CHAPTER 5

KABANATA 5

ANG HINDI INASAHAN

"Minsan ko nang naiwala ang lahat sa iyo, Richard, hindi ko na hahayaang guluhin pa ng iyong presensya sa bayang ito ang aking buhay." Bulong ni Flora sa sarili habang dumaan ang taxi sa gusali ng Wilson noong siya ay papunta sa trabaho isang umaga.

"Hindi ba alam ni Miss Blake na dapat siyang nasa kompanya bago mag-alas-nuwebe ng umaga? Dalawang minuto na lamang bago mag-alas-nuwebe at wala pa akong nakikitang anumang bakas niya." Isang babaeng bagong bumaba ang nagsimulang magreklamo habang papalapit sa reception.

Malapit na sanang sagutin ito ng receptionist nang bigla siyang kinilala ni Flora, mabilis na lumalapit sa babae.

"Hi ma'am. Pasensya na kung nagkaroon ka ng maling akala sa akin. Ako ay..." Sinusubukan ni Florang ipaliwanag ang sarili nang putulin siya ng babae, nakaawang ang bibig habang nakadilat ang mata sa pagmamasid kay Flora.

"Teka, ikaw ba si Flora Blake?" Tanong ng babae.

"Oo. Hindi ako umaayon sa iyong inaasahan, tama?" Ngumiti si Flora.

Hindi pa rin ito kapani-paniwala para sa maraming tao na ang isang babae ay maaaring maging isang executive designer sa gayong murang edad.

"Patawarin mo ang aking pag-uugali." Sabi ng babae na may ngiti, iniaabot ang kanyang kamay kay Flora para makipagkamay.

"Ako si Bianca Franklin. Ipinadala ako ng aking superyor para siguraduhin na hindi ka nawala sa daan papunta sa opisina." Ipinaliwanag ng babae. Nararamdaman pa rin niya ang kaunting hiya sa kanyang sarili sa pagreklamo kanina nang wala pang kumpirmasyon, dahil talaga naman ay nakita na niya si Flora ilang minuto ang nakalipas sa reception bago pa magsimulang magtanong ang superyor tungkol sa kanya.

"Miss Katherine, maaari mo munang ihinto ang dokumentasyon sa ngayon. Kailangan niyang sumunod sa akin." Inutusan ni Bianca ang receptionist bago siya kumindat sa mga mata para sundan siya ni Flora.

Habang nagsisimula silang lumakad papunta sa elevator, ang kanyang mga mata ay biglang napatingin sa munting batang mahigpit na kumakapit kay Flora.

"Siya ba'y iyong nakababatang kapatid?" Kaswal na tanong ng babae.

"Hindi po, ma'am. Hindi ako ang batang kapatid ni Mommy. Ako ang kanyang tanging anak! Maaari mo akong tawaging Daniel, o Dan sa maikli." Mabilis na sumagot ang munting bata bago pa man makapagsalita ang kanyang ina.

"Wow!" Sabay-sabay na sabi ng mga tao sa reception at napahalakhak sa tiwala ng bata.

"Napakatalino niya." Puna ng isang babae.

"Awww, in love na ako sa bata. Sana ang aking unang anak ay kasingtalino nito." Dagdag ni Katherine, ang punong receptionist.

Tumingin pababa si Flora at kumindat sa kanya. Bago sila umalis ng bahay, sinabihan na niya ito na manahimik anuman ang sabihin ng mga tao, ngunit tila napakahirap na gawin iyon para sa munting bata.

Kung hindi lamang dahil bago pa lamang sila lumipat sa kapaligiran, sana ay ipinasok na niya ito sa isang day care at naligtas na lamang ang sarili sa pagsagot ng napakaraming tanong mula sa mga tao.

Muling pinaikot ni Bianca ang kanyang mga mata kay Flora. Sobrang bata pa niyang tingnan para makapagsilang na ng anak na ganoong edad at kayang umasenso pa rin sa kanyang karera.

"Patawarin ang kanyang pag-uugali. Ang kanyang pangalan ay Daniel Blake. Siya nga po talaga ang aking anak." Ipinaliwanag ni Flora.

Hindi maalis ni Bianca ang kanyang mga mata sa bata habang sila ay pumapasok sa elevator.

Sa sandaling nalapit sila sa opisina ng superyor, nagsimulang kumabog ang isip ni Flora, hindi niya alam kung paano tutugon ang babae kung siya rin ay nagkaroon ng maling akala sa kanya bilang huling dumating sa trabaho sa unang araw.

Nang pumasok sila, isang katamtamang gulang na babae ang nakaupo, umiinom ng kape habang umiikot sa kanyang umiikot na upuan.

"Ikaw ba – Miss Flora Blake?" Tanong ng babae, ang kanyang tinig ay may hibla ng pagkagulat tulad ng paraan ng iba noong una nilang makita si Flora.

"Opo, ma'am." Tumango si Flora at nagpatuloy na ipakilala ang sarili nang maayos.

"Wow. At ito ba ang iyong anak, sa palagay ko?" Muling tanong ng babae, at tumango si Flora.

Hindi nagulat si Flora na alam na ng babae ang marami tungkol sa kanya dahil alam niya ang koneksyon ng babae sa kanyang tiyahin. At bago pa siya inalok ng trabaho ng babae, naipaalam na ng kanyang tiyahin ang mga detalye ng kanyang karanasan sa kanya.

Nagsimulang ngumiti si Dan. Sa unang pagkakataon, walang nagkamali sa kanyang pagkakakilanlan bilang kapatid ng kanyang ina.

"Maaari ka nang lumabas muna, Bianca." Sabi ng babae bago inilipat ang kanyang tingin kay Flora.

"Ako si Elizabeth Briggs. At bago ka magsimula, gusto kong ipayo na iwanan mo na ang iyong nakaraan at tumuon sa pagbibigay sa amin ng mahusay na resulta.***" Ipinagpatuloy ng babae.

"Kung kailangan mo ng anumang tulong, laging nandito ako para sa iyo." Wakas niya.

Huminga nang malalim si Flora sa ginhawa habang lumalabas siya sa opisina. Hindi niya inasahan na magiging kasing-kalmado ni Elizabeth.

Ngunit tila ang kanyang nakaraang buhay ay nag-ambag din nang malaki sa kanyang kabaitan.

Si Elizabeth ay isang babaeng nasa huling bahagi ng kanyang kuwarenta na minsan ay nasa isang mapang-abusong kasal, at kaya nang magmakaawa ang tiyahin ni Flora sa kanya na bigyan si Flora ng trabaho, hindi siya nag-atubiling ipagkaloob ang kanyang kahilingan.

Bago umuwi si Flora, halos lahat ng empleyado sa Davy's Design Hub ay tila nagustuhan na siya dahil sa kanyang anak.

Ginamit niya ang dalawang linggong pahinga na ibinigay sa kanya upang mas alamin ang lungsod, ang mga pagbabagong naganap habang siya ay wala, at nagsaliksik din tungkol sa ibang design company at kung paano niya magagawang mas natatangi ang kanilang kompanya kumpara sa iba.

Tatlong araw bago buong pasukan ni Flora sa trabaho, tumawag sa kanya si Ms. Elizabeth.

"Flora, maaari ka bang pumunta sa opisina bukas? May business meeting kami sa isang napakahalagang kliyente na hindi ko kayang ilipat ang iskedyul."

"Sige po." Pagpapatibay ni Flora nang walang pag-aalinlangan.

Bukod dito, bumalik siya sa New York para magtrabaho at kumita ng disenteng ikabubuhay para sa kanya at sa kanyang anak.

Pumasok si Flora sa opisina ni Elizabeth nang maaga bilang alas-otso ng umaga kinabukasan.

"Miss Blake. Pasensya na sa pagputol sa iyong pahinga, ngunit napakahalaga ng kliyenteng ito, at ayaw kong mawala ang pagkakataong makipagkasundo sa kanya." Ipinaliwanag ni Elizabeth.

"Kaya, paano niya gustong paglingkuran natin siya?" Tanong ni Flora.

"Kailangan niya ng isang customized na singsing at isang portrait para sa kanyang asawa bilang regalo sa kanilang anibersaryo."

"Wow. Ang ganda naman noon. Tiyak na maibibigay natin sa kanya ang pinakamahusay." Tiniyak ni Flora. Ngunit bigla, nagbago ang ekspresyon ni Elizabeth patungong malungkot, na nagdulot ng pagkalito kay Flora.

"Miss Blake, ang kliyenteng ito na iyong paglilingkuran, minsan na akong nakipagkasundo sa kanya, at masasabi ko sa iyo, napakahirap siyang kausap. Sa katunayan, siya ang pinakamahirap na kliyente na kailanman namin nakaharap dahil sobrang taas ng kanyang panlasa. Kaya naman lagi naming siningil siya ng limang beses ang halagang siningil namin sa iba naming kliyente, at hindi siya nag-aatubiling magbayad basta't naihatid ang gawain sa paraang makapagpapasaya sa kanya." Ipinaliwanag ni Elizabeth.

"Hindi iyon magiging malaking problema, ma'am. Maniwala ka, kapag nagbigay ako ng sample, mawawala ang kanyang pakiramdam ng kahirapan dahil ito'y magiging perpekto lampas sa kanyang imahinasyon."

Sabi ni Flora nang may nakakatiyak na ngiti.

Sobra siyang kumpiyansa sa kanyang mga disenyo dahil alam niyang mula noong seryoso niyang sinimulan ang kanyang karera sa disenyo, wala pang kliyenteng nagreklamo ng hindi pagkasiyahan sa kanyang serbisyo.

"Salamat sa iyong pagtitiyak, Miss Blake. Naghihintay na ang kliyente sa iyo sa conference room." Wakas ni Elizabeth, bago tuluyang umalis si Flora.

Sa sandaling naabot niya ang p***o, huminto siya at bumaling kay Elizabeth, na parang bigla niyang naalala ang isang bagay. "Miss Elizabeth, maaari ko bang malaman kung paano ko tatawagin ang kliyente?"

"Ah, iyon nga pala. Maaari mo siyang tawaging Mrs. Wilson." Sagot ni Elizabeth.

Ang pangalang Mrs. Wilson ay nagpahinto sa isip ni Flora. Nagsimulang kumabog nang malakas ang kanyang puso sa kanyang dibdib. 'Mrs. Wilson? Sana hindi siya kabilang sa parehong pamilyang Wilson na aking kilala?' Naisip ni Flora sa sarili.