เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 34 รักและเข้าใจ
วันที่เผยแพร่:
2026-10-23 22:49:09
พิมธารา"อ่านจบแล้ว แวะมาส่งสติกเกอร์หรือคอมเมนต์ทักทายกันได้น้า 1 หัวใจของทุกคนคือพลังใจสำคัญมาก ๆ ครับ 💖"
บทล่าสุด
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 36 บริบูรณ์รัก
เจ้าตัวเล็กราวกับจะรับรู้ภาษา น้องพัพพีที่กำลังส่งเสียงจ๊อบแจ๊บ ทำปาก แล้วอยู่ๆ ก็ค่อยๆ คลี่ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูออก... เผยรอยยิ้มหวานจ๋อยแรกให้กับพ่อกับแม่ได้ยลโฉม“งงเลย ดูสิภัทร เขายิ้ม น้องพัพพียิ้มรับคำพ่อด้วย” พีรวิชญ์ตื่นเต้นจนตัวโยน ชี้ให้ภัทรวดีดูรอยยิ้มแรกแย้มของลูกชายภัทรวดีมองรอยยิ้มของลูกชายตัวน้อย แล้วหัวใจพองโตฟูฟ่อง ความอบอุ่นสายใหญ่เอ่อล้นจนทะลักออกจากอก หญิงสาวน้ำตารื้นออกมาอีกครั้ง รอยยิ้มละมุนผุดขึ้นบนใบหน้าหวาน“รู้ความแต่เกิดเลยนะเรา...” ภัทรวดีเอ่ยเอ็นดูลูกชาย พยาบาลค่อยๆ อุ้มน้องพัพพีขึ้นเพื่อนำไปชั่งน้ำหนัก ทำความสะอาดอย่างละเอียด และแจ้งกับทั้งสองคนว่า จะพาเข้าตู้อบ เพื่อให้ความอบอุ่นต่อในห้องเด็กอ่อน พีรวิชญ์กุมมือภัทรวดี ส่งสายตามองตามลูกชายไปจนสุดสายตา“ไว้ถ้าภัทรออกไป หมอก็คงจะให้กินนม”“ค่ะ” เขาสบตาภัทรวดีนัยน์ตาหวานซึ้งทีมแพทย์เริ่มทำการเย็บปิดแผลผ่าตัดหน้าท้องอย่างประณีตพีรวิชญ์โน้มกายลงมาใกล้ โอบประคองศีรษะของภัทรวดีไว้ ประทับจูบให้กำลังใจที่แก้มเนียนทั้งสองข้างซ้ำๆ ด้วยความรักใคร่“ตอนไหนจะหายเจ็บครับ” เขาถามหมอ“น่าจะอีกสองวันครับ แต่ไม่เจ็บมากเ
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 35 มาแล้วเด็กชายพัพพี
ในห้องเตรียมรอผ่าตัดของโรงพยาบาลเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เสียงจังหวะของเครื่องเฝ้าระวังชีพจรกลิ่นสะอาดอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงพยาบาล ไม่ได้ทำให้ภัทรวดีรู้สึกผวาเหมือนอย่างเคย เพราะมือข้างขวาของเธอถูกกุมเอาไว้แน่นด้วยฝ่ามือใหญ่อบอุ่น ที่ไม่เคยยอมปล่อยเลยแม้แต่วินาทีเดียวภัทรวดีนอนอยู่บนเตียงคนไข้ สวมชุดคลุมผ่าตัดสีฟ้าสะอาดตา หมวกคลุมผมสีเดียวกันเก็บเรือนผมสลวยไว้จนมิดชิด ใบหน้าหวานแม้จะมีความตื่นตระหนกแฝงอยู่บ้างแต่นัยน์ตากลับสะท้อนภาพชายหนุ่มร่างสูงผู้เป็นสามี ซึ่งบัดนี้สวมชุดคลุมชุดปลอดเชื้อสีเขียวเข้ม พร้อมหมวกคลุมผมเรียบร้อยพีรวิชญ์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง ประสานมือเรียวของเธอไว้ที่ข้างแก้มของเขา กดยกขึ้นจูบซ้ำๆ ลงบนหลังมือเบาๆ ด้วยความรักใคร่ถนอมผดุง“ตื่นเต้นเหรอครับภัทร” เสียงทุ้มนุ่มถามชิดผิวเนื้อ สบตาเธอด้วยแววตาอ่อนโยนลึกซึ้ง“นิดหน่อยค่ะคุณพี... ใจมันเต้นแรง จนกลัวว่าเครื่องวัดมันจะร้องดังเกินไปเลยค่ะ” ภัทรวดีส่งรอยยิ้มเจือความประหม่าตอบกลับ“ไม่ต้องกลัวนะครับคนดี ผมอยู่นี่แล้ว... ยืนยันคำเดิมว่า ผมจะเข้าห้องผ่าตัดไปอยู่ข้างๆ ภัทรกับลูกด้วย ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่มีทางปล่อยให้ภ
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 34 รักและเข้าใจ
พีรวิชญ์มองใบหน้าของเธอด้วยสายตาพราวระยับ มุมปากหยักระบายรอยยิ้มอุ่นทว่าร่างสูงทำท่าถอนหายใจยาวๆ ทำหน้ามุ่ย คิ้วขมวด เหมือนเด็กถูกขัดใจ“เป็นอะไรไปอีกคะ”“ภัทรจ๋า ถ้าหมอมา ภัทรบอกหมอนะ ขอเปลี่ยนเป็นยาฉีดเข้าตรงนี่ แทนยากิน เพราะว่า ตอนนี้มันขมคอไปหมดแล้ว”“ภัทรมีลูกอมเอาไหมคะ มีบ๊วย แล้วก็... นึกออกแล้ว เมื่อกี้เพิ่งได้ไอติมมา กินด้วยกันไหมคะ”“เหรอ กินครับ” ทำหน้าตาดีใจ“มีคนมาแอบเมาท์นะคะ เวลาที่คุณพีไม่สบาย ชอบกินไอติม”“ใครอีกล่ะ อ๋อ... รู้แล้ว ป้า... ฮึ! หักเงินเดือนเสียดีไหม”“ไม่ดีค่ะ ไม่ดี ดีแล้วที่มีป้า เพราะว่าภัทรจะได้รู้ว่าคุณพีชอบ หรือไม่ชอบอะไรบ้างน่ะค่ะ”“แต่ผมชอบภัทร และรักภัทรมาก”ฟอด.. ฟอด... ฟอด.. ฟอด...เขาระดมหอมแก้มเธอไปอีกหลายที“โอ้! ช้ำหมดแล้วค่ะ”“ไม่ช้ำ” แล้วยังจับแก้มยุ้ยๆ ของเธอบี้ด้วย ตอนนี้น้ำหนักของเธอขึ้นมาบ้าง ตามน้ำหนักของลูกน้อยในครรภ์ ภัทรวดียังบ่นว่า มันออกทั้งหน้าเลย“พอแล้วค่ะ แก้มของภัทรช้ำหมด”“จ้ะ” แต่ชายหนุ่มส่งสายตาเว้าวอน ออดอ้อนเต็มที่“อยากให้ลูกคลอดออกมาไวๆ”“ถึงเวลาก่อนสิคะ แต่ภัทรว่า เจ้าตัวน้อยดิ้นเก่งๆ ค่ะ สงสัยตัวโตแล้วอึดอัด แต่เอ
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 33 ชำระแค้น
“ตายซะนังภัทรวดี” เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังแหวกอากาศ มนสิชาชูมีดปลายแหลมในมือขึ้นสูงเงาของเธอสะท้อนกับแสงไฟไซเรน พุ่งตรงเข้าหาแผ่นหลังของภัทรวดีหมายจะแท้งเข้าที่ท้องนูนให้ตายทั้งแม่และลูก“ภัทร ระวัง!” พีรวิชญ์เบิกตากว้าง เมื่อเห็นเงาร่างของมนสิชาพุ่งเข้ามาในระยะกระชั้นชิดชายหนุ่มไม่มีเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว เขาสวมวิญญาณคนเป็นสามีและพ่อ ใช้เรือนร่างสูงใหญ่ของตนเอง ตระกองกอดภัทรวดีไว้มิดชิด แล้วหมุนตัวสลับตำแหน่ง เอาแผ่นหลังกว้างของตนเองรับการโจมตีแทนฉึก! คมมีดพกสั้นทิ่มแทงเข้าที่ไหล่หนาของพีรวิชญ์อย่างแรง!“อึก!” พีรวิชญ์ส่งเสียงร้องในลำคอด้วยความเจ็บปวด เลือดสีแดงสดซึมไหลออกมาเปรอะเสื้อเชิ้ตสีขาวทันที“คุณพี!” ภัทรวดีกรีดร้องเสียงหลง หัวใจดับวูบเมื่อเห็นเลือดสดๆ ทะลักออกมาจากคนที่เธอรักมนสิชาช็อกซีดเกร็งอยู่กับที่ เพราะไม่คาดคิดว่าเขาจะมารับมีดแทน มือที่ถือด้ามมีดสั่นระริกๆ เมื่อเห็นว่าคนที่เธอลงมีดแทงลงไปไม่ใช่ภัทรวดี... แต่เป็นพีรวิชญ์ ชายผู้เป็นรักแรกในชีวิตของเธอ“พี... พี... ไม่นะ ไม่ใช่! มนไม่ได้ตั้งใจจะแทงพี” มนสิชาปล่อยมือออกจากด้ามมีดอย่างขวัญผวา ก้าวถอยหลังล้มลงกับพื้น“ก
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 32 แผนลวงไปทำร้าย
ตำแหน่งที่ถูกส่งมาทางข้อความ คือโกดังร้างเก่าท้ายซอย ซึ่งอยู่ห่างจากอาณาบริเวณบ้านหลังนี้ไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรสายลมยามค่ำคืนพัดกวาดเอาความหนาวเย็นปะทะใบหน้า ซอยแยกร้างผู้คนไร้แสงไฟส่องทาง มีเพียงแสงจันทร์กะพริบริบหรี่ผสานกับไฟถนนหรี่ดวงที่ไกลออกไปภัทรวดีประคองหน้าท้องนูนด้วยสองมือที่สั่นเทา ก้าวเท้าวิ่งสลับเดินอย่างเอาเป็นเอาตาย หัวใจเต้นระทึกตื่นตระหนก จนแทบหลุดออกมานอกอก สองตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาที่บดบังทัศนวิสัย‘แม่... แม่ต้องไม่เป็นอะไรนะคะ’ หญิงสาวร้องไห้กะพริบตาไล่หยาดน้ำตา สมองวนเวียนคิดถึงแต่คำข่มขู่ในข้อความ ที่บอกว่าหากบอกพีรวิชญ์ แม่ของเธอจะต้องกลายเป็นศพความกลัวทำให้เธอตกอยู่ในภาวะตาบอดชั่วขณะ ละเลยความสมเหตุสมผลไปสิ้นอีกด้านหนึ่ง... ในคฤหาสน์หลังใหญ่ พีรวิชญ์ซึ่งเพิ่งคุยงานเสร็จ เขาเดินกลับเข้ามาในห้องนอน เพื่อมองหาหญิงสาวอันเป็นที่รักสิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือความเงียบเชียบ และตู้เสื้อผ้าที่ถูกเปิดค้างไว้ หมวกและเสื้อคลุมตัวหนาของภัทรวดีหายไป มือถือของเธอถูกวางลืมไว้บนโต๊ะแต่งตัวชั่ววินาทีนั้น สัญชาตญาณในกายชายหนุ่มร่ำร้องถึงความผิดปรกติ พีรวิชญ์ก้าวฉับๆ ไปหยิบโทรศัพ
พันธะรักแม่อุ้มบุญ บทที่ 31 สวัสดีเจ้าตัวเล็ก
ภัทรวดีชะงัก พร้อมกับช้อนสายตามองหน้าเขา“แต่ว่า...”“มีอะไรครับ”“แม่ก็บอกนะคะ ว่าห้ามซื้ออะไรเตรียมไว้”“โธ่! แบบนั้นมันจะไม่ทันการนะสิที่รัก เดี๋ยวนี้ต้องเลี้ยงหน่อย ลูกเราเพิ่งเกิด ผิวก็ยังบอบบาง”“เฮ้อ... งั้นก็ตามใจคุณค่ะ” เธอเงยหน้าสบตากับคนตัวโต ที่เขาดูจะเห่อมากๆ เธอดีใจที่พีรวิชญ์แสดงออกมาแบบนี้ เท่ากับคำว่ารักที่แท้จริง ภัทรวดีสัมผัสได้“ที่จริงคุณพีไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้นะคะ ภัทรเกรงใจ ไม่อยากให้เสียเวลาด้วยค่ะ”พีรวิชญ์วางช้อนลง สบตาเธอด้วยความจริงจัง“ภัทร...”“คะ?”“การได้ใช้เวลากับภัทรและลูก... มันไม่ใช่เรื่องเสียเวลาเลยสักนิด แต่มันคือสิ่งที่ผมอยากทำมาตลอดต่างหาก เอาเถอะ วันนี้อยากได้อะไร ชี้ให้หมดเลยนะ”“อย่างงั้นเชียว”“ใช่สิ เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่า ต้องใช้อะไรบ้าง อะไรที่ต้องเตรียมให้ลูก ดูในยูทูบมาหลายวันแล้ว งงไปหมด”“ค่อยๆ เป็นไปค่ะ ไม่ต้องรีบ”“ภัทรดูจะใจเย็นกว่าผมเสียอีก”“ลูกเกิดมา แป๊บๆ ก็โตแล้วค่ะ”“ใช่ๆ ลูกของเจ้าธง เพิ่งเกิดไปสามเดือน วันก่อนส่งคลิปมาให้ดู จะคว่ำแล้ว”“น่ารักไหมคะ”“นี่ไง” เขาหยิบมือถือ มาเปิดคลิปให้ภัทรวดีดู เธอเพิ่งเห็นเขาตั้งรูปเด็กน่า
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.9K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.9K viewsรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง319.4K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.8K viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน21 viewsดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา55 viewsTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX249 viewsคุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]
P. Chamomile217 views
