Masuk
Lapor
ครั้งหนึ่ง 'เราเคยรักกันมาก' ครั้งหนึ่ง 'เคยเฝ้าฝันอยู่เคียงคู่' แต่..แล้วเธอก็เลือกที่จะทิ้งเขาไป..ทั้งให้เหตุผลโง่ๆ กับเขาว่า 'เธอเบื่อผู้ชายแสนดีแบบเขาแล้ว' แต่พอเวลาผ่านไป...ผู้ชายแสนดีหน้าโง่คนนั้นได้ตายจากไปแล้ว..เธอกลับเดินย้อนกลับมา..พร้อมกับบอกเขาว่า 'ไม่มีใครแสนดีเท่าเขา' สำหรับเขา..มีเหลือแค่ 'เศษซากของความรัก' สำหรับเธอ..ในหัวใจดวงน้อยยังเต็มไปด้วยความรัก มาวันนี้ 'ความรัก' ของเขาไม่ได้มีไว้ให้เธอ..แต่ 'มี' ไว้ให้ผู้หญิงอีกคน
Lihat lebih banyakBab 1
บทนำ
ณ ป้ายรถเมล์หน้าห้างสรรพสินค้าจารวรี เขต s
เวลา 19:00 น.
หญิงสาวผิวขาวนวลลออ เธออยู่ในเสื้อชุดเดรสแขนตุ๊กตาสีฟ้าอ่อน สะพายกระเป๋าเรียบๆ สีดำ บนตักมือน้อยกำลังขย้ำซองสีน้ำตาลไปมา ผมสีดำถูกมัดรวบเป็นหางม้า เผยให้เห็นดวงตาสองชั้นหลบในที่ตอนนี้คลอไปด้วยน้ำตา เธอแหงนหน้าขึ้น..พยายามรั้นให้น้ำตาไหลย้อนกลับเข้าไปทางเก่า...แต่น้ำตาเจ้ากรรมก็ดันไหลไม่หยุด..มือน้อยป้ายเท่าไรมันก็ไหลลงมาอีก..ริมฝีปากเล็กเม้มแน่น..เธอพยายามกั้นสะอื้น
อาจเพราะบริเวณนั้นฝนกำลังตกปรอยๆ หรือเพราะต่างคนต่างรอรถโดยสาร..จึงไม่มีใครสนใจใคร
ถ้าจะมีก็คงมีแต่เขา...ใช่..ผู้หญิงคนนั้นคือ ‘ศิศิรา’
สถานะอดีตอันไกลโพ้น คือ ‘คนรัก’ หรือ ‘แฟน’
สถานะเมื่อสี่เดือนก่อน คือ ‘คู่นอน’ หรือ ‘แฟนเก่า’
ส่วนสถานะปัจจุบัน เป็นแค่เพียง ‘คนรู้จัก’ ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
คิมหันต์เม้นปากแน่น ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดเล็กน้อย..ดวงตาคมแฝงความลังเล..เรื่องราวเมื่อไม่ถึงยี่สิบนาทีที่แล้วคงทำให้หญิงสาวตัวเล็ก..ที่เคยเข้มแข็ง..เจ็บปวดไม่น้อย..ไม่งั้นเธอคงไม่เสียน้ำตา เพราะตั้งแต่ที่เขารู้จักเธอมา..อดีตแฟนเคยร้องไห้ให้เขาเห็นแค่สองครั้ง
ครั้งแรกตอนที่พ่อเสีย และครั้งที่สองก็คือ ‘ตอนนี้’
‘ก็สมควรแล้วนี่..ก็สาสมกับความร้ายกาจที่เธอเคยทำไว้’
แต่ทำไมเขาถึงเจ็บไปทั้งหัวใจนะ...ทั้งที่ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ทิ้งเขาไป..ทำไมเธอต้องมาอยู่ในสายตา..แล้วมาทำตัวน่าสงสารด้วย
ขณะที่ ‘จิตใต้สำนึก’ กำลังลังเลว่าจะให้คนขับรถวนรถไปรับ...ร่างเพรียวระหงที่แสนจะคุ้นตาก็ขึ้นรถแท็กซี่สีชมพูจากไปแล้ว...จากไปพร้อมกับความรักที่ปลิดปลิว..ทว่าน่าแปลก..บางสิ่งบางอย่างกับสลักลึกยึดติดอยู่กลางใจมิรู้ลืม
ภาพในวันนั้น..ราวกับว่าทุกอย่างจะไม่มีวันหวนกลับมา..ถ้ารู้ว่าครั้งนั้นจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่เธอมอบให้..เขาจะไม่มีวันปล่อยมือ...
Bab terbaru
น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่53 จบ
ในห้องนอนขนาดใหญ่..แสงสว่างจากพระอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านม่านโปร่งแสงเข้ามา..ฟูกนอนขนาดใหญ่สีขาว..บนนั้นมีร่างบอบบางนอนหลับใหลอยู่..ข้างตัวมีเด็กหญิงตัวอ้วนกลมกำลังแหกปากร้องไม่หยุด..ที่น่าแปลก..คนเป็นแม่กลับไม่ลุกขึ้นมาดูลูก..คิมหันต์หน้าซีดทันที"แม๊ะ..แม๊ะ"เด็กน้อยพยายามออกเสียงเรียก..มือน้อยขยุ้มเสื้อนอนสีขาวของแม่จ๋าแน่น..ปกติถ้าเธอร้อง..คนตรงหน้าจะรีบอุ้มเธอขึ้นมากอดทันที..แต่เช้านี้หนูน้อยร้องเสียงดังแค่ไหนก็ไม่อาจปลุกคนเป็นแม่ให้ลุกขึ้้นมาดูได้ชายหนุ่มรีบวิ่งเข้าไปโอบกอดลูก..'เวลา' ได้เดินมาถึงจุดสุดท้าย..สุดที่รักของเขายังคงงดงามอยู่เสมอ..เขารู้..เธอพยายามฝืนร่างกายมากแค่ไหน..เจตจำนงในการมีชีวิตอยู่ที่รุนแรง..เธออยู่เพื่อลูก..อยู่เพื่อสร้างความทรงจำดีๆ ให้เขา"แม๊ะ..แม๊ะ"เด็กน้อยยังคงร้องเรียกหาไม่หยุด..ชายหนุ่มทำได้เพียงกอดเจ้าก้อนแป้งไว้แนบอก..น้ำตาลูกผู้ชายไหลอย่างห้ามไม่อยู่"ฮือ..ฮึก..ไม่เป็นไรนะลูก..แม่จ๋าไปดีแล้ว..แม่ไปเป็นนางฟ้าบนสวรรค์..จ๊ะจ๋าอยู่กับปะป๊านะลูก..ปะป๊าจะดูแลหนูเอง""อาคิม..น้องเป็นอะไรเหรอคะ"เด็กหญิงไอรดาเดินมาตาม เพราะเห็นว่าทั้งอากับน้องสาวตัวจ้อยไม่ออ
Terakhir Diperbarui : 2024-10-28น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่52
หลายเดือนผ่านไปช่วงค่ำในเดือนหนึ่ง...ตัวเมืองมีงานเทศกาลผลไม้ประจำปี ชายหนุ่มจึงพาคุณภรรยา กับหลานสาวที่ตอนนี้ตัวเริ่มคล้ำ เพราะวิ่งเล่นตากแดดแทบทั้งวัน ทั้งตอนนี้เด็กหญิงตัวน้อยได้เพื่อนใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนลูกสาวตัวจ้อยที่นั่งรถจากบ้านเข้าตัวเมืองพอถึงเวลาก็นอนหลับอุตุมาตลอดทาง เดิมคนเป็นแม่ก็ไม่อยากพาลูกไป..แต่เธอก็ยังอยากมีความทรงจำดีๆ ร่วมกับลูก..อยากมีรูปถ่าย เพื่อวันหนึ่งลูกสาวได้เห็น..เด็กน้อยจะได้รู้ว่า..แม่รักแกมากแค่ไหน ในงานมีแผงขายของกินหน้าตาน่ากิน เด็กกรุงเทพอย่างเด็กหญิงไอรดาตื่นเต้นมาก โดยเฉพาะแมลงทอดหน้าตาแปลกๆ คุณอาคิมบอกว่ากินได้..แถมอร่อยด้วย พอได้ลอง 'รถด่วน' แก้มยุ้ยๆ กับเคี้ยวไม่หยุด "อาศิข๋า รถด่วนอร่อยมากเลยค่ะ"เด็กน้อยตาเป็นประกาย เธอหมายตาของกินอีกหลายอย่าง มือน้อยจูงมือคุณอาคนสวย..ส่วนเด็กน้อยที่อยู่ในวัยฝึกนั่งตอนนี้นั่งอยู่บนเป้อุ้มเด็ก ใบหน้าเล็กๆ โผล่ออกมา..อาจเพราะได้นอนไปตื่น เจ้าก้อนแป้งจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ มือน้อยกวัดแกว่งชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปเรื่อยๆ ยิ่งเห็นคนเป็นแม่หันมาคุยเสียงสองเสียงสามด้วย..น้องจันทร์จ๋ายิ่งหัวเราะเอิ๊กอ๊าก "อาศิคะ น้องเ
Terakhir Diperbarui : 2024-10-28น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่51
อาทิตย์นั้น..เด็กหญิงไอรดาได้เรียนรู้การเป็นเด็กต่างจังหวัด เธอสนุกมาก..ได้เล่นดินโคลน ได้ฝึกทำขนมง่ายๆ ช่วงเช้าก็ตามคนเป็นอาไปตกปลาที่สระไม่ไกลจากบ้าน ตกเย็นได้เดินเล่นตามคันนา ศิศิราเองก็ดูสดชื่นมากกว่าตอนอยู่กรุงเทพ อาจเพราะอากาศที่นี้บริสุทธิ์ และรอบตัวเต็มไปด้วยคนที่เธอรัก เช้าวันหนึ่งหญิงสาวชักชวนทุกคนในบ้าน ไปเที่ยวน้ำตกเล็กๆ ไม่ไกลจากบ้าน เหมือนเจ้าก้อนแป้งที่อายุน้อยสุดจะรู้ว่าได้ไปเที่ยว เด็กน้อยยิ้มแป้นทั้งวัน มนุษย์พ่อจัดแจงเตรียมข้าวของเพื่อให้เด็กๆ ได้ลงเล่นน้ำ อุปกรณ์สำหรับปิกนิค อาหารกลางวันง่ายๆ และเตรียมผ้าคลุมให้คุณภรรยาคนสวย ชายหนุ่มขับรถไม่ไกลนักก็ถึงสถานที่ที่จะพาเด็กๆ เล่นน้ำ ในอดีตเขาจำได้ว่า..เขาเคยโดนเธอบ่นว่าเมื่อไรจะฝึกขี่มอร์เตอร์ไซต์..เขาจึงสัญญา..วันหนึ่งเขาจะขับรถพาเธอไปทุกที่..ที่เธออยากไป..จะว่าไปแล้วเวลาก็ผ่านไปนานเหลือเกินพอถึงแล้วเด็กหญิงไอรดาขออนุญาตลงเล่นน้ำทันที ชายหนุ่มอนุญาตให้ลงน้ำได้ แต่ได้แค่โซนด้านหน้าที่เป็นน้ำตื้นๆ สำหรับให้เด็กๆ ลงเล่นน้ำได้โดยพี่นวลพี่เลี้ยงวัยกลางคนเองก็ตามไปดูแลน้องด้วย ส่วนเด็กหญิงศศิธร..กินนมอิ่ม หนังตาก็หย่อน พ
Terakhir Diperbarui : 2024-10-28น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่50
ช่วงอยู่กรุงเทพ คิมหันต์พยายามเคลียทุกอย่างให้เรียบร้อย..สิ่งแรกที่เขาทำคือพาคนรักไปที่อำเภอ เพื่อจดทะเบียนสมรส.. และเธอขอให้เขาพาไปซื้อของขวัญวันเกิดให้ลูก..ซึ่งกว่าจะได้ของขวัญที่ถูกใจ..ศิศิราก็คิดอยู่นาน..ความกลัวของคนเป็นแม่คือ..กลัวว่าลูกจะไม่รู้ว่าเธอรักแกมากแค่ไหนในระหว่างนั้นเด็กหญิงไอรดาจำเป็นต้องกลับไปอยู่บ้านกับพี่เลี้ยงเพียงสองคน เพราะโรงเรียนของเด็กหญิงเปิดเทอมเรียบร้อยแล้ว“เอื้อยไม่ไปได้มั้ย เอื้อยอยากอยู่กับคุณอาศิ..อยากอยู่กับน้อง”“แต่บ้านของคุณอาอยู่ไกลจากโรงเรียนนะคะ ถ้าน้องเอื้อยอยู่ที่นี้ หนูจะเดินทางเหนื่อย”อดีตพี่เลี้ยงสาวแย้งด้วยความไม่สบายใจ..ใจความหลักคือ เธอไม่อยากให้เด็กน้อยต้องเหนื่อยในการเดินทางเจ้าแก้มยุ้ยรีบเข้ามาอ้อนทันที“ไม่เป็นไรค่ะ น้องเอื้อยจะตื่นแต่เช้า น้องเอื้อยไม่เหนื่อยหรอกค่ะ นะคะ..ให้น้องอยู่ด้วย”"แต่""นะคะ อย่าทิ้งเอื้อยเลยน้าาา นะคะๆๆๆ"เจ้าแก้มยุ้ยเริ่มน้ำตาคลอ พอคิดถึงช่วงที่เธอเคยทิ้งเด็กน้อย..รอบนี้อดีตพี่เลี้ยงสาวจึงอดใจอ่อนไม่ได้“ตกลงค่ะ แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ น้องเอื้อยต้องบอกคุณอานะคะลูก”“เย้ๆๆ“พูดจบเด็กหญิงตัวน้อยกระโดดโหยงเหยง
Terakhir Diperbarui : 2024-10-28น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่43
สักพักสองหนุ่มสาว..คนหนึ่งผิวขาวจัด สูงโปร่ง กับหญิงสาวรูปร่างเพรียวระหง ก็พากันเดินเข้าห้องครัว เล่นเอาพี่พยาบาลพิเศษถึงกับอุทานโดยไม่รู้ตัว“อุ้ย คู่นี้จะว่าไปก็เหมาะสมกันเหมือนกันนะคะเนี่ย”“หมายความว่ายังไงพี่โบว์”เสียงดุ มาพร้อมสายตาไม่พอใจจากหนุ่มหล่ออีกคนในบ้าน ทำให้คนสูงวัยสะดุ้ง ก่อนจะหันมาส่
น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่42
พอเด็กหญิงเข้ามาในบ้าน..เธอรีบลากกระเป๋าที่อาคิมวางไว้กลางห้อง..เตรียมจับจองจะไปนอนในห้องน้องสาวตัวจ้อย"อาศิคะ เอื้อยขอไปนอนห้องน้องจันทร์จ๋าได้มั้ยคะ"เสียงขออนุญาตของเด็กรู้ความ..ทำให้เจ้าของบ้านอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้"ได้ค่ะ"เด็กหญิงไอรดายิ้มแย้มอารมณ์ดี ร่างเล็กๆ พยายามลากกระเป๋าของตัวเองเข้าไปในห้องน
น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่37
ณ เวลา 19:00 น. ห้องพักส่วนตัวของแพทย์หญิงเพ็ญศรีร่างอวบอ้วนผิวขาวกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงสีขาวขนาดเล็ก..ซึ่งเจ้าตัวเองก็พึ่งได้นอนพักเอาแรงหลังจากต้องเข้าเวรสิบกว่าชั่วโมง แต่แล้วเสียงร้องจากโทรศัพท์มือถือส่วนตัวมีผลให้ต้องสะดุ้งตื่น เจ้าของโรงพยาบาลขนาดกลางที่ไม่ยอมยกเลิกการทำหน้าที่แพทย์ ทั้งที่ถ้
น้ำค้างพ่ายร้ายรัก บทที่22
หน้าโรงแรมห้าดาว ชื่อดังประจำเมืองรถตู้สีขาวยี่ห้อหรูจอดเทียบหน้าตึก คนงานทั้งสามคนทั้งลุงป่าน ป้าแจ่ม และกระถิน ต่างก็ตื่นเต้นยกใหญ่ ไม่แพ้เจ้าก้อนแป้งที่ยุกยิกไปมาบนคาร์ซีท แม้แต่พี่เลี้ยงคนสวยยังอดมองรอบข้างด้วยความพอใจไม่ได้ ดวงตาสองชั้นหลบในพราวระยับมีเพียงรอยยิ้มน้อยๆ ประดับ "ปะ ตามป้ามา..ป้าจ
Anda juga akan menyukai
