LOGINMabibilis ang mga hakbang ni Elize habang paakyat ng dalaga ng hagdan. Sa ibaba ng bahay ay kasalukuyang ginaganap ang housewarming at dinig na dinig ng dalaga ang pag-iiyak ng tatlong-buwang gulang na anak na si Elijah. Nang makarating sa second floor ay agad na tinalunton ni Elize ang nursery. Inabutan doon ng dalaga si Nana Meding, ang kinuha nilang pansamantalang taga-alaga sa anak. Inihehele ng matanda ang sanggol subalit ayaw nitong tumigil.“Naku hija, mabuti at umakyat ka. Aba ay ayaw magpababa nang magising. Mukhang alam na marami kayong bisita sa ibaba at gusto ring sumali,” anang matanda.Mabilis na humakbang palapit si Elize, kinuha ang anak mula sa bisig ng matandang babae. “Hey there sweetheart, what happened? Nasa baba lang si Mommy, anak,” alo ng dalaga sa anak. Agad na sumandal sa dibdib ni Elize ang sanggol, tumugil na sa pag-iiyak.“Ku-u, talagang ikaw lang ang gusto ng anak mo, Elize. Matatagalan bago ko siya mapaamo,” nangingiting komento ni Nana Meding. Galing s
Nang mailabas sa delivery room si Elize, naroon na rin sa ospital sina Eddie at Felicia. The Monteverdes anxiously checked on Elize. Nang masigurong maayos ang anak ay saka palang pinuntahan ng mag-asawang Monteverde ang apo sa nursery.Elize only had a few hours of sleep after giving birth that morning. Dahil nang humapon, nagsunod-sunod ang kanilang mga bisita. Nauna nang bumisita si Xander na nagdala ng fruit basket para kay Elize. Sunod na bumisita sina Ivy at Javi. Everyone can’t stop talking about how her baby really looked like Ralph. At walang reklamo si Elize. Dahil totoo, isang tunay na Del Fierro ang kanilang anak ni Ralph dahil kamukhang-kumukha ito ng asawa.Elize’s hospital suite was filled with laughters and joy for their new bundle of joy. Wala ring pagsidlan ang saya ni Elize dahil sa pagdating ng kanilang supling. She knew that her life with Ralph will never be the same again now that they have a baby. But she knew Ralph is with her every step of the way.Nang gumabi,
Humugot nang malalim na hininga si Elize at kumapit nang mahigpit sa sink nang makaramdam ang dalaga nang bahagyang paghilab sa kanyang tiyan. Ang sabi ng OB-Gyn niya, normal lang na makaramdam siya nang mga ganoong dahil malapit na ang kanyang due date.Mabilis na lumipas ang apat na buwan at ngayon nga ay kabuwanan na ng dalaga. She and Ralph were having the time of their lives as a couple for the past months. Araw-araw, ini-enjoy ni Elize ang pagluluto ng breakfast para kay Ralph. Habang sa gabi naman, ipinapasyal ni Ralph ang asawa sa mga kalapit na parks at malls para sa walking exercise ni Elize. Often times, people would recognize them while they’re out of the penthouse. But they don’t care anymore. They are a couple—a husband and wife, bound by a promise of a lifetime love. And so they flaunt what they have. They are proud of what they have anyway. Inayos din nila ang dating bahay ng mga magulang ni Ralph. They had the whole place torn down. They built a new house there. Sub
“Are these enough?” si Ralph, bitbit ang isang basket ng onesies na kung paano na lang nito inilagay doon.Sandaling napatanga si Elize sa asawa, bumaba ang tingin sa hawak nitong shopping basket na halos lumuwa na ang laman sa dami ng nakalagay doon. It’s their first time going shopping for baby things. Subalit parang gusto nang bilhin lahat ni Ralph ang items ng baby store.“What? Not enough?” untag ni Ralph sa asawa na noon ay tila natulala. “I’ll go get some more,” dugtong pa ng binata, akmang babalik sa pinanggalingan nitong section nang tuluyang magsalita si Elize.“No, no, don’t go anymore, Ralph. Those are more than enough. Nagulat lang ako dahil napakarami ng kinuha mo gayong hindi pa natin alam ang gender ni baby. I mean… don’t you think it's better if we should wait for my ultrasound tomorrow bago tayo bumili ng mga damit niya?” paliwanag ni Elize.She’s five months on the way now. At hindi makapaniwala ang dalaga na kasakasama niya ang baby niya sa lahat ng mga pinagdaanan
“E-Elize, what are you doing here?” ani Calvin sa hindi makapaniwalang tinig. Sinabi ng mga pulis na may bisita siya. Kaya siya dinala ng mga ito sa visitation area ng kulungan. Subalit inaasahan ng binata na ang dating kasintahan pala ang naroon… para sa kanya.Tumayo si Elize mula sa kanyang kinauupuan at binigyan ang dating katipan ng tipid na ngiti. “I have some things to tell you, Calvin,” anang dalaga.Tumango si Calvin, naglakad patungo sa pwesto ni Elize. It has been weeks since he last saw her. She’s glowing. Still as beautiful as the morning sun. Oh how he’d give up everything just to have her again in his life but…“Dinalhan kita ng kaunting groceries,” pukaw sa ni Elize kay Calvin, umupo na bago inilapag sa mesa na nakapagitan sa kanilang dalawa ang plastic bag na puno ng groceries.Sandali lang sinilip ni Calvin ang laman ng plastic bags. It contained most of his favorite snacks and drinks. Isang malungkot na ngiti ang sumilay sa mga labi ng binata. “N-naaalala mo pa ang
Nang tuluyang makalabas si Don Pedro sa interrogation room, ang bulto ni Ralph ang sumalubong sa matanda. All those time that the don was talking to Margarita, nasa kabilang silid lang ang binata, tahimik na pinapanood sa one-way mirror ang pag-uusap ng abuelo at ni Margarita sa interrogation room.Ralph heard everything. And while his heart is still filled with anger, he cannot dismiss the fact that he pities his grandfather. He can see now how he really loved his wife. Marahil, ang pagmamahal ng abuelo kay Margarita ay gaya rin ng pagmamahal niya kay Elize. Subalit masyadong binulag ng galit at sama ng loob si Margarita. She wasted his grandfather’s love. And now, there they are, at the point of now return.“R-Ralph,” tawag ni Don Pedro sa apo. “H-how are you here, hijo? Sinong kasama ni Elize? Baka magalit ang mag Monteverde dahil iniwan moa ng asawa mo at—““Elize is fine. She is with her mother,” maagap na putol ng binata sa abuelo.He can clearly see the guilt in the old man’s
Hindi agad nakapagsalita si Calvin, lalong namutla sa sinabi ni Ralph. Matagal na panahon nang nagtataka ang lalaki kung paano at kailan niya iniligtas si Elize, na noon ay laging binabanggit ng dalaga. But he cannot recall any instances that he did that. All he knew was that, after a freak accide
Ang pag-ingit pabukas ng pinto ng pantry ang nagpangyari upang mapatingin si Elize sa direksyon niyon. Agad na napatuwid ang likod ng dalaga mula sa pagkakaupo sa silya nang makita sa pinto ang bulto ni Ralph.“H-how are you h-here—“ bulong ng dalaga, ni hindi makumpleto ang nais sabihin.Kanina la
“W-what are you doing h-here, Calvin? W-why are you—“ halos hindi masabi-sabi ni Elize ang nais niyang sabihin. She was too confused by Calvin's presence there--- her workplace, a place which should be one of her safe spaces.Marahang nagbuga ng hininga si Calvin, sinubukang humakbang palapit sa da
“Elize, we’re here,” masuyong tawag ni Ralph sa dalaga na noon ay mahimbing nang natutulog sa passenger’s seat.She looked exhausted. Well they did a lot of things in the farm. And he must say, nag-enjoy naman ito. If he’d be honest maging siya nag-enjoy din sa araw na ‘yon.He hadn’t done that in







