คุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ

คุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-28
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
92Bab
6.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สามีของเธอคือพระเอกนิยาย เขามั่งคั่ง มีอำนาจและรักเดียวใจเดียว...แต่คนที่เขารัก ไม่ใช่เธอ! CEO สาวที่ถูกเตะเข้าไปในนิยายที่เพิ่งอ่านจบจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อบทที่เธอได้รับคือ…นางร้ายหมายเลข 1 มาร่วมเอาใจช่วยเธอไปพร้อม ๆ กันนะคะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

จาก CEO สู่นางร้าย

Dinasti Hanlu

“Lian Ruo, berlututlah!” Suara Lian Zhen bergema di tengah halaman desa yang mulai turun salju.

Semua mata menatap gadis berusia 16 tahun itu dengan iba. Di hadapannya berdiri kereta hitam berhias lambang naga perak, simbol milik Pangeran Kedua, penguasa Istana Utara yang terkenal kejam, dingin dan tak berperasaan.

“Ayah, kenapa harus aku?” Lian Ruo gemetar. “Aku belum menikah, aku masih—” Ia berusaha memegang pakaian ayahnya dengan tangan yang menggigil. Kemudian tamparan keras mendarat di pipinya.

“Diam! Jika bukan kau yang dikorbankan, seluruh keluarga kita akan mati, seluruh dinasti ini akan hancur dan habis sudah keturunanku di masa mendatang!” Lian Zhen kemudian menunduk pada prajurit berpakaian hitam di sisi kereta.

“Tuan, anakku sudah siap menjadi persembahan bagi Pangeran Shen Yuan.”

Lian Ruo terpaku. Dadanya semakin bergemuruh. Tidak mungkin ia akan dikorbankan dengan keji untuk lelaki dingin itu. Lian Ruo juga sudah punya kekasih yang berjanji akan melamarnya usai musim dingin.

“Pangeran? Persembahan? Tidak, aku tidak mau, lebih baik aku mati saja!” Lian Ruo menatap pengawal itu dengan tajam.

Salah satu pengawal membalas tatapannya. “Berani kau menghina Pangeran Kedua? Kau tunggu saja, nanti juga kau akan mati.” Pengawal itu menarik rambut Lian Ruo, dan memaksanya berlutut.

“Lepaskan aku!” teriak gadis malang itu. Salju turun makin lebat, menambah dingin di hati Lian Ruo atas pengkhianatan yang dilakukan oleh ayahnya sendiri.

Beberapa jam kemudian, kereta berhenti di depan gerbang batu besar. Sebuah istana warna putih berdiri dan terlihat dilapisi salju meski musim dingin belum sepenuhnya turun.

“Keluar!” kata pengawal dengan kasar.

Lian Ruo menggigit bibirnya. Tangannya terasa sangat dingin, lututnya pun lemas. Ia melangkah turun dan pada saat itu, petir terlihat menyambar langit, dan membuat semua prajurit mundur ketakutan.

“Pertanda buruk,” bisik salah satu dari mereka. “Kutukannya bangkit lagi.”

Lian Ruo hanya bisa menggenggam rok panjangnya saja. Ia tahu akan segera mati dan ia tak mau hal itu terjadi. Gadis dengan pipi tembem itu akan mencari segala cara untuk melarikan diri dari istana es. Setelah suasana tenang dan petir tak lagi menyambar para pengawal menyeret paksa Lian Ruo untuk masuk.

Di dalam aula istana, suasana dingin sangat terasa. Lilin-lilin membeku tanpa nyala api. Di atas singgasana, seorang pria berpakaian putih duduk dengan postur tegak. Separuh wajahnya tertutup topeng perak. Ia pemilik istana itu dan namanya Pangeran Shen Yuan.

“Siapa gadis ini?” Pangeran Shen Yuan mengembuskan napas dan asap tipis terlihat keluar dari bibirnya.

“Pangeran Kedua, ini persembahan dari Desa Linxi,” jawab Nyonya Ming dengan hormat. “Mereka memohon agar Pangeran tidak menghancurkan desa itu.”

Shen Yuan menatap gadis yang berlutut itus sambil tersenyum. “Namamu?”

“Babi gendut,” jawab Lian Ruo tak sopan.

Ruangan seketika membeku. Semua pelayan menunduk.

“Hei, hati-hati dengan perkataanmu!” Nyonya Ming terlihat pucat pasi.

“Iya, terlihat dari pipimu yang berisi, kau pasti banyak makan di rumah dan tak berguna karena itu ditumbalkan oleh kedua orang tuamu.” Shen Yuan mengelus topeng peraknya.

“Aku berani menolak siapa pun yang memperlakukan manusia seperti hewan.” Lian Ruo sengaja menatap Pangeran Kedua dengan tajam.

Semua pengawal menghunus pedang ke leher Lian Ruo. Pangeran mengangkat tangan, memberi isyarat agar tidak ada yang menyerang gadis bermulut tajam itu.

Pangeran bangkit perlahan dari singgasananya dan berjalan mendekat. Langkahnya tegap, tapi setiap pijakan membuat udara di sekitarnya menjadi lebih dingin.

Ketika ia berdiri tepat di depan Lian Ruo, jarak mereka hanya sejengkal. Embusan napasnya terasa sangat dingin di kulit gadis itu.

“Apakah orang tuamu tak mengatakan bagaimana kejinya aku?” kata pangeran dingin. “Tapi kau bahkan tidak gemetar sedikitpun.”

“Aku mencintai lelaki lain, kami berjanji akan segera menikah.” Mata Lian Ruo berani menatap balik, meski tubuhnya menggigil.

“Menarik, besok cari lelaki itu dan bunuh.” Pangeran kedua telah memberi perintah. Lian Ruo memohon tapi semua terlambat.

Malam itu, Lian Ruo ditempatkan di paviliun kecil di belakang istana. Api di tungku menyala kecil sekali. Nyonya Ming datang membawakan gadis itu sebuah selimut tebal. Sudah biasa seperti itu.

“Kenapa pangeran belum juga membunuhku?” tanya Lian Ruo perlahan.

Nyonya Ming menatapnya dengan iba. “Tidak ada yang tahu isi hati Pangeran. Tapi aku sarankan jangan mendekatinya. Dia sebenarnya tidak terlalu suka dengan perempuan.”

“Dia menyukai laki-laki? Sebab itu tidak ada pelayan perempuan di sini, kalau begitu semua perempuan yang dibawa ke sini, benar-benar mati?”

“Shuuut, diamlah, kau ini banyak bicara sejak pertama datang. Jaga mulutmu kalau mau selamat.” Nyonya Ming pergi.

Lian Ruo duduk termenung di dekat jendela. Salju turun lagi, tapi entah kenapa, kepalanya terasa berat.

Dunia terasa berputar sangat cepat. Tiba-tiba terdengar bunyi mesin, cahaya terang terlihat, dan bau alkohol dari ruang unit gawat darurat melintas di kepalanya.

“Apa ini?” Lian Ruo sesak napas.

“Pasien kehilangan nadi! Lanjutkan kompresi dada!” Suara itu memenuhi telinga Lian Ruo.

Gadis itu menjerit dan memegang kepalanya. Ingatan tak jelas membanjiri kepalanya. Ia melihat dirinya memakai jas dokter, ruang operasi, dan terjadi sebuah ledakan. Ketika tersadar lagi, ia berbaring di lantai paviliun.

“Ini bukan mimpi?” gumamnya. “Aku sudah mati dan tiba-tiba berada di tubuh gadis ini?”

Pintu terbuka. Shen Yuan berdiri di hadapan Lian Ruo dan menatapnya dengan mata abu-abu.

“Kau berani menjerit!” bentak pangeran. “Apakah kau melihat mimpi buruk?”

“Lebih buruk dari mimpi buruk,” jawabnya, sambil terengah. “Aku tak tahu kenapa aku di sini.”

Pangeran berjalan cepat dan berhenti tepat di hadapannya. “Semua tahu jika kau datang untuk menjadi persembahan, cepat atau lambat kau akan mati setelah kekasihmu aku tebas kepalanya.”

Tubuh Lian Ruo yang kini dihuni oleh seseorang dari masa depan masih terpaku. “Aku tidak pernah punya kekasih, sampai aku berumur kepala empat, aku kaku dan tidak cantik, karena itu tidak ada yang mau denganku.”

“Dusta apa yang kau ucapkan.” Pangeran Kedua menghunuskan pedang perak ke leher Lian Ruo.

“Aku sudah mati sekali. Tak ada lagi yang kutakuti.”

Shen Yuan menatapnya lama. “Bagus. Maka mulai malam ini, kau akan tinggal di paviliun utara. Jangan keluar tanpa izinku.”

“Dan jika aku keluar?”

Pangeran menunduk sedikit, tatapan terlihat seperti menggoda Lian Ruo. “Maka kau akan tahu bagaimana rasanya mati dua kali.”

Lian Ruo menelan ludah, menatap pria itu yang berbalik perlahan dan berjalan pergi. Setiap langkahnya terjejak di lantai es dan meninggalkan jejak putih yang tak pernah mencair.

Salju turun lagi lebih tebal. Istana Utara kedatangan seorang gadis dari masa depan.

“Kenapa aku bisa terbawa ke masa lalu, dan bagaimana nasib pemilik tubuh ini?”

Titah Pangeran Kedua turun malam itu. Lian Ruo dibawa ke ruang kosong untuk menjadi persembahan agar ia berumur panjang.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Daongok Namwann
Daongok Namwann
สนุกมากๆเลยค่ะ
2026-01-15 23:18:59
1
0
92 Bab
จาก CEO สู่นางร้าย
แสงไฟจากเมืองใหญ่ในยามค่ำคืนสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในห้องทำงานบนชั้น 49 ของตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองอย่างเช่นทุก ๆ วันภายในห้องทำงานที่ใหญ่ที่สุดในตึกนี้ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดิร์นสีขาวและดำ ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยชั้นวางหนังสือตำราทางธุรกิจและนิตยสารชั้นนำวางเรียงรายอยู่ อีกด้านหนึ่งของห้องถูกประดับด้วยภาพวาดศิลปะร่วมสมัยมูลค่ามหาศาลที่ไม่ได้มีเพียงแค่เงินก็สามารถหามาครอบครองได้บริเวณโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องนี้นั้น อวี๋เย่อิง หญิงสาวในวัย 30 ปี กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างขะมักขเม้นตามปกติร่างบอบบางของหญิงสาวเจ้าของห้องทำงานแห่งนี้สวมชุดสูทสีดำที่ตัดเย็บมาอย่างประณีต ผมยาวสลวยสีดำขลับดูสุขภาพดีถูกมัดรวบเป็นหางม้าเอาไว้อย่างเรียบร้อย เมื่อรวมเข้ากับใบหน้าเรียวงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางมาอย่างพอเหมาะแล้วนั้น ส่งผลให้ภาพลักษณ์ของเธอดูเป็นคนมีความเฉลียวฉลาดและมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียวอวี๋เย่อิงเป็นซีอีโอสาวคนเก่งแห่งบริษัทเทคโนโลยีที่อยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศ และด้วยความสามารถอันโดดเด่นและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเธ
Baca selengkapnya
พระเอกนิยาย
ในขณะที่อวี๋เย่อิงกำลังปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดอยู่นั้นเอง เสียงเคาะประตูและเสียงของแม่บ้านจากด้านนอกห้องก็ดังขึ้น“คุณผู้หญิงคะ อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ วันนี้จะรับที่ห้องหรือลงไปรับด้านล่างดีคะ” คำถามที่บ่งบอกถึงความห่างเหินกันระหว่างร่างนี้และสามีได้เป็นอย่างดีดังขึ้นเธอสูดหายใจเข้าปอดเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนที่จะใช้น้ำเสียงที่ปกติที่สุดตอบกลับไป “รับด้านล่างค่ะ เดี๋ยวฉันลงไป”อวี๋เย่อิงเดินไปอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตา ก่อนที่จะเดินไปเลือกชุดที่จะใส่วันนี้ในห้องแต่งตัวอย่างไม่เร่งรีบเธอเลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ยังคงความสง่างามของคุณหนูจากตระกูลใหญ่เอาไว้ได้เป็นอย่างดีและแต่งหน้าทำผมด้วยความประณีต ก่อนที่จะเดินลงไปยังห้องอาหารด้วยท่าทีที่มั่นใจเต็มเปี่ยมเย่อิงทบทวนเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับร่างนี้มาอย่างครบถ้วนแล้ว นั่นทำให้เธอมั่นใจได้ในทันที ว่าตอนนี้เกิดเรื่องตลกขึ้นกับเธอที่เคยเป็นเพียงผู้เฝ้ามองเป็นที่เรียบร้อยแล้วแม้ว่าเธอจะสงสัยว่าทำไมเธอต้องมาอยู่ที่นี่ แต่ซีอีโอสาวก็ไม่คิดว่าตนจะได้รับคำตอบจากเรื่องราวที่กำลังพบเจออยู่เช่นเดียวกัน‘พระเอกของนิยายเรื่องนี้...จะเป็นยังไงกันนะ’ เธอคิ
Baca selengkapnya
บังเอิญ
กงเฉิงเซวียนทราบดีว่าตระกูลใหญ่แบบพวกเขาจะทำอะไรย่อมต้องคิดถึงผลได้ผลเสียและมองข้ามเรื่องความรู้สึกส่วนตัวไปก่อนเป็นอันดับแรก แต่กับหลี่เย่อิงที่ถูกเลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหินนั้นไม่ได้คิดแบบชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อยเธอคิดเพียงแค่ว่าไม่ว่าอย่างไรเธอก็ต้องแต่งงานอยู่แล้ว อีกทั้งว่าที่สามีของเธอคนนี้เองก็ไม่ได้มีประวัติน่ากังวลเสียเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงทำเพื่อความสบายใจของพ่อแม่ที่ยังต้องเกรงใจนายท่านผู้เฒ่ากงที่เคยสนิทสนมกับครอบครัวของเธออยู่บ้างก็เท่านั้นเองในสายตาของหลี่เย่อิง กงเฉิงเซวียนนั้นเป็นเหมือนพระเอกในนิยายที่เธอเคยอ่าน ๆ มาเมื่อครั้งยังเรียนอยู่ไม่มีผิด เขาหล่อเหลา สุขุม เด็ดขาดและให้เกียรติเธอมาโดยตลอดในตอนที่เธอและเขาแต่งงานกัน เขาถึงกับเว้นระยะห่างกับเธอ เพื่อให้เธอค่อย ๆ คุ้นเคยกับเขาก่อนที่จะขยับความสัมพันธ์กันให้มากขึ้นอย่างที่ควรจะเป็นโดยไม่คิดที่จะเร่งเร้าเธอเลยสักครั้งอีกด้วย“ในเมื่อหลังจากนี้เราต้องเป็นครอบครัวเดียวกันไปตลอดชีวิตแล้ว งั้นคุณและผมก็มาค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคยกันอย่างไม่รีบร้อนกันเถอะ ผมไม่อยากให้คุณไม่สบายใจที่จะต้องอยู่ที่นี่ตั้งแต่เริ่มต้น” เฉิงเซวียน
Baca selengkapnya
ตาสว่าง
“คุณหนูคะ” เมิ่งหลานเรียกคุณหนูของตนเอาไว้คล้ายมีเรื่องคับข้องใจบางอย่างต้องการจะเอ่ย“คะ?”“เขาไม่รู้เหรอคะ ว่าเราย้ายนายท่านผู้เฒ่ากงมารักษาที่นี่แล้ว” เธอกลั้นใจถามออกไปอย่างอดไม่อยู่“ไม่รู้ค่ะ มีแค่ฉันกับคุณพ่อของเขาเท่านั้นที่รู้”“เอ่อ แล้วเรื่อง...”“ใจเย็น ๆ ค่ะ รอให้น้าหงเจ๋อกับพี่เฮ่อสืบเรื่องทั้งหมดมาก่อนแล้วเราค่อยคิดก็ยังไม่สาย” เย่อิงบอกกับคนสนิทด้วยน้ำเสียงราบเรียบเสียจนเมิ่งหลานเองก็ยังอ่านความคิดของเธอไม่ออก“ค่ะคุณหนู” ผู้คุ้มกันสาวเอ่ยแล้วเดินตามคุณหนูของตนไปเงียบ ๆเย่อิงรู้อยู่แล้ว ว่าพระเอกกับนางเอกของเรื่องเริ่มที่จะบ่มเพราะความสัมพันธ์กันอย่างจริงจังในช่วงเวลาคาบเกี่ยวกับตอนที่เธอและกงเฉิงเซวียนแต่งงานกัน แต่เธอก็ไม่คิดมาก่อนว่าพวกเขาจะมีความรักอันลึกซึ้งให้แก่กันมาตั้งแต่ตอนนี้แล้วแม้แต่น้อย เพราะในนิยายที่เธออ่านนั้น กว่าที่หลี่เย่อิงจะรู้ความจริงและเนื้อเรื่องเริ่มดำเนินไปถึงตอนที่เธอว่าชีวิตคู่ของเธอมีหญิงสาวอีกคนเข้ามาเกี่ยวข้องก็เป็นเวลาเกือบปีหลังจากที่เธอแต่งงานกับพระเอกของเรื่องไปแล้วนั่นเอง+๐+๐+๐+๐+๐+๐+หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปยังห้องพิเศษที่ชายชราพัก
Baca selengkapnya
นางเอกนิยาย
เอกสารที่เธอเพิ่งได้รับมาจากพ่อนั้นเต็มไปด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับกงเฉิงเซวียนและหญิงสาวอีกคนหนึ่ง หวงซืออิ๋ง นางเอกของนิยายเรื่องนี้หญิงสาวคนนี้มีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับกงเฉิงเซวียนตั้งแต่ที่เขายังไม่ได้แต่งงาน ความรู้สึกที่เฉิงเซวียนมีต่อเธอนั้น จะบอกว่าหลัก ๆ คือความอบอุ่นอ่อนโยนที่เธอมีเหมือนกับมารดาที่เขาโหยหามาโดยตลอดเพราะแม่ของเขาจากไปตั้งแต่ยังเล็กก็ไม่ผิดนักในสายตาของกงเฉิงเซวียน หวงซืออิ๋งนั้นน่าประทับใจที่มีความเข้มแข็งอยู่ในตัว เพราะเธอต้องต่อสู้มาเพียงลำพังหลังจากเสียมารดาไปมาโดยตลอดแต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกของพวกเขาทั้งสองก็ยังไม่ได้แน่นแฟ้นมาพอที่จะทำให้กงเฉิงเซวียนกล้าที่จะออกปากปฏิเสธการแต่งงานที่ผู้ใหญ่เจรจากันเอาไว้แล้วเช่นกัน เพราะคล้ายว่าหวงซืออิ๋งเองนั้นยังสงวนท่าทีที่มีต่อเขาอยู่ ผู้หญิงคนนี้ในตอนนั้นจึงมีน้ำหนักในใจของเขาน้อยกว่าคำสัญญาของครอบครัวและคำพูดของผู้อาวุโสตระกูลกงไปโดยปริยายแต่ก่อนที่กงเฉิงเซวียนจะแต่งงานได้เพียงสามวัน หวงซืออิ๋งกลับเพิ่งเริ่มรู้ใจตัวเองว่าเธอนั้นเผลอมอบหัวใจให้กับคนที่ไม่ควรจะรักเข้าให้แล้วเสียได้แล้วกงเฉิงเซวียนเองก็เพิ่งจะร
Baca selengkapnya
แสดงตัว
กงเฉิงเซวียนเมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลกงก็เก็บตัวอยู่ในห้องทำงานของตัวเองต่อทันที แต่ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีบางอย่างที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เพราะแม้ว่าเขาจะเฉยชากับเย่อิงไปบ้าง แต่ตั้งแต่แต่งงานกันมา อีกฝ่ายไม่เคยที่จะละเลยการเข้ามาหาเขาที่ห้องทำงานพร้อมกับชาหอมกรุ่นเลยแม้แต่วันเดียวเช่นกันความเคยชินที่หายไปอย่างกะทันหันสร้างความประหลาดใจให้กับชายหนุ่มขึ้นมานิด ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถบอกตัวเองได้เหมือนกันว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้นั้นมันคืออะไร และเมื่อหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ชายหนุ่มก็หันกลับมาให้ความสนใจกับคนรักของตนเองเป็นหลักเช่นเดิมกงเฉิงเซวียนรู้สึกว่าเขารักหวงซืออิ๋งมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยในชีวิต น่าเสียดายที่ทั้งเขาและเธอรู้ใจตัวเองในวันที่มันสายเกินไปจนทำให้ทั้งคู่ต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่นั่นกลับทำให้เขายิ่งอยากโอบประคองเธอเอาไว้บนฝ่ามืออย่างทะนุถนอมมากยิ่งขึ้นไปอีกเสียอย่างนั้น+๐+๐+๐+๐+๐+๐+ทางด้านของเย่อิงนั้นเธอยังไม่ได้คิดที่จะเคลื่อนไหวอย่างเอิกเกริกในตอนนี้ หญิงสาวต้องการข้อมูลที่เกี่ยวกับเฉิงเซวียนและซืออิ๋งมากกว่าที่เธอมีอ
Baca selengkapnya
ธุรกิจครอบครัว
กงเฉิงเซวียนฟังเสียงซุบซิบของพนักงานในบริษัทตนเองด้วยสีหน้าที่มืดครึ้มลงไปเรื่อย ๆเขาไม่ได้สนใจว่าพวกพนักงานจะชมความสวยของหลี่เย่อิงอย่างออกนอกหน้ามากเพียงใด แต่เข้ากำลังหงุดหงิดที่พนักงานไม่รู้ความพวกนี้กำลังพูดจาไม่ให้เกียรติหญิงสาวในดวงใจของเขาอย่างไม่เกรงกลัวอยู่ต่างหาก“ระเบียบของที่นี่คงจะหย่อนยานมากไปจริง ๆ” เฉิงเซวียนเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังพนักงานที่ยืนออกันอยู่อย่างปราม ๆ“ก็ดูไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะคะ สนุกดีออก” เธอตอบกว้าง ๆ จนอีกฝ่ายแทบจะเดาไม่ออกเลยสักนิดว่าความหมายของคำว่าสนุกที่เธอเอ่ยออกมานั้นหมายถึงเรื่องอะไรกันแน่“ผมคงพาคุณเดินเที่ยวได้เท่านี้ เพราะอีกไม่กี่นาทีต้องเข้าประชุมแล้ว” เขามองนาฬิกาบนข้อมือแล้วเอ่ย“งั้นฉันไม่กวนแล้วค่ะ แค่นี้ก็นับว่าเปิดหูเปิดตาแล้ว ไปนะคะ” เย่อิงตอบแล้วหมุนตัวเดินออกไปพร้อมผู้ติดตามโดยไม่ได้สนใจที่จะพูดคุยกับเฉิงเซวียนอีกต่อไปในทันทีหญิงสาวเดินออกจากออฟฟิศพลางสบตาทักทายกับพนักงานทุกคนที่อยู่ในบริษัทของเฉิงเซวียนด้วยสีหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองการแสดงออกของเธอดูพอเหมาะ ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป ซึ่งนั่นเป็นเครื่องบ่งบอกได้เป็นอย่างด
Baca selengkapnya
ดูแล
ภายในวิลล่าหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ติดแม่น้ำสายใหญ่แถบชานเมือง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งกุมมือหญิงสาวเจ้าของดวงหน้าหวานซึ้งที่กำลังนอนอยู่บนเตียงกว้างด้วยท่าทีเป็นกังวลผ่านไปครู่ใหญ่ร่างเล็กที่หลับใหลอยู่ก็รู้สึกตัวขึ้นมาบ้างแล้วว่าในตอนนี้เธอไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แพขนตางอนกระพริบเบา ๆ คล้ายผีเสื้อกำลังกระพือปีก ส่งให้หญิงสาวดูละมุนตามากยิ่งขึ้นอย่างไม่อาจห้ามชายหนุ่มมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและเป็นกังวล หากเขามาหาเธอเร็วกว่านี้อาการของเธออาจจะไม่ทรุดลงมากอย่างที่เป็นอยู่ก็เป็นได้ การที่เขาต้องมาเห็นเธอล้มพับไปต่อหน้าต่อตาในตอนที่เขาเดินทางมาถึงที่นี่ทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นมากกว่าเดิมไปโดยปริยาย“เฉิงเซวียน...คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงถามขึ้นด้วยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“ถ้าเลขาผมไม่รายงาน คุณก็ไม่คิดที่จะบอกผมเลยสินะ ว่าตัวเองป่วยหนักขนาดนี้” เขาไม่ตอบแต่เลือกที่จะตัดพ้ออีกฝ่ายออกไปแทน“คุณมีงานต้องทำ ฉันป่วยเล็กน้อยจะกล้ารบกวนคุณได้ยังไงคะ” หวงซืออิ๋งหลบตาชายหนุ่มก่อนที่จะตอบออกมาเสียงเบา“คุณทำเหมือนผมเป็นคนอื่น” เฉิงเซวียนว่า“เพราะคุณสำคัญสำหรับฉันมากต่
Baca selengkapnya
สูญเสีย
ในขณะที่ทุกชีวิตในนิยายเรื่องนี้กำลังดำเนินไปอย่างเรียบเรื่อยโดยมีหลาย ๆ สิ่งเริ่มเปลี่ยนไป ความเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของครอบครัวตระกูลกงก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหันชนิดที่ไม่มีใครได้ตั้งตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้วหลี่เย่อิงและกงเฉินผู้เป็นพ่อของกงเฉิงเซวียนเดินทางมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่นายท่านผู้เฒ่ากงพักรักษาตัวอยู่ด้วยความเร่งรีบ เนื่องจากกลางดึกคืนนี้จู่ ๆ ทางโรงพยาบาลก็โทรมาแจ้งว่าอาการของนายท่านผู้เฒ่ากงนั้นไม่สู้ดีนัก จึงอยากให้ทางครอบครัวเตรียมใจกันเอาไว้ด้วยเมื่อทางหลี่เย่อิงและกงเฉิงที่อยู่บ้านรู้ข่าวเข้าพวกเขาก็เร่งเดินทางเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลด้วยความร้อนใจทันทีส่วนกงเฉิงเซวียนนั้นวันนี้เขายังอยู่ที่ต่างเมืองเพราะต้องไปเจรจาธุรกิจ ทำให้ข่าวของนายท่านผู้เฒ่ากงไปถึงเขาได้ช้ากว่าคนอื่น ๆ ไปโดยปริยาย“ใจเย็น ๆ นะคะคุณพ่อ คุณปู่อยู่ในมือหมอแล้ว ยังไงก็ต้องปลอดภัยแน่นอนค่ะ” หลี่เย่อิงเอ่ยปลอบพ่อสามีทันทีที่ทั้งคู่ขึ้นรถแล้วกงเฉินมองไปยังลูกสะใภ้ด้วยใบหน้าซีดเผือดแล้วเอ่ย “พ่อก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันอิงอิง”ทั้งสองปลอบใจกันไปตลอดทางอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน การเดินทางไ
Baca selengkapnya
ตาบอด
หลี่เย่อิงเลิกคิ้วมองดูหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาหาตนเองและสามีด้วยความรู้สึกประหลาดใจ ก่อนที่เธอจะได้พิจารณาอะไรไปมากกว่านั้น อีกฝ่ายก็เดินเข้ามาตรงหน้าของกงเฉิงเซวียน พลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้า ๆ ราวกับผู้ที่จากไปเป็นบิดาหรือญาติผู้ใหญ่ของตนเองก็ไม่ปานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“เฉิงเซวียนคะ ฉันเสียใจด้วยนะคะ”“คุณป่วยอยู่ไม่ใช่หรือไง ทำไมยังฝืนตัวเองมาที่นี่อีก” กงเฉิงเซวียนถามอีกฝ่ายออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล“วันไว้อาลัยนายท่านผู้เฒ่าวันสุดท้ายฉันจะไม่มาได้ยังไง อีกอย่างอาการของฉันก็ดีขึ้นมากแล้วค่ะ” หวงซืออิ๋งตอบด้วยรอยยิ้มเศร้าทั้งสองสนทนากันโดยไม่ได้สนใจสายตาของคนรอบข้างที่กำลังมองมาเลยแม้แต่น้อย ทางหลี่เย่อิงเองก็เลือกที่จะไม่เอ่ยแทรกคนทั้งคู่เพื่อขัดการแสดงความรักของพวกเขาในตอนนี้เช่นเดียวกันสายตาของคนในงานมองไปยังการแสดงออกถึงความห่วงใยที่กงเฉิงเซวียนมีต่อหญิงสาวผู้มาใหม่ พลางมองไปยังหลี่เย่อิงผู้เป็นภรรยาของเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความสนใจในทันที+๐+๐+๐+๐+๐+๐+หลี่เย่อิงยืนมองพระเอกและนางเอกในนิยายที่ตนเองเคยอ่านแสดงความรักต่อกันราวกับว่าตัวเธอเองไม่มีความเกี่ยวข้องกับ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status