Novel & Cerita น้ำเน่า

เห็นเพียงบริเวณโดยรอบมีแอ่งน้ำไม่น้อย และแอ่งน้ำนั้นหาใช่น้ำธรรมดาไม่ ครั้นอาศัยแสงที่ไม่ค่อยสว่างมองไป พบว่าแอ่งน้ำนั้นเป็นสีเหลืองและเหนียวเหนอะหนะ ไม่รู้ว่ารั่วซึมมาจากที่ใด เจือกลิ่นปลาเน่าสายนั้นไว้อย่างเข้มข้น

“โห น้ำเน่ามากกกกก นี่คนชอบอ่านแนวนี้กันจริงๆ เหรอเนี่ย น้ำหวาน”

“อีตะไคร้แดกอะไรดีวะวันนี้” “มึงจะกินอะไรล่ะ ว่าแต่เรียกเพื่อนนี่ต้องมีอีนำหน้าด้วยเหรอวะ อีน้ำเน่า” ฉันตอบกลับเพื่อนสาว มันชื่อว่าน้ำหนึ่งแต่ฉันจะชอบเรียกมันว่า น้ำเน่า เพราะมันปากเน่ามาก หมายถึงพูดจาหมาไม่รับประทานอยู่เรื่อยอะค่ะคุณผู้ชม “หืมอีนี่...กูชื่อน้ำหนึ่งโว้ย เดี� �ยวตบปากเลย”

“ไม่ต้องอธิบายขนาดนี้ก็ได้ ถอยไปสิ ฉันจะล้าง อี๋ น้ำอะไรเนี่ย เหม็นคาวที่สุด เหนียวด้วย แหวะ” คนตัวบางปาดน้ำขาวขุ่นที่ไหลอยู่บนต้นขาขึ้นมาดม พร้อมทำท่าทางสะอิดสะเอียนจะอาเจียนจนน่าหมั่นไส้ “ตอนนี้ทำมารังเกียจ ทีเมื่อคืนยิ้มรับทุกครั้งที่ฉันแตกใส่”

ลี่เอินเอินลืมตาทันทีความโศกเศร้าเมื่อครู่กระเพื่อมไหว โหลวหรานพูดต่ออย่างไม่ปรานีนางมองปิ่นในมืออีกฝ่าย “เจ้าแค่ อยากให้ใครบางคนสงสาร “…หรืออยากให้เรื่องหยุดอยู่ตรงนี้ “น่าเสียดาย “ข้าไม่ชอบดูละครน้ำเน่า” ก่อนจะพูดคำสุดท้าย “ยอมรับความจริงเสีย”

นี่ฉันกำลังจะได้ไกล้ชิดกับมันฉันกำลังจะได้กลืนกินมันเข้าไปทั้งลำหรือนี่ เส้นเลือดขาวปูดโปนแตกแขนงไปรอบๆ ไหนจะไอ้หัวหยักนั่นอีก แต่โอ๊ะมีน้ำสีใสปริ่มๆออกมาด้วยอะมันคือน้ำอะไรนะ หรือว่า อ๋อ นี่สินะที่เขาเรียกว่าน้ำเงี่ยนผู้ชายว่าแต่มันจะกินได้ไหมอะ งั้นก็หมายความว่าตอนน ี้เฮียซันเขาต้องอยากมากแน่ๆเลยไม่งั้นอีน้ำเหนียวๆคงจะไม่ไหลเยอะมากขนาดนี้

แตกแล้วบี๋๋! มือใหญ่รูดสาวแก่นกายร้อนผ่าว รีดเค้นน้ำที่คั่งค้างให้ออกมาทุกหยาดหยด ด้วยที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายสัปดาห์ ปริมาณจึงมีมากมายเหลือเกิน แถมความแรงของมันยังกระเซ็นเปรอะโทรศัพท์ในมืออีก

ซินหยานขมวดคิ้วไม่พอใจ นางรู้ว่าตัวนางเป็นแค่เด็ก คำพูดของนางคงไม่มีน้ำหนัก “แล้วกลิ่นเหม็นเน่ามันเกี่ยวอะไร” คราวนี้เป็นท่านปู่ของนางที่ถาม “กลิ่นเหม็นเน่าพวกนั้นเกิดจากการที่แคว้นชุนที่เป็นต้นน้ำนำพวกของเสียใส่ลงไปในน้ำเจ้าค่ะ และน้ำก็เป็นสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิตห ากเหล่าทหารดื่มหรือใช้มันแล้วก็คงจะเจ็บไข้ได้ป่วยกันหมด” ซินหยานอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง

น้ำรักสีใสจำนวนมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมาจากกายสาว ราวกับเขื่อนแตก พรวด พรวด น้ำใสๆ พุ่งออกมาเปรอะเปื้อนเต็มหน้าขาของอัคนีและไหลนองเต็มที่นอน "อ๊าาาา... แตก... จีน่าแตกแล้ว... ฮือออ..."

น้ำเสียงอารมณ์ดีของผู้สูงวัย ชวนให้คนในบ้านแทบร้องเย้ "คุณยายคะ น้องเอื้อยขอว่ายน้ำได้มั้ยคะ" "ได้ซิหลานรักของยาย ขอโทษนะคนเก่ง ยายไม่ค่อยมีเวลาดูแลหนูเลย เดี๋ยวคืนนี้ยายจะอ่านนิทานให้ฟังนะ"