CHAPTER 2: BAYAD

"Maawa ka, baka magising 'yang tao at marinig ang mga pinagsasabi niyo!" pabulong kong pagmamakaawa habang mabilis na inilapat ang basang bimpo sa noo nung lalaki.

"O sya, sya, magluluto ka na," pilyong bilin ni Lola habang dahan-dahang naglalakad palabas ng kwarto, at sinundan ko siya para makapagluto na.

"Lola naman, eh! Alam ko naman na gwapo siya, pero kahit isang hibla man lang ng buhok sa katawan niya, wala akong nagustuhan!" reklamo ko habang padabog na naghihiwa ng kamatis sa kusina.

Pass sa kanya, mas bet ko 'yung AFAM na kayang dalhin ako sa snow.

Agad akong nagluto ng hapunan habang binabantayan ang lalaking ipinasok sa silid ko. Ilang oras ang nakalipas, nagising na rin siya sa wakas. Dahan-dahan siyang naglakad papalapit sa aming maliit na kainan habang kumakain kami.

Feel at home, Mr. Shrek?

Pero kahit ganun ang panggugulo niya sa araw ko, inaya pa rin siya ni Lola Tisay na sumalo sa amin. At syempre, ang makapal ang mukha, hindi man lang pinalampas ang libreng kain!

"Wala na nga tayong sapat na bigas at ulam, nag-aya ka pa, Lola," mahina kong bulong sabay bigay ng plastik na ngiti habang pinagmamasdan siyang kumakain

nang walang kaabog-abog.

Bigla siyang huminto sa pagnguya at tumingin kay Lola Tisay. "Ang alat naman nito, Lola... Siguro walang ligo ang nagluto nito."

Tumawa lang si Lola Tisay, samantalang ako ay halos maputulan na ng ugat sa leeg sa sobrang irita.

"Ano naman ang kinalaman ng ligo sa pagluluto, aber?!" gigil kong tanong sa kanya.

"Your sweat drips into the food while you're cooking, making it salty," malamig at pa English-English pa niyang sagot habang nakataas ang isang kilay.

"Ayaw kaon!" galit kong sagot sabay hablot sana sa plato niya, pero mabilis akong pinigilan ni Lola.

(TRANSLATION: Wag kang kumain!)

"Tama na 'yan," awat ni Lola.

"Siya nga pala, siya si Amaia, apo ko. Kahit ganyan ang ugali niyan, maganda siya at walang asawa." Seryoso ba si Lola?

Hindi niya ba alam na pinagbintangan ako ng lalaking 'to na gold digger kanina?!

Tumingin sa akin ang lalaki sabay ngiti nang nakaloloko. "Swap ko po siya ng manok at butil ng bigas, Lola."

Agad na umakyat ang dugo ko sa ulo.

"Sa akong ka gwapa, dili kabayloan ug bugas ug manok!" singit ko sa usapan nilang dalawa habang nagpapalit sila ng makahulugang tingin.

(TRANSLATION: Sa ganda kong 'to? Hindi mapapalitan ng manok at bigas!)

Hindi man lang siya natinag, kumuha siya ng baso ng tubig at patuloy na kumain sa harap ko habang patingin-tingin at pangiti-ngiti.

"Isang daang piso kada baso 'yang tubig," saad ko. Pwes, tinawag niya akong gold digger kanina, 'di ba?

Gampanan na natin 'yan!

Muntik na siyang mabilaukan sa sinabi ko, na ikinatawa ko naman nang malakas.

"Galing ba sa ibang mundo ang tubig niyo para maging ganun kamahal?" tanong niya habang ngumuya na parang kambing.

"Oo!" sagot ko agad.

"Made from rich unknown minerals from dinosaurs from hollow earth, at limited edition 'yan!" paliwanag ko sabay hair flip, cause why not?

I feel like I'm a diva.

"Galing lang sa balon ang tubig namin, 'wag kang maniwala kay Amaia. Ganyan lang talaga 'yan," biglang basag ni Lola Tisay sa bluff ko sabay yakap pa sa braso nung lalaki.

Agad kong sinamaan ng tingin si Lola Tisay. "Magsama na nga kayong dalawa!"

Padabog akong umalis sa upuan, at bago pa makalayo sa kanila, lumingon ako at sinigawan si Kuya Pogi. "Limang daan at anim na pung piso 'yang ulam, at ang bigas anim na daan!"

"Magbayad ka!"

Lumabas ako papunta sa punong mangga sa bakuran para nagmuni-muni at palamigin ang ulo ko. Nakakagigil talaga siya! Dapat pala hinayaan ko na lang siyang mahimatay sa kalsada kanina.

Habang nakatayo ako roon, biglang may bumulong sa kaliwang tainga ko.

"Do you accept Mastercard?" malambing na tanong nito.

Hindi ko maiwasang maamoy ang taong bumulong sa akin. Paano ba naman, amoy strawberry!

As in legit na strawberry scent.

"Hindi... Mister lang," pabulong ko ring sagot bago dahan-dahang lumingon sa likod.

"Huy!" sigaw ko sa gulat at automatic na humampas ang kamao ko diretso sa mukha niya!

"Stop hitting me like a mad gorilla!" sigaw din niya habang pinupunasan ang nagdurugo niyang labi.

"I don't have any cash right now, just visit me at my house—"

Hindi ko na siya pinatapos magsalita. Lumaki ang mga mata ko at agad kong tinakpan ang bibig niya. "Visit at your house?!"

"Mag-unsa man ko adto, aber? Imong ibayad kanang imong puros bukog na lawas?!" stress kong tanong sabay hawak sa bewang ko.

(TRANSLATION: Ano ang gagawin ko roon, aber? Ang ibayad mo sa akin ay iyong katawan na puro buto?!)

"Let me finish, Amaia!" sigaw din niya habang nakahawak na rin sa sarili niyang bewang.

"Fine!" gigil kong sagot sabay upo ulit sa tsinelas na ginawa kong upuan sa ilalim ng puno.

"Tomorrow morning, pumunta ka sa address na 'to tapos sabihin mo sa kanila na asawa kita," sabi niya sabay abot sa akin ng isang mamahaling calling card.

Nakasimangot kong tinanggap 'yun habang binabasa ang pangalan, pero naputol ang pag-iisip ko nung nagsalita siya ulit.

"Then, see you tomorrow, gold digger," hirit niya sabay flying kiss sa akin.

Dahil pinaglihi ako sa ampalaya, mabilis kong iniwasan ang papuntang kiss niya.

Kinabukasan, maaga akong nakatayo sa labas ng isang napakalaki at sobrang taas na gintong gate. Bahay ba talaga niya 'to? Baka naman gardener lang siya rito tapos nagpapanggap lang na mayaman?

Tama, Amaia! Katulong lang siya rito at makapal lang talaga ang mukha niya!

Biglang bumukas ang gate at nagpakita siya sa akin habang may pa-ngiti-ngiti pa.

"Nasaan na ang bayad mo?" tanong ko agad sabay latag ng palad ko sa harap niya.

"Close eyes muna," malambing na sabi nito habang nagpapa-cute.

Ew, yuck!

"Paano kung ayoko?" tanong ko, 'tas bigla siyang nag-pout.

"Wala kang pera," pang-aasar niya.

Ouch! Ang sakit naman nitong magsalita, akala mo naman siya ang may-ari ng buong subdivision!

"Wag mong dibdibin, Amaia... wala ka naman kasi 'non," dagdag pa niya sabay tingin sa dibdib ko.

Nilakihan ko siya ng mata at inihanda ko na sana ang aking mala-Manny Pacquiao na kamao nang may biglang nagsalita sa likod ko.

"Apo, mabuti naman at nandito ka na! Tulungan mo akong maghilot sa customer natin," biglang sulpot ni Lola Tisay sa likuran ko.

"Sige po, Lola Tisay," malambing kong sagot at sumunod sa kanya sa paglalakad habang binibigyan ng masamang tingin si Kuya Pogi.

Nang makapasok na kami sa loob ng mansyon, napanganga ako. Ang ganda ng paligid! Ang yaman, ang bango, at higit sa lahat, nakakahiyang tumayo sa kintab ng sahig. Para kaming mga hampaslupa tulad ng mga karakter sa teleserye.

"Nice to see you again, mare!" sigaw ng isang matandang babaeng papalapit sa amin sabay yakap kay Lola Tisay.

Based on my observations, pareho lang sila ng edad pero mas lamang pa rin si Lola Tisay sa ganda.

"Is this your apo na? Ang gandang dalaga nito, mars!" pambobola niya sa akin sabay beso. Nahihiya naman akong ngumiti sa kanya.

"Magandang araw po," bati ko.

Tumawa lang siya at nagkatinginan sila ni Lola na para bang may malaking sikretong tinatago.

"I want you to meet my one and only apo," sabi nung matandang mayaman habang may naririnig kaming yabag ng sapatos na papalapit mula sa aking likuran.

"Meet my grandson, Leonardo Miguel Talaueño."

Agad nawala ang ngiti ko sa mukha nang makita ko kung sino ang lumabas mula sa p***o.

"IKAW?!"