Novels by janjao4289456

"ทั้งกินทั้งฉีดยาคุม จะต้องกลัวไรอีก!"ก็จริงอย่างที่เขาพูด ก่อนที่เธอจะได้เป็นผู้หญิงของเขาอย่างเต็มตัว เธอผ่านการตรวจโรค ผ่านการคุมกำเนิดมาทุกวิธี และไม่ลืมที่จะใช้เครื่องป้องกันในทุกครั้งที่นอนกับเขา ที่ผ่านมาเขาเป็นคนรอบคอบและป้องกันตัวเองดีมาก แล้วทำไมวันนี้ถึงไม่พูดถึงถุงยางอนามัยเลย"เดี๋ยวพิมพ์ไปหยิบให้ค่ะ"นี่เป็นการเอาใจเขาอีกอย่างที่เธอคิดว่าเขาน่าจะพอใจ แต่เขากลับชักสีหน้าไม่พอใจกลับมาซะงั้น "ไม่ทันแล้ว! รีบขย่มซะ!"เขาทั้งดุดันและหยาบคาย แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกดีที่ได้ยินคำสั่งนั้น หรือเธอจะเป็นพวกชอบความรุนแรงกันนะ ถึงไม่เคยโกรธไม่เคยเกลียดเขาเลย กลับรู้สึกดีที่ได้แนบชิดกับเขา ชอบที่ได้สัมผัสร่างกำยำนี้ หรือจริง ๆ แล้ว คนที่ผิดปกติ..คือเธอ"มองทำไม อยากโดนเหมือนรอบที่แล้วเหรอ?"พอพูดถึงรอบที่แล้วพิมพ์ดาวก็รีบหลบสายตาในทันที ครั้งก่อนเขาทำรุนแรงและยาวนานจนเธอต้องไปหาหมอ และคุณหมอก็ดุเธอ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอทำอะไรผิดเขาถึงได้ลงโทษเธอยาวนานขนาดนั้น จะให้เอ่ยถามไปตรง ๆ ก็คง

ใบหน้าสวยซุกไซ้ไปยังซอกคอมาเฟียที่ตอนนี้ได้เอียงรับกับสัมผัสของเธอ"อ้าส์...ยั่วชิบ!" เขาส่งเสียงคำรามออกมาอย่างพอใจ เขานึกว่าเธอจะสั่นกลัวเหมือนครั้งแรก แต่เธอกลับยั่วยวนและตอบกลับเขาอย่างเร่าร้อนกว่าทุกคืน ขณะที่เธอจัดการปลดกระดุม มือหนาที่เคยบีบรัดลำคอระหงเลื่อนลงไปขย้ำหน้าอกอวบใหญ่ไร้ศัลยกรรม เธอหุ่นบางร่างเล็กก็จริงแต่เรื่องหน้าอกหน้าใจเธอใหญ่ไม่แพ้ใคร ทั้งขาวทั้งเนียนแบบนี้สัมผัสด้วยมือก็คงไม่พอ"อือ...คุณไคล์..." พิมพ์ดาวเผลอเรียกชื่อของชายที่กำลังดูดฟัดหน้าอกของเธออย่างมูมมามและดุดันนี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่ากลืนกินทั้งตัว เขากำลังจะกลืนกินเนื้อทั้งตัวและหัวใจ เธออ่อนปวกเปียกอยู่บนตักของเขา ทั้งที่ตั้งใจจะเอาใจเขาอยากเร่าร้อน เป็นฝ่ายนิ่งให้เขากระทำอยู่ฝ่ายเดียว มือเรียวที่เคยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็อ่อนแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น"แยกขาออก"เขารอไม่ไหวจนต้องออกคำสั่ง กับสัมผัสร่างกายของเธอ เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากจับเธอกระแทกแรง ๆ ให้ถึงใจ โดยไม่ต้องนึกถึงความบอบบางของเธอ จะไม่มีการอ

สองวันต่อมา ณ คฤหาสถ์รอง ที่ดูแลโดยไคล์ตัน คาร์ตัน พื้นที่บ้านขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในบริเวณส่วนกลางของพื้นที่ เป็นการจัดการบริหารมาตั้งแต่รุ่นปู่ ที่แบ่งพื้นที่ให้กับทายาทในแต่ละรุ่นได้ดูแลและบริหารจัดการ เพื่อตัดปัญหาการแย่งชิงมรดกเหมือนที่ใคร ๆ ชอบเป็นกัน ท่านมองถึงการณ์ไกล แบ่งทรัพย์สินทุกอย่างออกเป็นสัดส่วนอย่างถูกต้อง ไม่ให้ญาติพี่น้องต้องฆ่าแกงชิงสมบัติกัน คุณปู่กล่าวไว้เสมอว่า ตระกูลเราให้มันมีปัญหาแค่เรื่องผู้หญิงก็พอ เฮ้อ ...พิมพ์ดาวในชุดนอนเซ็กซี่ได้แต่นั่งถอนหายใจอยู่ที่ปลายเตียง เวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน ค่ำคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้อยู่ในสถานะผู้หญิงของไคล์ตัน ผู้ชายที่เพอร์เฟกต์มากจนผู้หญิงทั้งประเทศอยากได้เป็นสามี รวมถึงตัวเธอด้วยระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมานี้ ไม่ใช่ว่าเธอทนอยู่เพราะหน้าที่เพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะเธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอในตอนที่เธอถูกลวนลามในคลับ คืนนั้นเขาคงจำไม่ได้เพราะมีผู้คนมากมายรายล้อมตัวเขา แต่เธอจำเขาได้ขึ้นใจตึกตัก ๆ นึกถึงคืนนั้นทีไรหัวใจเธอก็เต้นแรง กลิ่นน้ำหอมจากร่างกำ

"แล้วผมก็ยังไม่เจอใครที่ทำให้รู้สึกว่าอยากหยุด""สมแล้วที่เป็นน้องชายฉัน" เคย์วิลพูดออกมาอย่างพอใจ เพราะเขาเองก็รู้สึกแบบนั้น คิดว่าชาตินี้คงไม่มีใครหยุดเขาได้ อิสรภาพที่มีอยู่ในตอนนี้มันโคตรจะดี ใครจะไปอยากหาโซ่มาคล้องคอ"ผมว่าพี่น่าจะลองทำเหมือนผมบ้างนะ มีคุณย่าคัดสาว ๆ มาให้ทุก สามเดือน โคตรจะดีเลย"คำตอบที่มาพร้อมกับจินตนาการที่แสนจะเร่าร้อน ผู้หญิงที่คุณย่าคัดมาให้คนล่าสุดไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความพอใจร่องรอยของเลือดสีสดที่ปรากฏอยู่บนที่นอนหลังจากร่วมรักกันยาวนานทั้งคืนยังคงติดอยู่ในใจ แต่ไม่ได้หลงใหลจนอยากแต่งตั้งให้เป็นภรรยา ก็แค่รู้สึกภูมิใจที่ได้ครอบครองความบริสุทธิ์ของใครสักคน และแอบลุ้นว่าย่าจะหาผู้หญิงแบบนี้ได้อีกหรือไม่"ย่าคัดผู้หญิงได้เกรดพรีเมียมนะพี่" ภาพในคืนวันวานยังคงวนเวียนอยู่ในหัวจนนึกอยากจะกลับไปหาร่างบางเจ้าของความบริสุทธิ์นั้นอีกครั้ง แต่ก็เป็นเพียงความคิดเพราะตอนนี้เขามีผู้หญิงคนใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่านั่งรออยู่ไม่ไกล เธอดื่มกับเพื่อนจนเมามายแทบจะนั่งไม่ไหวแล้ว อีกสักพักคงจะชวนเขากลับแน่นอน "ไม่อะ ฉันชอบเลือกเองมากกว่า" "เลือกเ

" เหรอคะ" พิมพ์ดาวเผลอกำชายผ้ากันเปื้อนแน่นโดยไม่รู้ตัวคำว่า กลับดึก ของเขา คือดึกมากแค่ไหนกันนะ จะกลับมาทันมื้ออาหารที่เธอเตรียมไว้หรือเปล่า แล้วถ้าเกิดเขาไม่กลับมา คืนนี้ก็จะล่วงเลยไปอย่างเปล่าประโยชน์คนที่ให้คำตอบนี้ได้ก็คงจะเป็นภูผาเลขาคนสนิทที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขารู้สถานการณ์นี้ว่าเจ้านายคงไม่กลับมาทานอาหารที่ถูกจัดเรียงเต็มโต๊ะ และตอนนี้กำลังไปเดทกับลูกสาวนักธุรกิจคนใหม่ และเตรียมที่จะสลัดพิมพ์ดาวทันทีที่ครบกำหนดสัญญาถ้าเขาจะพูดไปตามตรงก็กลัวว่าจะทำร้ายจิตใจคนตรงหน้ามากเกินไป ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หากรู้ความจริง "วันนี้มีประชุมด่วนต่อเนื่อง นายท่านคงไม่ได้กลับมารับประทานมื้อเย็น"คำพูดของเลขาหนุ่มทำให้บรรยากาศในห้องครัวเงียบลงชั่วขณะ พิมพ์ดาวมองอาหารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าของเลขา เธออยากจะถามไปตรง ๆ ว่า การประชุมสำคัญมากจนไม่มีเวลาทานข้าวเลยหรอ แล้วคืนนี้เจ้านายของเขาจะกลับมาที่บ้านหรือไม่คำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัว เธอควรจะรอหรือนอนก่อนเขาดีช่างเป็นอะไรที่น่าอึดอัดใจเสียจริง"คุณพิมพ์นอนก่อนได้เลยครับ คาดว่านายท่านน่าจะกลับดึกมาก "ภูผาอยากจะบอกไปตามตรงว่านายท่า

[“ ได้ยินที่แม่ถามไหมพิมพ์ดาว”]มาลินี พิพัฒน์ธนากุล คุณแม่วัยสี่สิบแปดถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่ลูกสาวคนนี้ทำอะไรไม่เคยได้ดั่งใจเลย ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง ไม่มีอะไรเทียบพี่สาวกับน้องสาวได้เลยความหวังเดียวที่จะให้เป็นสะใภ้เศรษฐี ก็เหมือนจะริบหรี่ลงไปทุกวัน ลูกสาวคนนี้ซื่อบื้อยิ่งนัก เอาใจผู้ชายก็ไม่เป็น ต้องให้แม่คอยสอนอยู่ตลอด "ได้ยินค่ะ”พิมพ์ดาวที่รู้ว่าแม่เริ่มจะไม่พอใจ จึงได้สลัดความคิดลบออกจากหัวแล้วมาสนใจปัจจุบัน ตอนนี้เธอทำหน้าที่ผู้หญิงของมาเฟียอยู่ เธอต้องทำหน้าที่นี้ให้สำเร็จเสียก่อน อย่าพึ่งไปสนใจเรื่องศักดิ์ศรีหรือเรื่องอนาคตของตัวเอง อีกแค่ไม่กี่วัน เธอก็จะรู้แล้วว่าควรจะทำยังไงต่อกับชีวิต "เหลืออีกสามวันค่ะคุณแม่ พิมพ์จะทำให้ดีที่สุดค่ะ"พิมพ์ดาวพูดออกไป อยากเอาอกเอาใจ เธอยืนยันอย่างหนักแน่นว่าวันนี้จะทำให้ดีที่สุด ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเธอจะทำเต็มที่แล้วก็ตาม [“อีกกี่วันก็ไม่สำคัญหรอก แค่ทำตัวดี ๆ เอาใจคุณไคล์ให้มาก ๆ ให้เขาเอ็นดู”]“ ค่ะคุณแม่”[“แล้วอย่าเผลอทำอะไรให้คุณไคล์ไม่พอใจละ เขาคือคนที่จะตัดสินทุกอย่าง เข้าใจไหม”]พิมพ์ดาวได้แต่เม้มปากแน่นก่อนตอ