แม่บ้าน Novels & Stories

แม่บ้านได้ยินเสียงเบา ๆ เลยเอ่ยถาม “เปล่าค่ะ คุณคือคุณเกดใช่ไหมคะ” แม่บ้านชื่อเกด อายุ 35 ปี พ่อให้มาดูแลเพราะจะได้ช่วยพาไปหาหมอและยังมีแม่บ้านคนอื่นที่จะคอยทำอาหารให้กิน

ตู๊ด เจย์อาร์ : ครับแม่ แม่ : ลูกหาแม่บ้านได้หรือยัง เจย์อาร์ : ยังเลยครับ ถ้าจะมี ก็มีแต่ทำความสะอาดได้อย่างเดียว แต่ทำอาหารไม่เป็นครับ แม่ : ลูกไม่ต้องหาแล้วนะ เพราะแม่หาได้แล้ว" เจย์อาร์ : ใครเหรอครับแม่ แม่ : พัฟพาย เจย์อาร์ : เขาทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอครับ

ฉันตอบยิ้มๆ "ใครลูก แม่รู้จักหรือเปล่า" คุณแม่ของฉันท่านเป็นแม่บ้าน คอยดูแลฉันกับคุณพ่ออย่างดีมาตลอดไม่เคยไปบริษัท ท่านคงไม่รู้จักผู้ชายเจ้าชู้คนนั้นหรอก

หญิงสาวยังคงแซะด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ส่งผลให้ดวงตาคมกริบหันมามองดุๆ ก่อนจะอธิบายอย่างเสียไม่ได้ “ผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่บ้านที่เพนท์เฮ้าส์” “อ๋อ วีก็ว่า..คนแบบพี่เจตไม่น่าไปชอบผู้หญิงบ้านๆ ที่หาได้ทั่วไปแบบนั้น”

คำถามยอดฮิตไม่คิดว่ามันจะต้องหลุดออกมาจากปากตัวเองเลย แต่ในเมื่อคำตอบที่อยากรู้มีเพียงแค่คนแปลกหน้าตรงหน้าเท่านั้นที่สามารถตอบได้นอกจากเอ่ยถามออกไปก็คิดว่าคงทำอะไรไม่ได้แล้ว "ดิฉันเป็นแม่บ้านของตึกคอนโดนี้ค่ะ" "..." แม่บ้านจำเป็นต้องสาวต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอ อีกทั้งการแต่งห น้าก็ยังคิดว่าช่างมืออาชีพเลยด้วยซ้ำ

"เอ่อ..ที่นี่คือ..ที่ไหนคะ แล้วคุณป้าคือใครเหรอคะ ทำไมถึงรู้จักชื่อหนู" "ป้าชื่อลำดวนเป็นแม่บ้านของที่นี่ค่ะ คุณนับสองตามป้ามานี่ซิคะ" เมื่อพูดจบป้าแม่บ้านก็หันหลังเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง อภิชญาในชุดมินิเดรสสีชมพูตัวเมื่อคืนก็เดินมาหยุดด้านหลังป้าอีกทีเช่นกัน เธอกวาดสายต ามองไปรอบตัวจึงได้รู้ว่าบ้านหลังนี้นั้นใหญ่โตเพียงใด แต่เดี๋ยวนะ.. บ้าน? บ้านเหรอวะ!!

แม่บ้านทุกคนในคฤหาสน์กุหลาบที่เป็นสาวสวยและเด็ก ๆ ไปไหนกันหมด หญิงวัยชราคนนี้ได้ถูกจ้างมาเป็นแม่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่? เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเพราะเจย์ที่หยามน้ำหน้ากับความหายนะของเขา ดังนั้นเจย์จึงได้รับแม่บ้านที่แย่ที่สุดกับเขา? “เงยหน้าขึ้นสิ” เจมส์ตะคอกใส่ด้วยความ� �มโห

ได้อย่างไม่มีขอบเขต ยกเว้นต้องทำตามบรรทัดฐานที่รัฐกำหนด แม่บ้านเอไอของฉัน เธอมีหน้าตาคล้ายคนทุกอย่าง รวมทั้งยังสวมผ้ากันเปื้อนขณะทำอาหารเช้าให้ฉันด้วย กลิ่นข้าวต้มกุ้งหอมไปทั่วห้อง ทำให้ฉันน้ำลายสอ ฝีมือของเธอไม่เลวเลย จนฉันแทบจะกินข้าวนอกบ้านไม่ได้ แต่อย่าบอก เธอล่ะ คนคงไม่ค่อยรู้ว่าแม่บ้านเอไอก็มีความภาคภูมิใจในตัวเอง

หญิงสาวสวมใส่ชุดแม่บ้านสีน้ำตาลอ่อนจับใบหน้าของตัวเองและหันกลับมาโต้ตอบกลับ "ฉันเป็นแม่บ้านนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสของคุณที่จะทำอะไรก็ได้ คุณผู้ชายคะ คุณผู้หญิงอาละวาดอีกแล้ว" แม่บ้านคนนี้ผ้าแพรไม่ได้รับเข้ามาทำงานเองแต่เป็นแม่บ้านคนใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาทำงานได้ไม่กี่วัน เธ อผยองและไม่เห็นหัวผ้าแพรเลยสักนิดทั้งยังเอ่ยเรียกให้คนมาช่วยจนเสียงดังลั่นบ้าน

ฮันน่าเกาหัวแก้เขิน “งั้นเดี๋ยวป้าสอนให้ค่ะ ทำอาหารง่ายนิดเดียว” แม่บ้านยังคงบอกอย่างใจดี