โครตโหด โครตเถื่อน โครตเฮียเฟิง nc25+

โครตโหด โครตเถื่อน โครตเฮียเฟิง nc25+

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-06
Oleh:  Twomeow Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
31Bab
476Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ใบบัวหนีจากคนใจร้ายมาหลายปี คิดว่าชีวิตนี้คงไม่หวนกับมาเจอกันอีก ที่ไหนได้โชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้เธอกับเขาต้องกลับมาโคจรในชีวิตของกันและกันอีก ในฐานะเจ้าหนี้กับลูกหนี้

Lihat lebih banyak

Bab 1

คนเถื่อน

"Huhuhu... kamu tega banget sama aku. Kamu selingkuh dibelakang aku..." Ucap Inara air matanya mengalir membasahi kemeja yang dipakai Abimana. Saat itu ia dalam dekapan Abimana. Ia terus memukul dada bidang didepannya.

Abimana tersenyum, ia tertawa dalam hati melihat sang kekasih salah paham dengan apa yang ia lihat. Sungguh ia sama sekali tidak berkhianat dari Inara, karena hanya Inara sang pemilik hatinya. Tapi, bagaimana bisa perempuan itu berpikir ia mengkhianatinya?

"Kamu tau gak__"

"Gak tau!" Belum sempat Abi menyelesaikan kalimat yang akan ia keluarkan Inara malah memotongnya. Abi menghela napas pelan. 

"Ay, aku belom selesai ngomong loo. kamu itu salah paham. Tadi itu aku cuma nolongin Mila. Kalo aku gak nolongin dia, dia bakalan ketabrak mobil."Jelasnya.

"Tapi tadi kamu lama banget peluk dia, aku gak suka itu. Kamu beneran gak selingkuh 'kan dibelakang aku?" Tanyanya, kali ini ia mendongak melihat wajah sang kekasih

Abi tergelak sungguh lucu sekali kekasihnya ini, menuduhnya tanpa alasan yang kuat. Oh, ternyata kekasihnya ini sangat takut kehilangannya, muehehehe ia terkekeh dalam hati.

"Enggak ayang... Kamu ni loo suka banget ngambil kesimpulan sendiri. Seharusnya apa-apa yang bikin kamu resah tanyain ke aku. Minta penjelasan dari aku, jangan kayak gini tiba-tiba minta berhenti terus minta penjelasan ditempat yang gak layak kayak gini." Ucapnya, mengingat jika dua ratus meter kedepan ada kawasan pemakaman. Ia bergidik ngeri, ditambah dengan suasana sunyi ini sungguh sangat mencekam.

"Tapi aku masih marah sama kamu!" Cetus Inara.

"Ya udah deh, marah aja... tapi jangan lama- lama. Kamu gak kasihan sama aku?" Ucap Abi, dengan wajah yang dibuat memelas.

Inara mendengkus, bibirnya manyun tiga senti. Sungguh ia masih kesal dengan Abi. sudah banyak ia mengeluarkan air mata, baru Abi menjelaskan kepadanya. Buang-buang air mata saja, pikirnya. Eh, Bukannya tadi yang meminta penjelasan itu dirinya sendiri? Inara menggaruk kepalanya pelan.

Inara memang sangat takut kehilangan Abi. Hubungan yang mereka jalani baru berumur sembilan bulan sembilan hari, mampu menumbuhkan cinta yang sangat besar bagi keduanya. Abi yang mencintai Inara apa adanya, dan bukan karena ada apanya. Begitu pula sebaliknya. Mereka tulus saling mencintai dan menyayangi. Pertemuan awal mereka memang kurang baik, tapi semakin mengenal satu sama lain membuat mereka saling terikat. Ditambah dengan nasib keduanya yang hampir sama.

Keduanya masih terdiam, Inara masih dengan posisinya, melipat tanganya diantara perut dan dadanya dengan membelakangi Abi.

"Ay... kamu dengar sesuatu gak?" Tanya Abi, kali ini wajahnya gusar ada gurat ketakutan yang tercetak di wajahnya.

"Suara kayak gimana Ay?" Inara langsung membalikkan badannya, menaikan salah satu alisnya. 

Abi mendekat dan berbisik.

"Kayak suara bayi." Jawab Abi.

"Ish... Kamu jangan ngomomg kayak gitu dong aku takut nih." Ia meremas lengan Abi dengan kedua tangannya. Sungguh segala hal yang berbau mistis ia sangat takut itu.

"Coba deh kamu dengerin baik-baik!"

Mereka berdua diam, mencoba menajamkan  telinga mereka. Sunyi memang, tapi ada satu suara yang membuat bulu kuduk mereka berdirian. Kulit mereka meremang, sapuan angin sepoi-sepoi membuat mereka semakin merinding.

"I..iya kak, itu suara bayi. Aku takuuut jangan-jangan itu hantu beranak dalam kubur." Ceplos Inara.

"Syuut gak ada yang kayak gitu..." Walaupun Abimana ketakutan tapi ia harus tampak bagai pahlawan didepan Inara. Bisa jatuh harga dirinya sebagai lelaki jika ia ikut ketakutan.

"Ayo Ay, kita pulang aja yuk aku takuuut" Tangannya makin erat meremas lengan Abi. Kakinya bergetar.

"Sebentar dulu, aku takut yang kita denger ini memang suara bayi beneran." Rasa takut yang mendalam tak melupakan rasa empatinya. 

"Loh memang kenapa kalo bayi beneran?" Tanyanya. Kepalanya celingukan memastikan keadaan disekitarnya. Entah dimana saat ini pikiran jernih Nara, semua telah hilang karena rasa ketakutannya.

"Aku kasihan banget, rintik hujan aja masih ada. kita yang gede aja kedinginan apalagi itu bayi loh, pasti kedinginan banget." Jelas Abi.

Seketika rasa takut yang menghantamnya menguap. Mengingat betapa mirisnya bayi itu. Ia jadi teringat nasib dirinya sendiri yang juga dibuang oleh kedua orang tuanya. Untung saja ia dibuang dipanti asuhan. Tapi jika bayi ini dibuang dipinggir jalan sepi seperti ini siapa yang akan menyelamatkannya? Bisa mati bayi itu kedinginan dan kelaparan. 

"Ayok kita cari dia!" Inara langsung menarik tangan Abi menyusuri pinggir jalan berpohon jati itu. Ia harus menemukan bayi itu. Harus! 

Abi tak membiarkan Inara didepannya, ia pun langsung melepaskan tangannya yang ditarik Inara dan menggantikannya dengan menggenggam tangan Inara. Mereka berjalan saling beriringan dengan Abi didepan dan Inara dibelakangnya.

Tak puas dengan penerangan lampu jalan membuat mereka menyalakan blitz diponsel mereka. Rumput-rumput tipis mereka susuri. Dengan suara yang mereka dengar sebagai alat penunjuk jalan bagi mereka. Masa bodohlah jika nanti mereka tidak bertemu bayi dan malah bertemu dengan hantu, yang penting mereka telah menuntaskan rasa penasaran mereka. Mereka terus mendekat ke arah suara. 

Dari kejauhan mereka melihat sebuah keranjang persegi, tak sabar mereka pun berlari dan benar saja dugaan mereka. Mereka melihat bayi mungil dengan pipi chubby itu menangis. Balutan kain bayi membalut tubuh bayi itu, cukup tebal dan di bagian atas keranjang itu ada seperti kain kasa sebagai penutup bayi itu agar tak digigit nyamuk. 

Abi langsung membuka kain itu dan langsung mendekap bayi mungil itu dan menenangkannya. Mereka kembali kepinggir jalan tempat Abi memarkirkan motornya.

"Dia kasihan banget." Inara mengelus wajah dingin bayi yang digendong Abi. Matanya berkaca-kaca. 

Abi langsung mengelus punggung Inara. Mencoba menenangkan kekasihnya itu.

"Ayok kita bawa dia pulang!" 

"Tapi dia ikut siapa? Aku gak bisa bawa dia pulang, kamu tau sendirikan?" 

Inara adalah anak adopsi dari kedua orang tua angkatnya. Ia tak bisa merepotkan kedua orang tuanya dengan membawa bayi kerumahnya. Dan bisa-bisa ia menjadi santapan ghibah para ibu-ibu komplek perumahannya yang mulutnya lemes tak ada akhlak itu.

"Kamu tenang saja aku akan merawatnya bersama Kendy dan Lasa."

"Kamu yakin mereka akan menerima bayi ini? Aku takut mereka gak mau ngerawat dia." 

"kamu tenang saja Ay, kami memang perkumpulan pemuda tak tersentuh dengan kasih sayang orang tua. Tapi kami tahu cara menyayangi bayi ini, kami adalah orang-orang tulus Ay. Kami belajar dari sikap orang tua kami. Pasti kami tidak ingin mengikuti jejak mereka." Jelasnya panjang lebar. Membuat Inara mengangguk paham.

"Ayok kita pulang kasihan debaynya." Ajak Abi yang dijawab anggukan oleh Inara.

.

.

.

.

. 

Bersambung

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
31 Bab
คนโฉด
"โลกมันกลมดีฉิบหายเลยว่าไหม ใบบัว"เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นหูดังขึ้นทำลายความเงียบ เฟิงโยนก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้มันซ้ำๆ สายตาคมกริบกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาประเมินค่าที่แฝงไปด้วยความดูแคลน"นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็ลูกสาวไอ้ขี้คุกนั่นเอง ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี ดูดีขึ้นผิดหูผิดตาเลยนี่ เป็นไง ออกจากบ้านฉันไปแล้วชีวิตดีขึ้นมากไหม หรือต้องไปเที่ยวหลอกจับผู้ชายรวยๆ?"คำพูดร้ายกาจที่พุ่งเข้าใส่หน้าเหมือนน้ำกรดสาด ทำให้บัวได้สติ เธอเม้มปากแน่นจนห่อเลือด ความกลัวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ"ถอยไป อย่ามายุ่งกับฉัน" บัวพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น "ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ"หญิงสาวขยับตัวจะเดินเลี่ยงหนีเข้าตึก แต่มีหรือที่คนอย่างเฟิงหลงจะปล่อยเหยื่อไปง่ายๆ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเล็กแล้วกระชากอย่างแรงจนร่างบางเซถลามาปะทะอกแกร่ง"จะรีบไปไหน!" เฟิงตวาดเสียงกร้าว บีบแขนเธอแน่นจนบัวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ "ฉันยังคุยธุระกับเธอไม่จบ""ปล่อยนะ! ฉันเจ็บ!" บัวพยายามแกะมือเขาออก แต่มือเขาราวกับคีมเหล็ก "ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร แต่ฉันไม่เกี่ยวข้องกับพ่อ พ่อทิ้งฉันไปตั้งนานแ
Baca selengkapnya
คนเอาแต่ใจ
3เส้นความอดทนเส้นสุดท้ายของมังกรหนุ่มขาดสะบั้นลงทันทีที่สิ้นเสียงหวานอาบยาพิษนั้น กล่าวคำบาดหู"มีผัวงั้นเหรอ? ดี! งั้นกูจะรื้อฟื้นความทรงจำให้มึงเอง!"พรึ่บ!ไวเท่าความคิด มือหนารวบเอวคอดกิ่วกระชากร่างบางเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าอกนุ่มปะทะกับอกแกร่ง บัวหวีดร้องยังไม่ทันสุดเสียง ใบหน้าคมคายก็โฉบลงมาฉกฉวยริมฝีปากอิ่มของเธออย่างป่าเถื่อนและรวดเร็ว"อื้อ!!!"ไม่ใช่จูบที่หอมหวาน แต่มันคือการบดขยี้ด้วยโทสะ เฟิงตะบี้ตะบันริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วง รุนแรง และจาบจ้วง ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังขย้ำเหยื่อ เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หายใจ บังคับให้เธอเผยอปากรับสัมผัสที่หยาบกระด้างและร้อนรุ่มตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!กำปั้นน้อยๆ ของบัวระดมทุบลงบนแผงอกกว้างของเขาอย่างแรงเพื่อประท้วง ความเจ็บระบมแล่นพล่านไปทั่วริมฝีปาก แต่เขากลับไม่สะเทือนเลยสักนิด ยิ่งทุบ เขาก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่นจนกระดูกแทบแหลกเมื่อเห็นว่าแรงกายสู้ไม่ได้ บัวจึงตัดสินใจใช้วิธีสุดท้ายกึก!ฟันคมๆ ของหญิงสาวขบกัดลงไปบนลิ้นร้อนของอีกฝ่ายที่กำลังรุกล้ำเข้ามาอย่างแรง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปากทันที เธอหวังให้เขาเจ็บแล้วผละออก แต่เธอคิดผิด ผิดมหันต์
Baca selengkapnya
คนหวง
4 บัวยืนตัวสั่นเทาด้วยความโกรธจัด ใบหน้าหวานแดงก่ำที่ถูกหยามเกียรติกลางลานคณะ เธอกำลังจะอ้าปากโต้ตอบกลับไปบ้าง แต่ทว่า"หยุดเห่าได้ยังอีพราว! รำคาญโว้ย!"เสียงตะโกนห้าวๆ ดังลั่นแทรกขึ้นมากลางวง ราวกับฟ้าผ่าลงกลางวงสนทนา ทำเอาพราวรุ้งและเดอะแก๊งสะดุ้งโหยง หันขวับไปมองต้นเสียงเป็นตาเดียวร่างของ ส้มโอ สาวผมซอยสั้นท่าทางทะมัดทะแมง เดินอาดๆ แหวกวงล้อมไทยมุงเข้ามาด้วยสีหน้าพร้อมบวก เธอเดินมายืนขวางหน้าระหว่างบัวกับพราวรุ้ง ใช้ตัวกันเพื่อนรักไว้ข้างหลังเหมือนแม่ไก่กางปีกปกป้องลูกเจี๊ยบ"สะ ส้มโอ!" พราวรุ้งชะงักไปเล็กน้อย เพราะรู้กิตติศัพท์ความ ห้าว ของส้มโอดี แต่ก็ยังพยายามเชิดหน้าสู้ "นี่ฉันคุยกับใบบัว เพื่อนเธอ ไม่ได้คุยกับเธอ อย่ามาเสือก""เพื่อนกู กูมีสิทธิ์เสือก!" ส้มโอสวนกลับทันควัน แววตาเอาเรื่อง "แล้วเมื่อกี้ได้ยินเสียงหมาตัวไหนมันเห่าหอนแถวนี้วะ บอกว่าเพื่อนกูเป็นเด็กเสี่ยบ้างล่ะ ขายตัวบ้างล่ะ หลักฐานมีไหม? หรือใช้จินตนาการต่ำตมในสมองกลวงๆ ของมึงคิดเอาเอง?""นี่! อีส้มเน่า! แกกล้าด่าฉันเหรอ!" พราวรุ้งก
Baca selengkapnya
คนกระหาย
เมื่อเช็กบิลเรียบร้อย ส้มโอก็แทบจะกราบลาเพื่อนรักและพี่ชายหน้าโหดทันที"เอ่อ บัว กูไปก่อนนะ พอดีนึกขึ้นได้ว่าลืมปิดแก๊ส เอ้ย! ลืมทำรายงานส่งอาจารย์! ไปนะมึง ขอบคุณเฮียมากนะคะที่เลี้ยง!"ส้มโอไหว้ลาปะหลกๆ ด้วยความรวดเร็วปานวอก ก่อนจะรีบจ้ำอ้าวหนีไปจากบรรยากาศมาคุนี้ทันที เธอรู้สึกว่าขืนนั่งอยู่ตรงนี้นานกว่านี้อีกแค่นาทีเดียว อายุขัยเธอต้องสั้นลงแน่ๆเมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคน เฟิงก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดแจงเสื้อผ้าเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเรียกหญิงสาว"กลับ" คำสั่งสั้นๆ ที่รู้กันว่าห้ามขัดแต่ครั้งนี้บัวกลับส่ายหน้า "ยังกลับไม่ได้ค่ะ บัวยังมีเรียนต่อ"เฟิงขมวดคิ้วยุ่ง มองนาฬิกาข้อมือ "เรียนห่าอะไรอีก? ตารางเรียนมึงที่อาเหลียงให้กูมา วันนี้บ่ายไม่มีเรียนแล้วนี่""ไม่ได้เรียนในคณะค่ะ บัวต้องไปเรียนกับ ครูแก้ว ที่สถาบันฝึกอาชีพข้างหลังมอนี่เอง" บัวรีบอธิบายก่อนที่เขาจะอารมณ์เสีย"ครูแก้ว?" เฟิงทวนชื่อด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "แล้วไปเรียนอะไร? รำไทย? ทำขนม?""เรียนตัดเย็บเสื้อผ้าค่ะ"คำตอบของบัวทำเอามาเฟียหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความไม่เข้าใจ"มึงจะ
Baca selengkapnya
คนที่น่ากลัว
หลังจากที่แน่ใจว่าลมหายใจของคนบนเตียงเข้าออกสม่ำเสมอและหลับสนิทไปแล้ว เฟิงหลงก็ค่อยๆ คลายมือที่กุมมือเธออยู่ออกอย่างเบามือ เขาจัดผ้าห่มให้เข้าที่ ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินออกจากห้องพักฟื้น VVIP อย่างเงียบเชียบทันทีที่ประตูปิดลง บรรยากาศรอบตัวของมาเฟียหนุ่มก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ความอ่อนโยนเลือนหายไป เหลือไว้เพียงรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจนลูกน้องที่เฝ้าอยู่หน้าห้องต้องกลั้นหายใจ"อาเหลียง" เดินเข้ามารายงานความคืบหน้าทันที"รายงานครับเฮีย คุณส้มโอปลอดภัยดีครับ หมอบอกว่ามีรอยฟกช้ำตามตัวกับปากแตก แต่ไม่มีอาการทางสมองหรือกระดูกหัก ตอนนี้ให้ยานอนหลับพักผ่อนอยู่ที่ห้องพักฟื้นชั้นล่างครับ พรุ่งนี้ตื่นมาน่าจะดีขึ้น"เฟิงพยักหน้าเบาๆ อย่างโล่งใจ อย่างน้อยเพื่อนรักของบัวก็ไม่เป็นอะไรมาก ไม่อย่างนั้นตื่นมาบัวคงโทษตัวเองไม่เลิก"ดี ดูแลให้ดี ค่าใช้จ่ายทั้งหมดกูจัดการเอง"เฟิงเว้นจังหวะ นัยน์ตาคมกริบแข็งกร้าวขึ้นเมื่อนึกถึงตัวต้นเหตุ"แล้วไอ้สวะที่ชื่อ นัท มันถึงมือไอ้จุกหรือยัง?""ถึงแล้วครับเฮีย" อาเหลียงตอบเสียงเรียบ "ตอนนี้ขังไว้ที่ห้องใต้ดินโกดัง 9 ไอ้จุกกำลังรอคำสั่ง
Baca selengkapnya
คนหื่น nc20+ 1/2
บัวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนติ้วไปรอบตัวเธอ ริมฝีปากร้อนผ่าวของเฟิงบดเบียดเข้ามาอย่างหิวกระหาย ลิ้นหนารุกล้ำเข้ามาพันเกี่ยวลิ้นนุ่มของเธอ กวาดต้อนความหวานหอมในโพรงปากจนเธอแทบหายใจไม่ออก มือหนาโอบรัดเอวเธอแน่นยิ่งขึ้น ดึงร่างทั้งสองให้ชิดสนิทราวกับจะหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวใต้สายน้ำอุ่น เธอพยายามผลักอกกว้างของเขา แต่แรงเธออ่อนเปลี้ยไปหมดสิ้น ถูกสัมผัสเร่าร้อนนั้นกลืนกินจนเหลือเพียงความสั่นเทาในอก ความทรงจำเก่าๆ ที่เคยถูกฝังลึกผุดขึ้นมาในหัว ภาพคืนวันในอดีตที่เธอเป็นเพียงสาวใช้ในบ้านเขา ผู้ชายคนนี้ที่เคยทำให้เธอทั้งรักทั้งเกลียด จนต้องหนีหายไปสี่ปีเต็ม “เฮีย…พอเถอะ” บัวผละปากออกได้ชั่วครู่ หอบหายใจถี่กระชั้น น้ำตาไหลอาบแก้มผสมกับหยดน้ำจากฝักบัว แต่เฟิงไม่ยอมหยุด เขายิ้มเยาะในแววตาคมกริบ มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเปียกชื้นของเธอทีละเม็ด ช้าๆ อย่างจงใจ “พอ? มึงคิดว่าหนี้ห้าล้านมันจบง่ายๆ แค่นี้เหรอ?” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ขณะที่กระดุมเม็ดสุดท้ายหลุดออก เสื้อเชิ้ตสีขาวเผยอ้าออก เผยให้เห็นผิวเนื้อขาวผ่องที่ไร้สิ่งปกปิดใดๆ อีก เฟิงสูดหายใจเข้าลึก มองอย่างโลภมาก “มึงสว
Baca selengkapnya
คนหื่น nc20+ 2/2
บัวกัดริมฝีปากแน่น ไม่ตอบ แต่ร่างกายเธอโก่งสะโพกขึ้นรับสัมผัสนั้นอย่างหิวกระหาย เฟิงหัวเราะในลำคอ พอใจกับปฏิกิริยาของเธอ ก่อนจะถอนปากออก แล้วลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าที่เหลือของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่ปกคลุมด้วยรอยสักมังกรดุดัน ความแข็งแกร่งของเขาตั้งชูชัน ใหญ่โตจนบัวต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“ถึงเวลาชดใช้หนี้แล้ว” เขาพูดเสียงพร่า ก่อนจะคร่อมทับร่างเธออีกครั้ง มือหนาจับขาเธอแยกออกกว้าง แล้วค่อยๆ ดันส่วนนั้นเข้าไปช้าๆ แต่หนักแน่น ความรัดรึงจากภายในเธอทำให้เขาครางออกมาดังๆ“โอย… แน่นชิบหาย… มึงยังเหมือนเดิมเลยนะ”บัวร้องครางออกมาดังลั่นเมื่อเขาดันเข้าไปจนสุด ความเต็มอิ่มนั้นทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกเติมเต็มในแบบที่ขาดหายมานาน เฟิงเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ก่อน แล้วเร่งจังหวะเร็วขึ้น หนักหน่วงขึ้น แต่ละครั้งที่กระแทกเข้ามา ทำให้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้อง ผสมกับเสียงครางหอบถี่ของทั้งคู่“เฮีย… บัว… ทนไม่ไหวแล้ว…” บัวครวญคราง น้ำตาไหลอาบแก้ม แต่เธอกลับโอบแขนรอบคอเขา กอดรัดแน่นยิ่งขึ้น สะโพกเธอขยับรับจังหวะของเขาเองโดยไม่รู้ตัวเฟิงกัดฟันกรอด ก้มลงขบเม้มยอดอกชูชันของเธอ ขณะ
Baca selengkapnya
คนโหด 1/2
ภายในห้องนอนกว้างขวางที่ปรับอุณหภูมิเย็นฉ่ำ ร่างเปลือยเปล่าของ ใบบัว นอนหลับสนิทอยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอและใบหน้าที่ยังแดงระเรื่อบ่งบอกถึงความเหนื่อยอ่อนจากกิจกรรมรักอันเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไป เฟิงหลง นอนตะแคงใช้ศอกยันศีรษะ จ้องมองใบหน้าหวานยามหลับใหลด้วยสายตาที่อ่านยาก ปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าผากเธอออกอย่างเบามือ ความดุดันที่เคยมีมลายหายไปชั่วขณะ เหลือไว้เพียงความหวงแหน ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนหัวเตียงดังขึ้นทำลายความเงียบ เฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความรำคาญ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมาดู แสงไฟจากหน้าจอสว่างวาบเผยให้เห็นชื่อผู้ส่ง Sender: อาเหลียง ข้อความ: เจอตัวแล้วครับเฮีย มันกบดานอยู่ที่บ่อนท้ายซอย ตอนนี้พวกไอ้จุกคุมตัวไปที่โกดัง 9 เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่อ่านจบ แววตาที่เคยอ่อนโยนเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวและเย็นยะเยือก มุมปากหยักยกยิ้มเหี้ยมเกรียม เฟิงวางโทรศัพท์ลง แล้วหันกลับมามองหญิงสาวในอ้อมกอดอีกครั้ง เขาโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบหนักๆ ที่หน้าผากมนหนึ่งที ราวกับจะสะกดให้เธอหลับฝันดีในขณะที่เขาต้องออกไปจัด
Baca selengkapnya
คนโหด 2/2
เฟิงกำหมัดแน่นในกระเป๋ากางเกง ความโกรธเริ่มปะทุขึ้นในอกเมื่อนึกถึงหน้าซื่อๆ ของใบบัวที่กตัญญูกับผู้ชายสารเลวคนนี้ยอมทำงานงกๆใช้หนี้ เพราะคิดว่าเป็นผู้ให้กำเนิด"เลวจริงๆ นะมึง" เฟิงพึมพำเสียงต่ำ"เลวตรงไหนเฮีย? ผมอุตส่าห์เลี้ยงมันมา บุญคุณท่วมหัวมันแล้ว!" สมปองเถียงข้างๆ คูๆ "ที่ผมเลี้ยงมันไว้ ก็กะว่าโตขึ้นจะให้มันหาเงินมาคืนทุนผมนั่นแหละ หน้าตามันสวย ผิวพรรณมันดีเหมือนแม่มัน กะว่าจะขายให้เสี่ยกระเป๋าหนักสักคน คงได้ราคาดี"สมปองพูดพร่ำพรรณนาแผนการชั่วร้ายของตัวเองออกมาอย่างภาคภูมิใจ โดยไม่รู้เลยว่ามัจจุราชตรงหน้ากำลังจะหมดความอดทน"แต่มันดันหัวแข็ง รักศักดิ์ศรีเหมือนแม่มันไม่มีผิด!" สมปองถ่มน้ำลายลงพื้น "แม่มันก็นะ แม่ก็โง่ นังลูกก็โง่ดักดาน! หลอกใช้งานมาตั้งกี่ปีก็ยังเชื่อสนิทใจว่าเป็นพ่อลูกกัน ฮ่าๆๆ! ถ้ามันรู้ความจริงว่า เป็นแค่ผัวใหม่แม่ที่เกาะมันกิน มันคงอกแตกตาย!"พลั่ก!รองเท้าหนังราคาแพงประทับเข้าที่ยอดอกของสมปองเต็มแรงจนหงายหลังล้มตึงไปทั้งเก้าอี้"โอ๊ยยย! อั้ก!" สมปองร้องเสียงหลง จุกจนตัวงอเฟิงย่างสามขุมเข้าไป เหยียบอกสมปองซ้ำแล้วก้มลงมองด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ"มึงรู
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status