CHAPTER 4

BREANNA POV

Alas-singko ng hapon nang lumabas ang opisyal na press release mula sa Almonte Holdings at Ascott Group. Sinuportahan ito ng isang malaking press conference sa Grand Ballroom ng Okada Manila kung saan inihayag ang eksklusibong partnership para sa multi-bilyong pisong commercial complex sa Ortigas. Nakatayo ako sa backstage habang pinapanood sa malaking monitor si Magnus habang sinasagot ang mga tanong ng mga mamamahayag mula sa iba't ibang business broadsheets at digital news outlets. Wala akong nakitang bakas ng pag-aalinlangan sa mukha niya habang binabanggit niya ang pangalan ko bilang bagong Head of Real Estate Development ng Almonte Group.

"Miss Buenavista, ikaw ba ang nasa likod ng biglaang pagbabago ng desisyon ng Ascott?" tanong ng isang reporter mula sa BusinessWorld habang nakatutok ang mga mikropono at camera kay Magnus.

"Si Breanna Buenavista ang nagdala ng buong estratehiya para sa proyektong ito," sagot ni Magnus nang walang pag-aalinlangan habang nakatingin nang diretso sa lente ng camera. "At sisiguraduhin naming ang mga susunod na proyekto ng kumpanya ay hawak ng mga taong may tunay na kakayahan, hindi ng mga umaasa lamang sa apelyido."

Nang matapos ang press conference, habang naglalakad ako pabalik sa dressing room para kunin ang bag ko, lumapit sa akin ang executive assistant ni Magnus na may dalang isang tablet.

"Miss Bree, may nagpapadala ng mensahe mula sa labas ng venue," sabi nito habang iniabot ang device. "Security guard sa ground floor ang tumawag sa opisina. Si Mr. Tristan Montenegro daw ang nagpupumilit na pumasok sa backstage."

Kinuha ko ang tablet at tiningnan ang live CCTV feed mula sa entrance ng backstage corridor. Nakita ko si Tristan na mukhang gulo-gulo ang buhok at pawis na pawis habang nakikipagtalo sa mga security guard ng hotel. Suot pa rin niya ang mamahaling suit na ginamit niya sa opisina kanina, pero halata ang kawalan ng kaayusan sa buong hitsura niya. Kasama niya sa tabi si Maxine na pilit siyang pinipigilan habang may hawak na phone, mukhang sinusubukang tawagan ang mga kakilala nila sa media para pigilan ang pagkalat ng balita tungkol sa pagbagsak ng kontrata nila.

Hindi ko na hinintay na tawagin pa ako ng security. Naglakad ako palabas ng dressing room at tinungo ang pintuan kung saan nag-aaway sina Tristan at ang mga guwardiya.

"Bree!" sigaw ni Tristan nang makita akong lumalabas sa hallway. Pilit niyang inalis ang kamay ng isang guard sa balikat niya at humakbang papalapit sa akin. "Anong ginagawa mo rito? Anong kalokohan itong pinagsasasabi nila sa press? Ikaw ang pumirma sa kontrata ng Ascott para sa atin! Bakit lumipat ka sa Almonte?"

Huminto ako dalawang dipa ang layo sa kanya. Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa—ang lalaking minsan kong pinagsilbihan, pinaglaanan ng oras, at inalok ng buong bukas ko. Wala na ang mayabang na ngiti sa labi niya. Ang nakikita ko ngayon ay isang taong natataranta dahil unti-unting nawawala ang pundasyon ng kumpanya ng pamilya nila.

"Hindi sa inyo ang kontrata ng Ascott, Tristan," sagot ko habang pinananatiling kalmado at tuwid ang boses ko. "Ako ang gumawa ng proposal na iyon. Ako ang nakipag-usap sa mga kliyente habang ikaw ay abala sa pag-aayos ng sarili mo at pakikipaglandian sa iba."

Namumula ang mukha ni Tristan sa galit at hiya dahil ilang staff ng hotel ang nakatingin sa amin mula sa malayo. Sumingit si Maxine at humakbang palapit, nakataas ang kilay kahit halata ring nanginginig ang mga kamay nito.

"Bree, umayos ka nga!" bulyaw ni Maxine sa akin. "Akala mo ba kung sino ka na porket nakasama ka sa press conference ng mga Almonte? Iniwan mo lang si Tristan dahil inggit ka sa amin! Alam naming lahat na wala kang mararating kung wala ang pamilya Montenegro!"

Hinarap ko si Maxine. "Mula ngayon, Maxine, wala na kayong pangalan o kumpanya na maipagmamalaki sa akin. Nalaman na ng board ng Montenegro Group ang ginawa ninyong pag-ubos sa pondo ng kumpanya para sa pansarili ninyong luho habang pumipirma kayo sa mga pekeng kasunduan."

Nanlaki ang mga mata ni Tristan sa sinabi ko. "Paano mo nalaman ang tungkol sa pondo?"

"Dahil ako ang nag-audit ng account ninyo kagabi habang magkasama kayo sa kama ko," malamig kong sagot. "Isang oras bago ako umalis sa unit, naipadala ko na ang kopya ng lahat ng financial anomalies ninyo sa buong board of directors ng pamilya mo. Inaasahan ko na nag-aaway na ang ama mo at ang mga tiyuhin mo ngayon habang pinapanood nila ang press conference ni Magnus."

Bago pa makapagsalita si Tristan o makapagsumpa si Maxine, bumukas ang elevator sa dulo ng hallway at lumabas si Magnus kasama ang dalawang legal counsel ng kumpanya. Lumapit siya sa direksyon ko at tumabi sa akin nang may awtoridad na nagpatahimik sa dalawang tao sa harap ko.

"May problema ba rito, Miss Buenavista?" tanong ni Magnus habang nakatitig nang diretso kay Tristan na parang isang insekto na nakaharap sa daan niya.

"Wala na, Mr. Almonte," sagot ko habang inayos ang kwelyo ng blazer ko. "Paalis na sila."

Huminga nang malalim si Tristan, tiningnan ako nang may halong poot at takot, bago hinila si Maxine pabalik sa elevator nang makita niyang papalapit na ang mga tauhan ng hotel security para i-escort sila palabas ng gusali.

Hindi na ako lumingon para sundan sila ng tingin. Humarap ako kay Magnus nang tuluyan silang makapasok sa elevator.

"Tapos na ang unang yugto," sabi ko kay Magnus.

"Magaling," sagot niya habang isinuksok ang mga kamay sa bulsa ng suit niya at ibinaba ang tingin sa akin. "Pero simula pa lang ito ng totoong laro."