THE CONTRACT

CHAPTER 4

KABANATA 4

The Contract

“Ten million pesos?”

Hindi ko napigilang ulitin ang sinabi ni Adrian.

Tumango siya.

“Yes.”

Napatingin ako sa kontrata na hawak ko. Hindi ko pa rin ma-process kung bakit nasa harap ko ako ngayon, nakaupo sa bahay ng isang bilyonaryo, habang nag-aalok siya sa akin ng sampung milyong piso para maging asawa niya.

“Bakit hindi ka na lang maghanap ng ibang babae?”

“Because I don’t need just anyone.”

“Then what do you need?”

“A wife who will agree to the arrangement and won’t create problems.”

Napatawa ako nang mapait.

“So basically, gusto mo ng babaeng babayaran mo para magpanggap na asawa mo.”

“That’s one way to put it.”

“Hindi ba parang ginagamit mo lang ako?”

“I’m giving you a choice.”

Napatingin ako sa kanya.

“Choice?”

“You can say no.”

Tumahimik ako.

Madali sanang sabihin na hindi.

Pero sampung milyon iyon.

Malaking halaga iyon para sa isang taong tulad ko.

“Anong mangyayari kung pumayag ako?”

“Three months.”

“Three months lang?”

“Three months of marriage.”

“Then what?”

“After three months, we’ll get divorced.”

Napahawak ako sa noo ko.

“This is crazy.”

“I know.”

“And you expect me to agree?”

“No. I expect you to think about it.”

Inilapit niya sa akin ang kontrata.

“Read everything before you make a decision.”

Binuksan ko ang unang pahina.

May ilang conditions.

I wouldn’t interfere with his business.

I couldn’t disclose the agreement to anyone.

We would live in the same house during the contract period.

There would be no romantic relationship between us.

At pagkatapos ng tatlong buwan, matatanggap ko ang buong bayad.

“Mayroon pa bang ibang conditions?”

“Yes.”

Tumingin ako sa kanya.

“What?”

“You’ll have to attend family events with me.”

“That’s it?”

“For now.”

Napatingin ako sa kanya nang matagal.

“Why me, Adrian?”

This time, hindi siya agad sumagot.

Parang may iniisip siya.

“Because my family already knows you.”

“Excuse me?”

“My mother met you today.”

Napatingin ako kay Mrs. Valdez.

Tahimik lang itong nakaupo at pinagmamasdan kami.

“Pero ngayon ko lang siya nakita.”

“She knows enough.”

Hindi ako kumbinsido.

“There’s something you’re not telling me.”

“There is.”

Diretsahan niyang sinabi iyon.

Napakunot-noo ako.

“At hindi mo sasabihin?”

“Not yet.”

“Then why should I trust you?”

“Don’t.”

Nagulat ako sa sagot niya.

“Don’t trust me,” ulit niya. “Just read the contract and decide what’s best for you.”

Hindi ko na siya sinagot.

Muli kong tiningnan ang document.

Sampung milyon.

Tatlong buwan.

Walang pagmamahalan.

Walang tunay na relasyon.

Simple lang dapat.

At kailangan ko ang pera.

Kaya nang gabing iyon, dinala ko ang kontrata sa bahay.

Buong gabi akong hindi nakatulog.

Paulit-ulit kong binabasa ang mga conditions.

Alam kong may mali.

Walang normal na lalaki ang mag-aalok ng sampung milyon para lang maging asawa niya ang isang babaeng halos hindi niya kilala.

Pero habang iniisip ko ang mga bayarin at ang mga problemang kailangan kong ayusin, unti-unting nabuo ang desisyon ko.

Kinabukasan, alas-diyes ng umaga, bumalik ako sa opisina.

Diretso akong pumunta sa office ni Adrian.

Kumatok ako.

“Come in.”

Pumasok ako.

Tumingin siya sa akin mula sa kanyang computer.

“You’re early.”

Inilapag ko ang kontrata sa desk niya.

“I’ll do it.”

Tumigil siya sa ginagawa niya.

“You’re accepting?”

“Yes.”

“Are you sure?”

Hindi ako agad sumagot.

“I’m sure.”

Kinuha niya ang kontrata at binuksan iyon.

“There’s one thing you should know.”

“Ano?”

Tumayo siya at lumapit sa akin.

“Once you sign this, you won’t just be my wife on paper.”

Tumingin siya diretso sa mga mata ko.

“You’ll be introduced as Mrs. Adrian Valdez.”

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

Hindi ko alam kung bakit.

“Okay.”

“Are you ready for that?”

Huminga ako nang malalim.

“Yes.”

Kinuha niya ang ballpen at iniabot sa akin.

“Then sign.”

Kinuha ko ang ballpen.

Isang pirma lang.

Iyon lang ang kailangan para magsimula ang lahat.

Hindi ko alam na sa sandaling ilagay ko ang pangalan ko sa kontrata, hindi lang sampung milyong piso ang kapalit ng desisyon ko.

May isang bagay akong hindi alam.

At iyon ang dahilan kung bakit ako pinili ni Adrian Valdez.