Writing Jobs Philippines Novels & Stories

pagmamaktol ko, medyo wala pa ako sa mood pumasok , hindi niyo naman ako masisisi dahil na din sa daming nangyari sa akin sa loob lamang nang dalawang araw ngunit kailangan kong pumasok ayoko naman mawalan nang trabaho, kaya nga kahit mabigat ang pakiramdam ko ay napilitan akong bumangon at maghandang pumasok sa trabaho. I'm working in one of the biggest advertsing company in the Philippines which is Fajardo Advertising Company located in Makati. Nang makagraduate ako nang advertising sa kolehiyong pinasukan ko ay sa kanila na ako nag OJT at sa kanila na din ako nagsimula nang career ko, actually sobrang naenjoy ko ang pagiging part ng creative team since sobrang enjoy akong gumawa nang iba'

“Puwede pong mag-request Ma? Huwag nyo pong ipapa-alam kay James o kay Ninang Rose na nandito ako sa Pilipinas! Ayaw ko kasing maabala si James. Pero bago ako babalik sa States ay dadalawin ko sila.” Unang linggo ko sa Pilipinas ay naghanap na agad ako ng trabaho. Email dito, email doon. Tawag dito, tawag doon sa mga advertising company. Hindi ako nag-apply kahit may bakante sa McCann Worldgroup Philippines dahil baka may makakilala sa akin doon. Hindi rin sa Publicis Groupe Philippines dahil doon nagtatrabaho si James bilang Managing Director.

Walang hussle or pagod sa byahe dahil sa walong oras na trabaho namin ay nakaharap lang kami sa computer dahil doon namin nakakausap ang mga employer namin. Bukod doon ay malaki din naman ang bayad sa amin lalo pa't marami na kaming naging mga employer sa upwork at pwedeng-pwede pa kaming mag dagdag ng trabaho kung gugustuhin. Sa isang araw ay kailangan kong mag sulat ng 2,500 word count na content. Iyan ang word count pero pwede ring mas higitan iyon at may additional na bayad. Though sa akin, kahit anong oras ko pwedeng gawin dahil mag susulat lang naman ako. Unlike kay Hailey at Penny na Fixed ang schedules.

Lahat nagtatanong sa’yo ng sagot kahit ikaw mismo, wala nang alam. Nang makauwi ako, binuksan ko agad ang lumang cellphone ko. Basag ang screen sa gilid. Minsan, bigla na lang nagha-hang. Pero kailangan kong maghanap ng trabaho. Laundry assistant. Stay-in cleaner. Tailoring helper. Housekeeper. Kahit ano. Nag-scroll ako nang nag-scroll hanggang sa tumigil ang daliri ko sa isang post. Lust Estate is hiring.

Uminom din ako ng wine. “I’ll do what you want,” he said directly. Halos tumaas ang dugo papunta sa utak ko dahil sa sinabi n’ya. “H-huh?” “It’s not free!” matigas niyang sabi. “Work under me,” dugtong pa n’ya. Natulala ako. Wala akong alam sa office work. Media outlet ang business n’ya, meron din pala s’yang resort sa Amanpulo at isang farm land. Saan ako magtatrabaho kung gano’n?

Isang linggo na nang makatanggap ako ng offer sa kompanyang iyon matapos kong makapasa mapabilang sa top 10 sa licensure examination ng Civil Engineering kamakailan. Kabi-kabilang offer ng trabaho ang dumating at isa na nga roon ay ang galing sa J.O. Group na isa sa pinakamalaking kumpanya sa Pilipinas pagdating sa Engineering at Architectural designs. Ang offer na 'yon ay ilang araw ko ring pinag-iisipan. Gusto ko na lamang sanang kalimutan ang nakaraan ngunit tila ba ang ang tadhana na ang gumawa ng paraan para mabigyan ko ng hustisya ang ginawa ng mga Lee sa lolo ko.

Ang hirap talaga ng walang tinapos dahil ang karamihan na trabahong tumatanggap sa akin ay kung hindi tindera sa palengke ay isang kasambahay naman. Aanhin ko ang maliit na sahod na ‘yun? Araw-araw kaming kumakain tapos magbabayad pa ng upa sa bahay. bill pa ng kuryente at tubig. Tapos ang sasahurin ko lang sa loob ng isang buwan ay halos wala pa sa kalahati ng minimum wage ng sahod dito sa NCR. Dahilan kung bakit hindi ako sumuko sa pag-aapply. Lahat na yata ng agency at kumpanya ay pinasahan ko na ng aking resume. Pero ilang araw na akong naghihintay ni isa ay wala man lang tumawag.

Ang pinakamalala sa lahat ng kwento nito ay ang pagkabuhay raw nitong muli matapos itong ilibing sa lupa sa loob ng isang buwan! Kung ganoon naman pala ito kagaling, bakit pa ito nagtatrabaho bilang construction worker sa isang kumpanya, ang Villamor Group of Companies o VGC? Kaya nang marinig ni Danilo na ang isang simpleng trabahador na nagsasabing pinipilihan daw ng mga kababaihan sa iba't ibang bansa, kahit sinong makakarinig ay hindi maniniwala lalo pa at pareho lang naman silang mga simpleng trabahador.

mahabang wika ko na halos ikahingal ko. Gagawin ko ang lahat. Kung ayaw akong patigilin ng Tatay sa pag-aaral, dapat akong gumawa ng paraan. Habang nag-aaral ako sa Maynila, naninilbihan ako sa mga Gallardo. Dapat kong ibalik ang tulong na ibibigay kung sakaling tutulongan nila kami hanggat wala pa akong trabaho para bayaran sila. At kung pwedi rin ay maghahanap rin ako ng trabaho dun. Ang alam ko ay maraming hiring job dun at mataas ang sweldo. Mapapalayo man ako sa mga magulang ko lalo na kay Tatay na may sakit ito, at least I could provide the the money to treat my father's illness.

Ayoko na makipag usap sa kanya na parang may mali akong ginawa. Hindi pa lang ako handa na magpakilala bilang Lilura as the CEO of L’Güzce Company. Mas lalo na at inamin ko pa ang tungkol sa pagkakaroon ko ng anak. Para ako na rin nag gisa sa sarili ko sa kumukulong mantika. “Nabasa ko personally ang mga email mo, tatapatin kita Mr. Maximilliano hindi ako tumatanggap ngayon ng trabaho bilang Architect. As you can see pagpapatayo ng kumpanya o main office ko sa Pilipinas kaya hindi ako tumatanggap ngayon..” mahinahon kong paliwanag dito.