Novels by Lidew Mst

"โลกมันกลมดีฉิบหายเลยว่าไหม ใบบัว"เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นหูดังขึ้นทำลายความเงียบ เฟิงโยนก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้มันซ้ำๆ สายตาคมกริบกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาประเมินค่าที่แฝงไปด้วยความดูแคลน"นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็ลูกสาวไอ้ขี้คุกนั่นเอง ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี ดูดีขึ้นผิดหูผิดตาเลยนี่ เป็นไง ออกจากบ้านฉันไปแล้วชีวิตดีขึ้นมากไหม หรือต้องไปเที่ยวหลอกจับผู้ชายรวยๆ?"คำพูดร้ายกาจที่พุ่งเข้าใส่หน้าเหมือนน้ำกรดสาด ทำให้บัวได้สติ เธอเม้มปากแน่นจนห่อเลือด ความกลัวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ"ถอยไป อย่ามายุ่งกับฉัน" บัวพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น "ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ"หญิงสาวขยับตัวจะเดินเลี่ยงหนีเข้าตึก แต่มีหรือที่คนอย่างเฟิงหลงจะปล่อยเหยื่อไปง่ายๆ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเล็กแล้วกระชากอย่างแรงจนร่างบางเซถลามาปะทะอกแกร่ง"จะรีบไปไหน!" เฟิงตวาดเสียงกร้าว บีบแขนเธอแน่นจนบัวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ "ฉันยังคุยธุระกับเธอไม่จบ""ปล่อยนะ! ฉันเจ็บ!" บัวพยายามแกะมือเขาออก แต่มือเขาราวกับคีมเหล็ก "ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร แต่ฉันไม่เกี่ยวข้องกับพ่อ พ่อทิ้งฉันไปตั้งนานแ

1"เชิดหน้าขึ้นอีกนิดน้องบัว ดี! สายตาจิกกล้องหน่อย ขอฟีลนางพญา เยี่ยม! ค้างไว้ หนึ่ง สอง แชะ!"แสงแฟลชวูบวาบสาดกระทบใบหน้าหวานหยดที่ถูกแต้มแต่งด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ร่างระหงในชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงโพสท่าอย่างมืออาชีพ แม้รองเท้าส้นสูงปรี๊ดจะกัดกินเนื้อตรงส้นเท้าจนแสบจี๊ด แต่ใบหน้านวลกลับไม่มีร่องรอยความเจ็บปวดให้เห็น มีเพียงรอยยิ้มการค้าที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ"โอเคครับ! เรียบร้อย ขอบคุณทุกคนมาก วันนี้ปิดกอง!"สิ้นเสียงตากล้อง ร่างกายที่เกร็งมานานนับชั่วโมงก็ผ่อนคลายลงทันที ไหล่บางลู่ลงเล็กน้อยด้วยความเมื่อยล้า เสียงถอนหายใจแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีสด"น้ำมึง แดกซะ หน้ามึงซีดเหมือนไก่ต้มแล้วเนี่ย"ขวดน้ำเย็นเจี๊ยบถูกยื่นมาแนบแก้ม ทำให้ บัว หรือ ใบบัว สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปยิ้มบางๆ ให้กับ ส้มโอ เพื่อนสนิทสาวห้าวที่ควบตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัวจำเป็น"ขอบใจนะมึง วันนี้เหนื่อยชิบหายเลยว่ะ ยืนจนขาแข็งไปหมดแล้ว" บัวบ่นอุบพลางรับน้ำมากระดก"ก็เออสิ กูก็ยืนรอมึงจนรากงอกเหมือนกันเนี่ย" ส้มโอแสร้งบ่นกลบเกลื่อนความเป็นห่วง ก่อนจะมองเพื่อนด้วยสายตาเห็นใจ "แต