Chapter 4

Pagkapasok ko sa building, agad akong sinalubong ng malamig na hangin mula sa air-conditioning. Malinis ang lobby, makintab ang sahig, at may malaking digital directory sa gilid na puno ng iba’t ibang pangalan ng mga kumpanya.

Kaya lalo akong nakampante. See? Legit naman.

Tinungo ko ang elevator at pinindot ang floor na sinabi sa akin sa message.

Pagbukas ng elevator, isang mahabang hallway ang bumungad sa akin. Tahimik. Halos wala akong makitang ibang tao.

Napatingin ako sa cellphone ko. Veloura Studios — 12th Floor.

Ang layo naman! ‘Di ba dapat malapit ito para hindi mahirapan ang mga modelo niya?

Sinundan ko ang direksyong ipinadala sa akin hanggang sa makita ko ang isang malaking glass door na may nakasulat na VELÓURA CREATIVE STUDIO.

Napangiti ako. Mukhang professional talaga.

Pagpasok ko, isang lalaking suot ang pormal na damit ang sumalubong sa akin.

“Beatrice?” tanong niya sa akin.

Napatango ako. “Yes, ako iyon.”

“You’re the model scheduled for tonight?”

“Yes.”

“Come on. The photographer is already waiting,” paanyaya niya sa akin.

Nangunot ang noo ko. Tila ba inip na inip siya. Sumunod na lamang ako sa kaniya at isinawalang-bahala iyon.

Habang naglalakad kami, napansin kong kakaunti lang ang kagamitan. May ilang backdrop, ilaw, at isang malaking camera sa loob ng studio.

“Where’s the rest of the team?” tanong ko nang mapansin na walang tao.

“They’re preparing another set,” sagot ng lalaki sabay iwas ng tingin.

“Ah.” Tumango ako, kahit medyo hindi ako kumbinsido.

Inilapag ko ang bag ko sa isang upuan. “Can I see the contract first?”

Sandaling natahimik ang lalaki. “The contract?”

“Yes. You mentioned in the message that I’ll be paid after the shoot.”

“Of course.” Ngumiti siya, pero hindi na kasing-natural ng kanina.

“Actually, we just need you to change first. The photographer will explain everything afterward.”

“Change?” gulat na tanong ko.

“Yes. Into the clothes prepared for you.”

Napatingin ako sa hawak niyang maliit na garment bag. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

“Anong klaseng shoot ba talaga ito?”

“Just a simple portfolio shoot,” simpleng wika niya.

“Portfolio?”

“Yes.”

Binuksan niya ang p***o ng isang maliit na dressing room.

“Your outfit is inside.”

Hindi ako agad gumalaw.May kung anong malamig na pakiramdam ang gumapang sa batok ko.

“Pwede bang umalis muna ako? I want to read everything before I continue.”

Biglang nawala ang ngiti niya. “You already agreed to the shoot.”

“I agreed to a photography shoot. I didn’t agree to anything else.”

Tumahimik siya. At doon ko napansin ang isang bagay.

Walang ibang model. Walang ibang photographer. Walang staff. At higit sa lahat, wala ring kahit anong pangalan ng photographer sa mga kagamitan o dokumentong nakita ko.

Parang biglang naging napakatahimik ng buong lugar.

“Actually…” mahinang sabi niya. “We have a different arrangement for tonight.”

Napalunok ako. “What arrangement?”

Hindi siya sumagot. Sa halip, isinara niya ang p***o sa likod ko.

Biglang nagsilabasan ang mga lalaki mula sa p***o ng banyo. They were all half-naked, at ang mga mata nila ay puno ng pagnanasa.

Napaatras ako. Tila binuhusan ako ng malamig na tubig.

“Don’t worry,” sabi ng lalaking kanina lang ay magiliw na nakangiti sa akin. “We just need a few photos.”

“A-anong photos?” nanginginig kong tanong.

“Photos that our clients are willing to pay for.” Nanlaki ang mga mata ko.

“Hindi ganiyan ang agreement.”

“People don’t usually apply when we’re honest.” Ngisi pa niya.

Parang huminto ang mundo ko.

Akmang lalapit na sila sa akin nang bigla ko siyang sinipa sa gitna. Mabilis kong binuksan ang p***o at tumakbo palabas.

“Shit, habulin niyo siya!” sigaw nito.

Ramdam ko ang pagsunod sa akin ng mga kalalakihan. Namamawis ang buong katawan ko at halos manlamig, ngunit hindi pa rin ako tumigil sa pagtakbo.

Bigla akong nauntog. Hindi sa pader kundi sa matigas na dibdib. Bumilis ang tibok ng puso ko sa labis na kaba.

Ngunit nang iangat ko ang tingin ko, biglang nawala ang kabang nakadagan sa akin nang magtama ang paningin namin ng gigolo ko.

“Let’s get out of here.” Hinawakan niya ang kamay ko at sabay kaming tumakbo patungo sa labas.

Mabilis kaming sumakay sa sasakyan niya at agad-agad niyang pinaharurot iyon.

It was a traumatic experience for me. Akala ko talaga ay hindi na ako makakatakas. Buti na lang at naroon ang gigolo ko.

Teka, bakit siya pumunta roon?

“S-salamat…” mahinang wika ko sa kaniya.

He didn’t speak a word for a while.

“Mas mabuti pang sa condo ko muna kita dadalhin. Doon ka muna manatili. Masyadong gabi na,” alok niya sa akin. Bigla akong nakaramdam ng hiya.

“H-huwag na. Malapit lang naman ang bahay ko rito,” pagtatanggi ko pa.

Napabuntong-hininga siya.

“Are you sure?” paninigurado pa niya.

Napatango ako. “Ang dami mo nang naitulong sa akin. Kaya ihatid mo na lang ako sa amin. Huwag kang mag-alala. I’ll double my payment for you,” ngiti ko pa.

He clenched his jaw and didn’t utter a word. Inihatid niya ako sa lugar na sinabi ko sa kaniya.

Nahinto ang sasakyan sa condo ko.

“Salamat talaga. Nga pala, anong pangalan mo?” tanong ko.

Ngayon ko lamang napagtanto na may nangyari na sa amin ngunit hindi ko pa alam ang pangalan ng gigolo ko.

“Blyte Andrei Phantom,” sagot niya.

Ang ganda naman ng pangalan niya, kahit tunog mamahalin!

“Ako naman si Beatrice Ortega. Nice to meet you, my gigolo,” nakangiting wika ko.

Lumabas ako ng sasakyan. Kumaway ako bago tuluyang pumasok sa condo ko.

Hindi pa gumagalaw ang sasakyan niya.

Nang makapasok ako sa loob ng building ng condo ko, doon ko lamang narinig ang paharurot ng sasakyan.

Nag-ayos ako sa sarili ko bago ibagsak ang sarili sa kama.

Masyado nang maraming nangyari ngayon. Nasobrahan yata ako sa ambisyon kong maging modelo kaya nakakarma rin ako.

Napapikit ako ngunit agad ding napadilat nang biglang tumunog ang cellphone ko.

Unknown Number: This is Blyte Andrei Phantom. Kindly save my number.

Pagbasa ko sa mensahe, napangiti ako.

Me: Okay. Send me your bank account already. Para mabayaran na kita.

Pag-send ko noon, nilagyan ko ng nickname ang number niya.

Masarap na Gigolo🥵: Sleep first. Magpahinga ka muna.

Natawa ako sa nickname niya.Pero accurate naman ito.

Sa huli, nakumbinsi niya akong bukas na lang niya ipapadala ang bank account niya.