CHAPTER 2

BREANNA POV

Hindi ako sumagot agad kay Magnus. Tiningnan ko ang mamahaling relo sa pulso niya habang iniisip ang mga sinabi niya. Walang paliguy-ligoy ang alok niya, sakto sa klase ng sitwasyon na kinasasadlakan ko ngayon. Si Magnus Almonte ay hindi tipo ng tao na nag-aaksaya ng oras sa mga walang kwentang usapan o sa mga taong walang pakinabang sa kanya. Kung nag-aalok siya ng tulong, ibig sabihin ay may nakita siyang rason para gamitin ako o para makipagsabayan sa pamilya Montenegro.

"Hindi ako lumalapit sa mga taong gustong magpaawa, Miss Buenavista," sabi ni Magnus habang nakasalubong ang mga mata namin. "Kung gusto mo silang umiyak sa harap mo, huwag kang umiyak sa harap ko."

"Hindi ako umiiyak, Mr. Almonte," sagot ko habang pinapanatili ang boses ko na matatag at walang kabang naramdaman. "Pagod lang ako sa mga taong akala nila kaya nila akong tapakan kailan nila gusto."

Tumango siya nang bahagya. May tinawagan siyang driver gamit ang phone niya bago binalik ang atensyon sa akin. "Sumakay ka sa kotse. May usapan tayo na kailangan nating tapusin bago mag-umaga, at mukhang kailangan mo munang magpalit ng damit bago tayo humarap sa mga investor."

Hindi na ako nagtanong pa. Binuksan ko ang p***o ng itim na sedang pinagbuksan ng driver niya at umupo sa backseat. Tahimik si Magnus na sumunod sa tabi ko. Walang nagsasalita sa aming dalawa habang binabagtas ng kotse ang kahabaan ng EDSA patungo sa BGC. Tumingin lang ako sa bintana, pinapanood ang mga ilaw ng syudad na mabilis na lumulusot habang binabalikan ko sa isip ko ang mukha nina Tristan at Maxine kanina. Wala akong balak magmakaawa. Ang gusto ko ay ang maramdaman nila ang eksaktong klase ng pagbagsak na ipinatikim nila sa akin.

Makalipas ang ilang minuto, huminto ang sasakyan sa basement parking ng isang kilalang hotel. Pinagbuksan kami ng p***o ng personal assistant ni Magnus na naghihintay na pala sa lobby.

"Mr. Almonte, handa na ang suite sa itaas. Nandun na rin ang mga isinu-sugest ninyong damit para sa meeting bukas," sabi ng lalaki habang naglalakad kami papunta sa elevator.

"Dalhin mo ang isang set sa kwarto ni Ms. Buenavista," utos ni Magnus nang makarating kami sa penthouse floor. "Kailangan niyang magpahinga pero kailangan din naming magkausap pagkatapos."

Pagpasok ko sa ibinigay na kwarto, agad akong dumiretso sa banyo para hilamusan ang mukha ko. Wala akong dalang gamit maliban sa bag ko kung saan nakalagay ang laptop ko at mga dokumento ng huling proyekto na hinawakan ko para sa kumpanya nina Tristan. Binuksan ko ang laptop at tiningnan ang mga files. Lahat ng desisyon sa operasyon ng kumpanya nila nitong nakaraang taon ay dumaan sa akin. Si Tristan ang mukha sa publiko, pero ako ang utak sa likod ng mga kontrata. Kung tatanggalin ko ang suporta ko, babagsak ang mga transaksyon nila sa mga banyagang kliyente sa loob ng isang linggo.

Kumatok ang assistant ni Magnus at iniwan ang isang paper bag na naglalaman ng itim na pormal na damit at sapatos. Pagkatapos kong magbihis at ayusin ang buhok ko, lumabas ako ng kwarto para puntahan si Magnus sa kanyang study room sa loob ng parehong suite.

Nakaupo siya sa isang mahabang mesa habang sinusuri ang mga papeles sa tablet niya. Pagpasok ko, itinuro niya ang upuan sa tapat niya nang hindi tumitingin.

"Naupo ka na," sabi niya. "Binasa ko ang record mo sa industriya. Ikaw ang nagdala ng tatlong malalaking kliyente ng Montenegro Group noong nakaraang taon, pero ang pangalan ni Tristan ang lumabas sa press release."

"Oo," sagot ko habang diretsong nakatingin sa kanya. "Dahil kung ipinilit ko ang pangalan ko, hindi sila pipirma sa kontrata. Kailangan nilang ipakita na ang tagapagmana ng pamilya ang gumagalaw."

"Ngayon, wala na ang tagapagmana na yan sa paningin ng mga kliyente kung aalisin mo ang koneksyon mo," sabi ni Magnus habang ibinaba ang tablet sa mesa at isinandal ang likod sa silya. "Gusto ko ng isang kasunduan, Breanna. Tulungan mo akong makuha ang kontrata ng Ascott Group sa susunod na buwan, at bibigyan kita ng pwesto bilang chief operations officer sa sarili kong kumpanya. Bukod pa roon, bibigyan kita ng sapat na pondo para bilhin ang mga shares na hawak ng mga Montenegro sa kumpanya nina Tristan."

Natigilan ako sandali. Ang Ascott Group ang pinakamalaking real estate developer sa Asya ngayon, at matagal nang sinusubukangakuha ni Tristan ang proyektong iyon para patunayan sa pamilya niya na kaya niyang mamuno nang mag-isa.

"Bakit ako?" tanong ko. "Marami kang magagaling na tao rito."

"Dahil gusto ko ng taong may personal na rason para durugin ang mga Montenegro," seryosong sagot ni Magnus. "At nakita ko sa mga mata mo kanina sa lobby na hindi ka titigil hangga't hindi sila lumuluhod sa harap mo."

Tumayo ako at inabot ang kamay ko sa ibabaw ng mesa. "Deal."

Inabot ni Magnus ang kamay ko at mahigpit itong ikinuyom. "Magsimula na tayo bukas ng umaga."