로그인เมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอกอวบอิ่มเกินขนาดดีดเด้งออกตามแรงโน้มถ่วงทันที พรึ่บ! พระพายยกฝ่ามือขึ้นกอบกุมความอวบอิ่มนั้นไว้ในอุ้งมือเมื่อถูกสายตาคมหลุดโฟกัสมองมันอย่างลืมตัว หมับ! “อ๊ะ!”
더 보기~ความในใจจากนักเขียน~สวัสดีค่ะ พออ่านถึงตอนนี้ทุกคนคงอ่านจบกันแล้วชะม้า~ เลซี่ใจหายมากที่เรื่องนี้จบลง คือแบบรู้สึกผูกพันกับตัวละครทุกตัวเลย เป็นเรื่องที่ร้องไห้บ่อยมาก เขียนไปร้องไห้ไปหลายฉากหลายตอน หวังว่าทุกคนจะมีความสุขไปกับน้ำเหนือและพระพายนะคะบางคนอาจจะคิดว่านางเอกมีความสุขแค่นิดเดียวนอกนั้น
“กว่าจะพูดได้” น้ำเหนือขยับขาให้กว้างขึ้น เพียงพอต่อใบหน้าของฉันที่จะสามารถแนบอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขาได้ เรากอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางดอกซากุระสีชมพูที่บานท่ามกลางหิมะสีขาวที่ตกลงมาฉันไม่รู้หรอกนะว่าหลังจากนี้ระหว่างเราสองคนจะเป็นยังไง ความทุกข์ใจที่เคยเข้ามามันเหมือนเป็นบทพิสูจน์รักของเราสองคน
“อ๊ะ เหนือ” ฉันกระตุกเกร็งในกับจังหวะนิ้วของเขา และจังหวะที่ฉันกำลังกระตุกเกร็งอย่างหนักอยู่นั้นเข้าก็กดสะโพกของฉันลงใส่แก่นกายขนาดใหญ่ของเขาที่มันผงาดตั้งตระหง่านอยู่เมื่อสักครู่ปึก!“อ๊า อื้ออ”“ซี๊ดด โครตแน่น” น้ำเหนือสบถออกมาหลายต่อหลายคำสารพัดคำหยาบคาย เขาว่ากันว่าถ้าท้องแล้วช่องทางรักมันมักจะ
~บทส่งท้าย~อาทิตย์ต่อมา...@ประเทศญี่ปุ่น“เหนือ ~ ตื่นได้แล้วพายอยากออกไปข้างนอก” ผมทำเป็นไม่ได้ยิน เพียงแค่กระชับผ้าห่มให้สองเราแน่นขึ้น มันหนาวอ่ะครับ ผมไม่ได้อยากขัดใจเธอหรอก แต่สุขภาพต้องมาก่อน พระพายเธอแค่ตื่นเต้น เชื่อเถอะพอออกไปนอกบ้านพักเธอก็อยากกลับเข้ามาแล้ว เพราะวันนี้หิมะตกหนัก “เหนือ
~Chapter 23 ~เวลาต่อมา...-พระพาย-ติ๊ง!“คุยอะไรกับไอ้ห่าวิลล์”ติ๊ง!“อ่านทำไมไม่ตอบวะ”ติ๊ง!“เธอกำลังทำฉันหงุดหงิด”กริ๊ก!ฉันกดปิดล็อคหน้าจอ ก่อนจะตัดสินใจปิดเครื่องหนี ฉันไม่รู้ว่าน้ำเหนือรู้ได้ยังไงว่าฉันคุยกับวิลล์ก่อนเข้าห้องสอบ หรือว่าเฌอรีน..แต่ช่างเถอะมันไม่ได้เกี่ยวกับเขาแล้วหนิ และต
ผลั๊วะ!!ตุบ!น้ำเหนือเสียงหลักล้มลงทันที เขาก็นึกว่าวันนี้พอตเตอร์จะไม่มีเรื่องกับเขาซะอีกมันทำให้เขาเองไม่ได้ตั้งตัว ชายหนุ่มยกหลังมือเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนที่น้ำเหนือจะยันตัวเองลุกขึ้น และทันทีที่ยืนขึ้นได้หมัดหนัก ๆ ของพอตเตอร์ก็ซัดเข้าใส่ใบหน้าของอีกครั้งผลั๊วะ!ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดอย่างแรงตาม
“พายบอกว่าพายพูดเรื่องเฌอรีนให้พี่ฟังแล้ว” น้ำเหนือถลึงตาใส่วิลล์แม้ว่าเรื่องปล่อยภาพเขาผิดที่ถ่ายภาพไว้ แต่เรื่องที่ทั้งคู่หักหลังเขามันยังอยู่ในใจเขา“จริง ๆ ผมยังไม่อยากบอกพี่ ผมอยากให้พี่ฟังจากปากยัยนั่นเอง แต่พอเห็นแบบนี้แล้วสงสารว่ะ ไม่อยากให้พี่โง่”“ไอ้ห่านี่มึงด่ากู”“เฮ้ อย่าลืมว่ามึงไม่มี
“หึ เสียวชิบ!” ปลายหัวความเป็นชายที่ถูกภายในตัวของหญิงสาวตอดอย่างถี่ยิบ มันทำให้เขาคำรามเสียงออกมา “อื้มม เหนือ พาย อ๊ะ อ๊า~” ยากที่จะขยับสะโพกสอบอัดใส่ เมื่อช่องทางรักของเธอบีบตัวตนของเขาแน่นไป ชายหนุ่มก็เลยเลื่อนฝ่ามือลงไปไปบดขยี้ติ่งเกสรดอกไม้งามที่มีเจ้าโลกของเขาอยู่ข้างใน“อื้อ เหนือ พาย อ๊ะ”