LOGINเมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”
View More~ความในใจจากนักเขียน~สวัสดีค่ะ พออ่านถึงตอนนี้ทุกคนคงอ่านจบกันแล้วชะม้า~ เลซี่ใจหายมากที่เรื่องนี้จบลง คือแบบรู้สึกผูกพันกับตัวละครทุกตัวเลย เป็นเรื่องที่ร้องไห้บ่อยมาก เขียนไปร้องไห้ไปหลายฉากหลายตอน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขไปกับน้ำเหนือและพระพายนะคะบางคนอาจจะคิดว่านางเอกมีความสุขแค่นิดเดียวนอกนั้น
“กว่าจะพูดได้” น้ำเหนือขยับขาให้กว้างขึ้น เพียงพอต่อใบหน้าของฉันที่จะสามารถแนบอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขาได้ เรากอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางดอกซากุระสีชมพูที่บานท่ามกลางหิมะสีขาวที่ตกลงมาฉันไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้ระหว่างเราสองคนจะเป็นยังไง ความทุกข์ใจที่เคยเข้ามามันเหมือนเป็นบทพิสูจน์รักของเราสองคน
“อ๊ะ เหนือ” ฉันกระตุกเกร็งในกับจังหวะนิ้วของเขา และจังหวะที่ฉันกำลังกระตุกเกร็งอย่างหนักอยู่นั้นเข้าก็กดสะโพกของฉันลงใส่แก่นกายขนาดใหญ่ของเขาที่มันผงาดตั้งตระหง่านอยู่เมื่อสักครู่ปึก!“อ๊า อื้ออ”“ซี๊ดด โครตแน่น” น้ำเหนือสบถออกมาหลายต่อหลายคำสารพัดคำหยาบคาย เขาว่ากันว่าถ้าท้องแล้วช่องทางรักมันมักจะ
~บทส่งท้าย~อาทิตย์ต่อมา...@ประเทศญี่ปุ่น“เหนือ ~ ตื่นได้แล้วพายอยากออกไปข้างนอก” ผมทำเป็นไม่ได้ยิน เพียงแค่กระชับผ้าห่มให้สองเราแน่นขึ้น มันหนาวอ่ะครับ ผมไม่ได้อยากขัดใจเธอหรอก แต่สุขภาพต้องมาก่อน พระพายเธอแค่ตื่นเต้น เชื่อเถอะพอออกไปนอกบ้านพักเธอก็อยากกลับเข้ามาแล้ว เพราะวันนี้หิมะตกหนัก “เหนือ
~Chapter 33~เวลาต่อมา...@Sky house “พ่อบอกให้เราอยู่เฉย ๆ” คำพูดของวิลล์ทำให้น้ำเหนือนิ่งอึ้งทันที และยิ่งไปกว่านั้น “คนของพ่อเห็นว่าเฌอรีนเอาตัวพระพายเข้ามาที่โกดัง มีคนเฝ้าพายอยู่” “เหี้ยเอ้ย!! ยัยนั่นแม่งโคตรบ้า” พอตเตอร์สบถออกมาอย่างหัวเสีย ความว้าวุ่นใจของเขามันไม่ต่างกับทุกคนที่นั่งอยู่ใน
~Chapter 31~หลายนาที่ต่อมา...“แล้วมึงคิดว่ายัยนั่นจะไปคนเดียว?” คำพูดของพอตเตอร์ทำให้ชายหนุ่มสามคนถอนหายใจออกมา เพราะพวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน “มึงเลยไอ้เหนือ มึงไปสืบมาดิ”“ไม่ละ กูไม่อยากคุยกับยัยนั่น” น้ำเหนือปฏิเสธเสียงแข็ง มันทำให้ทุกคนส่ายหน้าที่ได้ยินอย่างนั้น ก่อนหน้านี้เห็นชอบไปหาบ่อย ๆตอน
~Chapter 32~ก่อนหน้านี้..@Sky house พรึ่บ!“จะไปไหนวะ” อยู่ ๆน้ำเหนือก็ลุกพรวดขึ้น อดไม่ได้ที่วาโยจะเอ่ยถาม “เข้าห้องแป๊บ”“อย่าบอกนะว่าจะไปนอน มึงลองนอนดิ มึงก็รู้ว่าไอ้ห่าพอตมันคุยไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวมันก็ปลุกมึงมาหาเรื่องหรอก”“เข้าไปเอาของเฉย ๆ” น้ำเหนือตอบเสียงเรียบก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้อง
“มีอะไรก็คุยกับพี่ โอเคไหม พี่ยังเป็นที่พึ่งให้พายได้ตลอดนะ” พอตเตอร์เอ่ยพูดขึ้นมันทำให้พระพายน้ำตาไหลออกมา เธอค่อย ๆหันมามองชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลานี้“พี่คะ พาย...อยากย้ายที่เรียน” หญิงสาวเอ่ยพูดขึ้นเสียงแผ่วเบา ยอมรับว่าตอนนี้เธอกลัวสายตาคนอื่นมอง และก็เป็นเรื่องที่แน่นอนที่วงของเธอต้องถูกถ











