ホーム / โรแมนติก / พ่ายรักเธอ / หนึ่งในผู้ชายของเธอ

共有

หนึ่งในผู้ชายของเธอ

last update 最終更新日: 2025-04-06 05:18:59

ปังๆๆ เสียงเคาะประตูด้านนอกที่ดังขึ้นไม่หยุด ทำเอาฉัตรตะวันที่พึ่งจะดับไฟนอนนั้นถึงกับต้องยกหมอนขึ้นมาปิดไว้ทั้งหน้าทั้งหู ใช่แน่ๆ ต้องใช่เขาแน่ๆ ยังไงๆเสียวันนี้เธอก็จะไม่มีทางเปิดประตูออกไปโดยเด็ดขาด ถ้าอยากเคาะนักก็เชิญเคาะให้มือหักกันไปเลยเถอะคืนนี้ จนกระทั่งไม่ถึงห้านาทีทุกอย่างก็เงียบไป 

ขาเรียวงามค่อยๆก้าวหย่อนลงมาจากเตียง พอลองเงี่ยหูฟังดูอีกครั้งเสียงเคาะประตูก็เงียบไปแล้ว มือน้อยยกขึ้นมาแนบอกเมื่อรู้ว่าผู้รุกรานนั้นกลับไป แต่ก็เพื่อความแน่ใจ จึงได้ค่อยๆเปิดประตูห้องนอนออกไปท่ามกลางความมืดที่ยังคงมีแสงไฟส่องเข้ามาสลัวๆ

แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึงยังบริเวณหน้าประตูดี จู่ๆไปในบ้านก็สว่างขึ้น และพอเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหลังบานประตูห้องนอนคือใคร หัวใจดวงน้อยๆก็กระตุกวาบ

"นี่คุณเข้ามาได้ยังไง!" น้ำเสียงตวาดถูกสาดออกไปทันทีที่เรือนร่างสูงใหญ่กำลังก้าวเข้ามา ฉัตรตะวันไม่รอช้า พอตั้งหลักได้ก็ทำท่าว่าจะหนีกลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้งแต่ก็ยังช้าอยู่ดี

"พึ่งรู้ว่ากับไอ้บอสเธอก็ไม่เว้น"ฝ่ามือใหญ่จับหมับเข้าที่บานประตูไม้ ฉัตรตะวันทั้งดึงทั้งฉุดกระชากเอาไว้แค่มันก็ถูกเขาเปิดออกกว้างได้อย่างไม่เป็นผล

"ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้นะคุณคีย์ นี่คุณเข้ามาได้ยังไง" 

"ไม่มีใครบอกหรอ ว่าผู้หญิงอยู่บ้านคนเดียวให้ปิดประตูหน้าต่างเสียให้มิดชิด ไม่อย่างนั้นมันอาจจะเป็นหนทางที่จะนำภัยมาถึงตัวเธอได้" รอยยิ้มเย้ยหยันนั้นหันกลับมามองเธอหลังจากที่หันไปหน้าไปพยักเพยิดทางบานหน้าต่างที่ถูกแง้มเอาไว้อยู่ 

เธอลืมไปเสียสนิท เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้านเธอเปิดหน้าต่างแง้มทิ้งเอาไว้เพื่อระบายอากาศ เพราะคิดว่าที่นี่ไม่น่าจะมีอะไร ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็ดูมีน้ำใจและปลอดภัยดี แต่เธอคิดผิด ชาวบ้านน่ะอาจจะปลอดภัย แต่คนที่ไม่ปลอดภัยและดูไม่น่าไว้ใจน่ะยืนอยู่ตรงนี้ จนพอที่จะรวบรวมสติได้ก็เลยลองทำเป็นใจดีสู้เสือ 

"คุณคีย์ ถ้าคุณไม่มีธุระอะไรก็ช่วยกลับไปด้วยค่ะ วันนี้ซันเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ซันอยากพักผ่อน"

"หึ พักผ่อนหรอ ฉันว่าอย่างเธอคงไม่ต้องหรอกมั้ง ชอบไม่ใช่หรอยั่วๆบริหารเสน่ห์น่ะ ไหนลองทำกับฉันหน่อยสิ เผื่อว่าฉันจะหลงเธอบ้าง" คีตกานต์ยังก้าวตามมาไม่หยุด ในขณะที่ฉัตรตะวันเองนั้นถอยหลังไปเรื่อยๆ จนมันไม่มีทางไปต่อ เพราะว่าเธอถอยมาจนสุดถึงกับชนขอบเตียงแล้ว

"คุณคีย์ นี่คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ ซันว่าคุณกำลังเมาแล้วนะคะ" แม้ว่าภายในใจจะสุดแสนเดือดดาลด้วยความโมโห แต่ยังไงเสียสถานการณ์ที่ดูน่าจะเสียเปรียบเขาครั้งนี้เธอเองก็ต้องทำเป็นเอาน้ำเย็นเข้าลูบไว้ก่อน

"ทั้งไอ้ธนา ทั้งไอ้อรรถ แล้วนี่จะยังมาไอ้บอส เด็กจบใหม่ที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอีก ดูแล้วฉันว่าเธอน่าจะมีของดีนะว่าไหม ผู้ชายถึงได้รุมตอมกันไม่หยุด" พูดจบก็จับหมับเข้าที่ข้อมือเล็กนั่นอย่างเต็มแรงพร้อมทั้งออกแรงกระชากให้ร่างบางนั่นถลาเข้ามาหา

"ว้ายนี่คิดจะทำอะไร ปล่อยฉันนะคุณคีย์ ปล่อย!"

"ไม่ต้องแกล้งทำเป็นสะดีดสะดิ้งไปหรอก อยากก็บอกว่าอยาก ไอ้อาการแรดๆร่านๆ ของเธอ ฉันจะตอบสนองให้เธอเอง" ด้วยความที่ยังไม่ทันตั้งตัว เลยทำให้เธอถึงกับล้มลงไปกองอยู่บนเตียงนุ่มของตัวเองทันทีที่คีตกานต์ออกแรงผลักไป 

แม้ว่าจะล้ม แต่ถึงยังไงก็ยังคิดที่จะหนี ฉัตรตะวันพอลุกขึ้นตั้งหลักได้ก็รีบคลานไปที่ยังอีกฝั่งหนึ่งของเตียงทันที ก่อนจะโดนคนที่ลำตัวยาวกว่าตามไปตะครุบข้อเท้าเล็กไว้แล้วลากกลับมา

เสื้อยืดคอปกสีดำราคาแพงที่เขาสวมใส่อยู่ตั้งแต่เมื่อตอนกลางวันถูกคีตกานต์ใช้เวลาเพียงไม่ถึงเสี้ยวนาทีถอดออก มัดกล้ามแน่นๆ ถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติฉัตรตะวันก็คงจะมองว่ามันสวยอยู่หรอก แต่ตอนนี้สิ่งที่เขาแสดงออกมา กำลังทำให้ร่างอีกร่างหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ถูกเปิดเผยตัวตนออกมาราวกับปีศาจ

คีตกานต์จับข้อมือเล็กที่พยายามผลักไสนั่นเอาไว้ แล้วจึงไล่ปลดกระดุมชุดนอนผ้าซาตินตัวสั้นสีชมพูออกไปอย่างแคล่วคล่อง ก่อนจะเริ่มซุกไซ้ไปตามแนวแอ่งลำคอ มือสากลูบไล้ขึ้นมาตั้งแต่ต้นขาขาวยาวเลื้อยขึ้นมาวกกลับลงไปที่บริเวณเนินโหนก ตามด้วยนิ้วร้ายพยายามซุกซอกลงไปยังจุดที่ไวต่อสัมผัสแล้วเริ่มบีบขยี้มัน

"คุณคีย์ไม่นะ อย่าทำซันอีกได้โปรด"

แม้เสี้ยววินาทีจะเกิดความรู้สึกไหววูบภายในดวงตาคมนั่น แต่แล้วเขาก็รีบเปลี่ยนมันให้กลายเป็นจูบร้อนๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนหึ่งเข้ามาในปาก ฉัตรตะวันจำเป็นต้องเผยอเปิดปากออกอ้ารับเรียวลิ้นของเขาเข้ามาอย่างขัดไม่ได้ ยามเมื่อปุ่มเกสรดอกไม้กำลังถูกบีบขยี้

"อ๊า อย่า"

เล็บเเหลมๆเริ่มกรีดไปตามแผ่นหลังและหน้าอกแกร่งนั่นจนเป็นรอย ในขณะที่ความเสียวซ่านเริ่มบังเกิดยามเมื่อคีตกานต์เองกวาดซุกมุดมอดใบหน้าไปกับความอวบอิ่มของหน้าอกคู่งาม หัวเข็มขัดและกางเกงยีนต์สีดำถูกปลดออกไปอย่างเร่งรีบ พร้อมกับตัวตนของเขาแข็งขืนขึ้นมาเต็มที่ ในขณะที่ตัวเธอเองก็เริ่มจะเปียก คีตกานต์ปาดนิ้วไปกับความเปียกแฉะนั่นอีกครั้งก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาจะก้มตามลงมา

"อ๊าคุณคีย์ ไม่นะ"

สองมือเล็กจิกดึงที่ผ้าปูที่นอนจนยับยู้ยี้ยามเมื่อลิ้นร้ายของเขานั้นเริ่มดูดเลีย ฉัตรตะวันพยายามกัดฟันแน่นก่อนที่นิ้วมือเล็กจะเริ่มเลี่ยนเลื้อยไปสอดแทรกตามกลุ่มไรผม มือไม้ของเธอสะเปะสะปะ ฉัตรตะวันนึกไม่ออกเลยว่าเธอควรวางมือเอาไว้ตำแหน่งใดดี สะโพกงามยกแอ่นขึ้นตอบรับเขาอย่างอัตโนมัติ ก่อนจะแอ่นเด้งรับความเสียวกระหายที่ไม่เคยพบพานมาก่อน ยิ่งคีตกานต์เขี่ยปลายลิ้นเล่นกับปุ่มเกสร ร่างกายของเธอก็ยิ่งผลิตน้ำหวานใสๆวาววับ จนมันเอ่อล้นทะลักออกมาอย่างเป็นที่น่าพออกพอใจของคีตกานต์

ฝ่ามือใหญ่เอื้อมขึ้นมาบีบคลึงสองเต้าอวบ พลางมิวายสายตาก็เงยมองขึ้นมาดูใบหน้าของคนที่กำลังส่งเสียงครางด้วยความสุขไม่หยุด คีตกานต์เงยหน้าขึ้นมาจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่กำลังเสียวซ่านนั้นจนแทบจะละสายตาออกไปไม่ได้ ก่อนที่จะพยายามหักใจแล้วจับเจ้าความแข็งขืนนั้นถูไถเข้ามา

"อื้ม" คีตกานต์ครางออกมาในที่สุด ก่อนจะเริ่มค่อยๆสอดดันเจ้าความแข็งขันนั้นให้มุดเข้าไปทีละนิด

"อ๊าคุณคีย์ นี่คุณไม่ใส่ถุงยางหรอ" คนที่กำลังเปลือกตาปิดปรือรีบตื่นลืมตาขี้นมาทันทีที่รู้สึกได้ว่าเขากำลังใช้ร่างกายเปลือยเปล่าสอดใส่เข้าไปโดยปราศจากการป้องกัน

"อยากเอาสด ขอได้ไหม รับรองว่าจะไม่แตกในให้เธอต้องป่องจนได้อายคนหรอกน่า" ไม่ใช่คำขอ หากแต่งเป็นประโยคคำสั่งอย่างกลายๆของคนขี้เอาแต่ใจ

"แต่ฉันไม่โอเค คุณผ่านผู้หญิงมาเท่าไหร่บ้างก็ไม่รู้ ฉันกลัว"

"ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะฉันก็ไม่เคยสดกับใคร แต่เห็นว่าเธอยังซิงอยู่และน่าจะปลอดภัยก็เลยอยากขอลองสดกับเธอดู"

"สารเลว คุณมันเลวเกินไปแล้วนะ อ๊ะอ๊า" ยิ่งพอฉัตรตะวันเริ่มด่า คีตกานต์ก็กระแทกตัวตนเข้าไปเต็มแรงไม่มีหยุด เธอด่ามาเขาแทงสวนกลับ เป็นอยู่อย่างนั้นเสียจนพักใหญ่

"งั้นคุณก็อย่าลืมนับตัวเองรวมเข้าไปด้วยล่ะ ไอ้บรรดาผู้ชายของฉันที่คุณนับๆไว้ เพราะคุณเองก็เป็นหนึ่งในนั้น บรรดาคนที่คอยตามมาวอแวฉันไม่หยุด"

"เธอรวมฉันเข้าไปไว้ในกลุ่มผู้ชายพวกนั้นไม่ได้หรอกฉัตรตะวัน เพราะฉันได้เอาเธอ แต่ไอ้พวกนั้นไม่มีสิทธิ์"

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • พ่ายรักเธอ   ตอนจบ

    "ช่วยอธิบายให้ซันฟังหน่อยได้ไหมคะว่าระหว่างที่ซันหลับไป คุณกับป๊าซันไปแอบทำสัญญาพักรบกันตอนไหน จำได้ว่าที่ซันเป็นล้มไปก็เพราะว่าคุณกับป๊านั้นเถียงกันไม่หยุด" ฉัตรตะวันถามซักไซ้ไล่เรียงทันทีที่คีตกานต์เดินกลับเข้ามา"สงสัยว่าป๊าซันคงกลัวว่ามันจะไปกระทบกระเทือนถึงหลานละมั้ง ก็เลยยอมอ่อนข้อลงให้""หลาน? ที่ไหนคะ""ก็หลานในท้องซันไง""คุณคีย์ซันไม่ตลกด้วยนะคะ นี่คุณกำลังหมายความว่าอะไร คุณบอกอะไรกับป๊าซันไปคะ ป๊าถึงได้ยอมถอยกลับไปได้ง่ายๆแบบนั้น" ฉัตรตะวันรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ แถมสีหน้าท่าทางยังดูระแวงระวังอย่างไม่ไว้วางใจ"ผมบอกกับป๊าว่าซันกำลังท้องลูกของเราอยู่ แล้วก็จะยกหนี้สินทั้งหมดที่ป๊าคุณกู้ไปให้ ป๊าคุณคงเห็นแก่หลานและความจริงใจของผมละมั้ง ก็เลยยอม""ท้อง? ใครกันที่ท้อง ซันยังไม่ได้ท้องนะคะ นี่คุณโกหกป๊าซันทำไม""ผมไม่ได้โกหกป๊าคุณนะซัน ที่คุณเป็นลมล้มตึงไปนั่นอาจจะเป็นเพราะว่าคุณกำลังท้องอยู่ก็ได้ หรือถ้าไม่ ยังไงเร็วๆนี้คุณก็ต้องท้องแน่ๆ เชื่อมือผมสิ"ฉัตรตะวันยังคงงงๆกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น เพียงแค่ภายในสัปดาห์ คีตกานต์ก็ได้พาทั้งคุณยายประไพศรีและคุณพรประภาเข้าไปต

  • พ่ายรักเธอ   ลูกเขยคนดี

    "ถุย! ไอ้คีตกานต์ น้องซันเกลียดมึงจะตายไป ยังจะมากล้าพูดได้ไม่อายปากว่าน้องซันเป็นเมียมึง ไม่กระดากปากบ้างหรือไงวะ" ธนากรทำท่าจะเดินเข้าไปหา แต่ก็ถูกฉัตรดนัยห้ามเอาไว้"ที่เขาพูดมันจริงหรือเปล่าพี่ซัน" ฉัตรดนัยเองก็อดสงสัยไม่ได้ที่อยู่ดีๆตนก็มีพี่เขยโผล่มา "ซี คือว่า.." เพราะฉัตรตะวันมัวแต่อึกๆอักๆไม่ยอมพูดไป จึงทำให้คนข้างๆเริ่มที่จะหมั่นไส้ตัดสินใจชูใบแผ่นกระดาษให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไป"ผมกับฉัตรตะวันเราพึ่งไปจดทะเบียนสมรสกันมา และผมต้องขอโทษเสี่ยด้วยที่พาฉัตรตะวันไปจดโดยพละการโดยที่ไม่ได้บอกกล่าว แต่หลังจากนี้ผมจะพาคุณยายกับคุณแม่เข้าไปพูดคุยกับเสี่ยให้เร็วที่สุด ไม่ทราบว่าเสี่ยสะดวกวันไหนครับ""พูดบ้าอะไรของมึงวะไอ้คีตกานต์ จดทะบงทะเบียนอะไร น้องซันเป็นว่าที่คู่หมั้นของกู กูไม่ยอมให้มึงมาชุบมือเปิบไปหรอก ไอ้บ้านี่มันโกหก เรื่องที่มันพูดไม่เป็นความจริงใช่ไหมน้องซัน" พอเห็นคีตกานต์ชูแผ่นกระดาษที่มีกรอบเป็นรูปดอกกุหลาบล้อมรอบธนากรก็เริ่มร้อนใจ พยายามถามให้ฉัตรตะวันตอบหรือปฏิเสธอะไรก็ได้ ช่วยพูดออกมาทีว่าสิ่งที่คีตกานต์กำลังพูดนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริง"จริงค่ะพี่ธนา ซันกับคุณคีย์พึ่งไ

  • พ่ายรักเธอ   พ่อตา

    หลังจากนั้นคีตกานต์ก็พาเธอมายังสถานที่ๆหนึ่งซึ่งดูสงบและร่มเย็น เขาจอดรถไว้ที่ด้านนอกก่อนจะพาเธอเดินเข้าไปด้านใน ใบไม้ต้นไม้พัดโบกปลิวไสว ฉัตรตะวันมองตามที่คีตกานต์ชี้นิ้วตรงไปใต้ร่มโคลนต้นไม้ใหญ่ ตรงนั้นมีใครคนหนึ่งนุ่งชุดขาวห่มขาวปิดเปลือกตาทำสมาธิอย่างสงบฝ่ามือเล็กยกขึ้นมาข้างหนึ่งเพื่อปิดปากไว้ หลังจากที่เพ่งมองจนเห็นชัดเจนว่าคนที่กำลังนั่งหลับตาอยู่ที่โคลนใต้ไม้ต้นนั้นคือใคร ไม่ว่าจะมองใกล้ไกลแค่ไหน ใบหน้านั้นก็ยังดูเด่นชัดคีตภัทรอยู่ในนุ่งห่มสีขาวและกำลังนั่งสวดภาวนาอย่างตั้งใจ คีตกานต์เล่าต่อให้เธอฟังว่า หลังจากที่ถูกธนากรทำร้ายจิตใจในวันนั้น คีตภัทรก็เริ่มเปลี่ยนไป จิตใจคิดฝักใฝ่ไปในทางธรรม เห็นทุกข์เห็นแจ้งว่าคงจะไม่มีใครรักเธออย่างจริงใจได้เท่าคนครอบครัว จากนั้นจึงได้ตัดสินใจที่จะละจากทางโลกมุ่งเข้าสู่ทางธรรม"เห็นแล้วนะว่าต่อไปนี้ครีมคงจะไม่มีทางที่จะเข้ามายุ่งเรื่องระหว่างเธอกับฉันได้""อันที่จริงขนาดน้องสาวคุณยังตัดสินใจละจากทางโลกเลย คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างคุณก็น่าจะทำบ้างนะคะ""ไม่ล่ะ คนอย่างฉันมันกิเลสหนา ฉันยังตัดเรื่องอย่างว่าไม่ได้ นี่ขนาดว่าเธอยืนอยู่ตั้งไกลแบบ

  • พ่ายรักเธอ   คำสารภาพ

    กว่าครึ่งชั่วโมงที่คีตกานต์ยังคงนั่งเฉยอยู่ในรถและปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปอย่างนั้น ธนากรบอกว่าเสี่ยมนัสรู้สึกตัวและรับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว นั่นหมายความว่าอีกไม่นานก็คงจะนำเงินทั้งหมดมาคืนให้ เป็นไปได้ว่าคงจะเป็นเงินจากธนากรที่เสนอให้ อาจแลกด้วยการหมั้นหมายหรืออะไรสักอย่าง ไม่เช่นนั้นฝ่ายนั้นคงจะไม่แสดงท่าทีที่สุดแสนจะมั่นอกมั่นใจและกล้าเรียกฉัตรตะวันได้เต็มปากว่า 'ว่าที่คู่หมั้น'เขายังไม่ได้อยากได้เงินคืน หรือไม่ก็ไม่ได้อยากที่จะได้เงินคืนเลย..ขอเพียงแค่ฉัตรตะวันยังอยู่ใกล้ๆ คีตกานต์พาตัวเองกลับมายังบ้านพักก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คขึ้นมาแล้วจัดการโหลดไฟล์วีดีโอใส่เข้าไปในมือถือ จากนั้นจึงกดส่งไปยังรายชื่อที่ถูกตั้งค่าไว้ในโหมดรายชื่อโปรดที่พักหลังๆมานี้มักจะแสดงอยู่ในหน้าจอประวัติการโทรเข้าออกของเขาบ่อยที่สุด พร้อมมีข้อความกำกับเขียนเอาไว้ด้วยความร้อนอกร้อนใจ เขาอยากให้เธอได้เห็นว่าเรื่องระหว่างเขาและเนตรดาววันนั้นมันไม่ได้มีอะไร เขาไม่เคยแม้แต่คิดนอกใจเธอ'ที่ผ่านมาฉันไม่เคยทำผิดต่อเธอเลย แล้วเธอกล้าที่จะทิ้งฉัน หนีฉันไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่นได้ยังไง'หมดวันหยุดฉัตรตะวันยังคง

  • พ่ายรักเธอ   หลักฐาน

    หลังจากเหตุการณ์วันนั้นคีตกานต์ก็ได้รับข่าวว่าฉัตรตะวันยกเลิกที่จะเช่าบ้านพักหลังนั้นแล้วย้ายออกไปเช่าหอพักอยู่ใหม่ในเมืองแทน พอคีตกานต์รู้ข่าวก็เกิดกระวนกระวายใจ พยายามแอบขับรถตามไปดูว่าฉัตรตะวันย้ายไปพักอยู่ที่ไหน และพอได้รู้ ใจก็อยากจะขอแอบตามขึ้นไปดูอีกว่าห้องหับความเป็นอยู่ของเธอนั้นเป็นอย่างไร สะดวกสบายปลอดภัยดีหรือเปล่า หากแต่แล้วก็ทำไม่ได้ มีคนไม่ยอมให้เขาขึ้นไปด้วยความที่ว่าหอพักแห่งนี้มีระบบความปลอดภัยที่ค่อนข้างสูง ทันทีที่บุคคลภายนอกอย่างเขาย่างกรายเข้าไป เจ้าหน้าที่ที่คอยรักษาความปลอดภัยก็ตรงดิ่งเข้ามาเชิญตัวเขาให้ออกไปโดยทันที "เมียผมพักอยู่ที่นี่จริงๆ เธอพึ่งย้ายมาเพราะว่าเราทะเลาะกัน ผมแค่อยากจะขอขึ้นไปดูความเป็นอยู่ของเธอหน่อยว่าห้องที่เธออยู่เรียบร้อยปลอดภัยดีไหม พี่ให้ผมขึ้นไปแค่แป๊บเดียวก็ได้แล้วผมจะรีบลงมา"หลังจากยืนอ้อนวอนพี่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่เสียนาน สุดท้ายแล้วคีตกานต์ก็ต้องหน้าจ๋อยกลับขึ้นรถมาอย่างเก่า สองวันมานี้ยอมรับว่าจิตใจของเขานั้นไม่เป็นสุขเลย มันค่อยๆดิ่งลงเพราะมัวแต่พะวงคิดมากเรื่องที่ฉัตรตะวันเข้ามาเห็นเขาและเนตรดาวอยู่ด้วยกันเขาไม่สบ

  • พ่ายรักเธอ   เอาเงินคุณคืนไป

    คีตกานต์ค่อยๆขยับลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เมื่อแสงแดดที่สาดเข้ามาจากด้านนอกนั้นโผล่ทะลุผ้าม่านห้องนอนเข้ามาได้ เมื่อวานเขาคงจะดื่มไปจนหนักมาก เช้านี้พอตื่นขึ้นมาถึงได้มีอาการปวดหัวจนแทบจะระเบิดแบบนี้ได้เรือนร่างสูงใหญ่พยามยามกระถดกายลุกขึ้นนั่ง เขาขยับอย่างช้าๆ สายตาเหลือบมองไปที่เข็มนาฬิกาซึ่งกำลังบอกว่าเป็นเวลาเกือบแปดโมง แต่ทันทีที่ได้ขยับ บริเวณหน้าอกของเขากลับมีการเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่าง พอมันค่อยๆโผล่พ้นขอบผ้าห่มออกมา จึงได้เห็นว่าเป็นแขนของใครคนหนึ่งที่ยกพาดทับมากอดก่ายหน้าอกเขาเอาไว้คีตกานต์ถึงกับต้องทำการนึกคิดทบทวนอย่างละเอียด จำได้ว่าเมื่อคืนเขานั่งเครียดและดื่มอยู่เพียงคนเดียวในบ้าน แล้วเช้านี้ก็ตื่นขึ้นมาในบ้านของตัวเอง ไม่ได้ออกไปไหนหรือว่าพาใครที่ไหนเข้ามา แล้วแขนของคนที่นอนขยุกขยิกอยู่บนเตียงเดียวกันกับเขาใต้ผ้าห่มนี้คือใคร "ตื่นแล้วหรอคะคีย์"และทันทีที่ได้ยินเสียง คีตกานต์ก็จำได้ทันทีว่าเสียงที่พูดออกมานี้คือเสียงใคร ใช่เสียงของคนที่เขาคิดเอาไว้แน่ๆ แต่เพราะความที่อยากจะแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้จำผิด ผ้าห่มผืนใหญ่จึงได้ถูกดึงเปิดออกจนปรากฏเผยให้เห็นร่างที่เกือบจะนอนเปลือยเ

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status