LOGINChapter 82 Tinawag ni Cyrus ang isang waiter na kanina pa tahimik na nakatayo sa gilid. "Yes, sir?" Magalang nitong tugon habang bahagyang yumuyuko. "Please prepare the bill." Maikli ngunit magalang na utos ni Cyrus. "Right away, sir." Agad na umalis ang waiter upang kunin ang aming bill. Samantala, dahan-dahang tumayo si Caleb at muling humikab. Napangiti ako habang hinahaplos ang kanyang buhok. "Sleepy na ba ang baby ko?" Mahina kong tanong. Tumango siya habang kinukusot ang kanyang mga mata. "A little bit, Mommy." "I want to go home." Ngumiti ako. "Okay, baby." "We'll go home soon." Ilang sandali pa ay bumalik ang waiter dala ang bill na nasa isang leather folder. "Sir." "Here's your bill." Hindi man lang ito binuksan ni Cyrus. Kinuha niya ang kanyang black card at iniabot iyon sa waiter. "Charge it." "Yes, sir." Magalang na sagot ng waiter bago muling umalis. Tahimik ko lamang siyang pinagmamasdan. Hindi niya ipinagyabang ang kanyang kayamanan. Para sa
Chapter 81"Bestie..."Biglang tanong ni Joan habang nakangiti."What is the most important thing in your life?"Napatingin ako sa kanya.Ngumiti ako bago dahan-dahang sumagot."Of course...""The most important person in my life is my one and only baby boy."Napatingin ako kay Caleb na masayang nakikipagkuwentuhan kay Cyrus at sa dalawang lola.Kusang gumuhit ang isang mapagmahal na ngiti sa aking mga labi."Because of him...""He gave me strength.""He gave me hope.""And he taught me to stay faithful despite all the pain I went through."Huminga ako nang malalim."Noong mga panahong gusto ko nang sumuko...""Si Caleb ang dahilan kung bakit patuloy akong bumangon.""Noong akala ko wala nang liwanag ang buhay ko...""Siya ang naging ilaw ko."Bahagyang nangilid ang aking mga mata."Every morning...""I wake up because I want to give him a better future.""I want him to grow up knowing that he is loved.""Hindi man naging madali ang maging single mom...""Hindi ko kailanman pinagsisih
Chapter 80Ilang minuto ang lumipas ay isa-isang dumating ang mga inorder naming pagkain.Agad na napuno ng mababangong amoy ang aming mesa."Wow!"Masayang sambit ni Caleb habang nanlaki ang kanyang mga mata."So many delicious food!"Napatawa kaming lahat sa kanyang reaksyon."Easy, baby."Natatawang sabi ko."Huwag kang magmadali.""Yes, Mommy."Magalang niyang sagot.Ngunit halatang sabik na sabik na siyang kumain.Napangiti si Cyrus at kinuha ang plato ng anak namin."Come here, buddy.""I'll help you."Marahan niyang hiniwa ang fried chicken at inilagay sa plato ni Caleb.Inalis pa niya ang maliliit na buto bago ito iniabot sa anak namin."Thank you, Dad!"Masaya nitong sabi."You're welcome, son."Napangiti ako habang pinagmamasdan silang dalawa.Hindi ko namalayang tumutulong na rin pala si Mrs. Del Monte sa paglalagay ng pagkain sa plato ko."Iha, tikman mo itong roast beef.""Masarap ito.""Thank you po."Ngumiti akong sagot.Si Joan naman ay panay ang kuwento kaya halos hin
Chapter 79Hindi ko akalaing gagawin niya ito.Hindi ko akalaing hanggang ngayon...Iningatan pa rin niya ang pangarap na minsan naming pinagsaluhan.Noong kami pa...Lagi kong sinasabi sa kanya habang nangangarap kami tungkol sa kinabukasan."Someday, we'll build our own restaurant...""We'll call it CY-THEA Restaurant."Natawa pa siya noon at sinabing,"Deal. And when that day comes, you'll be the one to taste every new dish first."Akala ko...Isa lang iyong pangarap ng dalawang kabataang puno ng pag-ibig.Akala ko...Nakalimutan na niya iyon.Ngunit heto ako ngayon.Nakatayo sa harap ng restaurant na may pangalang minsan lamang naming binuo sa aming mga pangarap.Unti-unting namuo ang luha sa aking mga mata.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako...O masasaktan.Dahil habang tinitingnan ko ang pangalang iyon...Lalong bumabalik ang lahat ng alaalang pilit kong ibinaon sa limot.Dahan-dahan akong napalingon kay Cyrus.Nakatingin lang siya sa akin.Tahimik.Parang hinihintay ang sasabi
Chapter 78Magsasalita pa sana ako nang biglang itinuro ni Joan ang direksyon ng men's restroom."Bestie...""Look."Napalingon ako.Nakita kong papalapit na sina Cyrus at Caleb.Masaya silang nag-uusap habang magkahawak-kamay.Paminsan-minsan ay tumatawa pa si Caleb sa mga sinasabi ng kanyang ama.Hindi ko namalayang napangiti ako.Talagang magkamukha silang dalawa kapag ngumingiti.Mukhang napansin din iyon ni Mrs. Del Monte."Ang gwapo ng mag-ama."Natatawa niyang bulong.Bahagya akong namula ngunit hindi na ako tumutol.Paglapit nila sa amin ay agad na yumakap si Caleb sa akin."Mommy!""I'm done!"Masaya niyang sabi.Ngumiti ako at hinaplos ang kanyang buhok."Good boy."Sakto namang napatingin si Joan sa kanyang relo."Girls...""It's almost six in the evening.""Bakit hindi na lang tayo mag-dinner bago umuwi?"Lahat kami ay sumang-ayon.Kaya sabay-sabay kaming naglakad papunta sa isa sa mga kilalang restaurants sa loob ng mall.Habang naglalakad kami ay bahagya akong nahuli sa
Chapter 77Althea'l POVMasaya akong nakatingin sa aking anak.Lalo na nang marinig ko siyang masiglang nagsabi,"I like big family!"Napangiti ako.Napakasimple lang ng pangarap ni Caleb.Isang masayang pamilya.Isang tahanang puno ng pagmamahalan.At habang pinagmamasdan ko siya, hindi ko maiwasang maalala ang sarili ko noong bata pa ako.Pangarap ko rin noon ang magkaroon ng isang malaking pamilya.Isang pamilyang sabay-sabay kumakain.Sabay na nagtatawanan.At nagmamahalan.Ngunit hindi iyon nangyari.Maaga kong nawala si Mommy.At ang mas masakit...Hindi aksidente ang lahat.Naniniwala akong ang pagkamatay niya ay bunga ng kasakiman at kasalanan ng aking ama.Kung hindi dahil sa kanyang pagtataksil...Kung hindi niya ipinakilala sa buhay namin ang babae na yun.Marahil ay buhay pa rin hanggang ngayon ang pinakamamahal kong ina.Humigpit ang pagkakahawak ko sa shopping bag.Hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang mga gabing umiiyak ako sa pagkawala niya.Ang mga panahon
Chapter 3 "Lorenzo... magsalita ka!" Hindi na napigilan ni Veronica ang sarili. Halata ang pagkataranta sa kanyang mukha habang paulit-ulit na tumitingin sa aking ama. Parang umaasa siyang may sasabihin itong pabor sa kanila. Parang umaasa siyang muli niya akong isasantabi. Ngunit sa pagkakat
Chapter 2 Kasabay ng paglayo ko sa kanya ay pakiramdam ko ring unti-unti kong iniiwan ang lahat ng alaalang binuo namin. "Althea, please!" habol niya habang sumusunod ng ilang hakbang. Ngunit agad akong huminto. At sa huling pagkakataon ay nilingon ko siya. Ang mga matang minsang puno ng pagm
Chapter 1 Althea POV "Bestie, walang hiya talaga iyang Cyrus na iyan!" galit na galit na sabi ni Joan sa kabilang linya. Napakunot ang noo ko habang nakaupo sa waiting area sa labas ng ospital. Kadarating ko lang mula sa check-up dahil ilang araw na akong nakararanas ng pagkahilo at pagsusuka
Chapter 5Pagkapasok ko sa guest room ay agad kong isinara ang pinto.At sa unang pagkakataon mula nang bumalik ako sa mansyong ito...Nawala ang matigas na maskarang suot ko.Napagod ako.Hindi sa pakikipagtalo.Kundi sa pag-alala.Sa bawat sulok ng bahay na ito ay may alaala ng aking ina.Mga ala







