CHAPTER 4

KABANATA 4

UHAW SA PAGHIHIGANTI

"Tama ka. Wala talagang magagawa." Tumango si Flora bilang pagsang-ayon. Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang kilay, dumadaloy ang dugo sa kanyang katawan habang ang kanyang puso ay kumakabog sa kanyang tadyang.

Tinitigan niya si Debby nang may matinding pandidiri.

Kaya, sa buong panahong ito, si Richard pala ay natutulog kasama ang kanyang matalik na kaibigan at palaging gumagamit ng sobrang dami ng trabaho sa opisina bilang dahilan para magpuyat, para lang makasama ang kanyang kabit?

"Kaya, sino ang lalaking iyon, Debby? Sino ang bastardong inayos mo para sa akin kagabi?" tanong ni Flora, ang kanyang tinig ay mahigpit at puno ng galit.

"Ah, iyon ba?" Tumawa nang halakhak si Debby.

"May kailangan pa bang malaman mo?"

"Kung ganoon, ang totoo ay... kumuha kami ng gigolo para lamunin ka nang gabing iyon, pero nang bumalik siya, sinabi niya sa amin na may nakita na siyang ibang lalaki sa kwarto, kaya hindi na niya naisagawa ang gawain."

"Ano?" bulalas ni Flora.

"Oo. Kaya sa ngayon, wala akong ideya kung sino ang lalaking sumiping at dumila sa iyo magdamag. Kung siya ba ay mababa, matangkad, bata, matanda, guwapo o pangit, ang iyong imahinasyon na lamang ang makakasagot niyan, maliit na hayop! Ang alam lamang namin ay may ibang lalaki na matagumpay na n*******d sa iyo." Sinamaan siya ni Debby, walang anumang pagsisisi sa kanyang tinig.

"Isa iyang malaking kasinungalingan!" Argumento ni Flora.

"Alam ko na ang gagawin ko. Ang mga surveillance camera ng hotel ang magbibigay sa akin ng detalyadong kasaysayan ng lahat!" Sabi ni Flora at nagsimulang lumakad palayo nang may pagsisigurado sa bawat hakbang.

"Masamang balita." Ang mapanuyang tinig ni Debby ay umalingawngaw. "Ang mga surveillance camera ng hotel ay bigla na lamang nagkaroon ng seryosong depekto sa makina kahapon. Napakalaking pagkakataon, tama?" Ngumisi siya.

Nilunok ni Flora ang kanyang laway nang may kirot.

'Napakatalino talaga ng mga taong ito! Talagang alam nila kung paano ilaro ang kanilang mga baraha nang walang kamalian.' Bulong niya sa sarili.

Huminto si Flora matapos maglakad ng ilang hakbang palayo sa hardin at lumingon para sa huling pagtingin sa mansyon ng mga Wilson. Bigla niyang naitama ang paningin sa mga taong nagtaksil sa kanya.

Pero ngayon, ang lahat ng lungkot sa kanyang puso ay lubusan nang nawala.

Ang natitira na lamang sa kanya ngayon ay kung paano niya babalikatin ang mga piraso ng kanyang buhay at magpatuloy nang mabuti.

"Nagsisisi ako na nakilala kita, Debby! Kinasusuklaman ko kayong lahat!" Sinumpa niya at umalis.

Pinagmasdan ang paglisan ng mahinhing katawan ni Flora sa mansyon ng mga Wilson, nagtinginan ang tatlong babae at napahalakhak sa mapanuyang tawanan.

Sa wakas, nagtagumpay sila sa pag-alis ng balakid sa kanilang maruming laro.

***

Habang nananatili si Flora sa Mexico kasama ang kanyang tiyahin, gumuho ang kanyang mundo nang matuklasan niyang may umuusbong na buhay sa kanyang tiyan. Ang pagtanto nito ay mas masakit pa sa pagkadiborsyo nang walang kahit isang sentimo.

Paano niya malalampasan ang trauma ng pagbubuntis para sa isang lalaking wala man lang siyang kaalam-alam?

Tiyak siyang ang munting buhay na kanyang dinadala ay hindi kay Richard, dahil mula pa sa kanilang gabi ng kasal, hindi kailanman nakaligtaan ni Richard na gumamit ng proteksyon bago sila magsiping.

Sa kabila ng lahat, ginawa pa rin niya ang lahat ng posible upang iwanan ang nakaraan at magsumikap na maging mas mabuting bersyon ng kanyang sarili. Kahit para sa wala, kailangan niyang maging matatag at bigyan ang kanyang anak ng mas magandang buhay.

******

Anim na taon ang lumipas, sa isang maliwanag na modernong internasyonal na paliparan, huminga nang malalim si Flora bago binuksan ang kanyang mga mata at tumingin sa kanyang paligid.

Sa wakas, dumating na ang araw na ito, isang araw na maaari na siyang makihalubilo sa mga tao sa mataas na lipunan tulad ng dati niyang ginagawa noong lumalaki siya.

Ang kapaligiran ay tila balanse at payapa.

Sa paliparan, dalawang batang babae ang may hawak na welcome card. Nakasulat dito, Punong Disenyador ng Deluxe Arts, Flora Blake.

Isinabit ng mga babae ang mga card sa kanilang leeg, palipat-lipat ang tingin sa lahat ng mukha ng kababaihan habang desperado nilang hinahanap ang babaeng inatasan silang salubungin.

Palipat-lipat ang kanilang mga mata sa kanilang mga telepono at sa mga mukha ng mararangal na kababaihan sa paligid, umaasang makikita ang eksaktong katulad ng babae sa kanilang gallery.

Batay sa paglalarawan na ibinigay sa kanila ng tiyahin ng babae, inaasahan nilang makikita ang isang marangal na babaeng nakadamit nang sopistikado na magpapahiwatig ng kanyang presensya sa gitna ng libu-libo, ngunit mali ang kanilang palagay.

Biglang may nakita silang isang babaeng nakasuot ng kaswal na kasuotan na papalapit.

Ang kanyang magandang blondeng buhok at kaakit-akit na maputing mga mata ay nagdagdag pa sa kanyang natatanging kagandahan. Sa kanyang tabi, isang maliit na batang lalaki na mga limang taong gulang ang masayang nagtutulak ng isang cart na may laman na maliit na maleta at munting sidebag.

Sa mga bata sa paligid, ang anyo ng bata ay tumatambad. Siya ay may magagandang tampok ng mukha at ang kanyang mga mata ay kaakit-akit at maputi tulad ng kanyang ina.

Walang sinuman ang makakikita sa maliit na bata na hindi hihinto at magkokomento pagkatapos ng ikalawang tingin. Ang kanyang matinik na kulay-rosas na labi at magandang hugis ng ilong ay eksaktong katulad ng mga tampok ng mayayamang bata na karaniwang ipinipinta sa pabalat ng magasin bilang mga modelo.

"Wow! Sobrang gwapo ng batang ito."

"Sa palagay ko sinundan niya ang hitsura ng kanyang ama. Dahil ang kanyang kagandahan ay masyadong mahusay para ihambing sa kagandahan ng kanyang ina.***" Iba't ibang komento ang bumubulong mula sa mga tao sa paligid.

Huminga nang malalim si Flora at ipinikit nang mahigpit ang kanyang mga mata, sa sandaling narinig niya ang mga bulungan tungkol sa hitsura ng kanyang anak na kahawig ng kanyang ama.

Ang mga salitang iyon ay nagpaalala lamang sa kanya kung paano siya nagkaanak nang wala man lang kaalaman kung sino ang ama, na muling nagpaharap sa kanya ng nakakasakit na nakaraan na akala niya ay nakalimutan na niya.

Kung hindi dahil sa pakiusap ng kanyang tiyahin na bumalik siya sa New York matapos siya tulungang makakuha ng mas magandang alok ng trabaho sa design company ng isang kaibigan, hindi na sana muling makikialam si Flora sa lungsod na ito hanggang sa lubusan siyang gumaling mula sa kanyang nakaraan.

Mabilis niyang inilabas ang kanyang glass case upang isuot ang kanyang madilim na salamin sa mata upang itago ang mga luhang nagbabantang bumagsak.

"Mommy. Hindi ba't sa palagay mo ang dalawang babaeng iyon doon ay narito para sunduin tayo? Matagal na silang nakatitig at nagbubulungan sa isa't isa. Sinabi mo sa akin na magsisimula ka ng bagong trabaho bilang chief designer, tama ba?" Napansin ng maliit na bata, itinuturo ang mga tag na nakasabit sa leeg ng mga babae kung saan malinaw na nakasulat ang pangalan ng kanyang ina.

Nangimasok ang labi ni Flora at ngumiti nang malabo. Isang bagay na labis niyang pinahahalagahan tungkol sa kanyang anak ay ang kanyang mataas na IQ at ang paraan ng kanyang pangangatwiran na tila isang matalinong nasa hustong gulang.

Buweno, ang isipin lamang ito ay nagpapababa ng kanyang sama ng loob sa tuwing bumabalik ang kanyang nakaraan. Kahit siya ay nag-iisang ina, mayroon siyang pinakakaibig-ibig na batang lalaki sa buong mundo.

Sinundan ni Flora ang dalawang babae habang inaakay nila siya patungo sa tsuper, na nagmaneho sa kanila nang katamtamang bilis tulad ng dati niyang ginagawa noong siya mismo ang nagmamaneho noon, hanggang sa sila ay bumaba sa isang matangkad, marangal na gusali na may kumikinang na pilak na tarangkahan. Ito ay parang isang estate na may maraming yunit ng magkatulad na istruktura.

"Maligayang pagdating sa Deluxe design estate, ma'am. Ayon sa tagubilin ng chairman, ito ang inyong apartment sa ngayon." Sabi ng isa sa mga babae habang sila ay naglalakad patungo sa harapan ng isa sa pinakamalaki at pinakabagong flat kabilang sa mga bahay.

Wow! Bulalas ni Flora, kumakabog ang kanyang puso sa paghanga sa malaking apartment na hindi niya inasahang matitirhan sa lalong madaling panahon.

Sa gabi, nagpasya siyang lumabas para maglakad-lakad kasama ang kanyang munting anak upang maging pamilyar man lamang sa kapaligiran bago siya magsimula ng trabaho kinabukasan.

"Hoy, mommy, tingnan mo iyon! Gusto ko ang gusaling iyon. Napakaganda niya talaga." Napansin ng kanyang munting anak, itinuturo ang isang malaking piramideng istruktura. Ang kanyang natatanging panlabas na anyo ay nangunguna sa lahat, na madaling mapansin sa gitna ng lahat ng malalaking gusali sa kalye.

Itinaas ni Flora ang kanyang kilay. "Wow, talagang maganda ito..." Huminto siya nang bigla niyang mapatingin ang malaking signboard sa tarangkahan.

Nakasulat dito, "Maligayang pagdating sa Wilsons Swift Holdings. (Ang tamang lugar para masiyahan sa inyong mataas na panlasa sa luho.)"

Nanlaki ang kanyang mga mata. Huminga siya nang malalim upang mapigil ang tumataas niyang tibok ng puso.

'Teka, paano nailipat ang Wilson's Swift Holdings sa kalye na ito?' Hindi niya matanggap ang kanyang nakikita.

Agad niyang isinapubli ang kanyang telepono at isinulat ang buong impormasyon tungkol sa Wilson's Swift Holdings sa g****e search niya.

Doon, nakita niya ang halos wumasak sa kanya. Kababalik lamang naitayo ng Wilson's Swift Holdings ang bagong site na ito at ginawa itong kanilang permanenteng site.

Ipinikit niya ang kanyang mga mata at nilunok nang mabigat.

Ang lahat ay nagpapaalala sa kanya kung paano niya nawala ang kanyang mana sa mga bastardong may-ari ng kompanyang ito dahil sa kanilang masamang balakid.

Hindi niya inaasahan na ang kanyang bagong kompanya ay malapit pala sa kompanya ng mga taong nagbigay sa kanya ng matinding pinsala sa damdamin.

Sa sandaling iyon, naisip niyang magbitiw sa trabaho at maghanap na lang ng ibang trabaho sa malayong lugar, ngunit isang malakas na tinig mula sa kaibuturan ng kanyang puso ang nagbabala, 'Bakit ka magbibitiw sa iyong trabaho para lang sa parehong mga halimaw na matagal mo nang inaabangan ang pagkakataong wasakin? Hindi ba't ito ang pinakamahusay na pagkakataon para bantayan ang bawat kilos nila at malaman kung paano balansehin ang kanilang mga lakas at kahinaan?' Ngumisi siya nang may kalupitan habang inaalis ang kanyang salamin upang makita nang mas malinaw ang gusali bago sila umuwi.