14 วัน ขอรักฉันคืน : บทที่ 4

          “ระยะสุดท้าย เธอมีเวลาไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยเดียร์ ไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้เลยจริงๆ” มนต์ชนกที่เคยเข้มแข็ง ทำตัวแข็งแกร่งเพื่อเป็นที่พึ่งพิงให้เธอเสมอ มาถึงตอนนี้เอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ คนโชคร้ายจึงต้องเลือกเป็นฝ่ายที่เข้มแข็งเสียเอง

          “ไม่เป็นไรน้ำ มากอดกัน ถ้าชีวิตมันจะเป็นแบบนั้นเราก็ต้องเตรียมตัวรับมือ” คนพูดพยายามเก็บกลั้นก้อนสะอื้นไว้ในอก รู้ดีว่าถ้าเธอเอาแต่ฟูมฟายทุกอย่างจะยิ่งเลวร้ายมากขึ้น

          “มันต้องไม่จบแบบนี้สิ ทุกอย่างที่เราทำมาด้วยกันมันต้องไม่จบแบบนี้” มนต์ชนกยังคงปลงไม่ตก แต่เพียงไม่นานจึงค่อยคิดได้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาอ่อนแอ เธอต้องเป็นหลักยึดเหนี่ยวให้เพื่อน แต่อย่างน้อยยังเบาใจได้ว่าณรันดายังมีกำลังใจที่ดี

          “ถ้าฉันต้องตายเร็วๆ นี้จริงๆ เราคงเลี่ยงงานแถลงข่าวไม่ได้สินะ” คนพูดมองออกไปภายนอกหน้าต่าง แม้แต่ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม

          “เลี่ยงไม่ได้เด็ดขาด เพราะเธอเป็นข่าวดังตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ดาราสาวเป็นลมกลางผับ ดีที่นักธุรกิจหนุ่มไฮโซช่วยไว้ทันเหมือนในหนังรักโรแมนติก” มนต์ชนกรายงานตามพาดหัวข่าว

“ไม่รู้นักข่าวเขียนข่าวแบบนี้ได้ยังไง เจ้าของผับคงไม่อยากให้ลูกค้าเสียชื่อละมั้งถึงได้ปิดข่าวที่เธอถูกเขาจูบให้ด้วย อีกอย่างเดี๋ยวนี้คุณอธิปเป็นที่รู้จักมากขึ้นเพราะเขามารับช่วงกิจการต่อจากท่านหัสดินทร์แล้ว”

          ฟังมาถึงตรงนี้ดาราสาวก็มีท่าทีขัดเขิน “ฉันกับเขาไม่ได้มีอะไรกันนะ”

          ซึ่งคนฟังก็รีบพยักหน้ารับคำ “คุณอธิปบอกฉันแล้วว่ามันเกิดจากความโมโห ทั้งสองคนต่างไม่ตั้งใจ แหม... ตอนแรกฉันคิดว่าจะได้ยินข่าวดีเสียอีก แต่พอฟังการวินิจฉัยของหมอแล้ว พูดตามตรงนะ เรื่องนั้นกลายเป็นเรื่องขี้ปะติ๋วไปเลย ตอนนี้ชีวิตเธอสำคัญที่สุด”

          “ใช่ มันกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยเพราะอีกไม่นานฉันก็จะไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว” คนพูดพยายามผ่อนลมหายใจ

          มนต์ชนกฟังแล้วรู้ดีว่าเมื่อถึงจุดๆ หนึ่ง คนหัวแข็งไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ อย่างณรันดาก็ต้องมีมุมที่อ่อนแอ และคงเป็นหน้าที่เธอที่ต้องช่วยดูแลเพื่อนให้ก้าวพ้นจุดนั้น

          “ในเมื่อละครเรื่องนี้ยังไม่จบ ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงได้เสมอ... ไปเถอะเดียร์ เตรียมตัวแถลงข่าวกัน หลังจากนี้ฉันอาจพาเธอไปพักผ่อนในที่สงบๆ สักแห่ง ใช้ชีวิตแบบซึมซับความสุขให้เต็มอิ่ม” ผู้จัดการสาวพูดแล้วก็ต้องมองเมินไปทางอื่น หลบซ่อนน้ำตาที่ท้นเอ่อออกมา เธอสงสารคนที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียงจับใจ กว่าณรันดาจะมีวันนี้ไม่ง่าย แต่จู่ๆ มันก็กำลังจะพังทลายลงในพริบตา

          หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง สื่อทุกแขนงก็โหมกระพือข่าวเรื่องนางเอกดังป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ทั้งประเทศต่างช็อกไปตามๆ กัน โดยเฉพาะสปอนเซอร์สินค้ารายใหญ่ ค่ายหนังค่ายละครที่กำลังรอคิวเธอในการถ่ายทำ แต่ละฝ่ายเริ่มออกมาแสดงความไม่มั่นใจ หลายรายถอดชื่อเธอออกไปเลยก็มี ซึ่งนั่นทำให้ ณรันดาเริ่มคิดหนัก หลังลงทุนก้อนใหญ่ไปเธออาจขาดสภาพคล่องหากว่างานทั้งหมดถูกยกเลิก

          “ตอนนี้ผู้คนทั้งวงการ รวมทั้งบรรดาแฟนๆ ต่างเศร้าเสียใจกับโรคร้ายที่เกิดขึ้นกับเดียร์น่า เธอเพิ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดในอาชีพนักแสดง ได้รับรางวัลดาราทองอันทรงเกียรติ ค่าตัวพุ่งสูงกว่าดาราหญิงทุกคนในรอบสิบปี ไม่ว่าขยับตัวทำอะไรล้วนตกอยู่ในความสนใจของผู้คน แต่ ณ ขณะนี้ ข่าวร้ายเกี่ยวกับอาการป่วยระยะสุดท้ายของเธอกลับพลิกชีวิตดาราสาวไปเพียงชั่วข้ามคืน ขอให้ท่านผู้ชมร่วมอวยพรให้เธอผ่านพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปให้ได้ด้วยกันนะครับ ... ทีมข่าวของเราขอจบการรายงานสดหลังการแถลงข่าวของเดียร์น่าที่บ้านพักของเธอเพียงเท่านี้ สวัสดีครับ”

          เมื่อนักข่าวภาคสนามกล่าวปิดท้ายรายงานสด อธิปก็กดรีโมทปิดโทรทัศน์จอใหญ่ในห้องทำงานของเขาทันที เขาถอนหายใจยืดยาวพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมขมับ...

          “พ่อครับ คราวนี้ผมไม่รู้จะแก้ไขเรื่องนี้ยังไงจริงๆ ก็ได้แต่คิดว่าสิ่งที่มันเป็นไปคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน” เจ้าของร่างสูงใหญ่หันไปบอกกับรูปถ่ายของบิดาที่ล่วงลับไปแล้วซึ่งวางอยู่บนชั้นหนังสือหลังโต๊ะทำงาน

ห้าปีก่อน ณรันดาเลือกหันหลังให้เขา หันหลังให้กับการเป็นเจ้าสาวของอธิป อัศวกุล ทายาทอาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่ระดับเอเชีย เพียงเพราะเธอต้องการจะเป็นดารา ‘น่าตลกชะมัด’

          และนั่นเป็นเหตุผลโง่ๆ เพียงข้อเดียวที่ทำให้เธอหันหลังทิ้งความรักของเขาไป

ในตอนนั้นเขาเพิ่งอายุยี่สิบสี่ ทั้งอกหัก เจ็บช้ำ และหัวใจแหลกสลาย ต้องใช้เวลาอยู่นานกว่าจะทำใจเรื่องเธอได้

แต่อธิปต้องยอมรับ ณรันดาคือตัวแทนของดวงดาวที่เจิดจรัส เธอมากเสน่ห์และน่าทึ่ง ส่วนหนึ่งอาจได้รับพรสวรรค์เหล่านั้นมาจากครอบครัวศิลปิน มารดาของณรันดาครั้งหนึ่งเคยเป็นนางเอกสาวสวยที่พ่อเขาหมายปอง ในขณะที่บิดาเธอคืออดีตนักร้องชื่อดัง แต่ทั้งคู่บุญน้อยหลังชีวิตตกต่ำต่างก็ป่วยหนัก จนต้องนำลูกสาวเพียงคนเดียวที่มีอายุเพียงแปดขวบมาฝากบิดาเขาให้ช่วยดูแล และไม่นานจากนั้นทั้งคู่ก็ลาโลกไป  

เขา และเธอ จึงถูกเลี้ยงดูมาด้วยกัน เติบโตขึ้นพร้อมกัน และ ริลองรสรักร่วมกัน แต่สุดท้ายน้ำผึ้งแสนหวานก็กลับกลายเป็นยาขม

ณรันดา คือ น้องสาวตัวน้อยที่เขารักและเฝ้าทะนุถนอม เขาเองก็สูญเสียแม่ตั้งแต่ยังเล็กจึงยิ่งเวทนาหญิงสาว เธออายุห่างจากเขาเกือบห้าปี ตลอดระยะเวลาที่เติบโตมาด้วยกัน เขาทำหน้าที่เสมือนเป็นพี่ชายแสนดีคอยปกป้องดูแลเธอ มอบความรักความอบอุ่น หรือแม้แต่สอนให้เธอได้รู้ซึ้งถึงรสรักอันหวานหอม แต่วันเวลาเหล่านั้นกลับไม่มีความหมายอะไรเลยเมื่อเธอทิ้งเขาไป

ชายหนุ่มยิ้มขื่น นับแต่นั้นเขาก็เกลียดชังณรันดาจับใจ แต่ บิดาเขายังคงรักและเอ็นดูเธออยู่เหมือนเดิม จึงแอบคอยตามให้ความช่วยเหลือ จนกระทั่งท่านเองได้ตายจากไป

ไม่นานจากนั้นเธอก็กลายเป็นนางเอกดังอันดับหนึ่ง ทั้งยังมีกลุ่มแฟนคลับอยู่ทั่วเอเชีย และอาจขยับไปเป็นดารานำในระดับสากลแล้วก็ได้หากว่าไม่ป่วยเป็นโรคร้ายเสียก่อน

เธอดังเปรี้ยงปร้างสวยงามราวกับพลุไฟดวงใหญ่ แต่ไม่นานก็ถูกความมืดกลืนหายไปกับท้องฟ้ายามราตรี

“ณรันดา เธอมันคนอวดดี ป่วยหนักขนาดนี้ยังฝืนสังขารทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำอยู่อีก ถ้าเธอยังอยู่กับฉัน เธอจะไม่มีวันได้เจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้... ยัยเด็กบ้าเอ๊ย” ดวงตาสีสนิมคุกรุ่นไปด้วยไฟโทสะวาวโรจน์ กองเพลิงในนั้นโชติช่วงเสียจนใครเห็นเป็นต้องขยาด

แต่เพียงอึดใจ อธิปก็ค่อยสงบสติอารมณ์ลง เขาเลือกที่จะจัดการปัญหาทุกอย่างด้วยการไตร่ตรองอันรอบคอบแทน...

.......