로그인เมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”
더 보기~ความในใจจากนักเขียน~สวัสดีค่ะ พออ่านถึงตอนนี้ทุกคนคงอ่านจบกันแล้วชะม้า~ เลซี่ใจหายมากที่เรื่องนี้จบลง คือแบบรู้สึกผูกพันกับตัวละครทุกตัวเลย เป็นเรื่องที่ร้องไห้บ่อยมาก เขียนไปร้องไห้ไปหลายฉากหลายตอน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขไปกับน้ำเหนือและพระพายนะคะบางคนอาจจะคิดว่านางเอกมีความสุขแค่นิดเดียวนอกนั้น
“กว่าจะพูดได้” น้ำเหนือขยับขาให้กว้างขึ้น เพียงพอต่อใบหน้าของฉันที่จะสามารถแนบอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขาได้ เรากอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางดอกซากุระสีชมพูที่บานท่ามกลางหิมะสีขาวที่ตกลงมาฉันไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้ระหว่างเราสองคนจะเป็นยังไง ความทุกข์ใจที่เคยเข้ามามันเหมือนเป็นบทพิสูจน์รักของเราสองคน
“อ๊ะ เหนือ” ฉันกระตุกเกร็งในกับจังหวะนิ้วของเขา และจังหวะที่ฉันกำลังกระตุกเกร็งอย่างหนักอยู่นั้นเข้าก็กดสะโพกของฉันลงใส่แก่นกายขนาดใหญ่ของเขาที่มันผงาดตั้งตระหง่านอยู่เมื่อสักครู่ปึก!“อ๊า อื้ออ”“ซี๊ดด โครตแน่น” น้ำเหนือสบถออกมาหลายต่อหลายคำสารพัดคำหยาบคาย เขาว่ากันว่าถ้าท้องแล้วช่องทางรักมันมักจะ
~บทส่งท้าย~อาทิตย์ต่อมา...@ประเทศญี่ปุ่น“เหนือ ~ ตื่นได้แล้วพายอยากออกไปข้างนอก” ผมทำเป็นไม่ได้ยิน เพียงแค่กระชับผ้าห่มให้สองเราแน่นขึ้น มันหนาวอ่ะครับ ผมไม่ได้อยากขัดใจเธอหรอก แต่สุขภาพต้องมาก่อน พระพายเธอแค่ตื่นเต้น เชื่อเถอะพอออกไปนอกบ้านพักเธอก็อยากกลับเข้ามาแล้ว เพราะวันนี้หิมะตกหนัก “เหนือ
“เอ่อ..ขอถ่ายรูปพี่ไปให้เพื่อนหน่อยได้ไหมคะ พอดีมีเพื่อนเรียนต่างมหาลัยแล้วชอบพี่มากค่ะ” ผมมองเธอนิ่ง ๆ โดยที่ไม่ได้ตอบอะไร และที่สำคัญจะถ่ายตอนกูถือผ้าอนามัยไม่ได้!“ไม่สะดวกเหรอคะ งั้นไม่เป็นไรค่ะ” ผมรู้สึกว่าเธอหน้าเสียหน่อย ๆ แต่ไม่ใช่เรื่องของผมสักหน่อย“ว่าแต่ทำไมไม่เห็นบทสัมภาษณ์พี่เลยล่ะคะ”
~Chapter 13~อีกด้านหนึ่ง..“อีพาย..” เสียงเล็กพึมพำออกมาเบา ๆ ขณะที่นิ้วมือเรียวก็ได้กดคลิกเข้าไปดูโพรไฟล์ของน้ำเหนือบนแอพพลิเคชั่นชื่อดัง เฌอรีนนั่งเล่นโทรศัพท์เพลิน ๆ อยู่ในคอนโดมิเนียมหรูของเธอ แต่เธอก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นโพสต์ล่าสุดของผู้ชายที่เธอแอบชอบดวงตาของเจ้าหล่อนลุกวาวเมื่อเห็นว่าบนโพรไ
ร่างบางถูกผลักลงเตียงอย่างแรงโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว พระพายเบ้หน้าขึ้นด้วยความรู้สึกร้าวระบบกับการบีบเคล้นของเขาก่อนหน้านี้ เนื้อตัวของเธอคงกำลังช้ำให้กับการลูบคลำที่หนักหน่วงของคนตัวโต เธอมองใบหน้าคมสันที่ตอนนี้กำลังจัดการปลดปราการท่อนล่างของเธออยู่พรึ่บ!“เหนือ ข้างล่างพายยังไม่พร้อมเลย” แม้ว่าเธอ
~Chapter 10~เช้าวันต่อมา…-พระพาย-“อื้อ~” ฉันพลิกตัวลงจากร่างหนาของน้ำเหนือ ก่อนจะนอนลงข้าง ๆ เขา เสียงหอบเหนื่อยของฉันดังขึ้นถี่ ๆ ไม่ใช่ว่าเรามีอะไรกันจนถึงเช้าหรอกนะ น้ำเหนือแค่ให้ฉันพักเป็นชั่วโมงชั่วโมงไป แต่ฉันว่ารอบนี้คงเป็นรอบสุดท้าย เพราะว่ามันก็เช้ามากแล้วพรึ่บ!“เหนือ…” ฉันพึมพำออกมาเม