Chapter 3

Magtatanong pa sana ako nang biglang kumatok sa p***o namin. Napatingin ako roon. Maya-maya pa’y biglang tumunog ng selpon ko.

Napatingin ako roon at nabasa ko ang mensahe mula sa katrabaho ko. Nagmamadali kong inabot ang card ko sa gigilo ko.

“I need to go. Here’s my number, contact me kung magkano ang kailangan mo. And also, wait for my next contact with you,” wika ko pa habanh pinupulot ang heel ko at isinuot iyon.

“What’s this for?” nagtatakang tanong niya habang hawak-hawak ang card ko kung saan naroon ang numero ko.

“For payment, of course. Hindi naman libre na maging gigolo kita,” wika ko pa sa kaniya.

Kita ko ang pag-awang ng labi niya. He qas about to say something but he suddenly shut his mouth. A smile suddenly rose up from his lips. Napakurap ako dahil agad din naman iyong nawala.

“Okay,” simpleng wika niya at ibinulsa ang binigay ko sa kaniya.

“Good. Now, I have to go,” wika ko pa.

“I’ll come with you. Ihahatid na lang kita. Aalis na rin naman ako,” ani pa niya.

“Wala ka ng trabaho rito?” nagtatakang tanong ko.

Napailing siya at napangisi. “I’m done with my business here.”

Sunod-sunod akong napatango. Naramdaman kong sumusunod siya sa likuran ko. Nang buksan ko ang p***o, bumungad sa akin ang babae na naghatid sa akin dito kanina. May kasamang isang matipunong lalaki.

Akmang magsasalita pa sana siya ngunit inunahan ko na siya dahil nagmamadali talaga ako.

“I like your present. Don’t worry, I’ll pay double. Separate na iyong sa business ninyo at sa empleyado niyo,” wika ko pa.

Kita ko ang pagtataka sa mukha niya. “P-po?”

Nangunot ang noo ko sa tanong niya. “Nagulat ka ba? Nagustuhan ko lang ang performance ng gigolo na ibinigay mo sa akin. He’s damn good,” ngisi ko pa.

Naramdaman ko na nasa likuran ko na ang gigolo ko. Napatingin ang babae sa kaniya, kaagad nanlaki ang mga mata nito na tila ba nakakita ng multo.

“S-sir?” gulat na tanong ng babae.

“Wala na ba itong trabaho ang gigolo ninyo? Sasamahan daw ako, eh,” sumbong ko pa sa handler niya.

“I’m done with my business here. I will consider your mistake when you give me the wrong room,” rinig kong wika ng lalaki.

Hindi ko maintindihan ang pag-uusap nila. Masyado akong nagmamadali. Nauna akong lumakad para umalis at hinayaan sila. Business na nila iyon, ang importante ay bumabayad ako ng tama.

Ngunit nasa kalagitnan pa lamang ako ng paglalakad. Naramdaman kong may sumusunod sa likuran ko. Nagulat ako nang makita ang gigolo ko.

Seryoso ang ekspresyon niya habang nakasunod sa akin. Hanggang makalabas ay nanatili pa rin siya sa likuran ko.

“Ihahatid kita sa inyo,” offer pa niya sa akin.

“Why? Do you have a car?” tanong ko pa sa kaniya.

“Hindi kita yayayain kung wala,” sagot pa niya.

Naisip kong wala akong sariling sasakyan. Kung ano man ang kotse niya ay siguro pagtitiisan ko na lang.

“O-okay. Nagmamadali rin naman ko. Wala pa kasi masyadong sasakyan dito,” pagsuko ko pa.

“Come with me.” Sumunod ako sa kaniya patungong parking lot.

Nang makarating doon. Nagulat ako nang ipinatunog niya ang sasakyan niya. Hindi ako makapaniwala habang nakatingin sa mamahaling kotse niya. I thought his car was cheap but I was wrong. It was an expensive black Rolls-Royce car.

Pinagbuksan niya ako ng p***o. Nag-aalinlangan man ay pumasok ako roon.

“Is this your car?” gulat na tanong ko.

“What do you think?” tanong niya sa akin.

Naningkit ang mga mata ko. “Malaki ba ang sweldo maging gigolo? Sabagay, hindi ka naman makakabili nito kung hindi malaki. Full payment ba ito or down payment muna?” pag-iintriga ko pa.

Umigting ang panga niya. Pansin ko ang paghigpit nang hawak niya sa manibela. “Full payment, cash,” simpleng sagot niya.

Napatingin ako sa relo niyang mamahalin din. Kung titingnan, hindi talaga halata na gigolo siya. Grabe!

“Nakabili ka ng mga ganiyan ka mamahalin dahil lang sa pagiging gigolo?” gulat na tanong ko.

Wala ako masyadong alam sa trabaho nila. They are gigolo, a man who paid for sex or either companion. Hindi ko masisisi ang mga tao kung bakit pinili nila ang ganitong trabaho. May iba’t ibang kwento ang bawat desisyon. So, it’s better for me to shut up rather than judge them.

“Saan kita ihahatid?” tanong niya sa akin. Hindi sinagot ang tanong ko. Sabagay, siguro masyadong confidential ang ganitong trabaho.

“Sa Lumière Tower,” sagot ko naman. Nangunot ang noo niya at napasulyap siya sa akin.

“Lumière Tower? Ano’ng trabaho mo roon?” tanong niya sa akin.

“Nag-sa-sideline ako bilang isang model. In-offer lang ito ng kakilala ko. They are seeking aspiring models for a luxury portfolio shoot. Kahit walang experience. Malaki ang sweldo at tumatanggap sila ng flexible schedule. Nag-send ako ng email kahapon at tanggap na agad ako.” Kumunot ang noo niya sa sinabi ko.

“What are the requirements? Walang interview?” tanong pa niya na tila nag-iisip.

“Ang requirements, mag-send lang ako ng sexy pictures. So, sinend ko sa kanila itong mga nagamit kong larawan sa mga nakaraang modeling ko. Sa interview naman, hindi naman sila nag-demand. Basta, tanggap na agad ako,” masayang kuwento ko pa sa kaniya.

Kaya ako pumunta rito sa Maynila para maging isang sikat na modela. Alam kong masyadong matayog ang pangarap ko para sa isang probinsyanang tulad ko. Pero hindi naman masama iyon, ‘di ba? Sabi nga nila, it’s better to take a risk rather than losing the chance.

Sa pisikal na kaanyuan ko, confident akong may ibubuga ako. Sa ngayon, kaunti pa lang ang nag-o-offer sa akin. Sapat na muna iyon. Makakabayad pa naman ako sa expensive na gigolo na ito.

“How sure are you that it was safe?” tanong niya sa akin.

“Mukhang okay naman kasi iyong offer,” nag-aalinlangan kong sagot.

Natigil ang sasakyan sa isang malaking building. Mukha itong gusaling pagmamay-ari ng malalaking kumpanya. Hindi ko maiwasang mapaisip na baka totoo nga ang sinasabi nilang photography agency. Wala itong anyo ng isang scam. Iyon pa naman ang ikinatatakutan ko.

“Ito na ba iyon?” tanong ko bigla.

“Yeah, iyan na iyan,” sagot naman niya.

“Ah, ganoon ba. Sige, aalis na ako. Salamat sa paghatid sa akin. Send mo na lang iyong bank account mo, I’ll send you the payment,” nakangiting wika ko.

Akmang bababa na sana ako nang bigla niyang hinawakan ang pulsuhan ko. “Bakit gabi ka pumunta rito?”

“Kasi ganitong oras ako in-schedule. Sabi niya puno kasi sa ibang modelo kapag umaga.” Naningkit ang mata niya. “Oh, siya. Aalis na ako,” paalam ko sa kaniya at tuluyan nang pumasok sa building.