ログインเมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”
もっと見る~ความในใจจากนักเขียน~สวัสดีค่ะ พออ่านถึงตอนนี้ทุกคนคงอ่านจบกันแล้วชะม้า~ เลซี่ใจหายมากที่เรื่องนี้จบลง คือแบบรู้สึกผูกพันกับตัวละครทุกตัวเลย เป็นเรื่องที่ร้องไห้บ่อยมาก เขียนไปร้องไห้ไปหลายฉากหลายตอน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขไปกับน้ำเหนือและพระพายนะคะบางคนอาจจะคิดว่านางเอกมีความสุขแค่นิดเดียวนอกนั้น
“กว่าจะพูดได้” น้ำเหนือขยับขาให้กว้างขึ้น เพียงพอต่อใบหน้าของฉันที่จะสามารถแนบอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขาได้ เรากอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางดอกซากุระสีชมพูที่บานท่ามกลางหิมะสีขาวที่ตกลงมาฉันไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้ระหว่างเราสองคนจะเป็นยังไง ความทุกข์ใจที่เคยเข้ามามันเหมือนเป็นบทพิสูจน์รักของเราสองคน
“อ๊ะ เหนือ” ฉันกระตุกเกร็งในกับจังหวะนิ้วของเขา และจังหวะที่ฉันกำลังกระตุกเกร็งอย่างหนักอยู่นั้นเข้าก็กดสะโพกของฉันลงใส่แก่นกายขนาดใหญ่ของเขาที่มันผงาดตั้งตระหง่านอยู่เมื่อสักครู่ปึก!“อ๊า อื้ออ”“ซี๊ดด โครตแน่น” น้ำเหนือสบถออกมาหลายต่อหลายคำสารพัดคำหยาบคาย เขาว่ากันว่าถ้าท้องแล้วช่องทางรักมันมักจะ
~บทส่งท้าย~อาทิตย์ต่อมา...@ประเทศญี่ปุ่น“เหนือ ~ ตื่นได้แล้วพายอยากออกไปข้างนอก” ผมทำเป็นไม่ได้ยิน เพียงแค่กระชับผ้าห่มให้สองเราแน่นขึ้น มันหนาวอ่ะครับ ผมไม่ได้อยากขัดใจเธอหรอก แต่สุขภาพต้องมาก่อน พระพายเธอแค่ตื่นเต้น เชื่อเถอะพอออกไปนอกบ้านพักเธอก็อยากกลับเข้ามาแล้ว เพราะวันนี้หิมะตกหนัก “เหนือ
~Chapter 35~2 อาทิตย์ต่อมา...[United States of America (USA)]-พระพาย-วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัยที่นี่ ฉันโอนย้ายหน่วยกิตมาเรียนที่อเมริกาทั้งหมด โชคดีที่มหาลัยเดิมของฉันมีมาตรฐานพอที่จะโอนย้ายมาที่นี่ได้ ฉันมีความสุขดีหลังจากรักษาตัว และจิตใจของฉันก็ดีขึ้นมาก เฌอรีนสภาพเธอดูไม่ดีเท่าไ
อย่างที่รู้กันว่าพ่อเป็นอธิการบดีของคณะแพทย์ มีแค่สองชื่อที่คนเรียกผม คือน้ำเหนือ กับลูกอธิการ และพอข่าวผมมันกระฉ่อนไปทั่ว ชื่อพ่อเลยถูกพูดถึงไปด้วย ผมไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกันยังไงที่พ่อผมถูกเรียกสอบวินัย พวกเขาคงกลัวว่าข่าวของผมจะทำให้พ่อถูกลดความน่าเชื่อถือนั่นสิ.. ทำไมผมไม่เคยคิดถึงคนอื่นเลย ผมถ่า
“เหนือเป็นผู้ชาย...คนแรกของฉัน ฉันคิดว่าเขาน่าจะดีใจที่ฉันไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน แต่ไม่เลย เหนือไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ฮึก...” แต่แล้วเสียงสะอื้นของเฌอรีนก็ดังขึ้น “ฉันอยากอยู่กับเขา แม้ฉันจะรู้ว่าเขากับเธออยู่ด้วยกันตลอด แต่ฉันก็ยังหวังว่าสักหนึ่งนาทีที่เขาจะมาหาฉัน” “เฌอ ฮืออ มันยังมีคนอีกมากที่เขา
~Chapter 32~ก่อนหน้านี้..@Sky house พรึ่บ!“จะไปไหนวะ” อยู่ ๆน้ำเหนือก็ลุกพรวดขึ้น อดไม่ได้ที่วาโยจะเอ่ยถาม “เข้าห้องแป๊บ”“อย่าบอกนะว่าจะไปนอน มึงลองนอนดิ มึงก็รู้ว่าไอ้ห่าพอตมันคุยไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวมันก็ปลุกมึงมาหาเรื่องหรอก”“เข้าไปเอาของเฉย ๆ” น้ำเหนือตอบเสียงเรียบก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้อง