แชร์

4

ผู้เขียน: Asriel
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-21 08:16:46

MARIS

“Nakuha natin! Nakuha natin yung project ng Montenegro Holdings!”

Yung sigaw ni Miguel ang gumising sa akin agad-agad kinabukasan.

“Talaga ba?”

At the same time, kinabahan ako nang husto. Hindi nasayang yung lahat ng paghihirap namin these past weeks. I would be able to participate in designing something that would be seen in major cities across the Philippines.

Pero noong sandaling iyon, kumirot yung tiyan ko at the thought of working with Enzo for a long time.

“Ihahanda na nila yung space for us this Monday, so doon na tayo magsisimula. May sarili akong office, pero ikaw and the rest of the team would be on the main floor.”

“Sige.”

“Nag-utos din si Enzo na makipagkita sa each of us privately this Monday.”

Kumirot na naman yung tiyan ko, harder this time.

“Pribado… para saan?”

“Wala akong idea. Pero ang payo ko, huwag ka nang magsalita nang marami at this stage. Sagutin mo lang yung questions niya, sabihin mong you were looking forward to working with him, and ‘yun na lang.”

Diyos ko, bakit kailangan naming makipagkita sa kanya one-on-one?

Mas madali sana if the whole team had been with me.

Sandali lang. Baka opportunity iyon para linawin lahat kay Enzo. I would let him know that I would not tell anyone else about what had been our… connection before.

“At Maris,” dugtong pa ni Miguel, “hindi ko na kailangang ipaalala how important this project was. Ikaw yung youngest and newest member of the team, so kailangan mong magmukhang professional at all times. And in my opinion, mas better if we did not talk about our relationship. Hindi naman kailangang malaman ng iba yung details about our personal life.”

Umikot yung mata ko quietly.

Hindi na nakakagulat iyon. In public, he pretended as if I was still clinging to him, pero noong kaming dalawa lang, parang iba na ang treatment niya sa akin.

Nung magpaalam na siya, tumayo ako and went out to get coffee while thinking about what to do next. Nakita ko si Nicole, roommate ko, na nagsasalin ng kape sa kitchen.

“Pwede bang dalawa na lang?” reklamo ko while sitting by the table, still half-asleep.

Inabot niya yung one cup and poured another for me.

“Hay naku, bakit ba ang hirap-hirap gumising in the morning?”

“Mahirap lang kasi gabi-gabi kayong nagpapalitan ng mga malalaswang pictures with your famous musician boyfriend.”

“Pangako na ‘yan,” pagwawasto niya while winking and pouring for herself.

Napatawa ako softly.

“Sisikapin kong matandaan next time, promise.”

Huminga ako ng kape while she sat across from me, the warmth already helping a little.

“Nakapaghahanap na ba kayo ng place?” tanong ko.

She was looking for an apartment for her and Paolo, her boyfriend.

“Hindi pa,” sabi niya. “To be honest, hindi ako masyadong naghanap. Marami kasing ginagawa yung banda ni Paolo right then. Pinag-uusapan nilang lumipat na permanently sa Villanueva Coast. Wala ring point maghanap there if they would just move away anyway.”

“Anong gagawin mo if that happened?”

Ngumatag siya sa lower lip niya for a second.

“We would make it work with the long-distance until we figured out the next step.”

“Hmm,” sabi ko and changed the topic. “Tumawag si Miguel earlier.”

“Talaga ba?” She was not exactly a fan of Miguel.

“Oo, and guess what? Nakuha natin yung project ng Montenegro Holdings!”

“Napakaganda niyan, Maris!” Ibinaba niya yung cup and hugged me tight. “Hindi naman ako nagulat. Pinaghirapan mo talaga ‘yan. And plus, it looked very good for your résumé.”

“Alam ko.”

“Oo, pero… may one thing lang…” Bumuntong-hininga ako. “Nakilala ko na po kasi si Mr. Montenegro before. About a month ago.”

“Sige. Nagkita na kayo before.” Tumingin siya with curiosity. “Anong problema doon?”

“Naging magkasama kami… in bed.”

Nabulunan si Nicole and almost spilled the coffee from her mouth.

“Ano yung ginawa niyo?”

“Hinaan mo yung voice mo.” Ginamitan ko siya ng signal. “Gusto mo bang malaman ng neighbors na nakasama ko in bed yung bagong boss ko?”

“Grabe, akala ko ako na yung baliw. Pero ikaw pala yung mas baliw.” Napatawa siya. “Kailan pa nangyari ‘yan?”

“Alam mo naman noong naghiwalay kami ni Miguel, ‘di ba?”

“Oo. Natatandaan kong sinabi mo sa akin ‘yon.”

“Nangyari ‘yon right after that.”

“At hindi mo man lang sinabi sa akin?” Tiningnan niya ako with shock.

“Nahihiya kasi ako.”

Tumaas yung kilay niya and bumuka yung mouth niya.

“Uulitin ko para clear. Nakasama mo in bed si Enzo Montenegro? One of the owners of Montenegro Holdings? Billionaire and now also your new boss?”

Napangiwi ako a little.

“Oo. Pero hindi ko naman alam noon kung sino siya.”

“Diyos ko,” bulong niya. “Hindi ako makapaniwala. When you finally decided to be bold, talagang pinili mo pa yung one of the richest and most desirable men in the entire country.”

“Kailan ka magsisimula?” tanong ni Nicole.

“This Monday. Lilipat kami sa Montenegro Center while the project lasted. At si Enzo… I mean, si Mr. Montenegro, wanted to speak with each of us privately one by one.”

“Naiintindihan ko. Gusto niyang welcome kayo and make you feel part of the group.” Napatawa siya.

“Huwag kang tumawa. It felt very awkward. Especially when it had been just the two of us in the room.”

Kumindat siya and raised her eyebrows suggestively.

“Baka hindi na lang usapan yung nangyari when it was just the two of you.”

Nabulunan ako sa kape na iniinom ko.

“We had gotten back together with Miguel. And plus, he was my employer, so it was not right for anything like that to happen again.”

Naalala ko yung cold stare ni Enzo when we saw each other again in that meeting room.

“Based on your story, parang hindi naman ganoon yung tingin niya sa’yo, ‘no?”

Tinitigan niya ako nang masama. He was not pleased to see me. And I thought he was also not pleased that Miguel was there beside me.

“Wala akong pakialam. I would tell him that I had gotten back together with Miguel and that we had no connection.”

“Bakit hindi ka magsuot ng something a bit more attractive para mapansin ka niya?” Napatawa siya. “Sure akong magagalit siya even more.”

Umikot na naman yung mata ko sa kanya.

Pero totoo naman. It would not hurt if I looked a little attractive when facing the man who had given me the best night of my life.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   7

    MARISNapa-gasps ako.Ang absolute nerve niya.Alam kong dapat umalis na lang ako, pero hindi ko kayang iwan ‘yun nang ganon.“Of course there won’t be a repeat of that night. After all, once lang naman ako pwedeng mawalan ng virginity. Now that Miguel and I are back together, what would I need you for?”May dark na kumislap sa mata niya, pero itinaas lang niya ang kilay.“Napaniwala ka niyang balikan siya, did he? Or ikaw ang nag-convince with your newfound sexual confidence?”Nagsimulang sumakit ang ulo ko sa base ng bungo, at tinigan ko siya.“Not that it’s any of your business, but nag-apologize si Miguel at nagtanong kung pwedeng subukan ulit.”Walang sinabi si Enzo.Pinagmasdan lang niya ako habang nakatayo.Kailangan ba akong maghintay na i-dismiss niya ako, o pwede na akong umalis papunta sa door?Bago ako makapagdesisyon, wala na siya sa upuan at papalapit sa akin.Pumasok siya right into my personal space, ibinaba ang ulo hanggang ang mukha niya ay hovering just above mine.

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   6

    MARISLunes noon, at nakaupo ako sa maganda pero uncomfortable na leather couch sa labas ng office ni Enzo, sinusubukan kong huwag mag-fidget. Tumitibok nang malakas ang puso ko sa dibdib, at nanginginig ako sa nerbiyos hanggang sa damp ang balat ko.Bago ako pumunta rito, nakita ko sa news ang tungkol sa pag-aresto sa tatay niya.Saglit akong nagtaka kung okay ba si Enzo. Hindi naman ako sapat na kilala siya para mag-alala, pero pagkatapos ng gabing iyon na magkasama kami, hindi ko mapigilang isipin ito.Ang PA ni Enzo, isang batang lalaki na nagpakilala bilang Gabriel, ay tumitingin sa akin mula sa kabilang side, at nagtataka ako kung napapansin niya kung gaano ako kinakabahan.Kinuha niya ang phone niya, sumulyap sa akin, may sinabi, tapos ibinaba. “Pwede ka nang pumasok, Miss Villanueva.”Ngumiti ako sa kanya bilang salamat, tapos tumayo, pinakinis ang gray na pencil skirt ko. Sa tulong ni Nicole, pinagtambal ko ito sa cream na sleeveless blouse na may delicate na maliliit na butt

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   5

    ENZO“Dad’s been arrested...”Biglang lumitaw yung message sa top ng phone ko while I was checking the stocks from the hotel balcony, and as fast as it appeared, bigla rin itong nawala before I could even process it fully.Mabilis kong pinindot yung message from my brother and read it again, just to make sure I wasn’t imagining things.Dad’s been arrested.Agad ko siyang tinawagan, heart already picking up speed.“Anong dahilan?”Agad na pumasok sa isip ko na baka DUI, something reckless but still within the usual range for him.“Insider trading,” sagot ni Alejandro, voice tight.“Ano ba talaga?”Laging mapangahas si Dad. Pero insider trading? Ibang level na ‘yon ng breaking the law, the kind that doesn’t just hurt him but drags everyone else down with him.“Nakausap ko na yung lawyers. Nakakulong siya and he’ll stay there until the bail hearing tomorrow. Pero according to the lawyers, malamang hindi ito ma-approve, because they’ll treat him as a flight risk.”“Ginawa ba talaga niya?”

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   4

    MARIS“Nakuha natin! Nakuha natin yung project ng Montenegro Holdings!”Yung sigaw ni Miguel ang gumising sa akin agad-agad kinabukasan.“Talaga ba?”At the same time, kinabahan ako nang husto. Hindi nasayang yung lahat ng paghihirap namin these past weeks. I would be able to participate in designing something that would be seen in major cities across the Philippines.Pero noong sandaling iyon, kumirot yung tiyan ko at the thought of working with Enzo for a long time.“Ihahanda na nila yung space for us this Monday, so doon na tayo magsisimula. May sarili akong office, pero ikaw and the rest of the team would be on the main floor.”“Sige.”“Nag-utos din si Enzo na makipagkita sa each of us privately this Monday.”Kumirot na naman yung tiyan ko, harder this time.“Pribado… para saan?”“Wala akong idea. Pero ang payo ko, huwag ka nang magsalita nang marami at this stage. Sagutin mo lang yung questions niya, sabihin mong you were looking forward to working with him, and ‘yun na lang.”Di

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   3

    ENZO“Not a chance in hell,” ang mariing sagot konung imungkahi ni Alejandro na ibigay yung project sa Santos & Villareal Architects.“Hindi mo nagustuhan yung proposal?” tanong ni Matteo while he plopped down hard on one of the sofas in the office.“Narinig ko na napakaganda rin naman ito.” Hinaplos ni Alejandro yung document with his finger. “At based on what I’m seeing here, sila mismo yung kailangan natin.”Yung part na “sila mismo yung kailangan natin” nagpaalala sa akin nung pumasok si Maris sa meeting room earlier.The second I recognized her, bumalik sa isip ko yung night sa hotel room ko—kung paano gumalaw yung katawan niya under me, and yung sounds of pleasure niya that almost sounded surprised when I first started moving inside her.Pinilit kong alisin yung memory na ‘yon while I leaned back on the soft leather chair and crossed my ankles, trying to stay focused.“May ilang magagandang proposals naman.”“Pero wala ni isa man sa kanila ang kasinghusay ng Santos & Villareal A

  • A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO   2

    MARISOne month ago pa lang…“You’re a pathetic, cowardly piece of shit, and I hate that I ever believed a word you said. You don’t deserve me, and you sure as hell don’t deserve another second of my time. Go find whatever screwed-up woman you think isn’t ‘too independent,’ because I’m done being the idiot who loved you, you snaky son of a bitch.”Hindi naman talaga ako ganito kapag lasing.Tumahimik ang buong bar, pero wala akong pakialam. Sobra na yung sakit na naramdaman ko kasi hiniwalayan ako ng boyfriend ko for the reason na masyado daw akong independent. Wala na akong energy left para harapin pa yung ibang gulo from other people.“Uy, another drink naman. Empty na ’to eh.” Itinuro ko yung empty glass ko.“Sa tingin ko, hindi na dapat ka pa uminom.” Itinaas ng bartender yung kilay niya.“Huwag kang mag-alala, kaya ko naman yung ilang drinks—”“Yung next na ibibigay mo sa kanya, tubig na.”Narinig ko yung deep voice sa tabi ko and I turned to look at him. Mukhang super rich and w

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status