahalaga ang meeting na ‘to kaya hindi ko palalagpasin ‘to,” nakangiti ring saad ni Jam at nauna ng naupo sa isa sa mga bakanteng upuan.

natatawang anas ko. "Hindi gano'n 'yon. Totoo naman sinabi ko, kayo ang pahinga ko sa nakakapagod na mundo." "Sus! Ang cheesy mo hindi bagay. Bakit ang aga mo yata?" saad ko na ikinatawa niya. "Wala naman gaano ginagawa sa work kaya umuwi na ako." sagot ito "Sinabi ko naman sayo you should always focus on yourwork, huwag mo kaming alalahanin kasi okay naman kami. Marami kanang nagawa para sa aming mag ina," wika ko

“Para masiguro na gagawin mo ang lahat ng iyong makakaya sa trabaho mo! “Kahit na hindi mo gagawin 'yun, tigilan mo ang pagsasabi ng ganyang kalokohan para sa kapakanan ng pera mo! “Hindi niyo kayang harapin ang ganitong simpleng problema, pero hanggang ngayon dumadada pa rin kayo tungkol dito? “Gusto pa ba ninyong manatili sa inyong mga trabaho o hindi?! “Kung hindi, umalis na kayo rito! Aaprubahan ko ito gamit ang aking special permission! “Umalis kayo! Bawat isa sa inyo!”

Walang pagkukunwari na natutuwa nga ito. Tinapik ko naman ang kanyang likod at bahagyang inalo. Alam ko na niyapos lang niya ako dahil sa sobrang tuwa. Base sa sinabi niya, marami siyang kakulangan at pakiramdam niya ay wala siyang kwenta sa kanyang trabaho. Kahit ako naman siguro ay ganoon ang mararamdaman. "Tuturuan kita kaya mapapadalas ang pagkikita natin. Ayos lang ba sa iyo iyon? May trabaho ka pa sa resort." Usal ko naman sa kanya at nakayakap pa rin ito sa akin.

“Mom, ang dami kong natutunan ngayon. Hindi pala basta-basta ang negosyo. Mahirap rin pala makisama sa iba't ibang tao.” Napangiti ako habang nagmamaneho. “Tama ka, anak. Kaya nga lagi kong sinasabi—importante sa trabaho ang pasensya at malasakit. Mukhang nakuha mo na 'yon. Sa totoo lang, mukhang maaga-aga kaming magre-retire ng Daddy mo.”

Biglang namutla ang mukha niya. “Dahil sa trabaho ko, ilang beses na rin akong nakapag-abroad,” patuloy ni Joselito, may kakaibang ngiti. “Mas marami akong experience kaysa sa 'yo. Paalis ka na rin naman, para maiwasan ang anumang problema, hayaan mong i-guide kita.” May banta ang bawat salita.

hindi makapaniwalang tanong ko. "We'll not tell you then" at tumawa silang tatlo, napaka pilosopo nang tatlong kambal na ito kainis! "Pero diba may trabaho pa kayo?" nagtataka ako bakit nag aaya ang mga ito nang may trabaho silang maiiwan dito ,ni hindi na naman sila pumasok ngayon. "Don't worry about it missy, we can also work in island"

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

Natawa naman si Jane at Mylene sa kaniya. “Nagtrabaho tayo para magkaroon ng pera pangtravel pero ngayon namang may trabaho na tayo, hindi naman tayo makapagtravel dahil mas gusto na lang nating magpahinga maghapon. The best day talaga ang day off.” Anas ni Jane.