LOGINProud na proud na ibinida ni Anthony ang kakaibang pagkain sa mga kaklase, pero ni isa ay walang gustong tumikim; si Gabriel nga ay nandidiri pang lumayo nang husto.Binalingan ni Kate si Mark at tinukso, "Huwag mong sabihing hindi mo rin kakainin 'yan?"Umiling nang mabilis si Mitch. "Imposible! Hinding-hindi ko isasubo ang bagay na 'yan!"Sabi na nga ba… May pagkakaiba ba talaga ang mga uod na 'yan sa mga tipaklong o balang?Nang dumating si Vincent dala ang cake, wala na siyang naabutang upuan sa tabi ni Kate dahil si Mark at Gabriel na ang nakaupo roon, kaya napaupo siya sa tapat nito. Abala ang lahat sa pag-iihaw. Si Kate ay may hawak na ilang stick ng chives habang nag-iihaw.Umupo si Vincent at kumuha rin ng isang dakot na beef skewers para makiihaw."Boss, marunong ka bang mag-ihaw?" tanong ni Anthony na para bang inosenteng bata na nagdududa sa kakayahan ng "master" nitong hindi kailanman nakikitang gumagawa ng gawaing-bahay.Hindi pinansin ni Vincent si Anthony, nilagyan lang
Dahil kakatapos lang maoperahan at lumabas ng ospital ng lola, pinili ni Anthony —ang tinaguriang "mastermind" ng party na huwag mag-setup ng maingay na program sa loob ng bahay kundi mag-ihaw na lang sa bakuran.Naka-ready na ang griddle at ang baga sa labas; amoy na amoy na ang mabahong usok ng uling na hudyat na handa na ang iihawin..Pero bago simulan ang kainan pinahipan muna nila ang kandila kay Vincent.Binuksan ang cake na pinag-ambagan nila. Isang simpleng fruit cake mula sa bakery na mukhang napakasarap at pampagana. Nang kantahan na nila ito ng "Happy Birthday" at pinag-isip ng wish si Vincent bago ihipan ang mga kandila, lihim na sumulyap si Vincent kay Kate.Nakatayo si Kate sa pagitan ni Gabriel at Mitch habang nakangiti lang nang tahimik."Mag-wish ka na, Vincent," paalala ni Gabriel."Sige." Pumikit si Vincent para sa kanyang hiling, at pagmulat ay hinipan ang mga kandila.Sa gitna ng palakpakan, nag-usisa agad ni Anthony, "Ano ang wish mo, Boss?"Tahimik lang na pinagha
Kaya naman kahit naagang sumailalim sa operasyon ang lola ni Vincent, isang bagay na hindi naman direktang epekto ng mga ginawa niya—tiyak namang hinding-hindi na magtatagpo ang landas nina Vincent at Mitch. Sa ngayon, isa na lang ang malinaw na misyon sa isip niya: ang tuluyang lumayo kay Vincent.Pero mukhang ayaw siyang tantanan ng tadhana.Dahil sa pamimilit nina Anthony, Gabriel, at ng iba pang mga kaklase nila noong high school, napilitan silang pumunta sa Arts class para sunduin talaga siya.Wala na siyang nagawa; napilitan silang sumama ni Mark."Tara na?" yaya ni Mark.Alam ni Kate na matagal na ring plano ni Mark ang pumunta rito.Bilang kaibigan ni Vincent sa basketball team, syempre hindi mawawala si Mark sa isang mahalagang okasyon tulad ng birthday nito..Sa huli, hinila si Kate ng mga kaklase palabas ng silid-aralan."Kate, bihirang magkakasama ang buong tropa ngayon dahil iba na ang strand natin, kaya grab the opportunity na!""Oo nga, Kate. Minsan na nga lang tayong mag
Pagkatapos ng palabas nang gabing 'yun, si Mark ang naghatid sa kanya pauwi. Dapat ay ang Kuya Mattheus niya ang susundo sa kanya, kaya lang ay nagpadala siya ng mensahe rito na may iba siyang kasama. Kaya lang, nang nasa kalagitnaan na sila ng panonood, naiwan ang mga phone nila sa locker sa labas ng teatro, kaya nang lumabas sila ay lowbat na ang mga ito.Kaya walang nagawa si Mark kundi samahan siyang sumakay ng bus pauwi. Buti na lang at hindi pa ganap na na-phase out ang paggamit ng barya noon, kaya nakapagbayad pa sila sa bus.Pagbaba nila sa kanilang lugar, laking gulat nila nang makitang nag-aabang sa labas ng tarangkahan ang lola at ang tita niya... Agad na gumaan ang mukha ng mga ito nang makita siya. "Sa wakas dumating ka na! Sinubukan kang sunduin ng kuya mo kaya lang naka-off ang telepono mo.""Nasaan si Kuya?" tanong niya."Nasa labas pa at hinahanap ka!" sagot ni Tita Cathy…Napahiya tuloy si Kate. "Pasensya na po, tita, lola, nalowbat po kasi kami...""Huwag mo nang isi
Natawa rin si Teacher Agatha nang marinig 'yun. "Salamat sa suporta mo, iha."Dahil nasa gitna sila ng entablado at nagmamadali ang lahat, hindi na siya nagtagal pa at bumaba na, umaasang may susunod pang pagkakataon para magkausap sila sa campus. Paglabas ng teatro, pinawi ng simoy ng hangin sa gabi ang emosyong nag-uumapaw sa dibdib ni Kate. Napatingin siya kay Mark sa tabi niya at biglang nakaramdam ng hiya.Siguradong nagtataka ito kung bakit ganun na lang siya umiyak."Ako..." Namumula pa ang mga mata niya habang ngumiti nang mapait. "Parang ang baduy ko no?""Saan naman?" Ang mga mata ni Mark sa ilalim ng poste ng ilaw ay parang nababalot ng manipis na ulap, napakalambing. "Ang humanga at madurog ang puso para sa mga bagay na mahal mo ay isang napaka-dangal na emosyon."Ito ang unang beses na may nakarinig sa pag-iyak niya at tinawag pa itong isang "dakilang" bagay, kaya natawa siya ng mahina. "Mark, ang galing mo talagang magsalita."Umiling si Mark. "Hindi ko lala ito sinasabi
Sa ilalim ng puno ng Narra, inilabas ni Mark ang dalawang tiket. "Tignan mo ito, anong meron dito?"Nanlaki ang mga mata ni Kate. "Wow, tiket ba ito para sa performance ni Teacher Agatha?"Tumango ng nakangiti si Mark."Paano mo...?" Abot-langit ang tuwa sa puso ni Kate!Paborito niyang guro si Teacher Agatha…. Ang nagmistulang mentor at nagturo sa kanya noon sa Dance Conservatory! Ang guro na patuloy na nag-alaga sa kanya kahit noong hindi na siya makapagsayaw dahil sa pinsala sa binti. Ang taong walang-kondisyong tumindig para sa kanya nang kasagsagan ng mga malicious issues at bashings online!Pero sa kabilang timeline, nagretiro na si Teacher Agatha sa pagtatanghal sa entablado at ibinuhos na lamang ang oras sa pagtuturo. Ilang taon na rin ang lumipas mula nang huli niya itong mapanood na sumasayaw ng may ganoong karangyaan at kinang.Napakaperpekto ng tiyempo ng dalawang tiket na ito para kay Mark!"Mitch!" Kumikinang ang mga mata niya sa ilalim ng sikat ng araw. "Paano mo nalaman
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n
TAHIMIK na pinagmamasdan ni Kate sina Vincent at Mitch. Matapos ang ilang segundong ilangan, mabilis nilang tinanggap ang bagong papel nila at magkausap na sila nang masaya kasama ang mga business partners, nagtatawanan, parang walang iniisip.Bagay talaga sila…Tahimik na kinuhanan ni Kate ng lit
“Vincent…” hindi niya napigilan ang sariling humikbi. Binigkas niya ang pangalan nito na parang isang panalangin na mahina, basag, puno ng pagod.“Hmm? Kate?” marahan nitong hinawakan ang kamay niya. “What’s wrong? Naiiyak ka ba? If you want to cry, just cry. Huwag mong pigilan ang sarili mo.”Napak
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






