Chapter 1 : Someone's pleasure

Naglalakad ako nang mabilis sa kalsada, hawak nang mahigpit ang aking mga papeles. Ilang linggo na akong walang trabaho, at ito na ang huling pagkakataon ngayong linggo na may bukas na posisyon—hindi ko ito palalampasin. Pero sa gitna ng aking pagmamadali, may biglang bumangga sa akin nang malakas.

Bang!

Napaatras ako at agad na pinagpag ang aking damit. “Ang blazer ko! Ang mahal nito tapos madudumihan lang?” bulong ko sa sarili habang nakikita ang mantsa ng putik na kumalat sa kanang bahagi nito. “May putik pa talaga! Kainis naman!”

Tumingala ako nang diretso sa lalaking nakabangga ko, pinilit ang ngiti kahit kumukulo na ang dugo ko. Syempre, hindi pwedeng masira ang magandang simula ng araw ko dahil lang sa isang bugok na lalaki.

“Hi, Mr. Bullshit Man! Alam mo ba ang ginawa mo?” sambit ko nang may diin pero nananatiling magalang sa tono.

Tumingin lang siya sa akin nang walang emosyon, tila walang nangyari. “Do I know you, miss?”

Pinapatawa niya ba ako o sadyang manhid lang siya? Bago pa ako makasagot, napatingin siya sa mantsa sa aking damit at sa galit kong mukha.

“Oh f*ck! Sorry, miss. Nasaktan ba kita?” mabilis niyang sabi, tila ngayon lang namulat sa katotohanan.

“Hindi, hindi ako nasaktan,” sagot ko nang mariin. “Ang damit ko ang nasira.”

Nagkamot siya sa batok at tumango. “Babayaran ko o kaya papalitan ko na lang. Sabihin mo lang kung magkano.”

Sa loob-loob ko ay nasiyahan nang bahagya, pero agad ding napalitan ng pagkabahala. Kaso huli na ako sa oras ng pagpasok! Bwisit na araw talaga ‘to!

Tumingin ako nang masama sa kanya, itinaas ang gitnang daliri at kumindat. “Sige na, Mr. BSM! F*ck you!”

Sa gulat ko ay napatawa lang siya nang malakas. Ewan ko ba kung bakit, pero napangiti rin ako nang hindi ko namamalayan. Kakaiba siya—mayabang pero hindi nakakainis nang tuluyan.

Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa marating ko ang address na nakasulat sa flyer. Grabe, ang laki ng gusali! Limampung palapag ito at tila umaabot sa langit. Siguro ay mayaman talaga ang may-ari nito. Oo na, aminin ko na—masyado akong mausisa at minsan ay mas malikot pa ang isip ko kaysa sa mga lalaki. Ano naman ngayon?

Pagpasok ko sa loob, sinalubong ako ng isang empleyadong ka-edad ko lang. Nilapitan ko ito nang magalang.

“Uhm… miss? Puwede bang magtanong?”

Sinagot niya ako nang nakasimangot. “Nagtatanong ka na.”

Ang ganda mo pa naman sana, ate, kaso ang sungit ng ugali mo, sabi ko sa isip ko.

“Bakit wala pong sekretarya ang boss niyo? Nakalagay sa anunsyo na kailangan nila ng bago,” mahinahon kong tanong.

Bigla siyang naging alerto at nanlaki ang mga mata. Parang may itinatagong malaking sikreto. Bago pa siya makasagot, napahinto ako dahil may biglang bumangga sa akin mula sa likuran. Akala ko ay pader, pero nang damhin ko ang tigas at init nito, napagtanto kong tao pala.

“Excuse me, miss.”

Ang boses—mababa, paos, at parang humahaplos sa aking balat. Naramdaman ko ang hininga niya sa aking tainga na nagpadaloy ng kuryente sa buong katawan ko.

“You are my new secretary?” bulong niya.

Natigilan ako. Hindi agad nakasagot sa halo-halong kaba at kilig na nararamdaman ko. Tumingala ako, at doon ko nakita ang mukha ng lalaking kaharap ko—matangkad, maputi, may matang tila yelo sa lamig pero may kislap ng pagnanasa, at mga labing tila hinihintay lang ang halik.

“You’re hired,” malamig pero matigas niyang anunsyo.

Sa gulat ay kusang bumuka ang bibig ko. “Salamat po, Sir… ang gwapo niyo pala,” bigkas ko nang hindi pinag-iisip. Agad akong tinakpan ang aking bibig nang marealize ang sinabi ko.

Dumilim ang kanyang mga mata habang sinusuri ako mula ulo hanggang paa. Parang hinuhubaran ako ng kanyang tingin. Lust. Oo, puro pagnanasa ang nakikita ko sa kanyang mga mata. Pero sa kabila noon, hindi ko maialis ang tingin sa kanya.

“Uhm… saan po ang banyo?” mabilis kong tanong para mabawasan ang tensyon.

Itinuro ito ng empleyada at sinamahan ako. Pagpasok ko sa loob at pagsara ng pinto, doon ko lang napansin ang bilis ng tibok ng puso ko at ang init na kumakalat sa aking ibabang bahagi.

Shit! Sa tingin pa lang niya, parang matutunaw na ako.

Ikinandado ko ang pinto, itinaas ang palda, at tinanggal ang aking salawal. Dahan-dahan kong ipinasok ang isang daliri habang iniisip ang mukha ng aking bagong boss.

“Nghh… ahh… S-Sir…” mahina kong ungol, inilalarawan sa isip ko na siya ang gumagalaw sa akin. Hindi pa ako nasisiyahan kaya dinagdagan ko pa ng isa pang daliri.

“F-Fuck… Sir, ang init mo… Daddy Clint… ughh…”

Mas lalo kong binilisan ang galaw hanggang sa maramdaman ko ang pag-akyat ng kakaibang pakiramdam. Nang humupa ang lahat, huminga ako nang malalim at inayos ang sarili. Nag-ayos ng buhok at pampaganda, baka sakaling may amoy pa.

Pagbukas ko ng pinto, may narinig akong tunog—mabigat at mainit na ungol ng isang lalaki. Tumingin ako sa gilid at doon nakita ang lalaking nakabangga ko kanina, si Trev, na nasa harap ng salamin at tinatapos ang sarili. Nang matapos siya, may tumalsik sa aking pisngi at labi. Sa halip na magalit, nalasahan ko ito—maalat ngunit kakaiba ang lasa. Nagkunwari akong walang nangyari habang pinupunasan ang mukha.

“Wtf! Sino ka? At bakit ka nandito?” sunod-sunod kong tanong kahit alam ko naman na siya ang nakita ko kanina.

Mabilis niyang inayos ang kanyang pantalon, namumula ang mukha sa hiya. “Sorry… ikaw ‘yung babaging nakabangga ko kanina. Hindi pa tayo nagpapakilala. Ako si Trev… Trev Offord.”

“Sheara Gomez,” maikling sagot ko, habang inaabot ang kamay ko at tinitigan siya nang mapang-akit. Sana umepekto ito bilang ganti sa nangyari sa blazer ko.

Sa halip na makipagkamay, hinawakan niya ang aking bewang at isinandal ako sa pader, saka siniil ng mainit na halik. Binitawan ko ang hawakan ng pinto ng banyo at hinayaan siyang isama ako sa loob ng isa sa mga kubiko. Habang humahalik kami, kinakapa niya ang aking dibdib nang mahigpit.

Bigla kaming natigilan nang may marinig kaming mga boses mula sa labas.

“Nakita mo na ba ang bagong sekretarya ni Sir Clint?”

“Hindi pa. Balita ko, mas sexy pa raw ito sa mga nauna.”

“May narinig din ako—nandito raw ang kapatid ni Sir Clint ngayon. Sabi nila magkamukha sila pero magkaiba ang ugali!”

Habang nagbubulungan sila, ipinagpatuloy ni Trev ang kanyang ginagawa. Dinidilaan niya ang aking leeg habang hinihimas ang aking dibdib na parang pag-aari niya.

“T-Trev… ahmm…” ungol ko nang maramdaman ang init ng kanyang mga labi.

Sa biglaang pagnanasa ay lumuhod ako sa harap niya at hinawakan ang kanyang miyembro. Nanlaki ang mga mata ko sa laki nito—ang pinakamalaking nakita ko. Walang pag-aalinlangang isinubo ko ito.

“Ahhh… nghh…” ungol niya sa gulat at sarap.

“Gusto mo ba?” bulong ko habang nilalaro ang kanyang mga bayag.

Mas lalo niya akong idiniin, pilit na ipinasok ito nang buo sa aking lalamunan. Sa bawat bayo, nararamdaman ko ang muling pagkabasa ng aking sarili. Ilang sandali pa ay inilabas niya ang kanyang katas sa loob ng aking bibig. Nilasahan ko ito habang nakatingin sa kanya nang mapang-asar.

Tumingin ako sa aking relo—alas-onse na ng umaga. Mabilis kong inayos ang sarili at hinarap siya.

“Sa uulitin, Trev,” paalam ko habang kumikindat.

Paglabas ko ng banyo, inisip ko ang darating na panayam. Sabi ng mga empleyada, madalas magbiro si Sir Clint kaya baka hindi talaga ako tinanggap. Umasa pa naman ako agad.

Pagpasok ko sa kwarto ng panayam, namangha ako sa ganda nito—mahal ang mga gamit, maayos ang ayos, pero kakaiba ang pakiramdam. Maya-maya pa ay bumukas ang pinto at pumasok ang lalaking iyon. Siya nga si Sir Clint.

Tumingin siya sa akin nang matalim, parang sinusuri ang bawat kilos ko. Nakaupo ako nang tuwid, kinakabahan nang husto kahit sanay naman ako sa mga ganitong pagkakataon. Bakit iba ang epekto niya sa akin? Parang kilala ko siya mula pa noon, kahit sigurado akong hindi pa kami nagkikita dati.

Mabilis lang ang mga tanong niya—mga karaniwang bagay tungkol sa karanasan at kakayahan. Akala ko mahirap, pero madali lang pala. Pagkatapos, lumabas muna ako at pumunta sa katabing kainan para kumain at mag-isip.

Bakit parang may koneksyon kami? tanong ko sa sarili habang ngumunguya. Baka imahinasyon ko lang ito.

 

FLASHBACK

Nang matapos ang aking meryenda, bumalik ako sa gusali at sumakay sa elevator. Halos magsara na ito nang makapasok ako. May boses na nagsalita mula sa likuran.

“Anong palapag, miss?”

Lumingon ako at nakita si Sir Clint. “Sa ika-13 po.”

“Ah, ikaw pala, Ms. Sheara. Sabay na tayo. Doon ang opisina ko… ang opisina ng aking bagong sekretarya.”

Ang tono niya ay paos at mabigat, tumagos hanggang sa aking buto. Lumapit siya sa akin at bumulong sa aking tainga.

“Tiningnan ko ang iyong bio-data. Nawala ang iyong mga magulang sa isang aksidente, tama ba?”

Nanigas ako sa kinatatayuan. Ang alaala ng nakaraan ay biglang bumalik.

“Pasensya na… hindi ko sinasadyang buksan ang paksang ito,” mabilis niyang sabi nang makita ang lungkot sa aking mukha.

Sa hindi malamang dahilan, niyakap ko siya nang mahigpit at doon ko ibinuhos ang mga luha na matagal ko nang itinatago.

Tama nga ang sinabi ni Mama noon…

PAST MEMORY

“Bakit mapapakain ka ba ng pagsasayaw at pagkanta mo?” sigaw ni Mama noon. “Walang mararating ang mga pangarap na ganyan!”

“Balang araw, Ma! Sisikat din ako at patutunayan kong mali kayo!” sigaw ko pabalik. Kinagabihan, umalis ako ng bahay at nangakong hindi na babalik hangga’t hindi ko nakukuha ang tagumpay na gusto ko.

END OF FLASHBACK

Nawala ako sa sarili nang bitawan niya ako at igaya papasok sa kanyang opisina. Malawak ito, ngunit puno ng mga kuwadro na tila walang saysay ang larawan—magulo at madilim.

“Handa ka na ba sa tunay na panayam?” tanong niya habang inaalis ang mga butones ng kanyang damit. “Ako mismo ang nais magtanong sa iyo. May nakikita akong katangian sa iyo na wala sa iba… bagay na kailangan ko.”

Lumapit siya nang dahan-dahan hanggang sa mapatid ako sa mesa, wala nang matatakbuhan. Ang kanyang mga mata ay puno ng pagnanasa at isang bagay na hindi ko maintindihan—pagkilala.

“Unang tanong,” malalim niyang sabi. “May kasintahan ka na ba?”

“Wala po, Sir,” mahina kong sagot.

Ngumiti siya—ngiting nakakatunaw. “Handa ka na ba sa matinding pakikisama sa akin?”

Ang kahulugan ay malinaw. Nanginginig man ang tuhod, tumango ako. “Opo, Sir!”

Hahalikan na niya sana ako nang may kumatok nang malakas at pumasok ang kanyang mga katulong sa trabaho. Mabilis kong itinulak siya palayo, humihingal.

“Sir, kailangan na po nating umalis, galit na ang kliyente!” sabi ng isa sa kanila.

Pinalabas muna ako ni Clint habang pinag-uusapan nila ang mga gawain ng kumpanya. Habang nakikinig ako sa labas, narinig ko ang mga salitang nagparamdam sa akin ng kakaibang kaba:

“Ang pagbaba ng kita… ang lihim ng kumpanya… at ang pagbabalik ng taong matagal nang nawala…”

Nang makaalis ang lahat, muling tinawag ako ni Clint. Pagpasok ko, agad niya akong hinila at niyakap nang mahigpit.

 

CLINT’S POINT OF VIEW

Hinawakan ko ang bewang ni Sheara habang pinagmamasdan ang kanyang mukha. May kakaiba sa kanya. Hindi lang ito basta atraksyon. Ang hugis ng kanyang mga mata, ang marka sa kanyang pulso—pareho ito sa alaala ng babaeng iniwan ko limang taon na ang nakakaraan.

Posible kayang siya ang anak ng taong may alam ng sikretong pumatay sa aking ama?

Kanina pa sumasakit ang aking dibdib at puson sa pagnanasa, pero mas matindi ang pangangailangang malaman ang katotohanan. Gusto ko siyang gawin sa aking kama, pero kailangan ko munang malaman kung kaalyado ba siya o kaaway.

“Busy pala kayo, hindi niyo naman sinabi,” bulong niya.

“At bakit ko sasabihin sa iyo?” sagot ko nang may ngisi. “Umuwi ka muna. Tatawagan kita kapag handa na tayo para sa tunay na trabaho.”

Hinarap ko siya at bumulong sa kanyang tainga. “Maghanda ka, Sheara. Sisiguraduhin kong hahanap-hanapin mo ang init ng katawan ko… at ang sagot sa mga tanong na matagal ko nang itinatanong.”

 

Kinabukasan, nagsimula ang aking trabaho. Akala ko magiging madali, pero mali ako. Si Sir Clint ang pinakamasungit at pinakamahigpit na amo na nakilala ko. Walang ibang pinapahirapan kundi ako—mula sa paggawa ng dokumento hanggang sa paghahatid ng mga papeles sa malalayong lugar.

“Dalian mo, Sheara! Kailangan ko ng kape sa loob ng isang minuto!” sigaw niya nang walang dahilan.

Sa gabi, pagkauwi ko sa munting inuupahan, pagod na pagod ang aking katawan. Paghubad ko ng aking damit at paghiga sa kama, naramdaman ko ang kakaibang pakiramdam—parang may mga mata na nakamasid sa akin mula sa dilim.

Ipinikit ko ang aking mga mata, ngunit bago pa man ako makatulog, may biglang bumukas ang bintana. Sa anino ng gabi, narinig ko ang isang boses na bumulong:

“Sheara Gomez… huwag kang magtiwala kay Clint Offord. Ang trabahong tinanggap mo… ay hindi lang trabaho. Ito ang simula ng pagbabayad ng utang na dugo.”

Nanigas ako sa takot, ngunit nang buksan ko ang ilaw, wala nang tao. Tanging ang isang lumang litrato na nahulog sa sahig ang nakita ko—litrato ng aking mga magulang… kasama si Sir Clint noong bata pa sila.