Chapter 3

Adrian’s POV 

“I’ll accept…for my mother’s sake,” ang babaeng iyon—mahina sa kanyang paningin ngunit matatag sa puso—ay nagdala ng kakaibang kaguluhan sa kanyang mundo.

Sa loob ng kanyang isipan, wala ni isang segundo ang nasayang. Bawat galaw, bawat sagot ni Lena, bawat titig niya sa kanya—lahat ay bahagi ng isang planong matagal na niyang binuo. Hindi basta-basta ang babaeng ito. Nakita niya ang pagod sa bawat galaw, ang kaba sa bawat salita. At higit sa lahat, nakita niya ang desperasyon—isang desperasyon na magagamit niya sa plano niyang matagal nang iniisip.

“Everything is in motion now,” bulong niya sa sarili habang iniunat ang mga kamay sa ibabaw ng desk. Ang mga salita na binitawan ni Lena ay nakatatak sa isip niya. 

Ang titig ng babae, ang pag-ikot ng kanyang kamay sa bag, ang halong takot at pagnanais sa kanyang paningin, lahat ay nagpapaalab sa kanya ng kakaibang kasiyahan. Ito ang babae na matagal na niyang sinusubaybayan. At ngayon, sa wakas, tinanggap niya ang kasunduan.

“I’ll make sure you won’t get away from what I’ve planned for you, Lena.” bulong nito.

Kailangan niyang planuhin ang susunod na hakbang. Ang isang gabi ay simula pa lamang. Pagkatapos nito, darating ang bahagi na kailangang kontrolin niya—ang mga emosyon ni Lena, ang takot at pag-asa, ang kanyang relasyon sa kanya.

“At pagkatapos ng gabing iyon… tapos na?” mahinang tanong ni Lea. Halata sa mukha ang takot at desperasyon sa pagtanggap sa alok.

“Yes, and everything will be paid.” tulad ng isang lalaking sanay makuha ang gusto niya, pinagmamasdan niya si Lena, sinusuri ang kislap ng pag-asa sa mga mata nito at ang pag-aalangan sa bawat galaw.

Ang pera ay madaling ibalik. Ngunit para kay Adrian, si Lena ay iba. Siya ay delikado, hindi mahulaan—isang apoy na maaaring magdulot ng kasiyahan o kapahamakan sa kanya, depende sa kung paano niya hahawakan. At iyon ang dahilan kung bakit gusto niya siyang makontrol. Hindi sa pang-aabuso, kundi sa isang paraan ng pag-angkin na tanging sa kanya lamang. 

Iniisip niya ang bawat galaw niya kanina—ang bawat titig, bawat sagot, bawat pag-aalangan sa kanyang boses. Ang babae ay nakapikit, nanginginig sa halong takot at pag-asa, halata ang desperasyon sa bawat maliit na kilos. Parang isang larong kanyang pinaghahandaan, bawat reaksyon ni Lena ay bahagi ng plano niya. Alam niyang sa loob ng gabing iyon, may kapangyarihan siyang hawak—hindi sa pamamagitan ng puwersa, kundi sa pamamagitan ng pangako at pangangailangan. Napaka-dali ng isang gabi para sa kanya, at alam niyang isa lang ito sa maraming gabi na magpapatibay ng kontrol na iyon.

“Hindi ko akalain na makukuha agad kita, Lena.” huminga siya nang malalim.

Hindi lang basta ang gabing ito. Isa itong hakbang sa isang plano na matagal na niyang pinaghahandaan. Ang bawat galaw niya, bawat salita, bawat simpleng titig ay may kahulugan. Tumingin siya sa sarili sa salamin sa likod ng opisina. Ang mata niya ay malamig, matalim. Hindi basta nagbibiro si Adrian Valdez. Ang babae sa kabilang silid ay nasa kanyang plano na, ngunit ang tunay na laro ay hindi pa nagsisimula.

“You’ll find out soon how much I want to have you, Lena.” Alam niyang may halong takot si Lena. Alam niyang may halong pag-iisip. At iyon ang gagamitin niya. Ang kontrol ay hindi basta sa pera o posisyon. Ito ay sa isip, sa emosyon, sa puso—at kayang gawin ni Adrian.

Kayang-kaya niyang hawakan ang babae at baguhin ang isip at puso nito sa paraang hindi ito makakalaban. Huminto siya at inisip muli ang kasunduan. Ang isang gabi ay maliit na halaga para sa kanya, ngunit sa kanya, ito ay simula ng isang imperyo ng kapangyarihan—sa babae, sa buhay niya, at sa lahat ng bagay na nais niyang kontrolin.

“What a perfect time for us,” bulong niya. Isang gabi lang. Ngunit sa gabi ring iyon, marami ang nakasalalay—ang buhay ni Lena, ang kanyang sariling kasiyahan, at ang kapangyarihan na matagal niyang inaasam.

Nanahimik si Adrian, nagmuni-muni sa bawat posibilidad. Alam niyang darating ang oras na kailangan niyang maging maingat, ngunit ngayon, siya ay kontento. Isa na siyang hakbang nang mas malapit sa layunin niya. Isa na siyang gabi sa simula ng lahat. At habang tumatagal ang gabing iyon, habang ang lungsod ay kumikislap sa dilim, si Adrian Valdez ay nanatiling nakatayo sa bintana—malamig, mapanuri, at may kontrol sa bawat detalye ng planong nagsisimula lamang sa isang gabi.

Pinagmamasdan niya ang mga mata ni Lena sa isipan niya, nasa isip niya ang bawat reaksyon, bawat pag-aalangan, bawat titig ng pagnanasa na mararamdaman niya bukas o sa mga susunod na sandali. Para kay Adrian, ang kapangyarihan ay hindi lang pera o posisyon—ito ay kontrol, ito ay ang kakayahang angkinin ang isang tao sa paraan na walang makakatalo.

“I want one night with you, and everything—your debts, your life—will be secured.” 

Isang alok na alam niyang hindi kayang tanggihan ni Lena. Ang mundo ay maaaring lumaban, ngunit sa gabing ito, si Lena ay ganap niyang pag-aari.