Chapter 3: Mga Lihim at Muling Pagkikita

Tahimik ang gabi.

Pero sa loob ng opisina ni Billie, tanging tunog ng keyboard at mahihinang paghinga niya ang maririnig.

Sa screen ng laptop, nakabukas ang medical record ni Vicky — at doon, unti-unting gumuho ang lahat.

Diagnosis: Peptic Ulcer Disease.

Not cancer. Never was.

Napatigil si Billie. Para siyang tinanggalan ng hangin.

Mabilis niyang binuksan ang mga dating text ni Vicky — mga mensaheng may linyang:

“Billie, please… ayoko pang mamatay.”

“Masakit na, Billie, baka hindi na ako magtagal.”

Ngayon, lahat iyon ay parang lason.

“Ulcer… niloko mo ‘ko…”

Hindi siya nagdalawang-isip. Kinuha niya ang susi ng sasakyan at agad na tumakbo palabas.

Nakaayos ang mga bulaklak, amoy jasmine sa paligid.

Nasa gitna si Vicky, abala sa pag-aayos ng bouquet.

Ngunit nang bumukas ang pinto, parang nahulog ang buong mundo niya.

 “Hindi ka naman pala mamamatay, ‘no?”

Napalingon si Vicky, nagulat. “B-Billie? What are you talking about?”

Inihagis ni Billie ang folder sa harap niya.

Tumilapon ang mga papel — medical results, hospital receipts, lahat.

“Ulcer. Hindi cancer. Months mo akong ginago!”

 “Billie, hindi mo naiintindihan—”

 “Ang hindi ko maintindihan, Vicky, ay kung paano mo nagawang gamitin ang awa ko para sirain ang buhay namin ni Mariel!”

 “Dahil wala akong laban! Araw-araw, ikaw lang ang iniisip ko! Pero kahit anong gawin ko, si Mariel pa rin ang laman ng puso mo!”

Tahimik si Billie, pero bakas sa mukha ang pagod at pagkamuhi.

Lumapit siya, halos marinig na ni Vicky ang tibok ng puso niya.

 “Hindi mo kailangang sirain ang iba para makuha ang pagmamahal, Vicky. Hindi ganun ang love.”

Tumalikod na siya.  Pero bago siya tuluyang makaalis, nagsalita si Vicky — mahina pero puno ng takot.

 “Billie… may hindi ka pa alam tungkol sa ama ni Mariel.”

Napahinto si Billie, pero hindi na siya lumingon.

 “Hindi ko na kailangang marinig. Lahat ng sinabi mo, puro kasinungalingan.”

Iniwan niya si Vicky, nakaluhod, umiiyak — habang ang mga kandila sa paligid ay unti-unting namamatay.

Umuulan.

Basang-basa si Billie habang nakatayo sa tapat ng bahay.

Hawak niya ang isang maliit na kahon ng mga lumang larawan nilang mag-asawa.

Pagbukas ng pinto, tumambad si Mariel — payat, maputla, pero may kakaibang liwanag sa mga mata.

Hindi halata, pero sa ilalim ng maluwag niyang dress, may bahagyang kurba ng tiyan na pilit niyang tinatago.

 “Bakit ka nandito, Billie?”

 “Gusto kong humingi ng tawad. Alam kong huli na, pero kailangan kong sabihin.”

Tahimik lang si Mariel. Hindi siya lumapit, pero hindi rin siya lumayo.

 “Si Vicky… niloko ako. Wala siyang cancer. Ginamit niya lang ako, Mariel. At habang lahat ‘yun nangyayari, ikaw ‘yung totoong nasasaktan ko, napakahunghang ko talaga.”

 “Bakit ngayon mo lang naisip ‘yan, Billie?”

 “Siguro dahil minsan, kailangan pang mawala ang isang tao para maintindihan kung gaano mo talaga ito kamahal.”

Lumapit siya, marahang hinawakan ang kamay ni Mariel.

Hindi ito tumutol — pero hindi rin gumanti.

 “Mariel, please… bigyan mo pa ‘ko ng isa pang chance. Hindi ko hihilingin na bumalik ka agad. Pero hayaan mo lang akong ayusin kung ano’ng nasira ko.”

Tahimik.

Tanging tunog ng ulan ang naririnig.

Hanggang sa huminga ng malalim si Mariel, at mahina niyang sinabi:

 “Billie… pagod na akong umasa. Pero to be honest…”

“…hindi ko pa rin kayang kalimutan ka.”

“Then let me try again. Kahit dahan-dahan. Kahit isang araw, isang hakbang lang.”

Ngumiti si Mariel, mapait pero totoo.

 “Huling beses na ‘to, Billie. Kapag nasaktan mo pa ako ulit, wala ka na talagang babalikan.”

 “Hindi ko na hahayaang mangyari ‘yon.”

At doon, sa ilalim ng ulan, dahan-dahan silang nagyakapan — hindi bilang mag-asawang nagbabalik, kundi bilang dalawang pusong gustong magsimula muli.

Sa loob ng bahay, nakasabit sa dingding ang framed photo nila ng kasal — at sa mesa, nakalagay ang isang positive pregnancy test na itinago ni Mariel sa ilalim ng mga papeles.

Hindi pa alam ni Billie.

Pero sa sandaling iyon, sa pagitan ng ulan at pag-ibig, may bagong buhay na tahimik na nagsisimula.