noemagodilo906の小説

Maya-maya pa, bumukas ulit ang pinto at sa wakas ay pumasok na si Dad kasama ang iba pang business partners. Pero lahat sila, mukhang mga tauhan lang kumpara sa lalaking nasa harap ko ngayon. Ibang-iba talaga ang bigat ng presensya nito."Mr. Monzepat! You're here," bati ni Dad sabay yuko, isang bagay na hindi ko akalaing gagawin niya sa ibang tao. Ang aking ama na laging mataas ang tingin sa sarili ay yumuyuko sa harap ng lalaking ito. Sumunod din ang iba pang mga kasama ni Dad at yumuko bilang pagkilala."Tsk. Ano ba siya, santo?" bulong ko sa sarili ko.Hindi man lang tumayo si Aquil Monzepat. Nanatili siyang nakaupo habang umiinom ng wine. He just gave a small nod para paupuin sila."Lucas... you never mentioned that your eldest daughter is very beautiful," sabi ng lalaki habang malagkit na nakatingin sa akin. Pinandilatan ko lang siya."Ah, yes. Come here, Armea, Aiah," utos ni Dad. "This is my younger daughter, Aiah, and the oldest, Armea," pagpapakilala niya sa amin. Yumuko lan

Kanina pa kami pinapahanda ni Dad dahil darating daw ang mga pinakamahalagang tao sa buhay niya. Yes, sounds bitter, but it’s the truth. Sa bawat okasyong ganito, ramdam ko ang bigat ng pagiging isang Hidalgo—isang palamuti sa harap ng mga taong kailangan niyang pasayahin.Hindi kami ang mahalaga sa kaniya. Never kaming naging priority ng sarili naming ama. Ang kaniyang atensyon ay laging nakatuon sa pagpapalago ng kaniyang impluwensya, at kaming kaniyang mga anak ay tila mga piyesa lamang sa kaniyang chessboard na handa niyang itaya anumang oras.Ang tinutukoy niyang mahalagang bisita ay ang kaniyang business partner at ang boss ng mga boss niya. Honestly? Wala talaga akong balak harapin ang mga taong iyon. I know their world too well. Alam ko kung gaano kadumi ang mga kamay nila sa likod ng kanilang mga mamahaling coat at kurbata. May mga business silang legal, sure. Pero ang totoo? Karamihan ay illegal. Nagpapatayo sila ng mga clubs para gawing front, may mga private gambling dens,

"Oh, Fuck!"Ang bawat ingay na nagmumula sa kaniya, ang bawat kalansing ng headboard ng kama sa pader na tila sumasabay sa ritmo ng aming mga katawan, ang malapot na tunog ng aming mga balat na nagdidikit sa gitna ng pawis, at ang kaniyang paos na pag-ungol ay tila musikang nagpapatakbo sa madilim kong sistema. Sa loob ng marangyang penthouse na ito, tanging ang aming mga hininga lamang ang bumabasag sa katahimikan ng gabi.Hindi lang ito basta pakikipagtalik, para sa akin ito ay pag-angkin. Isang paraan ng pagpapakawala ng lahat ng tensyong naipon sa mundo ng negosyo. Dalawang araw na akong tila bulkang sasabog dahil sa mga pressure sa kumpanya, at si Sam ang tanging lunas sa tindi ng init na ito. Siya ang sisidlan ng aking pagnanasa, ang distraction na kailangan ko.Mas lalo kong idiniin ang aking pagkakahawak sa kaniyang leeg, hindi para saktan siya, kundi para mas maramdaman niya ang aking init na nananalaytay sa bawat ugat ko. Ang kaniyang mukha ay namumula na, ang kaniyang mga m

"M-Married? No, Dad! You can't do this to me!"Nanggagalaiti ang aking usal habang pilit kong tinititigan ang aking ama sa gitna ng namumuong tensyon sa loob ng kaniyang opisina. Bakas sa aking tinig ang matinding pagmamatigas, isang huling pagkapit sa aking dangal na pilit niyang tinatapak-tapakan. Ngunit sa likod ng aking matapang na boses, nanginginig ang aking buong kalamnan. Pakiramdam ko ay anumang oras ay bibigay ang aking mga binti dahil sa tindi ng emosyong nananalaytay sa aking mga ugat."The decision is final, Armea. Magpapakasal ka kay Aquil Monzepat sa susunod na linggo. Kailangan natin siya."Walang humpay ang pag-agos ng luha sa aking mga mata, tila mga sapa na hindi maubusan ng tubig habang binabagtas ang aking namumulang pisngi. Isang masidhing poot at hindi maipaliwanag na sama ng loob ang namumuo sa aking dibdib para sa sarili kong ama. Siya ang taong dapat sana ay nagpoprotekta sa akin mula sa bagsik ng mundo, ang sandigang inaasahan kong hahadlang sa anumang panga