CHAPTER 3

BREANNA POV

Alas-otso ng umaga ay nasa loob na ako ng conference room ng Almonte Holdings sa BGC. Nakasuot ako ng itim na pantalon at puting blazer na ipinahiram ng assistant ni Magnus kagabi. Walang bakas ng pagod sa mukha ko kahit dalawang oras lang ang naging tulog ko. Hinawakan ko ang hawak kong tablet kung saan nakalagay ang buong detalye ng Ascott Group project, ang parehong proyekto na pinagpalaanan ng tatlong buwang trabaho nina Tristan at ng buong pamilya Montenegro para lamang makuha ang eksklusibong kontrata.

Bumukas ang p***o at pumasok si Magnus kasama ang tatlong senior executives ng kumpanya niya. Umupo siya sa dulo ng mahabang mesa habang ako naman ay nakatayo sa tapat ng malaking LED screen. Seryoso ang mga mukha ng mga taong nakapaligid sa amin. Alam ko na sinusubukan nila ang kakayahan ko ngayong araw. Kung pumalya ako, hinding-hindi ako seseryosohin ng buong kumpanya.

"Simulan mo na, Miss Buenavista," sabi ni Magnus nang maupo siya nang tuwid at itinuon ang atensyon sa akin.

"Ang Ascott Group ay naghahanap ng bagong real estate partner para sa susunod nilang commercial complex sa Ortigas," panimula ko habang nakatingin sa mga executives. "Sa mga nakaraang buwan, ang alam ng industriya ay ang Montenegro Group ang siguradong makakakuha nito dahil sa pangako ni Tristan Montenegro na ibaba ang presyo ng materyales ng labinlimang porsyento. Pero kung susuriin nating mabuti ang financial health ng kanilang kumpanya ngayon, walang kakayahan ang mga Montenegro na panindigan ang bawas-presyong iyon nang hindi nalulugi ang kanilang sub-contractors."

Nagkatinginan ang mga executive sa sinabi ko. Isa sa kanila, ang matandang lalaki na nakasalamin, ang nagtanong. "Paano mo nasabi yan? Si Tristan mismo ang nagpresenta sa board ng Ascott noong nakaraang linggo."

"Dahil ako ang nag-compute ng mga numerong iyon," deretsong sagot ko nang walang pag-aalinlangan. "Ang porsyentong ibinigay nila ay kinuha nila sa pondo na nakalaan para sa safety compliance ng mga materyales. Kapag nalaman ng Ascott na isinasakripisyo ng mga Montenegro ang kaligtasan ng gusali para lang makuha ang kontrata, sila na mismo ang mag-uurong ng kasunduan."

Tahimik ang buong silid pagkatapos kong magsalita. Tumayo si Magnus at lumapit sa screen kung saan naka-flash ang mga dokumento at financial statements na kinuha ko mula sa database ng kumpanya nina Tristan. Binasa niya ang mga datos bago lumingon sa akin.

"Anong gusto mong gawin natin ngayon?" tanong ni Magnus.

"Ipapasa natin ang sarili nating bid sa Ascott Group bago matapos ang araw na ito," sabi ko. "Isasama natin ang mga supplier mula sa ibang bansa na magbibigay ng mas murang materyales nang hindi isinasakripisyo ang kalidad. At ako mismo ang kakausap sa chief executive ng Ascott para ipakita ang maliit na butas sa proposal ng mga Montenegro."

"Gawin mo," maikling utos ni Magnus sa mga kasama niya bago ibinalik ang tingin sa akin. "May tatlong oras ka para tapusin ang final draft ng proposal. Sundan mo ako sa opisina ko pagkatapos."

Lumabas ang mga executive para sundin ang utos habang naiwan ako sa tapat ng screen. Makalipas ang dalawang oras, natapos ko ang dokumento at dinala ito sa pribadong opisina ni Magnus sa pinakamataas na palapag ng gusali.

Pagpasok ko, nakatayo si Magnus sa malaking salamin habang nakatanaw sa labas kung saan kita ang buong siyudad. Hindi siya lumingon nang marinig niyang bumukas ang p***o.

"Magaling ang ginawa mo sa conference room kanina," sabi niya. "Hindi ka nag-atubiling ilantad ang mga kahinaan ng kumpanyang pinaglingkuran mo nang ilang taon."

"Walang silbi ang pagtatago ng katotohanan sa mga taong wala namang pagpapahalaga sa pinaghirapan mo," sagot ko habang inilapag ang tablet sa mesa niya. "Nasa iyo na ang final proposal."

Lumingon si Magnus at lumapit sa mesa. Kinuha niya ang device at binasa ang mga detalye. Habang binabasa niya ito, tumunog ang phone sa ibabaw ng mesa. Nakita ko ang pangalan sa screen: *Tristan Montenegro*.

Tiningnan ako ni Magnus habang nag-a-ring ang tawag. Tumunog ito nang ilang ulit bago pinindot ni Magnus ang speakerphone nang hindi inaalis ang tingin sa akin.

"Magnus? Si Tristan ito," bungad ng boses sa kabilang linya. Halata ang pagmamadali at kaba sa tono nito. "Gusto ko sanang makipag-usap tungkol sa joint venture natin sa Ortigas. May narinig kasi ako na may iba raw kayong inihahandang bid para sa Ascott Group."

"May kailangan ba tayong pag-usapan, Tristan?" malamig na sagot ni Magnus habang nakatingin sa akin nang diretso. "Akala ko ba ay hawak mo na ang proyektong iyon?"

"May mga aberya lang sa kontrata," sabi ni Tristan na medyo pumiyok ang boses. "Pero kaya nating ayusin ito. Kung magsasanib-puwersa ang Almonte at Montenegro, walang laban ang iba."

"Hindi ako nakikipagsanib-puwersa sa mga kumpanyang mahina ang pundasyon," sabi ni Magnus bago pinatay ang tawag.

Nanatili akong nakatayo sa tapat ng mesa niya nang walang sinasabi. Nakinig lang ako sa katahimikan na sumunod sa silid. Maya-maya pa ay kinuha ni Magnus ang landline phone sa ibabaw ng mesa at tinawagan ang sekretarya niya sa labas.

"I-resched ang meeting ko ngayong hapon. Ipatawag mo ang legal team. Sabihin mong maghahanda tayo ng press release tungkol sa bagong real estate partnership ng Almonte Holdings at ng Ascott Group bukas na bukas din," utos ni Magnus bago ibaba ang telepono.