Writing Jobs Philippines の小説・ストーリー

natatawa pero pormal na sabi ng dalaga. "May inasikaso kasi akong mga papeles. Medyo na-busy ng nagdaang araw. Nag-renew din ako ng lisensya para makapagtrabaho muna rito habang hindi pa nakakabalik sa Amerika." nakangiting sabi nito. "That's good to know. For sure, makakahanap ka naman ng magagandang projects dito." ani Cherry. "As of now wala pa akong natatanggap na trabaho. But hopefully soon ay magkaroon na rin. Parang gusto ko na muna mag-stay dito sa Pinas and try my luck once more." Kaswal na turan niya.

"Gusto ko nang mas malaking suweldo at magandang trabaho. Hindi biro ang trabaho natin dito bilang kargador, makikipagsapalaran ako sa Maynila. Mag-a-apply ako sa construction, baka sakaling suwertihin." Napaisip si Fiero. Gusto rin niyang makahanap ng maayos na trabaho na may malaking suweldo, sa kalagayan niya na hindi man lang nakatuntong ng kolehiyo, ang pagpasok bilang construction worker ang isa sa mga trabaho na hindi nangangailangan ng college diploma. May experience naman siya pagko-construction at siguradong mai-a-apply niya iyon kahit nasa Maynila pa siya. "Kailan ang luwas mo nang Maynila?" seryosong tanong niya.

Picker ako dito hindi naman mabigat ang trabaho dahil pagkatapos namin mamitas may magpick up para masakay sa truck para mabagsak agad sa factory. Dahil alas dos ng hapon nang maka-out ako part time lang naman kaya nagagawa ko pa icheck ang mga finance report sa farm namin sa pilipinas. Ito lang ang maooffer ko pa lang na tulong kay Tito Bert. Buti na lang ay pumayag ito. Gusto ko pag-uwi ko sa pilipinas na hubog na ang kakayahan ko humawak ng sarili namin sakahan.

Umuwi na din ako agad dahil baka miss na ako agad ng asawa ko. Kinikilig ako habang naglalakad sa palayan. Nadumihan pa ako kaya umikot ako sa may poso upang linisan ang aking nadumihang paa. Si Hendrix lang siguro ang tao dito. Pero narinig ko ang boses ni Tita. "Paano iyong job offer mo sa Manila?" "Ma, ayaw ko po sa Manila." "Mas malaki kasi ang sahod mo doon, Anak. Sixteen thousand lang ang sahod mo sa pagtuturo, samantalang iyong mga job offer mo sa Manila, nasa fifty thousand hanggang sixty thousand."

tuwang sabi ni Kathy. "Wow friend. Good for you! masaya ako at dito ka na din magwowork sa manila." "Friend, okay lang ba diyan na din ako sa apartment mag-uwian," paglalambing nasabi "Ano pa ba ang magagawa ko," masayang tugon niya sa kaibigan. "Thank you beshy!" tuwang tugon niya kay Ella. Natapos ang pag-uusap ng dalawa excited na din si Kathy magtatrabaho sa company ng Cheng Garment Industries Inc.

Pagpapaliwanag ko naman sa kaniya. “Hindi ba nakita mo naman ang resume folder niya? Ang akin lang, if she’s going to forge documents about herself ay paniguradong sa work experience banda. Nagtatrabaho siya sa opisina ng agency nuya and she’s applying everything she studied there. Two years of business management associate degree, two years of office administration and another two years for finance. She just finished her finance degree recently. That’s actually a proof that she’s capable.” Nanghahamong pagpapaliwanag ni Kean.

’ Mag 1 week na nga at wala man lang akong natanggap na tawag ni isa sa kumpanya, sana man lang ay mag-inform sila na hindi ako qualified or rejected ako, para naman hindi na ako umasa. Kaka-graduate ko lang ng IT at galing sa probinsya. Ganito pala ang paghahanap ng trabaho lalo na at wala akong connection o ibang kakilala man lang dito sa Manila. Kung paulit-ulit na lang ganito ay hindi ko na lang ipagpatuloy itong pagiging IT. Bukas ay ipagsabay ko na rin ang pag-apply sa mga fast food or sa Mall. Kahit saan na lang as long as ay may trabaho na ako kasi hindi na kakayanin ng wallet ko kung magpapatuloy pa ako next week.

"Nang nagtatrabaho ako sa factory, hinaras ako ng workshop director. Dahil bata pa ako, binully ako ng iba. Hindi ko matiis ang kapaligiran, kaya nag-resign ako. Bilang resulta, dahil hindi ako pumirma ng contract, 5,000 pesos lang ang binayaran sa akin ng factory." "Dahil high school education lang ang natapos ko, naghanap ako ng ibang trabaho, pero walang kaunting mas magaling na kumpanya ang gusto ako. Nang maglaon, nagtrabaho ako bilang waiter sa isang restaurant, isang receptionist sa isang KTV, isang receptionist sa isang hotel, at isang salesperson sa isang tindahan ng damit... Nagtrabaho ako ng ilang taon nang walang anumang layunin, at sa wakas ay nalaman kong wala akong nagawa." [S

Maalam naman siya sa pagsusulat at paggawa ng mga files files na iyan. Calendaring skills and presentation skills. Hmm, I'm pretty sure I can make a schedule and a power point presentation. Flexibility. Tumaas ang dalawang kilay niya. Hindi pa niya nararanasang mag-trabaho sa isang publishing company kaya hindi niya sigurado kung makakapag-adjust ba siya ng tama. Besides, she don't even know if it's legit. Baka mamaya pinagtitripan lang siya ng Ate niya.

"Mabuti kung gano'n. Kapag dumating siya ngayong araw, papuntahin n'yo kaagad sa opisina ko. Kailangan ko pa rin siyang ma-interview." "Yes, Ma'am." Ibinaba na niya ang telepono at nagmaneho patungong opisina. Halos lahat ng empleyado ng MWSI base sa Canada ay mga pilipino. Iyon talaga ang gusto ng may-ari ng kompanya. Bukod sa opportunity iyon para sa mga pilipino ay mas madali ang magiging trabaho nila kung iisang lahi lang sila dahil mas madali silang magkakaintindihan. Mga ka-business lang nila ang mga banyaga.