CHAPTER 4: DEATH WISH

Wala talaga ako sa mood makipag-usap kahit kanino sa kanila ngayon, lalo na rito kay Leonardo na nanggagalaiti pa rin sa galit sa aming tatlo kahit na wala naman talaga akong kinalaman at kasalanan sa biglaang kasal-kasalan na 'yan!

"Mamita! I don't want to get married to this girl!" galit na galit na sigaw ni Leonardo habang nakatayo sa gitna ng mamahaling sala nila.

Ako naman, patingin-tingin lang sa paligid habang patay-malisya na nakiinom ng malamig na orange juice sa baso ko. Masarap 'yung juice nila, amoy mayaman at ramdam mong mayaman ang gumawa, kaya bakit ko naman sasayangin ang pagkakataong 'to na uminom habang nag-aaway sila?

"Pakasalan mo siya o wala kang matatanggap na kahit anong mana mula sa pamilya natin! Tatanggalan kita ng lahat ng ari-arian!" sigaw din ng Mamita niya sabay malakas na hampas ng makapal na libro sa ibabaw ng glass table.

"Why her out of all people?!" galit at frustrated na tanong nito sabay turo sa akin nang matalim at seryosong-seryoso ang mukha.

Napaigtad ako sa gulat nang maikumpas niya ang daliri niya sa mukha ko. Agad akong bumulong at tumingin kay Lola Tisay na katabi ko lang sa sofa.

"Ano raw, Lola? Bakit turo nang turo 'yang unggoy sa'kin?" tanong ko. Medyo nabingi kasi ako sa lakas ng sigawan at away nilang dalawa kanina.

"Wala daw kay buhok... In Tagalog, sinasabi niya na wala kang buhok," pabulong na gawa-gawang salin ni Lola Tisay sa akin habang seryosong-seryoso ang mukha niya.

Seryoso ba 'tong si Lola?!

Hairless agad?!

Naka-ash brown kaya ang buhok ko at napakaganda!

"Pero Lola Tisay, ano ba kasi ang pumasok diyan sa isip mo para ipamigay at ipakasal niyo ako sa matangkad na 'yan?!" reklamo ko sa kanya sa mababang boses.

Imbes na sumagot nang maayos at matino, piningot lang niya ang pisngi ko at pilit na itinuro ang mukha ko pabalik kay Leonardo na halos lumabas na ang mga ugat sa leeg sa sobrang galit.

"Titigan mo nang mabuti, apo. Gwapo siya, matangkad, makisig, at higit sa lahat, malaki ang kanyang—"

Enough, I can't deal with her dirty talks!

Mabilis kong itinakip ang buo kong palad sa bibig ni Lola Tisay! Diyos ko po! Wala pa namang preno ang bibig ng matandang 'to tuwing nagsasalita!

"Lola! Ano ba!" awat ko sa kanya habang namumula ang mukha sa kahihiyan at kaba. Natawa lang siya at tinanggal ang kamay ko sa bibig niya.

"Ano? G ka ba sa kanya, apo?" tanong niya sabay pa-thumbs up pa sa akin nang may kasamang panunukso.

"Ayoko! Marriage is sacred, hindi 'yan dapat pinaglalaruan o ginagawang negosyo! At isa pa..." Lumingon ako kay Leonardo sabay bigay ng tinging puno ng matinding panlalait mula ulo hanggang paa.

"Ayoko sa lalaking sobrang tangkad, para siyang kapre! And he looks like..."

Napatigil ako nang ilang segundo. Bushet! Wala akong maisip na maipintas sa itsura niya! Masyadong perpekto ang buong katawan niya mula sa matangos na ilong, makapal na kilay, hanggang sa maayos na panga.

Ten over ten for me!

"Your future husband," singit bigla ng Mamita niya sabay ngiti sa akin nang napakalakas.

"Amaia!" singit din bigla ni Leonardo, nanginginig ang boses sa matinding gigil.

"Hindi pa ba sapat ang isang milyong piso sa'yo para pumayag ka sa lintek na kasalang 'to?!"

Oops, wala akong kinalaman d'yan, nadamay lang ang aking magandang mukha.

Napakuyom ang dalawa niyang kamay sa galit. Agad na uminit ang ulo ko sa paulit-ulit niyang pambibintang at pambabastos sa akin.

"Leonardo, wala akong natanggap kahit na isang piso mula sa Mamita mo!" galit kong sagot habang matapang na nakatitig sa dalawang mata niya.

"At para malaman mo, ayaw rin kitang pakasalan!"

"Liar!" sigaw niya pabalik.

"You want money? Name your price! Sabagay, mukha ka namang pera at mukhang ginagawa mo 'to para yumaman!"

Sa sobrang inis, galit, at sakit ng pananalita niya, hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Agad na lumipad ang kamay ko sa ere at malakas na lumagapak ang palad ko sa maganda niyang pisngi!

PAKS!

Rinig ang tunog ng sampal sa buong sala.

"Oo, mukha akong pera!" sigaw ko habang nanginginig ang buong boses at katawan ko sa galit.

"Pero kahit ganun ang buhay namin, hindi ako manggagamit ng ibang tao para lang yumaman! Kainin mo 'yang pera mo!" Bago pa siya makabawi o makapagsalita mula sa pagkabigla, hinablot ko ang makapal na libro sa mesa at buong lakas na hinampas din 'yun sa mukha niya!

"Tumigil na kayong dalawa!" biglang sigaw ni Lola Tisay mula sa tabi.

Paglingon namin ni Leonardo, hawak na niya ang isang lumang baril—ewan ko ba kung saan at kanino niya 'yun nahukay sa bahay na 'to!

"Magpapakamatay kami kapag hindi kayo nagkasundo!" sigaw din ng Mamita ni Leonardo habang may hawak nang matalim na kutsilyo na itinatapat sa sarili niyang leeg.

"LOLA!" sabay naming sigaw ni Leonardo. Nataranta kaming dalawa at patakbong lumapit sa kanila para agawin ang mga hawak nilang mamatay-taong gamit at sandata.

"Lumayo kayo sa amin!" pagbabanta ni Lola Tisay habang dahan-dahan na umaatras papuntang pintuan ng villa.

"Mamita, stop! Please put that down!" kinakabahang sigaw ni Leonardo habang nakataas ang dalawang kamay.

"Lola Tisay! Unsaon na lang ninyong manok na pang-sabong ug ang kanding kung mamatay ka?!" naiiyak kong sigaw sa kanya.

(TRANSLATION: Anong mangyayari sa manok mong panabong at sa kambing mo kapag namatay ka?!)

Bigla niyang hinubad ang tsinelas sa paa niya at mabilis na binato ako sa mismong mukha!

"Pag-hilom dira, Amaia!" sigaw ni Lola Tisay sabay bato ulit ng isa pang piraso ng tsinelas.

(TRANSLATION: Tumahimik ka diyan, Amaia!)

Aba!

Mukha ba akong lata ng sardinas para pagpraktisan mo ng tumbang-preso 'tong mukha ko sa gitna ng emergency na 'to?!

"Mamita, please don't hurt yourself," nanginginig na sabi ni Leonardo habang dahan-dahang lumalapit sa lola niya.

"Tell me what you want and I will do everything to give it to you right now." Dahil alam kong mas mahal pa ni Lola Tisay ang mga alaga niyang hayop sa bahay-kubo kaysa sa akin, sinubukan ko siyang guluhin at takutin.

"La! Gagawin kong tinola 'yung paborito mong manok, tapos 'yung kambing ipa-kaldereta ko tutal mamatay ka rin naman ngayon!" sigaw ko sa kanya.

"Marry her... I want the both of you to get married immediately!" sigaw ng Mamita ni Leonardo sabay tingin kay Lola Tisay na para bang may palihim at mabilis silang hudyat na dalawa.

"Fine! We'll get married! Just put those down!" mabilis na pagsuko ni Leonardo dahil sa takot sa lola niya.

"Hindi pa rin ako pumapayag!" hirit ko pa rin habang nakayuko.

"Ayaw mo?" banta ni Lola Tisay sabay ikasa ang baril na hawak niya.

"Mas gusto ko pang mamatay na lang ngayon din!"

"Oo na! Magpapakasal na kami! 'Wag niyo lang itutuloy 'yan!" mabilis kong bawi sa sobrang takot at taranta.

Mabilis nilang ibinaba ang baril at kutsilyo sa sahig, sabay nagyakapan at naghalakhakan nang napakalakas ang dalawang matanda na para bang nanalo sa lotto.

"Salamat Lord! Pumayag din sa wakas!" masayang sigaw nilang dalawa habang kami ni Leonardo ay naiwang nakatunganga sa gitna ng sala.