Novels by พลอยภัทรา

ธีรภัทรถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ลูกแมวน้อยจอมพยศของเขาหลับสนิทเขาก้มลงจูบเรือนผมดกดำอย่าแสนรักแม้จะแปลกใจกับอาการแผลงฤทธิ์ของเธอในวันนี้แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นคนที่เขารักสุดหัวใจอยู่ดี หลังจากขยับร่างบางลงนอนข้างๆ ได้เป็นผลสำเร็จธีรภัทรก็ลุกขึ้นเปลี่ยนจากสูทเป็นชุดลำลองและเดินลงไปหาอาหารเช้าทาน“อ้าวธี วันนี้ทำไมไม่ไปทำงานล่ะ” คุณหญิงกอแก้วเอ่ยถามลูกชายอย่างแปลกใจเพระปรกติแล้วลูกชายเธอไม่เคยหยุดงานเลยแม้แต่วันเดียว“ลดาน่ะสิครับวันนี้ไม่รู้เป็นอะไรงอแงไม่ยอมให้ผมไปทำงานร้องไห้น้ำตาเกือบท่วมห้อง”“เอ๊ะ ไม่สบายหรือเปล่าปรกติหนูลดาไม่เคยเป็นแบบนี้นะ”“ผมดูแล้วครับลดาไม่ได้เป็นอะไรแค่งอแงเท่านั้นเอง”“แปลกจัง” คุณหญิงกอแก้วพึมพำกับตัวเองอย่างสงสัย“ผมก็ว่าแปลกครับ ปรกติลดาเป็นคนมีเหตุผลไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย”“อีกอย่างหนูลดาไม่เคยตื่นสายแต่นี่จะเก้าโมงแล้วยังไม่ลงมาเลย ข้าวปลาก็ยังไม่ได้กินเดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหากันพอดีธีดูแลเมียหน่อยนะลูก” คุณหญิงกอแก้วบอกอย่างเป็นห่วง“เรื่องนั้นคุณแม่ไม่ต้องห่วงครับเดี๋ยวผมจะให้เด็กยกอาหารขึ้นไปข้างบนแล้วปลุกให้ลดาลุกขึ้นมากินข้าวซะก่อน”“โอเค แต่ธีแน่ใ

งานแต่งงานของธีรภัทรและลดาวดีถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมืองซึ่งถือว่าเป็นงานช้างแห่งปีเลยก็ว่าได้เพราะคุณหญิงกอแก้วและคุณทรงพลนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในวงสังคมจึงมีแขกเหรื่อจากทุกวงการมาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของลูกชายคนเดียวของทั้งสองคน บรรยากาศภายในห้องบอล รูมของโรงแรมถูกเนรมิตให้สวยงามราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์จนได้รับคำชมจากแขกที่มาร่วมงานไม่ขาดปาก คนที่หน้าบานยิ่งกว่าใครคือคุณหญิงกอแก้วเพราะท่านเป็นแม่งานนี้โดยตรงทุกสิ่งทุกอย่างในงานล้วนแต่เป็นฝีมือของเธอทั้งสิ้น แม้ห้องรับรองแห่งนี้จะกว้างขวางขนาดไหนแต่กลับดูคับแคบไปถนัดตาเมื่อมีผู้มาร่วมงานอย่างล้นหลามรวมทั้งกองทัพนักข่าวที่ยกโขยงกันมาร่วมงานแต่งของไฮโซหนุ่มชื่อดังอย่างธีรภัทรลดาวดีและธีรภัทรยืนรับแขกอยู่หน้างานโดยมีคุณทรงพลและคุณหญิงกอแก้วยืนอยู่ข้างๆ โดยมีนี้เจ๊หงส์รับเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวให้เธอด้วยความเต็มอกเต็มใจ ในงานนี้บุคคลอันเป็นที่รักของเธอมาร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทอย่างเจนิตา เอกวุฒิ เจ๊หงส์ ทำให้ลดาวดีรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ในวันสำคัญของชีวิตคนที่เธอรักต่างมาร่วมยินดีกันอย่างพร้อมเ

เช้าวันต่อมาหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวนักธุรกิจชื่อดังคุกเข่าขอแฟนสาวแต่งงานกลางงานเปิดตัวโรงแรมที่ภูเก็ตทำให้ลดาวดีกลายเป็นหญิงสาวที่น่าอิจฉาไปในทันที‘หวานชื่น ธีรภัทร อัครโยธิน นักธุรกิจผู้นำเข้ารถยนต์ซุปเปอร์คาร์และผู้บริหารโรงแรมดังคุกเข่าขอแฟนสาวนิรนามแต่งงานกลางงานเปิดตัวโรงแรมสร้างความอิจฉาแก่สาวๆ ที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก’‘นักธุรกิจชื่อดังประกาศสละโสดกลางงานเปิดตัวโรงแรมกับเจ้าสาวที่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อนงานนี้บอกได้คำเดียวว่าขอแสดงความยินดีกับ ซินเดอเรลล่าคนใหม่ของเมืองไทย’หนังสือพิมพ์หลายฉบับต่างพากันพาดหัวข่าวเรื่องธีรภัทรคุกเข่าขอลดาวดีแต่งงานซึ่งกลายเป็น ทอล์ค ออฟ เด อะ ทาวน์ ในชั่วข้ามคืน เนื่องจากว่าที่เจ้าสาวนั้นไม่ใช่สาวสังคมหรือดารานางแบบที่เคยตกเป็นข่าวด้วยกันมาก่อนแต่กลับเป็นหญิงสาวธรรมดาๆ ที่ไม่เคยปรากฏบนหน้านิตยสารหรือหนังสือพิมพ์ใดๆ จึงสร้างความตกใจและประหลาดใจกับคนอื่นๆ ไม่น้อย หนังสือพิมพ์ในมือนางแบบสาวถูกกำจนยับยู่ยี่ดวงตาแดงกล่ำด้วยความเจ็บปวดปนคลั่งแค้น ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังมีความสุขแต่เธอกลับต้องตกนรกทั้งเป็นเพราะนอกจากใบหน้าที่เสียโฉมจนไม่อาจกล

หลังจากแขกทยอยเดินทางกลับลดาวดีจึงขอตัวกลับขึ้นห้องเพราะเป็นเวลาล่วงเข้าวันใหม่แล้ว ลดาวดีปลดชุดสวยออกจากเรือนร่างแล้วเดินเข้าไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำเป็นการผ่อนคลายเมื่อได้เจอน้ำอุ่นๆ กลับกลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ ลดาวดีจึงหลับตาอย่างผ่อนคลายก่อนจะลืมตาขึ้นเพราะลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่เป่ารดอยู่เหนือหน้าผาก“คุณธี...มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” ลดาวดีเอ่ยถามเมื่อเห็นธีรภัทรอยู่ในชุดผ้าขนหนูพันเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่โชว์กล้ามเนื้อเป็นลอนสวยแม้จะได้แนบชิดสัมผัสมันมานับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอยังรู้สึกประหม่าเขินอายทุกครั้งที่ได้เห็น“มาทันได้เห็นคนแอบหนีมานอนแช่น้ำสบายใจอยู่คนเดียวก็แล้วกัน” ธีรภัทรแกล้งว่าคนตรงหน้า“ลดาไม่ได้หนีสักหน่อย ก็ลดาเห็นคุณธีกำลังคุยสนุกอยู่กับเพื่อนๆ นี่คะเลยไม่อยากกวน”“ไม่รู้หรือไงว่าผมอยากให้ลดา ‘กวน’ จะแย่” ลดาวดีค้อนให้กับคำพูดแฝงความนัยนั้น“คนบ้า... ลดาไม่คุยด้วยแล้ว คุณธีออกไปก่อนสิคะลดาจะเสร็จแล้ว” ธีรภัทรส่ายหน้า“เรื่องอะไรจะออกผมจะอาบน้ำกับลดา” ว่าแล้วธีรภัทรก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวหน้าตาเฉยจนลดาวดีต้องเบือนหน้าหนีคนหน้าไม่อายนึกจะถอดก็ถอดไม่เกรงใจกันบ้างเลย เรือนร่างกำยำก

หลังจากแขกทยอยเดินทางกลับลดาวดีจึงขอตัวกลับขึ้นห้องเพราะเป็นเวลาล่วงเข้าวันใหม่แล้ว ลดาวดีปลดชุดสวยออกจากเรือนร่างแล้วเดินเข้าไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำเป็นการผ่อนคลายเมื่อได้เจอน้ำอุ่นๆ กลับกลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ ลดาวดีจึงหลับตาอย่างผ่อนคลายก่อนจะลืมตาขึ้นเพราะลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่เป่ารดอยู่เหนือหน้าผาก“คุณธี...มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” ลดาวดีเอ่ยถามเมื่อเห็นธีรภัทรอยู่ในชุดผ้าขนหนูพันเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่โชว์กล้ามเนื้อเป็นลอนสวยแม้จะได้แนบชิดสัมผัสมันมานับครั้งไม่ถ้วนแต่เธอยังรู้สึกประหม่าเขินอายทุกครั้งที่ได้เห็น“มาทันได้เห็นคนแอบหนีมานอนแช่น้ำสบายใจอยู่คนเดียวก็แล้วกัน” ธีรภัทรแกล้งว่าคนตรงหน้า“ลดาไม่ได้หนีสักหน่อย ก็ลดาเห็นคุณธีกำลังคุยสนุกอยู่กับเพื่อนๆ นี่คะเลยไม่อยากกวน”“ไม่รู้หรือไงว่าผมอยากให้ลดา ‘กวน’ จะแย่” ลดาวดีค้อนให้กับคำพูดแฝงความนัยนั้น“คนบ้า... ลดาไม่คุยด้วยแล้ว คุณธีออกไปก่อนสิคะลดาจะเสร็จแล้ว” ธีรภัทรส่ายหน้า“เรื่องอะไรจะออกผมจะอาบน้ำกับลดา” ว่าแล้วธีรภัทรก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวหน้าตาเฉยจนลดาวดีต้องเบือนหน้าหนีคนหน้าไม่อายนึกจะถอดก็ถอดไม่เกรงใจกันบ้างเลย เรือนร่างกำยำก

หลังจากเปิดประตูเข้ามาในคอนโดร่างบางก็ตรงดิ่งไปที่โซฟาขนาดใหญ่ในห้องนั่งเล่นและนอนเกลือกกลิ้งไปมาด้วยความคิดถึงเพราะเธอมักจะนอนดูทีวีอยู่ตรงนี้ระหว่างรอธีรภัทรกลับบ้านในทุกๆ วัน ร่างสูงมองอาการของคนตัวเล็กพลางส่ายศีรษะอย่างเอ็นดู เขาเดินลงไปทรุดนั่งข้างๆ และดึงเธอมานั่งตักนิ้วเรียวอย่างคนไม่เคยทำงานหนักไล้ไปมาบนรอยช้ำที่ยังมองเห็นจางๆ ที่มุมปากสายตาของเขาบ่งบอกความเสียใจและเจ็บปวด ลดาวดีกุมมือเขาเอาไว้เพราะรู้ดีว่าธีรภัทรรู้สึกผิดมากแค่ไหนที่เธอต้องมาเจ็บตัวในครั้งนี้โดยที่เขาไม่สามารถปกป้องเธอได้“ลดาไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ลดาอยู่ตรงนี้และปลอดภัยดี” ลดาวดีแนบแก้มกับฝ่ามือของเขา“ถ้าวันนั้นผมไปไม่ทันและคนที่โดนน้ำกรดคือลดาผมคง...” ลดาวดีใช้นิ้วเรียวปิดปากธีรภัทรเอาไว้“อย่าไปคิดถึงมันเลยค่ะ มันผ่านไปแล้วและคนที่ทำผิดก็ได้รับผลกรรมของตัวเองไปแล้วคุณธีอย่าคิดมากนะคะมันไม่ใช่ความผิดของคุณธี ถ้าจะมีคนผิดก็คงเป็นลดาเองที่ฝ่าฝืนคำสั่งของคุณธีว่าไม่ให้ไปไหนคนเดียวแต่วันนั้นลดานั่งแท็กซี่ไปหาคุณธีเพราะต้องการเซอร์ไพรส์ก่อนที่เราจะไปดินเนอร์กันที่ไหนได้กับเจอเรื่องที่ตื่นเต้นกว่า” ลดาวดีพูดติดตลกเ

ระหว่างที่ทานอาหารด้วยกันอยู่นั้นมักมีคนรู้จักเข้ามาทักทายเจนิตาตลอดเวลา ซึ่งล้วนเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ตติยะอดไม่ได้จึงพูดขึ้นด้วยความหมั่นไส้“คุณนี่ฮอตไม่เบานะ มีแต่ชายหนุ่มเข้ามาทัก”“ก็คนมันสวยนี่คุณ ทำไงได้” ตติยะถึงกับสำลักอาหารที่กำลังทาน“แหม...คุณนี่ไม่ค่อยจะหลงตัวเองเลยนะ”“ก็หลักฐานมันฟ้องนี่คุณ หลงตัวเองไม่เท่าไหร่หรอกกลัวคนอื่นจะมาหลงน่ะสิ” เจนิตาตอบพลางยักคิ้วกวนๆให้ตติยะ ชาหนุ่มถึงกับส่ายหน้าในความก๋ากั่นของเจนิตา“ฮอตขนาดนี้แล้วทำไมคุณถึงยังโสดล่ะ”“ก็ฉันยังไม่เจอคนที่ใช่นี่คุณ ที่ผ่านมาก็เจอแต่พวกชีกอรักแท้แค่ผ้าหลุดประมาณนั้น ที่คุณเห็นตะกี้ก็คนรู้จักเฉยๆ คนสูงๆนั่นก็ลูกชายเจ้าของอพาร์ทเม้นท์ ส่วนที่ออกตี๋ๆนั่นก็ลูกค้าประจำที่คลับพักอยู่ตึกเดียวกันกับฉันก็เลยคุ้นเคยกันดี” เจนิตาแจกแจงพร้อมกับจัดการอาหารตรงหน้าจนเกลี้ยง หลังจากนั้นจึงหันไปสั่งของหวานมาเพิ่ม“กินเยอะแบบนี้ไม่กลัวอ้วนเหรอคุณ” ตติยะถามเมื่อเห็นเธอหันไปสั่งของหวานเพิ่ม ต่างจากบรรดาอดีตคู่ควงของเขาแต่ละคนที่ทานข้าวเท่าแมวดม จะกินอะไรก็ต้องระวังไปเสียทุกอย่างจนบางครั้งเขารู้สึกอึดอัด“โอ๊ยคุณ กินแล้วก็ออกกำล

เช้าวันต่อมาบนห้องทำงานของท่านประธานแห่ง เอเค พร็อพเพอร์ตี้ ตติยะกำลังนั่งฟังลูกน้องคนสนิทรายงานเกี่ยวกับเรื่องที่เขาสั่งให้ไปสืบ“นักสืบที่ผมใช้บริการรายงานมาว่าเสี่ยซ้งต้องการที่ดินบริเวณบ้านเติมรักมานานแล้วครับ เพราะอยู่ในทำเลดีแต่แม่ใหญ่ผู้ดูแลบ้านเติมรักไม่ยอมขาย จนกระทั่งเมื่อสองเดือนก่อนลูกสาวคนเดียวของแม่ใหญ่เป็นคนขโมยโฉนดที่ดินไปขายฝากกับเสี่ยซ้งเพื่อช่วยแฟนหนุ่มซึ่งติดหนี้บ่อนเป็นจำนวนสองล้านบาทครับ เสี่ยซ้งจ่ายให้ทั้งสองไปสิบล้านบาทพร้อมกับหลอกให้ลูกสาวแม่ใหญ่เซ็นสัญญาว่าจะหาเงินมาไถ่คืนภายในสามเดือน ไม่อย่างนั้นเสี่ยซ้งจะยึดที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านเติมรักทันทีครับ”“ตอนนี้เหลือเวลาอีกนานแค่ไหน”“ไม่ถึงเดือนแล้วครับ”“เวลาแค่นั้นพวกเขาหาเงินมาไถ่คืนไม่ได้แน่ๆ” ตติยะบอกกับลูกน้องอย่างเดาสถานการณ์ได้“ใช่ครับ แม่ใหญ่ถึงจะมีอสังหาริมทรัพย์อยู่บ้างคือตึกแถวให้เช่าย่านกลางเมืองกับสวนผลไม้ที่ต่างจังหวัดแต่รายได้ทั้งหมดก็ถูกนำมาใช้จ่ายในบ้านเติมรักแบบเดือนชนเดือนจนไม่มีเหลือเก็บครับ ตอนนี้แม่ใหญ่จึงประกาศขายตึกแถวย่านกลางเมืองเพื่อนำเงินมาไถ่บ้านเติมรักคืนครับ”“ถ้าขายตึกแล้วต่อไ

เจนิตาทำแผลให้ตัวเองพร้อมครุ่นคิดหาวิธีที่จะทำอย่างไรให้บ้านเติมรักไม่ถูกยึด เพราะเธอไม่สามารถทนดูแม่ใหญ่และน้องๆของเธอต้องระหกระเหเร่ร่อนได้อย่างแน่นอน ตอนนี้เธอมีชีวิตที่สุขสบายเรียนจบมีงานทำในขณะที่ผู้มีพระคุณของเธอกำลังเดือดร้อน เธอไม่สามารถอยู่เฉยๆโดยที่ไม่ทำอะไรแล้วปล่อยให้เสี่ยซ้งมายึดบ้านเติมรักไปได้แน่ๆ“คิดสิเจน จะทำยังไงดีให้ได้โฉนดคืนมา” เจนิตาพึมพำบอกตัวเองแต่ก็ยังมืดแปดด้าน ด้วยความเครียดและกังวลส่งผลให้เจนิตาเป็นคนเงียบขรึมไม่ร่าเริงเหมือนเดิมจนเพื่อนร่วมงานรู้สึกผิดสังเกตจึงเอ่ยถาม เธอจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนร่วมงานฟัง ทุกคนก็ได้แต่แสดงความเห็นใจแต่ไม่มีใครสามารถช่วยเธอได้เพราะก็เป็นแค่ลูกจ้างกินเงินเดือนไม่ได้ร่ำรวยอะไร ต่อให้เธอมีเพื่อนที่มีฐานะเงินจำนวนนี้ก็คงไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยง่ายๆแน่วันนี้เป็นวันหยุดเจนิตาจึงแวะเข้ามาที่บ้านเติมรักเพื่อให้กำลังใจและอยู่เป็นเพื่อนแม่ใหญ่ เพื่อให้ท่านมีกำลังใจในการต่อสู้ปัญหา“แม่หาทางออกเรื่องนี้ได้แล้วนะเจน”“จริงเหรอคะ แม่ใหญ่จะทำยังไงคะ” เจนิตาถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“แม่ว่าจะขายตึกแถวที่ให้เช่าอยู่ตอนนี้”“ขายตึกแถ

ในที่สุดสิ่งที่เจนิตาและแม่ใหญ่กังวลก็เกิดขึ้นจริงๆแค่ระยะเวลาสองเดือนที่โฉนดที่ดินหายไปเสี่ยซ้งก็มาเยือนถึงบ้านเติมรัก“เสี่ยมาที่นี่มีธุระอะไรเหรอคะ ถ้าจะมาด้วยเรื่องเดิมคือขอซื้อที่ดินดิฉันยืนยันคำเดิมค่ะว่าไม่ขาย”“แหมคุณแม่ใหญ่อย่าเพิ่งมั่นใจอย่างนั้นสิครับ วันนี้ผมไม่ได้มาขอซื้อที่ดินหรอกนะเพราะอีกไม่นานที่ตรงนี้ก็ต้องเป็นของผมอยู่แล้ว” เสี่ยซ้งกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นต่อ“เสี่ยหมายความว่ายังไง” แม่ใหญ่ถามด้วยใจคอไม่ดีนัก“อันนี้ก็ต้องขอบคุณหนูบัวลูกสาวแม่ใหญ่นะที่ทำให้ความฝันของผมเป็นจริงเร็วขึ้น” ได้ยินดังนั้นแม่ใหญ่ก็ถึงกับหน้าถอดสีเพราะมันเป็นสิ่งที่นางแอบกลัวมาโดยตลอด“ทำหน้าแบบนี้แสดงว่ารู้แล้วสินะครับว่าลูกสาวของแม่ใหญ่เอาโฉนดมาขายฝากไว้กับผมด้วยเงินจำนวนหนึ่งถ้าภายในสามเดือนไม่สามารถหาเงินมาไถ่ถอนได้ที่ดินตรงนี้ก็ต้องตกเป็นของผมตามสัญญา”“เท่าไหร่” แม่ใหญ่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“สิบล้าน”“อะไรนะ” แม่ใหญ่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก“แม่ใหญ่ได้ยินไม่ผิดหรอก หนูบัวเอาโฉนดมาขายฝากด้วยจำนวนเงินสิบล้านบาทและนี่ก็เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนเท่านั้น ถ้าหนูบัวเขาไม่นำเงินมาไถ่ถอน

ภายในห้องประชุมบริษัท เอเค พร็อพเพอร์ตี้ ทุกคนมีท่าทางเคร่งเครียดเมื่อโปรเจคบ้านพักตากอากาศสุดหรูยังไม่คืบหน้าไปไหน ด้วยติดปัญหาด้านการเจรจาซื้อที่ดินเพราะถูกคู่แข่งทำทุกทางเพื่อขัดแข้งขัดขาและเจ้าของที่ดินเองก็ฉลาดแกมโกงไม่น้อย“เรื่องที่ดินไปถึงไหนแล้วคุณพิพัฒน์” ตติยะเอ่ยถามลูกน้องคู่ใจที่มักทำงานได้ยอดเยี่ยมถูกใจเขาเสมอ“ยังไมคืบหน้าเลยครับ เจ้าของที่ดินบ่ายเบี่ยงที่จะให้เราเข้าพบและเปรยๆว่าจะขอเพิ่มราคาจากที่ตกลงกันไว้” พิพัฒน์รายงานตามความเป็นจริง ในตอนแรกที่ทีมงานของเขาติดต่อไปยังนายบุญมีเจ้าของที่ดินได้มีการตกลงราคากันตามที่เห็นสมควรและนายบุญมีเองก็ดูท่าว่าพอใจไม่น้อย แต่เมื่อมีกำนันมั่นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ซึ่งต้องการที่ตรงนั้นเหมือนกันมาเสนอราคาตัดหน้า นายบุญมีก็มีท่าทีว่าจะเอนเอียงไปทางนั้นและข้อได้เปรียบคือกำนันมั่นและนายบุญมีเป็นคนบ้านเดียวกันมีความสนิทสนมคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีซึ่งข้อมูลตรงนี้เขาได้รายงานให้ตติยะทราบไปแล้ว“เขาต้องการเท่าไหร่”“มากกว่าเดิมประมาณสองเท่าครับ”“อะไรนะ” ตติยะถามเสียงดังจนคนอื่นๆสะดุ้งและแอบนั่งเกร็งไปตามๆกัน เพราะน้อยครั้งนักที่จะเห็นเจ้านายผู

เจนิตาบอกกับเด็กสาวรุ่นน้องแล้วเดินดุ่มๆออกจากเคาน์เตอร์ไป เมื่อจัดการกับธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยเจนิตาจึงเดินออกจากห้องน้ำเพื่อกลับมาทำหน้าที่ต่อ แต่ด้วยความรีบร้อนจึงไม่ทันได้มองทางทำให้ชนโครมเข้ากับใครบางคน“ว้าย” เมื่อได้ยินเสียงร้องเจนิตาจึงรีบเข้าไปประคองร่างบางที่นั่งอยู่กับพื้น“ขอโทษค่ะ ดิฉันไม่ทันมองเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะคุณ”“นี่เธอทำไมไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือคนทั้งคนชนมาได้ยังไง” มินตราแหวให้เจนิตา“ดิฉันไม่ทันเห็นจริงๆค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ” เจนิตากล่าวขอโทษเพราะรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดที่เดินไม่ดูทาง“มัวแต่มองอะไรอยู่ล่ะยะ หรือว่ามัวแต่มองหาเหยื่อที่เป็นเสี่ยกระเป๋าหนัก” มินตรากล่าวดูถูกเจนิตาพร้อมกับเบะปากด้วยท่าทางน่ารังเกียจ เห็นดังนั้นจากที่พยายามขอโทษเพราะรู้สึกผิดกลับกลายเป็นความโกรธเข้ามาแทนที่“นี่คุณพูดให้ดีๆนะ ฉันผิดฉันก็ขอโทษแล้วไงคุณไม่มีสิทธิ์มาพูดจาดูถูกฉันแบบนี้นะ”“ทำไม ฉันพูดแทงใจดำเธอหรือไงเด็กเสิร์ฟในคลับในบาร์มันจะมีเกียรติมีศักดิ์ศรีอะไรให้น่านับถือนักหนาทำไมฉันจะดูถูกไม่ได้” นางเอกสาวกำลังสวมบทนางร้ายนอกจออย่างที่ถ้าแฟนคลับมาเห็นคงจะอึ้งกิมกี่เลยทีเดี