Se connecterPartager
บทที่ 164
Date de publication:
2026-01-02 19:00:41
Dernier chapitre
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 166
“มีงานด่วนนะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ น้องสาวน้องเขยเหนื่อยหรือเปล่าการเดินทางค่อนข้างไกล” ชุนตอบคำถามหลานสาวก่อนหันไปถามน้องสาวและน้องเขยอย่างเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยค่ะ พวกเราไม่ได้นั่งอยู่ข้างนอก” ซูเหมยสำรวจพี่ชายในขณะตอบเมื่อเห็นว่าเขาสุขสบายดีเธอก็วางใจ“เด็ก ๆ เป็นอย่างไรบ้างคะพี่” ซูเหมยถามถึงลูกชา
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 165
หลังจากซินซินกับมู่หลงเฉินเดินทางกลับมายังมณฑลของตัวเอง เด็กน้อยไท่ไท่ผู้ฉลาดแสนซนก็ได้เข้าโรงเรียนระดับประถมซึ่งเป็นการเข้าเรียนทั้งที่อายุยังน้อยทำให้ครูในโรงเรียนได้ให้เขาทำแบบทดสอบมากมายเด็กชายก็ทำทุกวิชาได้เป็นอย่างดี ที่เป็นอย่างนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับจิวจิวผู้ที่คอยสอนสั่งเด็กน้อยในเร
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 164
“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างมุ่งมั่น“ส่วนของที่อยู่ในซองนี้ พี่จะเก็บรักษาเอาไว้ให้ก่อน เมื่อไหร่ที่นายเติบโตพี่จะมอบมันให้อย่าบอกแม่ของนายล่ะ” มู่หลงเฉินกล่าวกำชับน้องชายพร้อมกับเก็บสิ่งที่อยู่ในซองลงในลิ้นชักตามเดิม“ผมเข้าใจครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างเชื่อฟังในจดหมายของคุณปู่ได้ระบุไว้ทั้งหมดอย่างล
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 163
“ซินซินลูกเป็นอะไรครับ ทำไมร้องไห้ไม่หยุดเลย” มู่หลงเฉินพยายามกล่อมบุตรชายเท่าไหร่ เขาก็ไม่ยอมเงียบ ชายหนุ่มจึงได้ถามภรรยาสาวอย่างจนใจ“ส่งลูกมาให้ซินซินเถอะค่ะ แล้วพวกเราไปห้องคุณปู่กัน” ซินซินกล่าวออกมาอย่างยากลำบากเพราะรู้ว่าสามีรักผู้เป็นปู่มากขนาดไหน“หมายความว่า” มู่หลงเฉินกล่าวเพียงแค่นั้น หล
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 162
ทำให้เจ้าหน้าที่ สามสี่คนต้องตกใจตื่น พวกเขามองกันเหลอหลาว่าใครที่มาเรียก แต่ทว่าก็ไม่เห็นตัวคนจึงทำให้พวกเขาพากันขนลุกซู่พร้อมทั้งคิดเหมือนกันว่าพวกเขาน่าจะเจอดีเข้าแล้วและก่อนที่พวกเขาคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ พวกเขาก็เห็นรถของมู่หลงเฉินที่จอดอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลทำให้พวกเขารีบออกมาดู และก็ต้องขนต
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 161
“ซินซินขอโทษนะคะ ที่ทำให้พี่ลำบาก” หญิงสาวกอดชายหนุ่มพร้อมพูดจาออดอ้อนอย่างอ่อนหวาน“พี่เข้าใจน้องครับ” ชายหนุ่มเอามือลูบผมภรรยากล่าวตามจริง แม้ว่าในบ้างครั้งเขาจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม แต่หลังจากคิดได้ว่าการที่ภรรยากำลังอุ้มท้องบุตรของตนนั้นลำบากกว่าเขาตั้งหลายเท่าก็ทำให้เขากลับรู้สึกสงสารหญิงสาวเป็นอย
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 84
“คุณอยู่ในห้องกับลูกสาวนะครับ ผมจะไปดูลูกชายของเราที่นอนอยู่กับเจ้าแฝดและเสี่ยวหมิง” จินเป่าบอกกับภรรยาพร้อมกับวางลูกน้อยให้ยืนลงกับพื้น“ฉันว่าคุณไปบอกตากับยายและก็วิ่งไปบอกจางหยางก่อนดีกว่าไหมคะ ฉันกับซินซินจะไปดูลูก ๆ เอง” ซูเหมยก็รีบพูดกับสามี“ตกลงถ้าอย่างนั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ” จินเป่ากับซูเหม
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 83
ด้านของหลงจ้าวเมื่อเห็นว่าจินเป่าได้ส่งถุงเงินให้กับพ่อของเขาง่าย ๆ แบบนี้เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าบ้านซูจะต้องมีเงินมากอย่างแน่นอน ทำให้มันได้เกิดความโลภขึ้นในใจจนที่สายตาของมันก็ได้สื่อถึงความโลภออกมาอย่างไม่ปิดบังและการกระทำของมันก็อยู่ในสายตาของหย่งเล่อที่มองมันอยู่ด้วยความสงสัย“จินเป่า ลุงว่าสายตาของ
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 82
“นั่นสิพ่อผมหาของกินหาเงินมาให้ที่บ้านได้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอแค่นี้พ่อยังไม่พอใจอะไรอีกล่ะ” หลงจ้าวก็พูดกับพ่อออกมาด้วยความหงุดหงิด“ฉันกลัวว่าแกจะไปทำเรื่องไม่ดีนะสิฉันก็เลยต้องพูดออก มา” เมื่อหลงเทียนพูดจบเขาก็เดินออกจากบ้านไป“ไม่ต้องไปสนใจพ่อเขาหรอกลูกไปกินข้าวเถอะเดี๋ยวตอนเย็นแม่จะทำของโปรดของลูก
1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ บทที่ 80
“ขอบคุณมากครับ” จางหยางเขารู้สึกดีใจและอบอุ่นในความห่วงใยของครอบครัวทางฝั่งภรรยามาก เขาเองก็เริ่มคิดถึงแม่ของเขาแล้วไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรเพราะเขาบอกให้แม่กลับมาอยู่กับเขาหลายครั้งก็ไม่ยอมหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันออกจากห้องโถงแล้วจางหยางเขาก็ได้มุ่งหน้าไปยังห้องของตนเช้าวันต่อมาคนบ้านอู๋และบ
Vous vous intéresseriez aussi à
บุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ
ชาเขียวหวานนน้อย/หลงที่แปลว่ามังกร/มธุรสวิลาศ2.0K Vuesสวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.7K Vuesเหมันต์เหน็บหนาว จันทราเดียวดาย
rasita_suin1.7K Vuesย้อนเวลากลับมาช่วย วิกฤติวันสิ้นโลกพร้อมมิติ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา7.2K Vuesวิธีการเป็นผู้รอดชีวิตจาก 13 กฎเหล็กของอควาเรียมต้องห้าม
หลูซื่อเต๋อ1.0K Vuesเนตรมณี สาวปราบผีแห่งพระนคร
ถนิตา230 Vuesย้อนเวลามาครานี้เป็นผีช่วยท่านมือปราบ
จันทร์ส่องแสง109 Vuesพระเอกหลงยุค
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k1.4K Vues
