PUCKING MY ROOMMATE
Liam Lannister is the straight, no-bullshit captain of the Frostbite Wolves until the league trades his most hated rival straight into his apartment.
Raphael Thorne is cocky, dangerously hot, and unapologetically bisexual. For two seasons he’s tormented Liam on the ice with filthy whispers and grinding hits. Now he’s in Liam’s space — shirtless, smirking, and calling him “pretty boy” every chance he gets.
Liam hates him. He hates the constant teasing. He hates the way Raphael’s body brushes against his in their too-small apartment. And he definitely hates how his own body is starting to react.
When a drunken welcome party ends with them chest-to-chest against the wall, years of rivalry explode into something raw, angry, and dangerously addictive. What starts as hate turns into desperate, sheet-clawing nights filled with biting kisses, powerful hands, and Liam’s first sinful taste of a man who knows exactly how to break him.
On the ice, they’re unstoppable.
Off the ice? They’re breaking every rule.
Hate never tasted this good.
Read
Chapter: I HAD MY SUSPICIONSCHAPTER 189The bus ride to the private airport tarmac was suffocatingly quiet.Miller didn’t say another word. After Big Mike and Kowalski had pinned him to the bus panel, he spent the entire drive slumped against his window, muttering petty, low-volume complaints under his breath. But his venom was completely gone. Nobody even bothered to look at him, letting his sour, pathetic mummerings fade into the background noise of the engine.Further back in the bus, the air felt entirely different.Liam sat by the window, his shoulders finally dropping away from his ears. Beside him, Raphael didn't hesitate. Without a single word of hesitation or fear of who might be watching from the front rows, Raph reached across the gap between their seats.His fingers slid smoothly over Liam’s, their hands completely entwined together, resting right on the cushion in plain sight.Liam let out a long, shaky breath he felt like he’d been holding for weeks. He pulled his phone out of his pocket, plugged i
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: TRUSTCHAPTER 188The heavy leather duffel hit the blacktop with a dull, hollow thud.Liam stood by the open trunk of the SUV, his hands glued to his bag, staring down the quiet crowd gathered by the bus. Nobody was moving. Nobody was loading gear. Different pairs of eyes were locked dead onto him and Raphael, the air between them stretched so tight it felt like a single wrong breath would snap it.Liam swallowed hard, the knot in his throat burning as he took a step forward into the clearing. He needed to handle this like the Captain he was supposed to be."Look," Liam started, his voice rough, raspy, and completely stripped of any defensive armor. "I'm so sorry, guys. I'm sorry I brought all this noise onto you. As your Captain—and as your friend—I shouldn't have let my personal life affect your chances of being scouted, especially going into an international showcase game like this. I ruined the focus, and I brought this media hell to your doorsteps. I'm really, really sorry."He looked
Last Updated: 2026-11-05
Chapter: HERE GOES NOTHINGChapter 187The heavy wood hit the frame with a loud, resounding THUD that echoed down the quiet hallway.Outside in the hall, Marcus stared at the painted door for a second. A low, quiet chuckle rumbled out of his chest, a full, wicked smirk spreading across his face. He shook his head, taking another bite of his sandwich, and turned on his heel to jog down the hall after the guys.The elevator ride down to the parking garage was completely silent.The initial chaotic energy of the apartment evaporated the second the metal doors slid shut, leaving the three of them trapped in the quiet, sterile light of the elevator cab.Liam stood in the corner, staring fixatedly at the glowing floor numbers dropping one by one. Raphael leaned his back against the wall, his arms crossed over his chest, his eyes dark and distant. Marcus just stood near the buttons, calmly eating his sandwich like he didn't have a single care in the world.They walked out into the cool, damp air of the underground gar
Last Updated: 2026-11-03
Chapter: PUT IT IN MY MOUTHCHAPTER 186The living room of the apartment was a total disaster zone of half-zipped duffel bags, discarded hockey tape, and stray socks. The morning sun was already peeking through the blinds, casting long, gray shadows across the floor.In the kitchen, Aria was practically moving at double speed. She slammed three paper plates onto the counter, slapping together turkey, cheese, and thick slices of sourdough bread with quick, aggressive movements."I made breakfast!!!" she called out over her shoulder, her voice cutting through the heavy silence in the apartment. "Get over here and eat before you leave."Liam was standing near the front door, his broad shoulders slumped as he zipped his heavy team travel bag. He looked like he hadn't slept a single second, dark circles bruised under his eyes. Next to him, Raphael was sliding his phone into his pocket, his jaw set in that tight, unreadable line he got whenever his stress hit a wall."Aria, we can't," Liam said, his voice quiet, raspy
Last Updated: 2026-11-03
Chapter: THE START OF SOMETHINGCHAPTER 185The living room was quiet in the pale, early morning light filtering through the blinds.The floor was a chaotic mountain of pillows, duvets, and spare blankets. Neither Liam nor Raphael had let Marcus and Aria sleep on the couch while they took the bedroom, so Marcus had dragged every cushion in the apartment into the middle of the room, declaring a mandatory full-team sleepover. He had insisted on staying over to make sure Liam didn’t "cry himself to sleep" before their big flight, while Aria had flat-out refused to book a flight back home until she personally saw that her brother and Liam were mentally and emotionally safe.Liam was sitting up on the edge of the blanket pile, his knees drawn up, his elbows resting on them as he stared blankly at the floor. He hadn't slept a wink.Beside him, Raphael was lying on his back, one arm tucked under his head, his dark eyes calmly watching the ceiling."I can't do this," Liam whispered, his voice barely audible in the quiet roo
Last Updated: 2026-11-02
Chapter: MARCUS AND ARIA???CHAPTER 184The living room of the apartment was suffocatingly quiet.Liam was sitting on the edge of the sofa, his elbows resting on his knees, staring blankly at his phone on the coffee table. Next to him, Raphael was leaned back, his jaw tight, his thumb mechanically tracing the stitched seam of his sweatpants. Aria sat on the armrest, her legs crossed, her eyes darting between the door and the clock on the wall every three seconds.Nobody had eaten the rest of the Thai food. The cardboard containers sat in the middle of the table, slowly going cold.When the faint click of the front door lock echoed down the short hallway, all three of them went entirely still.The heavy oak door swung open, and Marcus strolled inside. He kicked his sneakers off against the wall, tossed his keys onto the kitchen counter with a loud clatter, and pulled his hoodie over his head, messing up his dark hair until it stuck out in every direction.He didn't look battered. He didn't look dark. He just look
Last Updated: 2026-11-01
Chapter: DO I GET A REWARD FOR DOING GOOD?Chapter 3Noah was still breathing hard when he reached down and pulled Leo up by the arms. Leo came willingly, legs a little unsteady, come still streaked across his lips and chin. Noah didn’t let him look away. He cupped Leo’s jaw, thumb smearing through the mess, and held his gaze.“You did fucking good,” he said, voice low and rough. “Your ex was just a jerk. He didn’t know what he had.”Leo let out a quiet, breathless laugh, but the sound died quick. The air between them felt charged, heavy. They had crossed something and there was no putting it back.Leo’s eyes dropped to Noah’s mouth, then back up. His voice came out smaller, almost shy.“Do I… get a reward for doing good?”Noah’s mouth curved, dark and slow. “What do you want?”Leo hesitated only a second. Then he leaned in and kissed him.It was soft at first—tentative, testing, lips barely parted. Noah groaned into it, the sound vibrating between them, and took over. He held Leo’s jaw firm and deepened the kiss, tongue slidi
Last Updated: 2026-10-19
Chapter: LESSONS IN FILTHChapter 2Noah decided the couch wasn’t going to work. He needed Leo lower. Needed to see his face the whole time.He pushed him down by the hair. Leo dropped to his knees between Noah’s legs without fighting it. His hands braced on Noah’s thighs and stayed there.Noah yanked his zipper down and shoved his jeans and underwear out of the way. His cock sprang free, thick, already wet at the tip, the head dark.Leo went quiet for a second, just staring at it.Then he let out this awkward little breath that was almost a laugh.“Okay… yeah. You’re definitely bigger than I thought.” His voice cracked on the last word. “My jaw’s already scared of you.”Noah felt that land low and dirty in his stomach. He didn’t bother hiding the way his cock twitched. He’d pictured Leo on his knees like this more times than he wanted to admit—late at night, hand wrapped around himself, imagining that mouth. The real thing was already better.“Then don’t try to take it all at once,” he said, voice already rou
Last Updated: 2026-10-19
Chapter: HANDS ON TRAINING WITH MY SEXY BEST FRIENDChapter 1Leo showed up at Noah’s apartment just after ten, already drunk, a half-empty bottle of whiskey dangling from his fingers. He didn’t wait for an invitation. The second Noah opened the door he walked straight past him, shoulder brushing Noah’s chest, and dropped onto the couch like his legs had given out.“He dumped me today,” Leo said. Voice rough, flat, a little too loud in the quiet apartment.Noah closed the door and leaned back against it for a second, watching him. Leo looked wrecked. His eyes were red, hair a mess, the collar of his shirt pulled crooked like he’d been tugging at it all night. The bottle clinked against the coffee table when he set it down too hard.Noah’s chest did that familiar tight thing it always did around Leo. The one he’d gotten good at ignoring. He’d been ignoring it for years.He walked over and sat down on the other end of the couch, leaving space between them. Leo immediately closed it, knee pressing against Noah’s thigh like it belonged the
Last Updated: 2026-10-14
Chapter: your cock is amazingChapter 5Lopez’s glare was pure fire, but his mouth kept making noise—angry curses that kept breaking into moans. “Fuck you—ah—fuck your whole bloodline—harder if you’re going to talk so much—”Hernandez gave it to him harder. He shifted his grip from hair to throat again, forearm braced across Lopez’s upper chest, and fucked him into the wall. The concrete scraped Lopez’s cheek. Every thrust punched a sound out of him.“Listen to you,” Hernandez said, voice rough now. “Talking shit with my cock buried in your ass. You’re dripping down your thighs and still running your mouth. Brat.”“Someone has to—oh fuck—keep your ego in check—” Lopez’s words cut off when Hernandez angled sharper and nailed the spot inside him. A loud, helpless moan tore out of Lopez’s throat. His hands slapped the wall harder. “Shit—right there—don’t you dare stop—”“There it is.” Hernandez kept that angle and pounded it. “The real you. Mouth full of attitude, hole clenching like it never wants me to leave. You’r
Last Updated: 2026-10-06
Chapter: look at me while I fuck you.Chapter 4 Hernandez stood over the chair and looked at the mess he’d made of Lopez. Come was drying on Lopez’s stomach and still streaked across his face from earlier. His cock hung spent between his forced-open legs. . The ropes had left red marks on his wrists and ankles. The basement was cold and quiet except for Lopez’s breathing. Hernandez didn’t speak right away. He walked a slow circle around the chair, eyes on every mark he’d left. Then he stopped in front of Lopez again. “The chair’s done its job,” he said. His voice was low and even. “So have the ropes. I want your whole body now. Not just what I can reach while you’re stuck like this.” Lopez’s eyes narrowed. “Fuck you. Leave me tied if you’re so scared I’ll break your face.” Hernandez almost smiled. He stepped in close and started on the ankle ropes first. His fingers worked the knots without hurry. He stayed near enough that Lopez could feel the heat of him. When the first ankle came free, Lopez’s leg twitched like he
Last Updated: 2026-09-24
Chapter: Please... just let me fucking comeChapter 3Hernandez stood over him, looking at the mess he’d left. Come was drying on Lopez’s cheek and jaw, some of it still wet on his lower lip. Lopez’s chest rose and fell hard. His cock was still stiff in his pants, obvious with his legs forced open.“You looked prettier with my come in your face,” Hernandez said.Lopez’s eyes narrowed. He gathered what he could in his mouth and spat. It hit Hernandez’s shirt, just below the collar.Hernandez looked down at the wet spot, then back at Lopez. He didn’t wipe it. He just smiled a little.“And Unlike you,” he said, “I’m a gentleman. I repay every form of kindness.”He stepped in between Lopez’s spread knees and dropped down onto his own. The concrete was cold even through his trousers. He reached for Lopez’s belt without asking. The buckle came open easy. He popped the button, dragged the zipper down. Lopez’s cock pushed forward against the fabric of his underwear, already leaking a wet spot.“Don’t you fucking dare,” Lopez said. His
Last Updated: 2026-09-24
Chapter: ERES MI PRESACapítulo 15Un suave golpe sonó en la puerta del baño. "¿Todo bien ahí dentro, guapito?" Mierda. Liam se quedó paralizado a mitad de movimiento, su polla aún palpitando en el puño, el semen surcando sus dedos y el borde del lavabo. El corazón le latía con fuerza contra las costillas como un disco de pánico rebotando en las tablas. El baño olía a sudor, sexo y vergüenza. El sueño — los gemidos bajos de Raphael, el peso de su polla en la mano de Liam, las promesas sucias — seguía ardiendo tras sus ojos. Me oyó. Joder. Definitivamente me oyó gemir como una puta. El pánico estalló en su cuerpo. Se subió los pantalones de chándal con manos temblorosas, casi tropezando con ellos mientras el semen le manchaba el muslo. Cogió una toalla y limpió frenéticamente el lavabo, luego la mano, luego la encimera, sus movimientos bruscos y desesperados. "Estoy bien", soltó con la voz quebrada. "¡Vete a la mierda!"Hubo una pausa al otro lado de la puerta. Entonces la risa baja y divertida de Rafa
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: UGHH... ASÍ DE SIMPLE, THORNECapítulo 14El vapor llenaba la ducha como una niebla espesa, caliente y pesada, pegándose a la piel de Liam. El sonido del agua golpeando las baldosas resonaba a su alrededor, rítmico e implacable. Sabía que no debería estar allí, pero sus pies se movieron de todos modos, llevándolo más profundo en la niebla. Raphael estaba bajo el chorro principal, completamente desnudo, de espaldas a él. El agua le resbaló por la nuca, recorriendo las poderosas líneas de sus hombros y la profunda curva de su columna antes de deslizarse sin vergüenza sobre la curva firme y esculpida de su trasero. Los músculos se tensaron sutilmente mientras Raphael cambiaba el peso, enjuagando el champú de su cabello oscuro. Liam no podía apartar la mirada.Se le secó la boca. La vergüenza ardía en su pecho, pero sus ojos seguían pegados a las gotas de agua que corrían por el cuerpo de Raphael. La forma en que seguían la curva de su espalda baja, cómo se aferraban a la redondez perfecta de su trasero antes de got
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: CONOCE A ALEX, EL PASADO ROMANCE DE RAPHAELCapítulo 13Liam sintió calor subir por su cuello. ¿Había adivinado que corrí a casa por ese mensaje? Joder.Raphael se encargó de las presentaciones.—Liam, este es Alex. Viejo compañero de equipo y amigo cercano de casa. Alex, este es Liam Lannister, nuestro capitán.Alex se levantó con una sonrisa y extendió la mano. —Encantado de finalmente conocerte, amigo. Raphael me ha contado mucho sobre ti.¿Qué quería decir con eso? ¿Qué le habría contado Raphael?Liam estrechó la mano de Alex, manteniendo el agarre firme y la expresión neutral. —Sí. Igualmente, un gusto conocerte.Al soltarse, la sonrisa de Alex se volvió un poco juguetona. Echó un vistazo a Raphael antes de agregar: —De hecho, alguna vez fuimos más que amigos. —Le guiñó un ojo a Raphael, quien simplemente se rió, bajo y despreocupado.El estómago de Liam se desplomó. Apenas ocultó el destello de celos injustificados que lo atravesó. ¿Qué demonios? ¿Por qué me importa siquiera? Él no es nada para mí. Solo un compañero de cu
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: ¡RAPHAEL EN CASA CON UN HOMBRE!Capítulo 12La cafetería era cálida y bulliciosa, el olor a pasteles recién hechos y café expreso cortaba el frío de la mañana. Liam acercó la silla a Emma con una suave sonrisa, del tipo que había funcionado con muchas chicas antes. Ella le dirigió una mirada apreciativa mientras se sentaba, con su vestido de verano subiendo por sus piernas brillantes."¡Oooh! Un caballero." Ella arrulló apreciativamente. "Las damas primero. No puedo hacerte pensar que los jugadores de hockey no tienen modales".Emma se rió, haciendo girar su cabello entre sus dedos. "Suave, Lannister. Me gusta".Marcus sonrió al otro lado de la mesa. "Te dije que limpia bien".La camarera pasó rápidamente. Pidieron: café con leche, capuchinos, croissants, tostadas de aguacate y un par de sándwiches para el desayuno. Mientras esperaban, Liam se reclinó en su silla, con el brazo apoyado casualmente en el respaldo del asiento de Emma."Entonces, Emma", dijo en voz baja y encantadora, "Marcus me dice que te gustan los
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: ¿RAPHAEL ESTABA HERIDO?Capítulo 11Liam salió corriendo de la ducha con una toalla envuelta firmemente alrededor de la cintura, el agua aún goteando de su cabello. El vestuario se estaba llenando lentamente mientras los compañeros de equipo que habían entrado antes ahora salían. Pero todo en lo que Liam podía concentrarse era en la imagen grabada en su mente.El trasero desnudo de Raphael Thorne.Firme. Mojado. El agua deslizándose por su curva como algún tipo de maldita invitación. Necesitaba dejar de imaginar y reimaginar todo lo relacionado con Thorne.Apretó la mandíbula y empezó a silbar, alguna melodía alegre al azar que apenas conocía, intentando desesperadamente ahogar el recuerdo. El sonido agudo cortaba la charla mientras caminaba de regreso a su casillero y empezaba a ponerse la ropa.Lee, ya medio vestido a unos cuantos casilleros, levantó una ceja. "¿Qué pasa con ese entusiasmo repentino, Cap? Hace segundos estabas hecho un desastre gruñón y triste, nervioso por nuestra competencia, y ahora est
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: EN LA DUCHA CON EL ENEMIGOCapítulo 10El vestuario estaba húmedo por el sudor y el agotamiento. Los cascos de los compañeros de equipo de Liam chocaban sobre los bancos, las protecciones se quitaban con gemidos y risas, y el caos habitual después de la práctica llenaba el espacio. Y por una vez, Liam Lannister, capitán de los Lobos Helados, permaneció en silencio.Se sentó en el banco frente a su casillero, con los codos sobre las rodillas, mirando al suelo entre sus patines. La práctica había sido un desastre. Hoy había sido el mayor error sobre el hielo y todos lo sabían. No tenía derecho a dar su habitual discurso post-práctica que consistía en correcciones y palabras de ánimo.Kowalski, el gran defensa que había chocado con él antes, se acercó, todavía con sus pantalones de compresión, con una toalla colgada sobre un hombro ancho. Extendió la mano con cuidado.—¿Estamos bien, capitán? —su voz estaba inusualmente tranquila.Liam levantó la vista, forzando un asentimiento. Apretó firmemente la mano que le of
Last Updated: 2026-11-04
Chapter: ในห้องอาบน้ำกับศัตรูบทที่ 10ห้องล็อกเกอร์อบอวลไปด้วยเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อย หมวกกันน็อคของเพื่อนร่วมทีมของเลียมดังกรอบแกรบบนม้านั่ง แผ่นป้องกันถูกถอดออกพร้อมเสียงครวญครางและหัวเราะ และความวุ่นวายหลังการฝึกซ้อมตามปกติเต็มพื้นที่ สำหรับครั้งนี้ เลียม แลนนิสเตอร์ กัปตันทีม Frostbite Wolves เงียบสงัดเขานั่งบนม้านั่งหน้าล็อกเกอร์ หมอบศอกบนเข่า จ้องที่พื้นระหว่างสเก็ตของตน การฝึกซ้อมเป็นความหายนะ เขาเป็นคนทำพลาดมากที่สุดบนลานน้ำแข็งในวันนี้ และทุกคนรู้ดี เขาไม่มีสิทธิ์พูดสุนทรพจน์หลังการฝึกซ้อมตามปกติที่เต็มไปด้วยข้อแก้ไขและกำลังใจโควาลสกี กองหลังตัวใหญ่ที่ชนเขาไปก่อนหน้านี้ เดินมาใกล้ ๆ ยังคงใส่กางเกงรัดตัว ผ้าเช็ดตัวพาดบนไหล่กว้างข้างหนึ่ง เขายื่นมือออกอย่างระมัดระวัง“เราสบายดีไหม กัปตัน?” เสียงของเขาแปลกใจที่สงบผิดปกติเลียมเงยหน้าขึ้น พยายามพยักหน้า เขาจับมือที่ยื่นออกมาด้วยความแน่นหนา “ใช่ เราดีอยู่ ฉันผิดเองวันนี้ ฉันวุ่นวายมาก ควรจะตั้งใจมากกว่านี้” โควาลสกี้ยักไหล่ แล้วตบไหล่เขาแรงๆ “มันเกิดขึ้นกับคนเก่งที่สุดของเราได้หมดแหละ เธอจะผ่านมันไปได้เอง” ก่อนที่เลียมจะตอบ เสียงดังของมาร์คัสสะท้อนไปท
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: เกย์แค่เพื่อคุณคนเดียว?บทที่ 9 เสียงนกหวีดฉีกผ่านอากาศหนาวเย็นของลานฝึกซ้อม แต่ไลแอม แลนนิสเตอร์แทบไม่ได้ยินมัน รองเท้าสเก็ตของเขารู้สึกหนัก ไม้ฮอกกี้ของเขาเหมือนวัตถุแปลกปลอมในมือ เขาผ่านไปไม่กี่วันตั้งแต่เหตุการณ์หายนะกับคลออี้ แต่ความอับอายยังไม่ยอมปล่อยเขาไปทุกครั้งที่เขาหลับตา เขาจะเห็นภาพเหตุการณ์คืนนั้นปรากฏขึ้น ในตอนนี้เขาคงเล่นซ้ำฉากนั้นล้านครั้งอย่างไม่เหมาะสมแล้ว เขาเรียงตัวสำหรับการฝึกซ้อมครั้งต่อไป กำกรามแน่นจนเจ็บ จดจ่อสิ ให้ตายเถอะ นี่คือการฝึกซ้อม นี่คือสิ่งที่นายต้องทำ พัคมาหาเขาจากมาร์คัส มันเป็นการส่งที่แรงและแม่นยำที่เขามักจะควบคุมได้โดยไม่ต้องคิด วันนี้พัคเด้งขึ้นแปลก ๆ จากใบมีดของเขาและไถลไปทางแผงกั้น "ชิบหาย" ไลแอมพึมพำเบา ๆ ขณะสเก็ตตามมันไปแบบไม่มีใจ "ฉันอยากจะเย็ดนายมากกว่านะ หนุ่มน้อยหน้าตาดี"คำพูดที่ราฟาเอลขว้างใส่เขาคืนนั้น ยังคงพุ่งชนสมองเขาเหมือนหนังโป๊แย่แต่เสพติด วิธีที่เขาพูดมันง่ายดาย มั่นใจ ล้อเลียน และไม่จำเป็นเลย คนนั้นบ้าเอาเรื่องจริง ๆ ปากจัด หยิ่ง และเกินขอบเขตไปหมด ใครกันที่พูดอะไรแบบนั้นทั้งที่เป็นแค่เรื่องตลก? เลียมส่ายหัวแรง ๆ แล้วดันตัวไปสู่ร
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: ถ้าเธอเป็นเด็กดี ฉันจะให้เธอดูบทที่ 8เลียมนอนหงายอยู่ในห้องนอน แขนข้างหนึ่งปิดตา มองไปที่ความว่างเปล่าผ้าปูที่นอนยังคงมีกลิ่นน้ําหอมหนัก ๆ ของโคลอี้ หอมหวาน ดอกไม้ และอ่อนหวานนั่นแหละคือสิ่งที่เขาควรจะต้องการ แต่สิ่งที่เขาคิดได้มีเพียงช่วงเวลาที่ปากอุ่นและกระตือรือร้นของเธอพันรอบอวัยวะเพศของเขา...และสมองที่บิดเบี้ยวของเขาได้แทนที่เธอด้วยราฟาเอล ฉันเป็นบ้าอะไรกันแน่? เขาครางเสียงดัง กดส้นมือลงบนตาจนเห็นดาวสาวสวยที่เต็มใจคุกเข่าให้เขา ดูดเขาเหมือนอยากชนะรางวัล แต่แทนที่จะสนุก จิตใจทรยศของเขากลับย้อนกลับไปถึงลิ้นเปียกของราฟาเอลที่หูความร้อนจากลมหายใจของเขาวิธีที่สะโพกของเขากระตุกไปข้างหน้าเหมือนสาวเจ้าชู้ที่สิ้นหวังความอับอายเผาไหม้ร่างกายของเขาเหมือนกรด เขาเป็นเกย์ตรงตรง เขาเป็นตรงมาตลอด เขาชอบผู้หญิง ร่างกายนุ่มนวล หน้าตาสวย ๆ และช่องคลอดแน่น ไม่ใช่…อะไรก็ตามที่ป่วยแบบราฟาเอลพยายามยัดเยียดให้เขาโคลอี้จัดการเสื้อผ้าเสร็จแล้วมองเขาด้วยท่าทีสงสัย“อืม… นั่นมันเร่งด่วนจังเลยนะ” เธอพูดพร้อมกับเสียงที่ทั้งสะใจและรำคาญเล็กน้อย “ฉันคิดว่าเรายังเพิ่งเริ่มนะ เราแทบจะไม่ได้ถึงส่วนที่ดีที่สุดด้วยซ้ำ”เลียมบังคับตัวเองให้
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: คโลเอ้ หรือราฟาเอลบทที่ 7เลียมยังคงยิ้มมุมปากมองโทรศัพท์ของเขาอยู่ ขณะที่ราฟาเอลเดินเข้าครัว เท้าเปล่าและไม่ใส่เสื้อเหมือนปกติ กางเกงวอร์มสั่นไปต่ำอันตรายรอบสะโพกของเขา“สวัสดีตอนเช้า” ราฟาเอลพูดด้วยเสียงต่ำและร่วนจากการนอน เขาเปิดตู้เย็นและหยิบขวดน้ำขึ้นมา “เมื่อคืนแกเป็นไงบ้าง? แกเมามากเลยนะ”เลียมไม่เงยหน้าขึ้นและไม่ตอบ เขายังคงเลื่อนโทรศัพท์ไปเรื่อย ๆ กรามแน่น ข่มการรับรู้ชายที่ยืนห่างไปไม่กี่ฟุตราฟาเอลจิบเครื่องดื่มยาว ๆ ตาไม่ละจากเลียม เขาพยายามอีกครั้ง “แกเห็นเอแวนดิลที่ฉันวางไว้บนโต๊ะหัวเตียงรึเปล่า? แกคงเมาหนักเลย ถ้าปวดหัวมาก ฉันเอาให้ได้นะ—”“อยู่ของแกไปเหอะ เพื่อน” เลียมสวนกลับในที่สุด ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้น “ฉันไม่อยากได้อะไรจากแกทั้งนั้น”ราฟาเอลหยุดชะงัก คิ้วขมวดขึ้น “ฉันก็แค่พยายามจะดูแลนายไง วะ—”“นายไม่ควรทำ!” เลียมตัดบทเขา ด้วยเสียงดังขึ้นทันที “สิ่งที่นายควรทำคือถอยห่างออกไปไกลๆ และอย่าเข้ามาใกล้ฉันอีก เข้าใจไหม?”ราฟาเอลจ้องตาเขาอยู่ครู่หนึ่ง งุนงงกับความเป็นศัตรูของเลียมในยามเช้า เขายังไม่ได้ทำอะไรเสียด้วยซ้ำ จากนั้นรอยยิ้มช้าๆ ที่มีความรู้เล็กน้อยจึงโค้งอยู่บนริมฝีปากเขา “นี่เ
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: ฉันต้องการมีเซ็กส์บทที่ 6เสียงของราฟาเอลต่ําลงเป็นเสียงกระซิบหยาบและใกล้ชิด ลมหายใจร้อนผ่าวข้างหูเลียม"พูดมาเลย กัปตันบอกฉันสิว่าคุณเกลียดสิ่งนี้แค่ไหน..." ก่อนที่เลียมจะได้คํารามตอบ ริมฝีปากของราฟาเอลก็กดลงบนเปลือกหูของเขาลิ้นเปียกของเขาค่อย ๆ เลียไปตามติ่งหูที่ไวต่อความรู้สึกอย่างหยอกล้อ ส่งความรู้สึกพึงพอใจที่แหลมคมและทรยศตรงลงไปตามกระดูกสันหลังของเลียมและเข้าสู่อวัยวะเพศของเขา สะโพกของเขากระตุกไปข้างหน้าโดยไม่ตั้งใจ กดแน่นกับต้นขาของราฟาเอลในวินาทีที่น่าอับอาย นี่มันอะไรกันเนี่ย!ไม่ไม่เอาเด็ดขาดนั่นทําไปทําไม? ราฟาเอลหัวเราะเบา ๆ ต่ําและมืดมน แรงสั่นสะเทือนทําให้อวัยวะเพศของเลียมแข็งตัวอย่างน่าอาย"เห็นไหม?นายก็อยากได้แบบนี้เหมือนกัน หนุ่มหล่อ"ลมหายใจของเลียมติดขัดในลําคอราฟาเอลถอยออกมาเล็กน้อยให้สายตาของพวกเขาสบกัน จากนั้นช้าๆ เขาโน้มตัวเข้ามาอีกครั้ง ริมฝีปากแยกออกเล็กน้อยและมุ่งตรงไปที่ปากของเลียมช่องว่างระหว่างพวกเขาหายไปอย่างบาปทีละนิ้ว จนเลียมรู้สึกถึงความร้อนจากลมหายใจของราฟาเอลบนริมฝีปากของตัวเอง ได้กลิ่นวิสกี้และน้ําหอมจาง ๆ ฉันกําลังทําอะไรอยู่กันแน่? ความจริงกลับมาเหมือนโดนเช็คตัว
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: ต่อไป บอกฉันมาสิว่าคุณเกลียดสิ่งนี้มากแค่ไหน?บทที่ 5เสียงเบสกระแทกผ่านกำแพงของ The Icehouse คลับสุดหรูที่ทีมชื่นชอบในใจกลางเมือง แสงนีออนสีน้ำเงินและสีขาวส่องสว่างบนฟลอร์เต้นรำที่เต็มไปด้วยฝูงชน สะท้อนกับโต๊ะกระจกและเสากระจกเหมือนเศษน้ำแข็ง กลุ่ม Wolves ได้จองทั้งโซน VIP — มีบริการขวดแร่ให้ใช้งานอย่างอิสระ มีบูธหนังส่วนตัวจัดเรียงเป็นวงกลมหลวมๆ และมียามคอยยืนที่ทางเข้าเพื่อกันคนทั่วไปเข้ามา เสียงหัวเราะและเสียงตะโกนเต็มอากาศแล้ว นี่ไม่ใช่แค่ค่ำคืนออกไปเที่ยว มันคือปาร์ตี้ต้อนรับทางการของ Raphael Thorne และพวกผู้ชายตั้งใจจะทำให้มันน่าจดจำLiam รู้ว่าเขาต้องออกมาเพื่อแสดงให้เห็นถึงความเป็นทีมและความสัมพันธ์ ไม่เช่นนั้นเขาจะดูเหมือนกัปตันขมขื่นและงอนที่ไม่สามารถยอมรับได้ว่าคู่แข่งของเขากลายเป็นคนสำคัญของทีมเลียมนั่ง slumped ในมุมของบูธที่ใหญ่ที่สุด กำลังดื่มวิสกี้เป็นแก้วที่สี่ของเขาที่ต้องเป็น แก้วรู้สึกลื่นในฝ่ามือจากหยดน้ำและความประหม่า รอบตัวเขา ทีมงานเสียงดังและไม่ยั้งมือ ตะโกนทับกับจังหวะเพลงหนัก ๆ ตบหลังราฟาเอลเหมือนเขาเป็นพี่ชายที่หายไปนานกลับบ้าน“รอบต่อไปสำหรับคนใหม่!” มาร์คัสตะโกน ปาเช็ตเทล่าลงบนโต๊ะต่อหน้าราฟาเอล “โชว
Last Updated: 2026-10-31
LOGIN
